Telegram
نقدآگین
📘"جایگاهِ شرمآورِ مادر" در اسلام
— تقلای رقتانگیز آخوند سلیمانی برای تبرئۀ اسلام
(۲/۴)
✍🏻 #محمود_کریمی
9️⃣ قتل مرتد: درحالیکه خود اسلام حاصل نوعی ارتداد به دین اجدادی بودهاست و پیروانش را از ارتدادِ پیروانِ دیگر ادیان جذب کرده و میکند، ارتداد در قرآن معادل گناهی بینهایت بزرگ که جزایش شکنجههای جاویدان جهنم است، و در سنت و سیره و احادیث مسلم، معادلِ جنایتی که حکمش قتل محسوب میشود، دانسته شدهاست؛ پس ارتداد مذموم و جنایت و گناه کبیره است و مجازات میشود، فقط برای خروج از اسلام! امری که در نظر پژوهشگران، اسلام را به یک آیینِ مافیاگونه بدل کردهاست تا دیانتی که اخلاق و معنویت و رشد و اعتلا بر محوِ آزادی و انتخابِ آزاد و آگاهانه محور آن باشد.
⁉️چطور سلیمانی میتواند این همه حکم "داعشی" و صریح را نادیده بگیرد و تنها به این یک مورد (آن هم با تردید) چنگ بزند تا مبنای "ترک اسلام"، و در واقع "تبرئۀ اسلام"، قرار دهد؟ آیا این نشانهای از تلاش برای حفظ اعتقاد منسوخ و منقضی به هر قیمتی نیست، حتی به قیمت چشمپوشی از بخشهای متکثرِ فاجعهبارتر در نصوص اصلی؟
۳. تختهبند زمانه و در مواردی فروتر از عرف زمانه:
🔻استدلال روشنفکران دینی مبنی بر اینکه اسلام تختهبند زمان خود بوده و احکامش تنها بازتابی از شرایط قرن هفتم عربستان است، خود نیازمند نقد جدی است. اگر بپذیریم که اسلام محصول زمان خود بوده، پس چرا باید ادعای ابدیت و کمال داشته باشد؟ اما مسئله عمیقتر آنجاست که اسلام در برخی موارد حتی از عرف و هنجارهای زمانهی خود، یا ادیان پیشین، نیز فروتر عمل کرده و نوعی گسست و عقبگردِ اساسی تاریخی را رقم زده است:
1️⃣ وضعیت خدای قرآن:
🔸خدایی که در انقلاب الاهیاتی مسیحی، خدایی بهنسبت مهرگستر، خشونتپرهیز، بخشنده و شدیدا فداکار (تا سر حد قربانیکردن یگانه فرزند خود برای نجات بشر) و حامی تعهد مطلق به رابطهی زناشویی، به تصویر کشیدهشدهاست، در اسلام به خدایی "خونریز"، "مکار"، "انتقامجو"، "فحاش"، "لعنتکننده"، "شکنجهگر" و "داعی به جنگهای دینی و تحمیل دین با انواع روش" , "حامیِ هوسرانی و هرجومرجطلبیِ جنسیِ رهبران و پیروان" مسخ میشود. این تغییر در الهیات، نوعی عقبگرد اساسی در معنویت و اخلاقِ تمدنی محسوب میشود.
2️⃣ حقوق زنان و عقبگرد از عرف و ادیان پیشین:
▪️جواز تعرض جنسی به زنان شوهردار اسیر (ملک یمین) – شکستن قبح یک رفتار مذموم: آیه صریح "وَالمُحصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَت أَيمَانُكُم" (نساء: ۲۴) به مردان مسلمان اجازه میدهد که با زنان شوهردار اسیر که به "تملک" آنها درآمدهاند، رابطه جنسی داشته باشند، حتی اگر آن زن در وطن خود همسر داشته باشد. این حکم که در فقه اسلامی به "انقطاع رابطه زناشویی پیشین به صرف بردگی" معروف است، نه تنها در تضاد با اخلاق انسانی است، بلکه با بررسی شواهد تاریخی و تفسیری، میتوان نشان داد که این حکم به منظور قبحشکنی و مجاز شمردن عملی صادر شد که حتی در میان اعراب جاهلی نیز مذموم و ناپسند شمرده میشد.
