Telegram
نقدآگین
1️⃣ مسعود پزشکیان، نامزد انتخابات #حکومت_اسلامی در برنامۀ میزگرد در پاسخ به پرسش مجری مبنی بر اینکه طرح وی برای مردمیکردن اقتصاد چیست، شروع به خواندنِ دورِ تندِ عربیِ (یکسری آیات و احادیث بیربط) کرد!
2️⃣ #علیرضاموثق
برخی موذیانه توصیه میکنند که در سیرکِ…
2️⃣ #علیرضاموثق
برخی موذیانه توصیه میکنند که در سیرکِ…
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلانتر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمهای برای یادداشت بعدیست.
🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیسجمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیسجمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟
🍂 دربارهٔ پرسش اول، این روزها در نوشتهها و بیانیهها بسیار سخن گفته شده و من آن حرفها را تکرار نمیکنم، اما در اینجا میپرسم که آیا شما عزیزان فرهیخته، بهواقع او را فرد لایقی برای این سِمت میدانید؟ یا از برای مصلحت طرف او را گرفتهاید؟ درست است که در میدان سیاست باید مصلحتسنجی کرد، اما نمیتوانیم دربارهٔ میزان شایستگی نامزد مورد نظر سخنی نگوییم.
⁉️این خیلی خوب است که تلاش آقای پزشکیان بر این است که در حیطهای که تخصص ندارد سخن نگوید، اما مگر میشود کسی که میخواهد مدیریت ارشد اجرایی کشور را برعهده بگیرد در میزگردهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی حرفی برای گفتن نداشتهباشد؟
🍂 برای نمونه، در میزگرد فرهنگی، بهجای اینکه سیاستهای خود در عرصهٔ فرهنگ را ارائه دهد، بهمدت ۲۰ دقیقه نامهٔ امام علی به مالک اشتر را میخواند و ترجمه میکند. در مسائل سیاست داخلی و خارجی نیز میگوید من براساس کلام امام علی عمل خواهم کرد. در مسائل اقتصادی نیز به ذکر مشکلاتی که بارها شنیدهایم و میدانیم، میپردازد و باز استناد به آیات قرآن و فرازهای نهجالبلاغه میکند.
🔻همین مسئله نشان میدهد که:
1️⃣ آقای پزشکیان، اقتضای کلام و مخاطب را نمیشناسد و این برای یک رئیسجمهور ضعفی جدی محسوب میشود؛
2️⃣ ما بهخوبی فهمیدهایم که این «کلیگوییها و مبهمگوییها» میتواند در عرصهٔ سیاست مخاطرهآفرین باشد.
3️⃣ آیاتی که او میخواند «تفسیربردار» است. کدام تفسیر از این آیات را اجرا میکند و با سایر تفسیرها چه خواهد کرد؟ آیا قرار است هر کجا به نفعش باشد آیهای بخواند و تفسیری ارائه کند و کارش را به پیش ببرد؟
4️⃣ مگر ادارهٔ امور مملکت با آیه و روایت خواندن حل میشود؟
🍂 آقای پزشکیان از بودجهٔ حکومت قبلی و حکومت فعلی استفاده کرده تا پزشک شود، اما به هر دلیلی تصمیم گرفته که سیاستمدار باشد؛ تا به اینجا اشکالی ندارد؛ چه بسیار پزشکان یا مهندسانی که در رشتههای علوم انسانی تحصیل نکردهاند، اما وقت و عمر خود را صرف کردهاند و در علوم انسانی صاحب بینش شدهاند.
⁉️سؤال اساسی اینجاست که چرا آقای پزشکیان پس از ۴۴ سال حضور در عرصهٔ سیاست چیز زیادی یاد نگرفتهاست؟ که اگر بلد میبود، قطعاً حرفی برای گفتن میداشت و سواد خود را از ما دریغ نمیکرد؛ همچنانکه خواندن مکرر آیات قرآن را در هر موقعیت و شرایطی هرگز از ما دریغ نمیکند!
