📘جنگی که به خانه رسید
— خشونت خانگی در میان بحران و بیکاری
✍🏻 #چیچک_درفش
🍂 فشار ساختاری بر مردان، بهجای اینکه به اعتراض جمعی تبدیل شود، در فضای خصوصی تخلیه میشود؛ جایی که کمهزینهترین و در دسترسترین هدف، زنان و کودکاناند. این همان لحظهای است که خشونت خانگی از یک مسئلهٔ فردی به یک پدیدهٔ ساختاری تبدیل میشود.
در ماههایی که اقتصاد ایران زیر فشار تورم، ناامنی شغلی و پیامدهای جنگهای منطقهای فرسوده شده، زنان طبقهٔ کارگر بیش از هر گروه دیگری بار بحران را بر دوش میکشند. کاهش درآمد خانوار، تعدیل نیرو در کارخانهها، تعطیلی کسبوکارهای کوچک و افزایش هزینههای زندگی، ساختار شکنندهٔ خانوادههای کارگری را به نقطهٔ انفجار رسانده است؛ انفجاری که نخستین قربانیان آن زنان و کودکاناند. در چنین شرایطی، خشونت خانگی که معمولاً در دورههای رکود اقتصادی افزایش مییابد در ایران نیز روندی صعودی پیدا کرده است. دادههای رسمی نشان میدهد تورم سالانه در سال ۱۴۰۲ حدود ۴۶ درصد بوده و قیمت کالاهای اساسی در برخی ماهها تا ۹۰ درصد افزایش یافته است.
🍂 گزارشهای اتحادیههای کارگری حاکی از آن است که بیش از ۳۵ درصد کارگران قراردادی در سال گذشته دستکم یک بار با کاهش ساعت کاری، تعلیق یا اخراج مواجه شدهاند.
🍂 نرخ اشتغال ناقص زنان نیز به ۲۷ درصد رسیده است بیش از دو برابر مردان. این ارقام تنها بخشی از واقعیتی را نشان میدهد که در خانهها، بیمارستانها و محلههای کارگری جریان دارد؛ واقعیتی که در آن زنان کارگر در خط مقدم بحران قرار گرفتهاند.
🔻پروین، ۴۱ ساله، مادر دو کودک، یکی از این زنان است. او میگوید:
🔻او میگوید فشار اقتصادی، فضای خانه را به محیطی پرتنش تبدیل کرده است:
🔗 مطالعۀ ادامه (مشاهده فوری)
@marzockacademy
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— خشونت خانگی در میان بحران و بیکاری
✍🏻 #چیچک_درفش
🍂 فشار ساختاری بر مردان، بهجای اینکه به اعتراض جمعی تبدیل شود، در فضای خصوصی تخلیه میشود؛ جایی که کمهزینهترین و در دسترسترین هدف، زنان و کودکاناند. این همان لحظهای است که خشونت خانگی از یک مسئلهٔ فردی به یک پدیدهٔ ساختاری تبدیل میشود.
در ماههایی که اقتصاد ایران زیر فشار تورم، ناامنی شغلی و پیامدهای جنگهای منطقهای فرسوده شده، زنان طبقهٔ کارگر بیش از هر گروه دیگری بار بحران را بر دوش میکشند. کاهش درآمد خانوار، تعدیل نیرو در کارخانهها، تعطیلی کسبوکارهای کوچک و افزایش هزینههای زندگی، ساختار شکنندهٔ خانوادههای کارگری را به نقطهٔ انفجار رسانده است؛ انفجاری که نخستین قربانیان آن زنان و کودکاناند. در چنین شرایطی، خشونت خانگی که معمولاً در دورههای رکود اقتصادی افزایش مییابد در ایران نیز روندی صعودی پیدا کرده است. دادههای رسمی نشان میدهد تورم سالانه در سال ۱۴۰۲ حدود ۴۶ درصد بوده و قیمت کالاهای اساسی در برخی ماهها تا ۹۰ درصد افزایش یافته است.
🍂 گزارشهای اتحادیههای کارگری حاکی از آن است که بیش از ۳۵ درصد کارگران قراردادی در سال گذشته دستکم یک بار با کاهش ساعت کاری، تعلیق یا اخراج مواجه شدهاند.
🍂 نرخ اشتغال ناقص زنان نیز به ۲۷ درصد رسیده است بیش از دو برابر مردان. این ارقام تنها بخشی از واقعیتی را نشان میدهد که در خانهها، بیمارستانها و محلههای کارگری جریان دارد؛ واقعیتی که در آن زنان کارگر در خط مقدم بحران قرار گرفتهاند.
🔻پروین، ۴۱ ساله، مادر دو کودک، یکی از این زنان است. او میگوید:
زندگیاش پس از آغاز جنگ و تعطیلی کارخانهای که همسرش در آن کار میکرد، بهطور کامل فرو ریخت. «وقتی جنگ شروع شد، گفتند همسرم فقط پارهوقت بیاید. بعد گفتند کارخانه تعطیل است. وقتی جنگ تمام شد، او را اخراج کردند. پیمانی بود و هنوز رسمی نشده بود. حالا با نصف حقوق یک کارگر، روزمزد کار میکند. هر روز دنبال کار میگردد، اما کاری پیدا نمیشود.» پروین خود نیز شغلش را از دست داده است. «برای یک فروشگاه آنلاین محصولات گیاهی میفروختم. با قطع اینترنت، کار ما هم تمام شد. درآمدمان نصف شد و خرجها دو برابر.»
🔻او میگوید فشار اقتصادی، فضای خانه را به محیطی پرتنش تبدیل کرده است:
همسرم وقتی از کار برمیگردد، خسته و عصبانی است. قبلاً با بچهها بازی میکرد، حالا فقط سکوت میکند. چند بار جلوی بچهها مرا کتک زده. جرأت ندارم بگویم در خانە چیزی کم داریم. قبلاً که خودم کار میکردم، اوضاع بهتر بود. حالا احساس میکنم هیچ اختیاری ندارم.
🔗 مطالعۀ ادامه (مشاهده فوری)
@marzockacademy
.
#جامعه #زنان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegraph
جنگی که به خانه رسید
خشونت خانگی در میان بحران و بیکاری ✍چیچک درفش ـ ....بحران اقتصادی، روابط قدرت درون خانواده را نیز بازآرایی میکند. در ساختاری که درآمد مردانه محور اصلی بقاست، از دست رفتن شغل یا کاهش درآمد، نه فقط یک مسئلهٔ اقتصادی، بلکه ضربهای به جایگاه نمادین مرد در خانواده…