نقدآگین
12.2K subscribers
3.82K photos
3.36K videos
93 files
9.05K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📺 تاییدی بیشتر بر «"عیسی" و "انجیل" دو دلیل غیرالاهی بودن قرآن»

🎙#آدم_الامصری

📌 استدلال اصلی آدم الامصری:
نقطه اصلی استدلال او این است که استفاده قرآن از نام "عیسی" یا تأکید آن بر نزول "انجیل" بر او، به خودی خود دلیلی است بر اینکه قرآن از سوی خدا نیست.

🔺او این را یک "حجت" (استدلال قوی) می‌داند و نه صرفاً یک "شبهه" (تردید).

واکنش به ویدیو:
در عرض ۷۲ ساعت، یک مبلغ برجسته اسلامی یا شیخ معروف به سرعت و در دو قسمت مجزا به ویدیو پاسخ داد، که الامصری معتقد است این خود نشان‌دهنده قوت استدلال اوست. ویدیوی او تاکنون ۲۴۴ هزار بازدید داشته‌است.

✍🏻 نقد و پاسخ به شیخ:
شیخ، الامصری را متهم به جهل، عدم فهم و فقر زبانی کرده است.

الامصری اذعان می‌کند که گاهی اوقات ممکن است آیات قرآنی را به درستی تلفظ نکند یا در حروف اعراب عربی اشتباه کند. او همچنین اعتراف می‌کند که استفاده‌اش از واژه "مستشرقین" (شرق‌شناسان) در ابتدا دقیق نبوده است.

با این حال، او تأکید می‌کند که این اشتباهات جزئی، استدلال اصلی او را تضعیف نمی‌کند. او مثال می‌زند که اگر کسی بگوید "۵ به اضافه ۴ مساوی ۹" و شما به جای پاسخ به صحت معادله، بر نحوه تلفظ او ایراد بگیرید، این نشانه سطحی‌نگری و ضعف منطق شماست.

الامصری بیان می‌کند که او در رشته نقد متنی کتب مقدس دارای مدرک کارشناسی است و هم مسیحیت و هم اسلام را نقد می‌کند.

او شیخ را به دلیل اشتباهاتش در زمینه زبان‌های عبری و یونانی، به ویژه در مورد کلمات "تورات" و "اوانگلیون" (Evangelion)، مورد انتقاد قرار می‌دهد. الامصری توضیح می‌دهد که "تورات" از ریشه عبری به معنای "آموزش" است، نه صرفاً "قوانین". همچنین، او تلفظ صحیح "اوانگلیون" در یونانی را تصحیح می‌کند و بیان می‌دارد که حذف حرف آخر (nu) در تلفظ، به دلیل حذف "تعریف" (همانند "ال" در عربی) است و اشتباه نیست.

🔷 عمق استدلال در مورد "انجیل" و "اوانگلیون":
الامصری توضیح می‌دهد که کلمه "اوانگلیون" (Evangelion) در اصل یونانی از دو کلمه "اِئو" (Eu) به معنای "خوب" و "اَنگِلیون" (Angelion) به معنای "اخبار" تشکیل شده است که روی هم به معنای "اخبار خوب" یا "بشارت" است. اما او تأکید می‌کند که این کلمه پیش از دوران مسیح دارای معانی فرهنگی، سیاسی و الهیاتی بسیار عمیقی بوده است.

🔔 معنای پیش از مسیح:
کلمه "اوانگلیون" قبل از ظهور کتب انجیلی یا حتی قبل از مسیح، برای اشاره به اخبار خوبی با جنبه‌های سیاسی یا مادی استفاده می‌شد. این اخبار اغلب مربوط به پایان خصومت‌ها، آشتی بین دو طرف، پیروزی در جنگ یا رسیدن به مرتبه بالای سیاسی بود.

🔻مثال‌ها:


🔸در ترجمه سپتوجینت (قرن دوم قبل از میلاد)، "اوانگلیون" به معنای بشارت پایان جنگ و ظلم در مورد داوود به کار رفته است.

🔸نامه‌ها و نوشته‌های تاریخی از قرن دوم قبل از میلاد نشان می‌دهد که این کلمه برای اشاره به تبرئه از حکم، یا اخبار خوب مربوط به آغاز شورش و رسیدن به مقامات بالاتر استفاده شده است.

🔸آگوستوس سزار (حدود ۳۰ سال قبل از میلاد) از "اوانگلیون" برای توصیف خود به عنوان "ناجی مردمان" و حامل "بشارت عهد جدید" برای امپراتوری استفاده کرده است. این کلمه در مورد او، دلالت بر "تجسم الهی" و "ظهور خدا بر زمین" داشت.

