بابک خرمدین رهبر اصلی مبارزان ایرانی است که پس از مرگ ابومسلم، بر خلافت عباسی شوریدند. خرمدینان مرگ ابومسلم را انکار کردند و بر این باور بودند که ابومسلم بازخواهد گشت تا دادگری را در جهان برقرار کند.

بابک خرمدین در ۱۷ دی ماه سال ۲۱۶ خورشیدی کشته شد. اینکه پس از مرگ وی سرخ‌جامگان چه کردند درون‌مایه‌ی نوشتاری است که با عنوان «سرخ‌جامگان پس از بابک»  چاپ شده است. بخشی از این نوشتار را بخوانید:
«شما هر دو دست و پای من بخواهید بریدن، و گونه‌ی مردم از خون سرخ باشد، و چون خون از تن برود، روی زرد شود… من روی خویش به خون سرخ کردم تا چون خون از تنم بیرون شود، نگویند که از بیم و ترس رویش زرد شد» (سیاستنامه – خواجه نظام‌الملک)

نبرد و روگردانی بابک از خلافت ستمگر عباسی و پیروی برخی از خیزش‌های شیعی بومی (محلی) از او پس از مرگش خود نشانگر جایگاه او چونان سرآغاز آزادی‌خواهی ایرانیان در برابر ستم دستگاه عباسیان است.
ظلم و ستم هرگز پایدار نبوده و نیست.

#بابک_خرمدین
#جانباخته_راه_میهن
#نائین_ما
🆔 @Naeene_Ma