🔺تفاسیر اسلامی و شأن نزول: بسیاری از تفاسیر معتبر اسلامی، از جمله تفسیر طبری، فخر رازی، قرطبی و ابن کثیر، در ذیل آیه نساء: ۲۴ به صراحت به این نکته اشاره میکنند که مسلمانان صدر اسلام در ابتدا از برقراری رابطه جنسی با زنان اسیر شوهردار ابا داشتند.
🔸روایت شده است که مسلمانان از پیامبر سؤال میکردند: "چگونه با زنی که شوهر دارد، رابطه داشته باشیم؟" این سؤال نشان میدهد که در عرف و وجدان اخلاقی آن زمان اعراب، حتی پس از اسارت، حرمت رابطه زناشویی پیشین تا حدودی رعایت میشد و تجاوز به زن شوهردار عملی ناپسند تلقی میگردید.
🏴🤦🏻♀️🤦🏻♂️ به عنوان مثال، در تفسیر طبری (جامع البیان، ذیل آیه نساء: ۲۴) و صحیح مسلم (کتاب النکاح)، روایاتی ذکر شده که:
▪️قوانین بابل باستان (قانون حمورابی): در حالی که قانون حمورابی زنا (رابطه جنسی با زن شوهردار در شرایط صلح) را به شدت مجازات میکرد (مواد ۱۳۰، ۱۳۱، و ۱۴۳، که میتوانست به مرگ برای هر دو طرف منجر شود) و هدف آن حفظ نظم خانواده و مالکیت مرد بود، در شرایط جنگی، تجاوز و خشونت علیه زنان اسیر (اعم از شوهردار و مجرد) عملی رایج بود، اما این عمل به عنوان یک "حق شرعی یا قانونی" در متن صریح قوانین مدنی بابل درج نشده بود؛ یعنی، یک عمل خشن جنگی بود، نه یک اباحهی قانونی رسمی برای نقض تأهل زن و هتکِ حیثیت خانوادهاش بنا به فرمان و امضای خداوند.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— تقلای رقتانگیز آخوند سلیمانی برای تبرئۀ اسلام
(۲/۴)
✍🏻 #محمود_کریمی
9️⃣ قتل مرتد: درحالیکه خود اسلام حاصل نوعی ارتداد به دین اجدادی بودهاست و پیروانش را از ارتدادِ پیروانِ دیگر ادیان جذب کرده و میکند، ارتداد در قرآن معادل گناهی بینهایت بزرگ که جزایش شکنجههای جاویدان جهنم است، و در سنت و سیره و احادیث مسلم، معادلِ جنایتی که حکمش قتل محسوب میشود، دانسته شدهاست؛ پس ارتداد مذموم و جنایت و گناه کبیره است و مجازات میشود، فقط برای خروج از اسلام! امری که در نظر پژوهشگران، اسلام را به یک آیینِ مافیاگونه بدل کردهاست تا دیانتی که اخلاق و معنویت و رشد و اعتلا بر محوِ آزادی و انتخابِ آزاد و آگاهانه محور آن باشد.