🔷 پذیرش توسط مسیحیت:
مسیحیان اولیه این واژه را به دلیل ارتباطش با مفهوم "نجات جهان"، "پایان خصومت بین زمین و آسمان" و "آشتی انسان با خدا از طریق قربانی مسیح" پذیرفتند. الامصری می‌گوید که این واژه به خودی خود حامل عمق فلسفه الهیاتی مسیحیت است.

🔺تناقض قرآن:
الامصری معتقد است که اگر قرآنی ادعا می‌کند کتابی بر عیسی نازل شده، این کتاب نمی‌توانسته "انجیل" نام داشته باشد، زیرا کلمه "انجیل" (اوانگلیون) در ریشه یونانی خود، مفاهیم الهیاتی‌ای مانند 1️⃣ نجات از طریق قربانی، 2️⃣ الوهیت، و 3️⃣ آشتی انسان با خدا را در بر دارد که اسلام صریحاً آنها را رد می‌کند.

🔺نتیجه‌گیری الامصری: قرآن با استفاده از این واژه یونانی، بدون آگاهی از میراث فرهنگی و معانی ضمنی عمیق آن، ناخودآگاه با عقایدی موافقت کرده که آشکارا ردشان می‌کند. این نشان می‌دهد که مولفان قرآن از دیگران اقتباس کرده‌اند اما میراث واژه‌هایی که نقل می‌کرده‌اند را درک نکرده‌اند، و به همین دلیل دچار تناقض شده‌اند.

🔸استدلال مربوط به نام "عیسی":
الامصری توضیح می‌دهد که منظور او از استدلال مربوط به نام "عیسی" این نبوده که قرآن از نام اشتباهی استفاده کرده است. بلکه منظور او این است که قرآن این نام را از منابع دیگر مانند یهودیان شبه جزیره، سریانی‌ها یا حبشی‌ها اقتباس کرده باشد. این نکته نیز به استدلال اصلی او مبنی بر تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ‌های دیگر و ناآگاهی مولفان قرآن از میراث تاریخی و فرهنگی واژه‌های اقتباس‌شده کمک می‌کند.

🔻آدم المصری
📻
قرآن در محکِ تاریخ

.


#بازنگری



🌾 @Naqdagin
📺 مؤلفان قرآن؛ «عیسی» و «انجیل» دو دلیل غیرالاهی بودن قرآن
(۱/۲)
🎙#آدم_الامصری

🔶 ادعای قرآن و منطق مرتبط با آن:


💬 قرآن در سوره نساء آیه ۸۲ می‌گوید:
آیا در قرآن تدبر نمی‌کنند؟ و اگر از جانب غیر خدا بود، قطعاً در آن اختلاف بسیاری می‌یافتند.


🔺منطقاً، اگر قرآن از جانب غیر خدا بود، باید زبان بشر، خطاهای میراث و فرهنگ زبانی انسان در آن آشکار می‌شد. انتظار می‌رود کلام خدا تحت تأثیر کلام انسان قرار نگیرد و روح‌الامین آن را "به زبان عربی واض" نازل کند، همانطور که سوره شعراء بیان می‌کند. با این حال، آدم‌المصری ادعا می‌کند که مولفِ قرآن در استفاده از الفاظی که بشر آن‌ها را از اصلشان تغییر داده، دچار خطاهای اساسی شده و این تغییرات اساسی را همانگونه پذیرفته است و به خدا نسبت داده‌است.

🔶 اصل بنیادین: تغییرناپذیری کلام خدا

🔸خداوند تغییر نمی‌کند و زبانش را نیز تغییر نمی‌دهد و آنچه نازل می‌کند تحت تأثیر زبان بشر قرار نمی‌گیرد
.

💬 آدم المصری برای توضیح دیدگاه خود از یک مثال ساده استفاده می‌کند:
«اگر پدری نام پسر خود را «مصباح» بگذارد و پسر به کشور دیگری سفر کند، مردم آنجا ممکن است به دلیل تفاوت زبانی، نام او را اشتباه تلفظ کنند. اما انتظار می‌رود که پدر، در زبان خود، همچنان نام صحیح «مصباح» را به کار ببرد، نه تلفظ اشتباه دیگران را.»