🍂 خیلی خوب است که ایشان به نظر کارشناسان اهمیت میدهد. اما رئیسجمهور خودش باید کارشناس ارشد باشد. اگر بین دو یا چند کارشناس یا میان دو یا چند نگاه کارشناسی اختلافاتی وجود داشته باشد، آقای پزشکیان با چه علم و بینشی میخواهد تشخیص دهد و عمل کند؟ و نظر کدام کارشناس را اجرا خواهد کرد؟
🍂 از اطرافیان آقای پزشکیان شنیدهام که او را به صداقت و درستکاری میشناسند. صداقت او اقتضا میکند که بهطور شفاف به ما بگوید چرا در همهٔ این سالها که در حوزهٔ سیاست بوده و مشق سیاست میکرده، دارای نگاه کارشناسی و تخصصی در این عرصه نشده، و اگر خود را صاحبنظر نمیداند، آیا صداقتش اقتضا نمیکند که خود را از این عرصه بیرون بکشد؟ چه اصراری دارد که قدرت را به دست بگیرد و بعد اگر نتواست، بنا به وعدههای خود او، از مردم عذرخواهی کند و استعفا دهد و مردم رأی خود را پس بگیرند؛ خصوصاً که ایشان از همین ابتدای کار بهصراحت میگوید که رئیسجمهور قدرت بر اجرای بعضی امور را ندارد؛ هرچند با همهٔ صداقتی که دارد، شجاعت بیان دلیل آن را ندارد.
🍂 نقد آقای پزشکیان محدود به این مقدار که عرض شد نمیشود و بیش از اینها میتوان نوشت و توضیح داد. تعجب من در اینجا از بدنهٔ نخبه و فرهیختهای است که سعی میکنند او را بربکشند و بالا برند. مگر میشود متوجه اظهارنظرهای شرمآور و خطرناک او نشده باشند؟ پس چرا دم فرو بستهاند و چیزی نمیگویند؟ لب فروبستن از تفکرات پوسیدهٔ یک نامزد اصلاحطلب و عرضه کردن آنها در قالب اندیشههای تحولخواهانه، بهجای ارزیابی و نقادی آن اندیشهها، کنشگری سیاسی محسوب میشود؟ آیا نهجالبلاغهای که آقای پزشکیان به آن ارادت ویژهای دارد اینگونه کنشگری را تأیید میکند؟
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلانتر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمهای برای یادداشت بعدیست.
🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیسجمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیسجمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟
🍂 دربارهٔ پرسش اول، این روزها در نوشتهها و بیانیهها بسیار سخن گفته شده و من آن حرفها را تکرار نمیکنم، اما در اینجا میپرسم که آیا شما عزیزان فرهیخته، بهواقع او را فرد لایقی برای این سِمت میدانید؟ یا از برای مصلحت طرف او را گرفتهاید؟ درست است که در میدان سیاست باید مصلحتسنجی کرد، اما نمیتوانیم دربارهٔ میزان شایستگی نامزد مورد نظر سخنی نگوییم.
⁉️این خیلی خوب است که تلاش آقای پزشکیان بر این است که در حیطهای که تخصص ندارد سخن نگوید، اما مگر میشود کسی که میخواهد مدیریت ارشد اجرایی کشور را برعهده بگیرد در میزگردهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی حرفی برای گفتن نداشتهباشد؟
🍂 برای نمونه، در میزگرد فرهنگی، بهجای اینکه سیاستهای خود در عرصهٔ فرهنگ را ارائه دهد، بهمدت ۲۰ دقیقه نامهٔ امام علی به مالک اشتر را میخواند و ترجمه میکند. در مسائل سیاست داخلی و خارجی نیز میگوید من براساس کلام امام علی عمل خواهم کرد. در مسائل اقتصادی نیز به ذکر مشکلاتی که بارها شنیدهایم و میدانیم، میپردازد و باز استناد به آیات قرآن و فرازهای نهجالبلاغه میکند.