⁉️چطور سلیمانی میتواند این همه حکم "داعشی" و صریح را نادیده بگیرد و تنها به این یک مورد (آن هم با تردید) چنگ بزند تا مبنای "ترک اسلام"، و در واقع "تبرئۀ اسلام"، قرار دهد؟ آیا این نشانهای از تلاش برای حفظ اعتقاد منسوخ و منقضی به هر قیمتی نیست، حتی به قیمت چشمپوشی از بخشهای متکثرِ فاجعهبارتر در نصوص اصلی؟
۳. تختهبند زمانه و در مواردی فروتر از عرف زمانه:
🔻استدلال روشنفکران دینی مبنی بر اینکه اسلام تختهبند زمان خود بوده و احکامش تنها بازتابی از شرایط قرن هفتم عربستان است، خود نیازمند نقد جدی است. اگر بپذیریم که اسلام محصول زمان خود بوده، پس چرا باید ادعای ابدیت و کمال داشته باشد؟ اما مسئله عمیقتر آنجاست که اسلام در برخی موارد حتی از عرف و هنجارهای زمانهی خود، یا ادیان پیشین، نیز فروتر عمل کرده و نوعی گسست و عقبگردِ اساسی تاریخی را رقم زده است:
1️⃣ وضعیت خدای قرآن:
🔸خدایی که در انقلاب الاهیاتی مسیحی، خدایی بهنسبت مهرگستر، خشونتپرهیز، بخشنده و شدیدا فداکار (تا سر حد قربانیکردن یگانه فرزند خود برای نجات بشر) و حامی تعهد مطلق به رابطهی زناشویی، به تصویر کشیدهشدهاست، در اسلام به خدایی "خونریز"، "مکار"، "انتقامجو"، "فحاش"، "لعنتکننده"، "شکنجهگر" و "داعی به جنگهای دینی و تحمیل دین با انواع روش" , "حامیِ هوسرانی و هرجومرجطلبیِ جنسیِ رهبران و پیروان" مسخ میشود. این تغییر در الهیات، نوعی عقبگرد اساسی در معنویت و اخلاقِ تمدنی محسوب میشود.
2️⃣ حقوق زنان و عقبگرد از عرف و ادیان پیشین:
▪️جواز تعرض جنسی به زنان شوهردار اسیر (ملک یمین) – شکستن قبح یک رفتار مذموم: آیه صریح "وَالمُحصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَت أَيمَانُكُم" (نساء: ۲۴) به مردان مسلمان اجازه میدهد که با زنان شوهردار اسیر که به "تملک" آنها درآمدهاند، رابطه جنسی داشته باشند، حتی اگر آن زن در وطن خود همسر داشته باشد. این حکم که در فقه اسلامی به "انقطاع رابطه زناشویی پیشین به صرف بردگی" معروف است، نه تنها در تضاد با اخلاق انسانی است، بلکه با بررسی شواهد تاریخی و تفسیری، میتوان نشان داد که این حکم به منظور قبحشکنی و مجاز شمردن عملی صادر شد که حتی در میان اعراب جاهلی نیز مذموم و ناپسند شمرده میشد.
🔺تفاسیر اسلامی و شأن نزول: بسیاری از تفاسیر معتبر اسلامی، از جمله تفسیر طبری، فخر رازی، قرطبی و ابن کثیر، در ذیل آیه نساء: ۲۴ به صراحت به این نکته اشاره میکنند که مسلمانان صدر اسلام در ابتدا از برقراری رابطه جنسی با زنان اسیر شوهردار ابا داشتند.
🔸روایت شده است که مسلمانان از پیامبر سؤال میکردند: "چگونه با زنی که شوهر دارد، رابطه داشته باشیم؟" این سؤال نشان میدهد که در عرف و وجدان اخلاقی آن زمان اعراب، حتی پس از اسارت، حرمت رابطه زناشویی پیشین تا حدودی رعایت میشد و تجاوز به زن شوهردار عملی ناپسند تلقی میگردید.
🏴🤦🏻♀️🤦🏻♂️ به عنوان مثال، در تفسیر طبری (جامع البیان، ذیل آیه نساء: ۲۴) و صحیح مسلم (کتاب النکاح)، روایاتی ذکر شده که:
در جریان جنگ اوطاس، صحابه از نزدیکی با زنان اسیر شوهردار خودداری میکردند و پس از سؤال از پیامبر، این آیه نازل شد تا این عمل را مجاز شمارد. این نشان میدهد که این حکم، اصلاحکننده یک "محذور اخلاقی" رایج در میان خود مسلمانان اولیه بود، نه تثبیت یک هنجار عالی.
▪️قوانین بابل باستان (قانون حمورابی): در حالی که قانون حمورابی زنا (رابطه جنسی با زن شوهردار در شرایط صلح) را به شدت مجازات میکرد (مواد ۱۳۰، ۱۳۱، و ۱۴۳، که میتوانست به مرگ برای هر دو طرف منجر شود) و هدف آن حفظ نظم خانواده و مالکیت مرد بود، در شرایط جنگی، تجاوز و خشونت علیه زنان اسیر (اعم از شوهردار و مجرد) عملی رایج بود، اما این عمل به عنوان یک "حق شرعی یا قانونی" در متن صریح قوانین مدنی بابل درج نشده بود؛ یعنی، یک عمل خشن جنگی بود، نه یک اباحهی قانونی رسمی برای نقض تأهل زن و هتکِ حیثیت خانوادهاش بنا به فرمان و امضای خداوند.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘"جایگاهِ شرمآورِ مادر" در اسلام
— تقلای رقتانگیز آخوند سلیمانی برای تبرئۀ اسلام
(۳/۴)
✍🏻 #محمود_کریمی
▪️در حقوق رومی، زنای محصنه (adulterium) که رابطه جنسی با زن شوهردار بود، عملی جرمآمیز محسوب میشد و مجازاتهای سختی داشت و همانند بابل، در میدان عمل جنگ، خشونت و تجاوز به زنان اسیر رایج بود، اما حقوق رومی هرگز به صراحت "حق تملک جنسی" بر زنان شوهردار اسیر، بدون فرایندهای قانونی مانند فسخ ازدواج یا ازدواج مجدد را به عنوان یک اصل شرعی یا قانونی تثبیت نکرد. این عمل بیشتر در حیطه "خشونت جنگی" قرار میگرفت تا یک "قاعده حقوقی مشروع".
▪️فرهنگهای ایران باستان (ساسانی): در ایران باستان، بهویژه در دوره ساسانی، خانواده و پاکدامنی زنان اهمیت فوقالعادهای داشت و "زنا" به شدت مجازات میشد. در دوره هخامنشیان، به گواه مورخان یونانی (مانند گزنفون در کوروشنامه)، کوروش بزرگ به صراحت دستور داد که از زنان و دختران اسیر (از جمله زنان شوهردار) به دقت محافظت شود و هیچ سربازی حق تعرض به آنها را ندارد. این نشان میدهد که نه تنها قوانین مدنی، بلکه اخلاق فرمانروایان بزرگ نیز تلاش میکرد تا از خشونت جنسی در جنگ جلوگیری کند. مفهوم "ملک یمین" که رابطه جنسی با زن شوهردار اسیر را بدون طلاق یا فسخ رسمی ازدواج قبلی و تنها به صرف بردگی جایز شمارد، در این تمدن هیچ جایگاهی نداشت و با ارزشهای اخلاقی و مذهبی آنها در تضاد بود.
🎖تشریحِ اخلاق کوروش بزرگ با زنان اسیر و خانوادههای دشمنان
🔸دفتار کوروش بزرگ با زنان و خانوادههای پادشاهان شکستخورده، از جمله برجستهترین نمونههای اخلاقی در تاریخ باستان است. مورخان یونانی و رومی نیز این رفتارها را تحسین کردهاند.
📌زنان و خانواده کرزوس (پادشاه لیدیه):
🔸یکی از مشهورترین داستانها، به کرزوس، پادشاه ثروتمند لیدیه مربوط میشود که در سال ۵۴۶ پیش از میلاد توسط کوروش شکست خورد و پایتختش، سارد، سقوط کرد.
✅ برخورد با کرزوس و خانوادهاش: کوروش نه تنها جان کرزوس را بخشید، بلکه با او رفتاری محترمانه داشت و او را به عنوان مشاور خود برگزید. اما نکته مهمتر در مورد زنان و خانواده کرزوس است:
✅ محافظت از زنان و دختران: کوروش دستور داد تا از زنان، دختران و حرمسرای کرزوس و دیگر اشراف لیدیه به دقت محافظت شود و هیچ سربازی حق تعرض به آنها را ندارد. او حتی برای جلوگیری از هرگونه رفتار نامناسب، نگهبانان ویژهای را مسئول حفاظت از حرمسراهای فتحشده کرد.
📌 احترام به حرمت خانوادگی در فتح بابل
🔸گزنفون، مورخ و فیلسوف یونانی، در کتاب "کوروشنامه" (Cyropaedia) به تفصیل به این موضوع پرداخته است. او روایت میکند که کوروش پس از فتح بابل، دستور داد که تمام زنان و دختران اسیر را به خانه هایشان بازگردانند و از آنان مراقبت شود و به هیچ وجه مورد تعرض قرار نگیرند. این سیاست به گونهای بود که زنان اسیر نه تنها مورد آزار و اذیت قرار نمیگرفتند، بلکه حرمت و پاکدامنیشان حفظ میشد. این رفتار کوروش با زنان و خانواده دشمنان شکستخورده، در آن زمان و در مقایسه با روشهای جنگی رایج که شامل تجاوز، غارت و به بردگی کشیدن زنان بود، بسیار غیرعادی و تحسینبرانگیز تلقی میشد. این یکی از دلایلی بود که کوروش نه تنها از سوی ایرانیان، بلکه از سوی بسیاری از ملتهای دیگر نیز به عنوان یک پادشاه "عادل" و "بزرگ" مورد ستایش قرار گرفت.
🔶مقایسه با عرف زمانه و ادیان دیگر
🎖در دوران باستان، تجاوز به زنان شکستخورده و اسیر، به بردگی کشیدن آنها، و غارت خانوادهها، رویه رایج جنگی بسیاری از امپراتوریها و قبایل بود (مانند آشوریها، بخشی از یونانیها و رومیها). کاری که کوروش انجام داد، یک انقلاب اخلاقی در رفتار با دشمنان و اسیران بود.
🔺🔺این اخلاق والای هخامنشیان با زنان اسیر، در تضاد کامل با فتوای "ملک یمین" در اسلام است که به طور صریح، تعرض جنسی به زنان شوهردار اسیر را جایز میشمارد و حتی از یک "تردید اخلاقی رایج" در میان اعراب (مسلمانان اولیه) نیز قبحزدایی میکند. در حالی که کوروش بر حفظ حرمت و امنیت زنان تأکید میکرد تا نظم اجتماعی و اخلاقی را پس از جنگ بازگرداند، حکم "ملک یمین" دقیقاً بر خلاف این مسیر عمل میکرد و به رسمیت بخشیدن به یک عمل خشونتبار علیه زنان میپرداخت.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— تقلای رقتانگیز آخوند سلیمانی برای تبرئۀ اسلام
(۳/۴)
✍🏻 #محمود_کریمی
▪️در حقوق رومی، زنای محصنه (adulterium) که رابطه جنسی با زن شوهردار بود، عملی جرمآمیز محسوب میشد و مجازاتهای سختی داشت و همانند بابل، در میدان عمل جنگ، خشونت و تجاوز به زنان اسیر رایج بود، اما حقوق رومی هرگز به صراحت "حق تملک جنسی" بر زنان شوهردار اسیر، بدون فرایندهای قانونی مانند فسخ ازدواج یا ازدواج مجدد را به عنوان یک اصل شرعی یا قانونی تثبیت نکرد. این عمل بیشتر در حیطه "خشونت جنگی" قرار میگرفت تا یک "قاعده حقوقی مشروع".
▪️فرهنگهای ایران باستان (ساسانی): در ایران باستان، بهویژه در دوره ساسانی، خانواده و پاکدامنی زنان اهمیت فوقالعادهای داشت و "زنا" به شدت مجازات میشد. در دوره هخامنشیان، به گواه مورخان یونانی (مانند گزنفون در کوروشنامه)، کوروش بزرگ به صراحت دستور داد که از زنان و دختران اسیر (از جمله زنان شوهردار) به دقت محافظت شود و هیچ سربازی حق تعرض به آنها را ندارد. این نشان میدهد که نه تنها قوانین مدنی، بلکه اخلاق فرمانروایان بزرگ نیز تلاش میکرد تا از خشونت جنسی در جنگ جلوگیری کند. مفهوم "ملک یمین" که رابطه جنسی با زن شوهردار اسیر را بدون طلاق یا فسخ رسمی ازدواج قبلی و تنها به صرف بردگی جایز شمارد، در این تمدن هیچ جایگاهی نداشت و با ارزشهای اخلاقی و مذهبی آنها در تضاد بود.