🔺این مثال نشان می‌دهد که به باور او، خداوند نیز باید نام‌ها را به همان شکل اصلی و بدون تحریف، در کلام خود به کار ببرد. این مثال بر تفاوت بین یک نام اصلی (مانند مصباح) که توسط پدیدآورنده آن انتخاب شده و یک نام خارجی (اَعجَمی) تأکید می‌کند. سؤالی که مطرح می‌شود این است که آیا این نوع تغییر و تحریف در قرآن رخ داده است.

🔶 بررسی نام‌های کتب آسمانی پیشین در قرآن
🔻مولف قرآن بیان داشته که خداوند پیش از نزول قرآن، تورات، انجیل و زبور را نازل کرده است. پس نحوه استفاده قرآن از این نام‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد:

▪️تورات (التوراة):
قرآن تورات را به همین نام ذکر می‌کند، که اسمی عبری (تورا) و کتاب قوانین یهودیان است. این منطقی است، زیرا قرآن لغت عبری اَعجَمی را بدون ترجمه یا تعریب به کار برده است، و معمولاً اسامی ترجمه نمی‌شوند. این با منطق "زبان عربی واضح" که در خود قرآن ذکر شده، مطابقت دارد.

▪️زبور (الزبور):
هنگامی که قرآن از کتاب مزامیر (تهیلیم در عبری) یاد می‌کند، آن را به "زبور" تبدیل کرده است، به معنای "کتاب نوشته شده" یا "کتاب مکتوب" مثلاً در سوره اسراء آیه ۵۵ آمده:
"وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا" (و به راستی برخی از پیامبران را بر برخی دیگر برتری بخشیدیم و به داوود، زبور دادیم).


🔺این نیز قابل قبول است، زیرا قرآن یا از لغت اصلی خارجی (اعجمی) بدون ترجمه (تورات) استفاده کرده، یا آن را به یک فرم عربی واضح (مثل زبور) تغییر داده است.

▪️انجیل (الإنجيل):
اینجاست که به گفته المصری، قرآن دچار درهم‌ریختگی در زبان بشری شده و به درستی نمی‌داند درباره چه چیزی سخن می‌گوید. قرآن از لفظ "انجیل" برای کتابی که بر عیسی بن مریم نازل شده، استفاده می‌کند.

🔺مشکل اصلی: اگر خدا وحی را بر پیامبری آرامی - عبری زبان مانند عیسی (که یهودی بود و تورات می‌خواند) نازل کرده بود، نام آن کتاب به زبان عبری "بشارات/بِشُورَاه" (به معنای بشارت یا مژده) یا آرامی (بِسْوَرْتَا (Bəsōrtā)) می‌بود.

🔺"انجیل" یک لفظ تعریب‌شدۀ یونانی است که در اصل ترجمه‌ای از کلمۀ عبری "بشارات" (یا "بشارة المسیح" / "بشارة الماشیح") یا آرامیِ (بِسْوَرْتَا
(Bəsōrtā)) است. این کلمه یونانی (اوانگلیون / euangelion) توسط قرآن از جوامع مسیحی عرب‌زبان و سریانی‌زبان گرفته شده‌است.

🔺قرآن باید یا از لفظ اصلی عبری (بشارات/بِشُورَاه) یا آرامی (بِسْوَرْتَا (Bəsōrtā)) استفاده می‌کرد، یا آن را به لفظ عربی واضح ("بشاره") ترجمه می‌کرد، همانطور که با "زبور" انجام داد. اما قرآن از یک لفظ خارجی ترجمه‌شده ("انجیل") استفاده کرده‌است، که آشکارگرِ دسترسیِ غیرمستقیم و با چند واسطۀ مولفانِ قرآن به کتب مسیحیان است؛ و نه اینکه با وحیِ مستقیم خدایی که بنا به ادعای قرآنی، کتابی را به مسیح نازل کرده، روبرو باشیم.

🔺این نشان می‌دهد که مولف قرآن تفاوت بین گروه‌های مختلف یهودیان و مسیحیان را درک نکرده است. یهودیان مسیحی‌شده (نصاری) انجیل به معنای یونانی آن نداشتند و عبری - آرامی زبان بودند؛ تنها مسیحیان از اقوام دیگر (امم) بودند که انجیل‌های یونانی یا ترجمه‌هایی از زبانِ یونانی داشتند. مولف قرآن به اشتباه فرض کرده که باید انجیلی برای نصاری (یهودیان مومن به مسیح) و حتی خود عیسی که زبانش آرامی - عبری بوده، وجود داشته باشد.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📺 مؤلفان قرآن؛ «عیسی» و «انجیل» دو دلیل غیرالاهی بودن قرآن
(۲/۲)
🎙#آدم_الامصری

🔶 بررسی نام عیسی (عيسى):

🔻نام اصلی و منطق عربی‌سازی:

🔸نام اصلی عبری عیسی، "یشوع هاماشیح" یا "یشوع الناصری" بود. "یشوع" به معنای "خدا نجات می‌دهد" است و نامی رایج در میان یهودیان بود.

🔸اگر این نام مستقیماً به عربی ترجمه می‌شد، "یسوع" می‌شد (مانند تبدیل شین به سین در اسامی عبری مانند "شمعون" به "سمعان" یا "شبات" به "سبت").

💎 تغییر به "عیسی":

🔺 اما مولف قرآن از نام "عیسی" استفاده کرده است و این تغییر نام، به گفته آدم‌المصری، دوباره نشان‌دهندۀ گیجی و عدم شناخت مولف قرآن از منابع اصلی است.

🔺نام "یشوع" در زبان یونانی به "یِسوس" (Iesous/Isous) تبدیل شد. سپس این نام در مصر قدیم از طریق زبان یونانی و قبطی به "یوس" و پس از آن در شبه‌جزیره عرب به "عیسی" تبدیل گشت. بنابراین، نویسنده قرآن نام را از ترجمه یونانی عربی کرده است، نه از منبع اصلی عبری، که نشان می‌دهد خدا نام پیامبر خود را نمی‌دانسته است!

🎖 تئوری دیگر (تاثیر یهودیان):
یک تئوری مطرح می‌کند که یهودیان شبه‌جزیره عرب، که عیسی را به عنوان مسیح رد می‌کردند، عمداً نام "یشوع" را به "عیسی" تغییر دادند. این تغییر به دلیل شباهت "عیسی" به نام "عیسو" (Esau) در عهد قدیم یهود است؛ "عیسو" شخصیتی بود که خداوند او را رد کرد.

🔺با پذیرش نام "عیسی"، اسلام موضعی بین یهودیان (که مسیح را رد کردند) و مسیحیان (که او را پرستش کردند) اتخاذ کرد؛ عیسی را پیامبر دانست و نام "عیسی" را که از سوی یهودیان ردکننده به کار می‌رفت، پذیرفت.

🔺چه این داستان درست باشد و چه نباشد، قرآن در هر دو حالت دچار مشکل شده است: یا نام "عیسی" را از یهودیان اطراف خود گرفته، یا نام ترجمه‌شده از مسیحیان یونانی‌زبان (یا عربی - سریانی زبان) را پذیرفته است. در هیچ‌کدام از این حالات، این نام ("عیسی") در "لوح محفوظ" (لوح سرنوشت) نبوده است.

📌 ناهماهنگی با سایر اسامی انبیا:
مولف قرآن اسامی عبری دیگر مانند ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب، موسی، هارون و داوود را به همان شکل اصلی عبری آن‌ها به کار برده و هیچ‌یک را تغییر نداده است. این امر، ناهماهنگی در مورد نام "عیسی" و "انجیل" برجسته می‌سازد، زیرا مولف قرآن نام مسیح را به دلیل زبان‌ها و فرهنگ‌های متعددی که در جهان وجود داشتند، اشتباه گرفته است.

❇️ نتیجه‌گیری:
اینکه قرآن از لفظ یونانی "انجیل" به جای "بشارات" و نام "عیسی" به جای "یشوع" یا "یسوع" استفاده کرده است، نشان می‌دهد که مولفِ قرآن انسان بوده، نه خدا
. به گفته آدم‌المصری، مولف قرآن از نام دقیق پیامبر و نامِ وحی‌ای که بر او نازل شده‌بود، آگاهی دقیق نداشته است، و به ترجمه‌های ثانوی انسان‌ها (با دو واسطه: از عبری یا آرامی به یونانی، و از یونانی به عربی) استناد کرده‌است. این مسئله، ادعای خود قرآن را زیر سؤال می‌برد که اگر از جانب غیر خدا بود، اختلافات بسیاری در آن یافت می‌شد.

🔻آدم المصری
📺
قبلۀ پترا تنها قبله نبود
📺
چرا اسراء و معراج یک افسانه و خرافه است؟
📻 قرآن در محکِ تاریخ
📻
محمد در دامِ کدِ علمای یهود!
📺
«عیسی» و «انجیل» و هویت مؤلفان قرآن
📺 قرآن در ترازوی سوالات یهود
📺 قرآن و همراهی با تحریفِ «پیش‌گویی اشعیای نبی» دربارۀ «تولد مسیح از باکره»

.


#بازنگری #نقد_اسلام



🌾 @Naqdagin