🔻همین مسئله نشان میدهد که:
1️⃣ آقای پزشکیان، اقتضای کلام و مخاطب را نمیشناسد و این برای یک رئیسجمهور ضعفی جدی محسوب میشود؛
2️⃣ ما بهخوبی فهمیدهایم که این «کلیگوییها و مبهمگوییها» میتواند در عرصهٔ سیاست مخاطرهآفرین باشد.
3️⃣ آیاتی که او میخواند «تفسیربردار» است. کدام تفسیر از این آیات را اجرا میکند و با سایر تفسیرها چه خواهد کرد؟ آیا قرار است هر کجا به نفعش باشد آیهای بخواند و تفسیری ارائه کند و کارش را به پیش ببرد؟
4️⃣ مگر ادارهٔ امور مملکت با آیه و روایت خواندن حل میشود؟
🍂 آقای پزشکیان از بودجهٔ حکومت قبلی و حکومت فعلی استفاده کرده تا پزشک شود، اما به هر دلیلی تصمیم گرفته که سیاستمدار باشد؛ تا به اینجا اشکالی ندارد؛ چه بسیار پزشکان یا مهندسانی که در رشتههای علوم انسانی تحصیل نکردهاند، اما وقت و عمر خود را صرف کردهاند و در علوم انسانی صاحب بینش شدهاند.
⁉️سؤال اساسی اینجاست که چرا آقای پزشکیان پس از ۴۴ سال حضور در عرصهٔ سیاست چیز زیادی یاد نگرفتهاست؟ که اگر بلد میبود، قطعاً حرفی برای گفتن میداشت و سواد خود را از ما دریغ نمیکرد؛ همچنانکه خواندن مکرر آیات قرآن را در هر موقعیت و شرایطی هرگز از ما دریغ نمیکند!
🍂 خیلی خوب است که ایشان به نظر کارشناسان اهمیت میدهد. اما رئیسجمهور خودش باید کارشناس ارشد باشد. اگر بین دو یا چند کارشناس یا میان دو یا چند نگاه کارشناسی اختلافاتی وجود داشته باشد، آقای پزشکیان با چه علم و بینشی میخواهد تشخیص دهد و عمل کند؟ و نظر کدام کارشناس را اجرا خواهد کرد؟
🍂 از اطرافیان آقای پزشکیان شنیدهام که او را به صداقت و درستکاری میشناسند. صداقت او اقتضا میکند که بهطور شفاف به ما بگوید چرا در همهٔ این سالها که در حوزهٔ سیاست بوده و مشق سیاست میکرده، دارای نگاه کارشناسی و تخصصی در این عرصه نشده، و اگر خود را صاحبنظر نمیداند، آیا صداقتش اقتضا نمیکند که خود را از این عرصه بیرون بکشد؟ چه اصراری دارد که قدرت را به دست بگیرد و بعد اگر نتواست، بنا به وعدههای خود او، از مردم عذرخواهی کند و استعفا دهد و مردم رأی خود را پس بگیرند؛ خصوصاً که ایشان از همین ابتدای کار بهصراحت میگوید که رئیسجمهور قدرت بر اجرای بعضی امور را ندارد؛ هرچند با همهٔ صداقتی که دارد، شجاعت بیان دلیل آن را ندارد.
🍂 نقد آقای پزشکیان محدود به این مقدار که عرض شد نمیشود و بیش از اینها میتوان نوشت و توضیح داد. تعجب من در اینجا از بدنهٔ نخبه و فرهیختهای است که سعی میکنند او را بربکشند و بالا برند. مگر میشود متوجه اظهارنظرهای شرمآور و خطرناک او نشده باشند؟ پس چرا دم فرو بستهاند و چیزی نمیگویند؟ لب فروبستن از تفکرات پوسیدهٔ یک نامزد اصلاحطلب و عرضه کردن آنها در قالب اندیشههای تحولخواهانه، بهجای ارزیابی و نقادی آن اندیشهها، کنشگری سیاسی محسوب میشود؟ آیا نهجالبلاغهای که آقای پزشکیان به آن ارادت ویژهای دارد اینگونه کنشگری را تأیید میکند؟
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۲/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
🔻دو پرسش:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیسجمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیسجمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟
🍂 دربارهٔ پرسش اول، در یادداشت قبل توضیحاتی ارائه کردم و در اینجا بهسراغ پرسش دوم میروم. اگر پزشکیان رأی نیاورد چه میشود؟ طبیعتاً نامزد رقیب رأی میآورد. تفاوتش در این است که اگر نامزد رقیب در این دوره رأی لازم را کسب نکند، احتمالاً در دورههای بعدی رئیسجمهور میشود.
❓مگر انتخابات سال ۱۳۹۶ را فراموش کردهایم؟ در آن زمان، مردم را چنان از آقای رئیسی ترساندند که اگر نیایند و به آقای روحانی رأی ندهند، یک فرد بسیار خطرناک رئیسجمهور خواهد شد. اما همین فردِ بسیار خطرناک چهار سال بعد رئیسجمهور شد. آیا تمام آن تلاشها صرفاً برای چهار سال به تعویق انداختن ریاستجمهوری آقای رئیسی بود؟
🔻🔻پرسش دیگر اینکه دستاورد رأی به دولت آقای روحانی چه بود؟ اگر آن دوران را مثبت ارزیابی میکنید، حتماً به آقای پزشکیان نیز رأی دهید. اما اگر از سر ناچاری یا رأی نیاوردن رقیب میخواهید رأی بدهید، نظر من این است که کارتان حاصلی که فکر میکنید (حتی حداقلی) ندارد.
🍂 توجه داشته باشید که هماکنون مجلس شورای اسلامی و بعضی نهادهای اساسی دیگر در اختیار رقبای آقای پزشکیان است. در چنین شرایطی، دائماً تنش و درگیری میان قوا پدید خواهد آمد. در همان انتخابات مجلس (۱۴۰۲)، حزب رقیب با مشارکت بسیار پایین به مجلس راه پیدا کرد. آیا بر روی زندگی مردم تأثیری گذاشت؟ پس چرا اکنون گمان میکنید اگر نامزدِ رقیب رأی بیاورد، اوضاع بدتر خواهد شد؟
🔻🔻طرفداران اصلاحات، چه رأی بیاورند چه رأی نیاورند، شکست خواهند خورد و ناامید خواهند شد. اگر رأی بیاورند، در بهترین حالت، دورانی شبیه به دولت آقای روحانی تکرار خواهد شد. فارغ از ارزیابیهای جزئینگرانه، آیا دولت او توانست خواستههای معترضان را تا حد قابل قبولی (از نگاه خود معترضان) برآورده کند؟ و اگر نه، پس چرا دوباره تکرارش میکنند؟ و اگر اصلاحطلبان رأی نیاورند، سرخورده میشوند که چرا دوباره یا چندباره بازی خوردهاند و، در سناریویی تکراری و نخنما، از یک سوراخ بارها گزیده شدهاند.
🔻اما در اینجا سناریویی دیگر هم موجود است: فرض کنیم طرفداران آقای پزشکیان به پای صندوق نروند و درصد مشارکت پایین بیاید. در این صورت، دستکم سه پیام مهم ابلاغ خواهد شد:
1️⃣ رساندن پیام اعتراض به حاکمیت؛
2️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی استفاده از اصلاحات به وقت ضرورت به حاکمیت؛
3️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی اصلاحات به خود اصلاحطلبان و پذیرش مرگ سیاسی آنان.
🔺خواهید گفت که عدم مشارکت در انتخابات پیامی برای حاکمیت نخواهد داشت. آقای ظریف و همفکرانش بارها این مسئله را القا کردهاند که شرکت نکردن در انتخابات پیامی را نخواهد رساند. در پاسخ عرض میکنم که حتماً پیامی را خواهد رساند. سیاستمداران بدون مردم قدرتی نخواهند داشت و نظام سیاسی بدون پشتوانهٔ مردمی مشروعیت خود را از دست میدهد. اگر مشارکت مردمی اهمیتی نداشت، از هر وسیلهای برای تحریک مردم و بالا بردن آرا استفاده نمیکردند. باید به این نکته بسیار زیاد توجه کنیم که برای حاکمیت، فارغ از اینکه چه کسی انتخاب شود، مشارکت بالای مردم از اهمیت درجهٔ یک و اولویت برخوردار است. در چنین وضعیتی، باید بیندیشیم که آیا رأی دادن به نامزد اصلاحطلب همچنان کنش مناسبتری است یا رأی ندادن؟
❓شاید سخن من را بپذیرید و با آن همدلی کنید و بگویید گیریم که، با مشارکتِ مثلاً ۴۰ درصد یا کمتر، این سه پیام را به صاحبان آن رساندیم. پس از آن چه خواهد شد؟ در پاسخ عرض میکنم که در این صورت احتمال این امر بالا میرود که حاکمیت تصمیم جدید و متفاوتی برای مشارکت دادن مردم بگیرد، تصمیمی که دیگر در آن اصلاحطلبان، به احتمال قوی، نقش و جایگاه اساسی را نخواهند داشت و از چهرههای دیگری استفاده خواهد شد تا به نمایندگی از بخش معترض مردم به مذاکره و چانهزنی با حاکمیت بپردازند و بدون کمترین درگیری و اعمال خشونت حقوق خود را مطالبه کنند.
📎پینوشت: فرض این نوشته بر این است که:
اولاً اپوزیسیونهای خارجنشین یا برانداز، به اذعان خودشان، قدرت وفاق و اجماع خود را از دست دادهاند و برای همین هم همبستگیهایشان بعد از مدتی گسسته و منحل میشود؛
ثانیاً مطالبهٔ حقوق مردم بدون درگیری و خشونت و انقلاب هزینهٔ کمتری هم برای مردم و هم برای حاکمیت خواهد داشت.
#سیاست #استمرارطالبان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @elahiatik
(۲/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
🔻دو پرسش:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیسجمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیسجمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟
🍂 دربارهٔ پرسش اول، در یادداشت قبل توضیحاتی ارائه کردم و در اینجا بهسراغ پرسش دوم میروم. اگر پزشکیان رأی نیاورد چه میشود؟ طبیعتاً نامزد رقیب رأی میآورد. تفاوتش در این است که اگر نامزد رقیب در این دوره رأی لازم را کسب نکند، احتمالاً در دورههای بعدی رئیسجمهور میشود.
❓مگر انتخابات سال ۱۳۹۶ را فراموش کردهایم؟ در آن زمان، مردم را چنان از آقای رئیسی ترساندند که اگر نیایند و به آقای روحانی رأی ندهند، یک فرد بسیار خطرناک رئیسجمهور خواهد شد. اما همین فردِ بسیار خطرناک چهار سال بعد رئیسجمهور شد. آیا تمام آن تلاشها صرفاً برای چهار سال به تعویق انداختن ریاستجمهوری آقای رئیسی بود؟
🔻🔻پرسش دیگر اینکه دستاورد رأی به دولت آقای روحانی چه بود؟ اگر آن دوران را مثبت ارزیابی میکنید، حتماً به آقای پزشکیان نیز رأی دهید. اما اگر از سر ناچاری یا رأی نیاوردن رقیب میخواهید رأی بدهید، نظر من این است که کارتان حاصلی که فکر میکنید (حتی حداقلی) ندارد.