🎖تشریحِ اخلاق کوروش بزرگ با زنان اسیر و خانوادههای دشمنان
🔸دفتار کوروش بزرگ با زنان و خانوادههای پادشاهان شکستخورده، از جمله برجستهترین نمونههای اخلاقی در تاریخ باستان است. مورخان یونانی و رومی نیز این رفتارها را تحسین کردهاند.
📌زنان و خانواده کرزوس (پادشاه لیدیه):
🔸یکی از مشهورترین داستانها، به کرزوس، پادشاه ثروتمند لیدیه مربوط میشود که در سال ۵۴۶ پیش از میلاد توسط کوروش شکست خورد و پایتختش، سارد، سقوط کرد.
✅ برخورد با کرزوس و خانوادهاش: کوروش نه تنها جان کرزوس را بخشید، بلکه با او رفتاری محترمانه داشت و او را به عنوان مشاور خود برگزید. اما نکته مهمتر در مورد زنان و خانواده کرزوس است:
✅ محافظت از زنان و دختران: کوروش دستور داد تا از زنان، دختران و حرمسرای کرزوس و دیگر اشراف لیدیه به دقت محافظت شود و هیچ سربازی حق تعرض به آنها را ندارد. او حتی برای جلوگیری از هرگونه رفتار نامناسب، نگهبانان ویژهای را مسئول حفاظت از حرمسراهای فتحشده کرد.
📌 احترام به حرمت خانوادگی در فتح بابل
🔸گزنفون، مورخ و فیلسوف یونانی، در کتاب "کوروشنامه" (Cyropaedia) به تفصیل به این موضوع پرداخته است. او روایت میکند که کوروش پس از فتح بابل، دستور داد که تمام زنان و دختران اسیر را به خانه هایشان بازگردانند و از آنان مراقبت شود و به هیچ وجه مورد تعرض قرار نگیرند. این سیاست به گونهای بود که زنان اسیر نه تنها مورد آزار و اذیت قرار نمیگرفتند، بلکه حرمت و پاکدامنیشان حفظ میشد. این رفتار کوروش با زنان و خانواده دشمنان شکستخورده، در آن زمان و در مقایسه با روشهای جنگی رایج که شامل تجاوز، غارت و به بردگی کشیدن زنان بود، بسیار غیرعادی و تحسینبرانگیز تلقی میشد. این یکی از دلایلی بود که کوروش نه تنها از سوی ایرانیان، بلکه از سوی بسیاری از ملتهای دیگر نیز به عنوان یک پادشاه "عادل" و "بزرگ" مورد ستایش قرار گرفت.
🔶مقایسه با عرف زمانه و ادیان دیگر
🎖در دوران باستان، تجاوز به زنان شکستخورده و اسیر، به بردگی کشیدن آنها، و غارت خانوادهها، رویه رایج جنگی بسیاری از امپراتوریها و قبایل بود (مانند آشوریها، بخشی از یونانیها و رومیها). کاری که کوروش انجام داد، یک انقلاب اخلاقی در رفتار با دشمنان و اسیران بود.
🔺🔺این اخلاق والای هخامنشیان با زنان اسیر، در تضاد کامل با فتوای "ملک یمین" در اسلام است که به طور صریح، تعرض جنسی به زنان شوهردار اسیر را جایز میشمارد و حتی از یک "تردید اخلاقی رایج" در میان اعراب (مسلمانان اولیه) نیز قبحزدایی میکند. در حالی که کوروش بر حفظ حرمت و امنیت زنان تأکید میکرد تا نظم اجتماعی و اخلاقی را پس از جنگ بازگرداند، حکم "ملک یمین" دقیقاً بر خلاف این مسیر عمل میکرد و به رسمیت بخشیدن به یک عمل خشونتبار علیه زنان میپرداخت.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin