Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 نمایشنامه‌خوانی «سهراب‌کُشی» | اثری از #بهرام_بیضائی (Source)
— روایتی از اسطوره، تراژدی و تاریخِ اجرا نشده در تئاتر ایران
🔸بهرام بیضائی نمایشنامۀ «سهراب‌کُشی» را میان سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۸ نوشت؛ متنی درخشان و بازاندیشانه بر تراژدی رستم و سهراب در شاهنامه که با رویکردی اسطوره‌شناختی و ساختاری نو، یکی از مهم‌ترین آثار نمایشی او به شمار می‌آید.
🔸این نمایشنامه‌خوانی با کارگردانی محمد رحمانیان و خوانش مهتاب نصیرپور به اجرا درآمده است؛ اجرایی که با تمرکز بر لحن سوگ‌وارانه و ساختار تراژیک متن، خوانشی تازه از این اثر ارائه می‌دهد.
🔸نسخه‌ی مورد استفاده در این اجرا، همان نسخه‌ی پیشین نمایشنامه است که بخش‌هایی از آن با عنوان «پاره‌هایی چند از مویه‌ی تهمینه…» در شماره ۵۷ مجله بخارا (زمستان ۱۳۸۵) منتشر شد. همین نسخه در پنجم دی‌ماه همان سال، در شب بخارای ویژه‌ی بزرگداشت بهرام بیضائی، توسط مژده شمسایی خوانده شد.
در سال ۱۳۸۸، بیضائی قصد داشت «سهراب‌کُشی» را در تهران به صحنه ببرد، اما این اثر مجوز اجرای رسمی دریافت نکرد.
🔸این نمایش هرگز اجرای صحنه‌ای عمومی نیافت — و همین، به اهمیت تاریخی آن افزوده است.
➖➖➖
🌾 @Naqdagi
— روایتی از اسطوره، تراژدی و تاریخِ اجرا نشده در تئاتر ایران
🔸بهرام بیضائی نمایشنامۀ «سهراب‌کُشی» را میان سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۸ نوشت؛ متنی درخشان و بازاندیشانه بر تراژدی رستم و سهراب در شاهنامه که با رویکردی اسطوره‌شناختی و ساختاری نو، یکی از مهم‌ترین آثار نمایشی او به شمار می‌آید.
🔸این نمایشنامه‌خوانی با کارگردانی محمد رحمانیان و خوانش مهتاب نصیرپور به اجرا درآمده است؛ اجرایی که با تمرکز بر لحن سوگ‌وارانه و ساختار تراژیک متن، خوانشی تازه از این اثر ارائه می‌دهد.
🔸نسخه‌ی مورد استفاده در این اجرا، همان نسخه‌ی پیشین نمایشنامه است که بخش‌هایی از آن با عنوان «پاره‌هایی چند از مویه‌ی تهمینه…» در شماره ۵۷ مجله بخارا (زمستان ۱۳۸۵) منتشر شد. همین نسخه در پنجم دی‌ماه همان سال، در شب بخارای ویژه‌ی بزرگداشت بهرام بیضائی، توسط مژده شمسایی خوانده شد.
در سال ۱۳۸۸، بیضائی قصد داشت «سهراب‌کُشی» را در تهران به صحنه ببرد، اما این اثر مجوز اجرای رسمی دریافت نکرد.
🔸این نمایش هرگز اجرای صحنه‌ای عمومی نیافت — و همین، به اهمیت تاریخی آن افزوده است.
➖➖➖
🌾 @Naqdagi