🍂 توجه داشته باشید که هماکنون مجلس شورای اسلامی و بعضی نهادهای اساسی دیگر در اختیار رقبای آقای پزشکیان است. در چنین شرایطی، دائماً تنش و درگیری میان قوا پدید خواهد آمد. در همان انتخابات مجلس (۱۴۰۲)، حزب رقیب با مشارکت بسیار پایین به مجلس راه پیدا کرد. آیا بر روی زندگی مردم تأثیری گذاشت؟ پس چرا اکنون گمان میکنید اگر نامزدِ رقیب رأی بیاورد، اوضاع بدتر خواهد شد؟
🔻🔻طرفداران اصلاحات، چه رأی بیاورند چه رأی نیاورند، شکست خواهند خورد و ناامید خواهند شد. اگر رأی بیاورند، در بهترین حالت، دورانی شبیه به دولت آقای روحانی تکرار خواهد شد. فارغ از ارزیابیهای جزئینگرانه، آیا دولت او توانست خواستههای معترضان را تا حد قابل قبولی (از نگاه خود معترضان) برآورده کند؟ و اگر نه، پس چرا دوباره تکرارش میکنند؟ و اگر اصلاحطلبان رأی نیاورند، سرخورده میشوند که چرا دوباره یا چندباره بازی خوردهاند و، در سناریویی تکراری و نخنما، از یک سوراخ بارها گزیده شدهاند.
🔻اما در اینجا سناریویی دیگر هم موجود است: فرض کنیم طرفداران آقای پزشکیان به پای صندوق نروند و درصد مشارکت پایین بیاید. در این صورت، دستکم سه پیام مهم ابلاغ خواهد شد:
1️⃣ رساندن پیام اعتراض به حاکمیت؛
2️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی استفاده از اصلاحات به وقت ضرورت به حاکمیت؛
3️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی اصلاحات به خود اصلاحطلبان و پذیرش مرگ سیاسی آنان.
🔺خواهید گفت که عدم مشارکت در انتخابات پیامی برای حاکمیت نخواهد داشت. آقای ظریف و همفکرانش بارها این مسئله را القا کردهاند که شرکت نکردن در انتخابات پیامی را نخواهد رساند. در پاسخ عرض میکنم که حتماً پیامی را خواهد رساند. سیاستمداران بدون مردم قدرتی نخواهند داشت و نظام سیاسی بدون پشتوانهٔ مردمی مشروعیت خود را از دست میدهد. اگر مشارکت مردمی اهمیتی نداشت، از هر وسیلهای برای تحریک مردم و بالا بردن آرا استفاده نمیکردند. باید به این نکته بسیار زیاد توجه کنیم که برای حاکمیت، فارغ از اینکه چه کسی انتخاب شود، مشارکت بالای مردم از اهمیت درجهٔ یک و اولویت برخوردار است. در چنین وضعیتی، باید بیندیشیم که آیا رأی دادن به نامزد اصلاحطلب همچنان کنش مناسبتری است یا رأی ندادن؟
❓شاید سخن من را بپذیرید و با آن همدلی کنید و بگویید گیریم که، با مشارکتِ مثلاً ۴۰ درصد یا کمتر، این سه پیام را به صاحبان آن رساندیم. پس از آن چه خواهد شد؟ در پاسخ عرض میکنم که در این صورت احتمال این امر بالا میرود که حاکمیت تصمیم جدید و متفاوتی برای مشارکت دادن مردم بگیرد، تصمیمی که دیگر در آن اصلاحطلبان، به احتمال قوی، نقش و جایگاه اساسی را نخواهند داشت و از چهرههای دیگری استفاده خواهد شد تا به نمایندگی از بخش معترض مردم به مذاکره و چانهزنی با حاکمیت بپردازند و بدون کمترین درگیری و اعمال خشونت حقوق خود را مطالبه کنند.
📎پینوشت: فرض این نوشته بر این است که:
اولاً اپوزیسیونهای خارجنشین یا برانداز، به اذعان خودشان، قدرت وفاق و اجماع خود را از دست دادهاند و برای همین هم همبستگیهایشان بعد از مدتی گسسته و منحل میشود؛
ثانیاً مطالبهٔ حقوق مردم بدون درگیری و خشونت و انقلاب هزینهٔ کمتری هم برای مردم و هم برای حاکمیت خواهد داشت.
#سیاست #استمرارطالبان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @elahiatik
Telegram
نقدآگین
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلانتر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمهای برای یادداشت بعدیست.
🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم…
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی
⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلانتر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمهای برای یادداشت بعدیست.
🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم…