♦️برای خوش‌آیند و این و آن نمی‌نویسم: ترک و غیرترک برای من برابر اند

✍️حسن محدثی‌ی گیلوایی
۲۶ مرداد ۱۴۰۵

البته من از کودکی رویای دانش‌مندی دارم و هم‌چنان این رویا با من است. اما من هرگز نگفتم دانش‌مند ام. البته افراد می‌توانند برای پر کردن جاهایی خالی‌ی مربوط به مقاصدشان به هر چیزی متوسل بشوند و امور را به‌گونه‌ی دیگری جا بزنند و انواع اتهامات اخلاقی از قبیل ناراستی و دیگر حقه‌بازی‌هایی که لابد برای خودشان آشنا هست را به ریش نداشته‌ی ما ببندند. باکی نیست.

البتّه من در این عمر شصت ساله ترکان زیادی دیدم که مدعی و طلب‌کار هستند و ارث پدری‌شان را از بقیه طلب دارند. امّا ترکان با معرفت زیادی هم دیدم و با تعداد قابل توجهی از آن‌ها دوست هستم.

من برای خوش‌آیند این و آن نمی‌نویسم اما دروغ‌بازی و تقلب و حقه‌بازی را تاب نمی‌‌آورم و هر جا لازم بدانم در برابر اش می‌ایستم و برای من از این جهت ترک و کرد و گیلک و مازنی مثل هم اند. از قوم‌گرایی‌ی غیر مدنی که به قوم‌مداری می‌انجامد، بیزار ام و آن را عامل عقب‌مانده‌گی و ضد توسعه می‌دانم و در برابر آن می‌ایستم. قوم‌گرایی‌ی خاص‌گرا از نظر من ضدّ انسانی و غیر قابل قبول است؛ قوم‌گرایی‌ای که حقوق دیگران را نادیده می‌گیرد و مثلاً فقط از حقوق ترکان دفاع می‌کند. من به‌لحاظ فکری هیچ نسبتی با ترکی که از حقوق هم‌وطن کرد و عرب و بلوچ اش دفاع نمی‌کند، ندارم.

تنها قوم‌گرایی‌ای را می‌پسندم که با کل‌گرایی‌ی مدنی در تقابل نباشد و علیه کلّیّت ایران نایستد و در ذیل ایران به قوم و اتنیک خویش اعتنا کند و از حقوق اش دفاع نماید. در این صورت من هم در کنار چنین کسی می‌ایستم و از حقوق اتنیک اش در حدّ توان و بضاعت ام دفاع می‌کنم.

اتهام زدن به همه‌ی رسانه‌ها و سازمان‌ها به‌عنوان ضد ترک غیر قابل قبول است و سند و مدرک می‌خواهد و برای من غیرقابل اعتنا است.
https://t.me/NewHasanMohaddesi/14609

#ترکان
#حامدـشاکران
#کل‌گرایی‌ـمدنی
#قوم‌گرایی‌‌ـخاص‌گرا
@NewHasanMohaddesi

♦️چه‌گونه بابک خرمدین (یک ره‌بر هزاره‌ای) شد نماد هویت ترکی در دهه‌های اخیر!👇👇👇
۲۶ مرداد ۱۴۰۵


♦️♦️♦️مراسم قلعه بابک، نماد و نمود فرهنگ والای ملت آذربایجان

✍️حسن راشدی
بازنشر: ۲۶ مرداد ۱۴۰۵

پنجشنبه و جمعه، نهم و دهم تیرماه سال ١٣٧٩ اولین سال بزرگداشت همایش صدها هزار نفری تولد «بابک خرمدین»، نماد و سمبل مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی به صورت سیستماتیک و منظم در قلعه مشهور «بابک» یا قلعه «بذ» و یا قلعه «جمهور» در آذربایجان شرقی نزدیک شهر «کلیبر» واقع در منطقه زیبا و نیمه جنگلی قره‌داغ بود.

پنجشنبه و جمعه، نهم و دهم تیرماه سال ١٣٧٩ اولین سال بزرگداشت همایش صدها هزار نفری تولد «بابک خرمدین»، نماد و سمبل مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی به صورت سیستماتیک و منظم در قلعه مشهور «بابک» یا قلعه «بذ» و یا قلعه «جمهور» در آذربایجان شرقی نزدیک شهر «کلیبر» واقع در منطقه زیبا و نیمه جنگلی قره‌داغ بود.

سالها قبل از این تجمع عظیم  و صدها هزار نفری، ادیب، نویسنده  شاعر، سیاستمدار و مورخ خستگی ناپذیر روانشاد «دکتر محمد تقی زهتابی» سالانه با عده ای از دانشجویان آذربایجانی برای بزرگداشت یاد و خاطره قهرمان ملی- تاریخی آذربایجان «بابک خرمدین» به این مکان زیبا و تاریخی می رفت و در باره مبارزه و قهرمانیهای ابرمرد تاریخ آذربایجان که بیست و دو سال بر علیه ظلم و ستم خلیفه عباسی مبارزه کرد و در نهایت با خیانت حاکم ارمنستان با دست و پای بسته تحویل فرستادگان خلیفه گردید، صحبت می کرد! یعنی  پایه گذار اصلی مراسم بزرگداشت  تولد بابک خرمدین در «قلعه بابک» با آنهمه عظمت و شرکت صدها هزار نفری کودک، نوجوان، جوان، میانسال و حتی پیرمرد و پیر زن در سالهای ١٣٧٩، ١٣٨٠، ١٣٨١، ١٣٨٢و ١٣٨٣، فرزند خلف و دانای آذربایجان که عمر با عزت خود را برای بدست آوردن حقوق پایمال شده انسانی و سربلندی ملت آذربایجان و در کل تورکهای ایران صرف کرده بود پروفسور محمد تقی زهتابی بود که علاوه بر تلاشهای شبانه‌روزی در زمینه آگاهی دادن به جوانان، با تالیف کتاب دو جلدی و قطور «ایران تورکلری‌نین اسکی تاریخی» آب به لانه مورچگان تفکر پان ایرانیسم بست!

طنین بزرگداشت مراسم فوقِ تصورِ تولد بابک خرمدین در سال ١٣٧٩ انچنان بلند و رسا بود که علاوه بر رادیو – تلویزیون تبریز، رسانه‌های مرکز نیز مجبور به انعکاس این رویداد استثنایی فرهنگی – مدنی شدند!

پس از اولین سال بزرگداشت عمومی تولد بابک، در سالهای بعد و همه ساله و تا سال ١٣٨۴ که دولت با تمام نیرو جلو برگزاری این مراسم زیبا، مدنی با فرهنگ بالای شرکت کنندگان را گرفت، همه ساله دومین پنجشنبه و جمعه تیر ماه بزرگترین همایش مدنی- فرهنگی با اجرای برنامه های نمایشی،  موسیقی و رقص آذربایجانی، شعرخوانی و قصه گویی، نمایش و فروش کتاب و نشریه با موضوعات متنوع، سخنرانی و غیره در فضای باز و در مکانهای مختلف و در محوطه هایی که به  «قالا دره‌سی» و  «هتل بابک» مشهور بود اجرا می‌شدکه شاید در نوع خود منحصر به فردترین همایش فرهنگی- مدنی و کمی تا قسمتی هم سیاسی بود که در سطح فرهنگی بسیار بالای شرکت کنندگان  در فضای آزاد و باز اجرا می‌شد.

ادامه👇👇👇


https://www.aznews.tv/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%A7


🔻مرتبط با مطالب زیر:
https://t.me/NewHasanMohaddesi/14586

https://t.me/NewHasanMohaddesi/14588

https://t.me/NewHasanMohaddesi/14589

#بابک_خرمدین
#جنبش_هزاره‌ای
#جنبش_اجتماعی
@NewHasanMohaddesi

جلسه ۷۴ توسعه
معرفی کتاب دین و نوسازی
به روایت نویسنده کتاب
نسیم نعمتی‌زاده
با حضور حسن محدثی
مدیر جلسه فریدون پرهام

۲۰ مرداد ۱۴۰۵
۱۱ آگوست ۲۰۲۶

🚨در یوتیوب YouTube

چرا دین در ایران در تعارض با مدرنیته و مدرنیزاسیون است؟

کتاب «دین و نوسازی»، یک اثر پژوهشی با رویکرد تطبیقی است و به کندوکاو درباره‌ی نسبت دین با نوسازی در ایران و مالزی پرداخته است. به بیان دیگر، کتاب با محور قرار دادن بحث‌های نوسازی در دو کشور ایران و مالزی، کارکرد دین را در دو جامعه‌ی متفاوت مورد بررسی و مقایسه قرار داده و به نتایج قابل تاملی دست یافته است.

👈 سایر جلسات توسعه
👈 سایر جلسات سکولاریسم

@YekGamPish
@ArchiveOfLiberalism
@NewHasanMohaddesi
.

♦️«کودتای بی‌امان» داریوش: باستانی‌ی پاریزی و بحث از کودتای داریوش

✍️حسن محدثی‌ی گیلوایی
۲۷ مرداد ۱۴۰۵

پیش از این گفتم که مقدمه‌ی محمدابراهیم باستانی‌ی پاریزی بر کتاب ذوالقرنین ابوالکلام آزاد آکنده از ایراد است. مطالب همین صفحه هم ایراد دارد. امّا یک نکته‌ی جالب در کل نوشته‌ی او این است که باستانی‌ی پاریزی از معدود مورّخان ایرانی است که از کودتای داریوش سخن گفته است. شما اگر فرد دیگری از میان تاریخ‌نگاران ایرانی می‌شناسید که چنین چیزی گفته باشد، به ما هم معرّفی اش کنید!

من پیش از این دو روایت از داریوش را مورد بحث قرار داده بودم: داریوش کبیر یا داریوش قاتل غاصب. بنگرید به این‌جا:

https://t.me/NewHasanMohaddesi/10033

#داریوش
#هخامنشیان
#ایران_باستان
#باستانی_پاریزی
#کودتای_داریوش
@NewHasanMohaddesi

آقایی هست به نام حسن محدثی گيلوایی. مدتی است می بينم مطالب پوچ و سستی درباره زبان ملی فارسی می نويسد و جايگاه ملی و تاريخی اين زبان به عنوان مهمترين عنصر فرهنگی تاریخی ملت ايران را منکر است. می دانم که با تاريخ و متن آشنایی ندارد. اما بد نيست بداند خان احمد خانِ گیلانی، فرمانروای محلی گیلان در دورۀ صفوی و آخرین حاکم از خاندان کارکیا (درگذشته ۱۰۰۵ ق/ ۱۵۹۶ م) از خطه گیلان که تاج ایرانشهر است حتی وقتی می خواست به عمه محترمه خود مکتوبی بفرستد به زبان فارسی می نوشت. زبان فارسی زبان ملی ايران و پشتيبان همه زبان‌های محلی ایرانی است.

♦️دین‌دار متعصب ملی‌گرای دور از انتقادی‌اندیشی و مشکل ملی نبودن زبان فارسی در قرون ماضی

✍حسن محدثی‌ی گیلوایی
۲۸ مرداد ۱۴۰۵

آقایی هست به نام حسن انصاری که یک دین‌دار متعصب است و از انتقادی‌اندیشی بسی دور است. اگرچه در بلاد فرنگ زنده‌گی می‌کند، اما گویا بوی انتقادی‌اندیشی بعد سال‌ها هنوز به مشام اش نخورده است.
https://t.me/azbarresihayetarikhi/13294

او لابد بعد مدت‌ها نامه‌ی حاکم گیلان به عمه اش را یافته و به یاد من و نقد من افتاده است و نامه‌ی به عمه را هم‌چون آس بازی‌ی حکم رو کرده است تا نشان دهد زبان فارسی در قرون ماضی ملی بوده است!

ایشان متاسفانه بسیار مدعی است و همه را بی‌سواد تلقی می‌کند، اما معنای زبان ملی را نمی‌داند! او تصور می‌کند که نامه‌ی حاکم گیلان به عمه اش نشان‌دهنده‌ی ملی بودن زبان فارسی است! لابد از روش تحقیق در علوم اجتماعی چیز زیادی نمی‌داند که نامه به عمه را کارساز تلقی کرده و باطل کننده‌ی نقد من در باره‌ی ادعای دروغین ملی بودن زبان فارسی در قرون ماضی دانسته است.

به وی توصیه می‌کنم اگر دانش‌گاه پرینستون و تعصبات ایده‌ئولوژیک خود اش اجازه داد، چند کتاب زبان‌شناسی را بگشاید و در باره‌ی خصوصیات زبان ملی چیزی بخواند یا دست‌کم با یک زبان‌شناس مشورت کند و نامه به عمه و خاله را کافی نداند.

بار دیگر عرض می‌کنم که زبان فارسی در قرون ماًضی ملی نبوده است و متاسفانه در قرن گذشته از ره‌گذر انحصارگرایی‌ی زبانی‌ی ملی‌گرایان، به ابزاری علیه زبان‌های دیگر ایران بدل شده است! زبان فارسی از سرمایه‌‌های فرهنگی‌ی ایران است، اما نباید آن را به ابزاری برای سرکوب و تبعیض علیه اتنیک‌های ایرانی بدل کرد.

#زبان_ملی
#زبان_فارسی
#نامه_به_عمه
#حسن_انصاری
#انحصارگرایی_زبانی
@NewHasanMohaddesi

کتاب زیست جهان خودکشی
نگارنده: دکتر اردشیر بهرامی

با مقدمه‌هایی از دکتر حسن محدثی گیلوایی (جامعه‌شناس) و دکتر کاظم ملکوتی (روان‌پزشک) مجوز چاپ و انتشار گرفت

کتاب حاصل هفت سال پژوهش‌ها و مطالعات میدانی نگارنده (رساله دکتری) است که به واکاوی بسترها، علت ها، شرایط مداخله گر، استراتژی ها و پیامدهای خودکشی جوانان تهران پرداخته است.

این کتاب با حمایت جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران  و انتشارات مردم نگار منتشر می شود

#دکتر_اردشیر_بهرامی
#دکتر_سید_کاظم_ملکوتی
#دکتر_حسن_محدثی_گیلوایی
#کتاب_زیست_جهان_خودکشی
               https://www.instagram.com/p/DcN689IoRHU/?igsi=MTFnaG5pa3NlZ3JzYg==

🔻منبع:
https://t.me/ardeshir3bahrami/3020


🔸محدثی: برای اخذ مجوز کتاب تبریک عرض می‌کنم به دوست عزیز ام برادر محقق دکتر بهرامی! من هم منتظر ام این کتاب ارزش‌مند زودتر منتشر شود. به درخواست دکتر بهرامی‌ی عزیز مقدمه‌ای مفصل بر این کتاب نوشتم تحت عنوان خودکشی در پارادایم‌های جامعه‌شناسی و نوع نگاه به خودکشی را در چهار پارادایم مختلف جامعه‌شناسی با نظر به پژوهش‌های تجربی‌ی هر پارادایم شرح دادم تا علاوه بر این‌که خواننده با تبیین‌های مختلف جامعه‌شناختی از خودکشی آشنا شود، با پارادایم‌های جامعه‌شناسی نیز به‌نحو مصداقی آشنا گردد.

در حال حاضر یکی از دانش‌جویان دکترا زیر نظر دکتر تاج‌الدین و من در حال پژوهش در باره‌ی خودکشی در استان لرستان است.


#خودکشی
#استان_لرستان
#اردشیر_بهرامی
#پارادایم‌های_جامعه‌شناسی
@NewHasanMohaddesi

♦️موعد کنکور و پیش‌نهادی برای والدین: برگزاری‌ی جشن کوچک خانواده‌گی و اقدامی علیه فرهنگ موفقیت

✍حسن محدثی‌ی گیلوایی
۲۸ مرداد ۱۴۰۵


فردا و پس فردا پنج‌شنبه و جمعه ۲۹ و ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ موعد امتحان کنکور است و دانش‌آموزان در سراسر کشور در این رقابت بزرگ شرکت می‌کنند. دانش‌آموزان شرکت‌کننده در کنکور ماه‌های بسیار سخت و پراضطرابی را گذرانده اند و والدین‌شان نیز در این ماه‌های دشوار با آنان هم‌راهی کرده اند.

اکنون موعد امتحان رسیده و دانش‌آموزان از فردا در امتحان کنکور زبان و کنکور تجربی شرکت می‌کنند.

آن‌ها وجودشان آکنده از اضطراب و نگرانی است و این‌ پرسش که آیا در این امتحان موفق می‌شوم؟ وجودشان را دایم دل‌مشغول نگه می‌دارد. وظیفه‌ی بزرگ والدین در این لحظه‌ی مهم از زنده‌گی‌ی فرزندان‌شان این است که این دل‌مشغولی‌ی سمج را در وجود فرزندان‌شان کم کنند.

درست است که کنکور بدین شکل از اساس غلط است و باید تغییر کند، اما در این لحظه برای فرزندان چه می‌توان کرد تا کم‌تر آسیب ببینند؟ من برای والدین پیش‌نهادی دارم:

برای فرزندتان درست بعد از کنکور پاداشی در حد وسع‌تان در نظر بگیرید و بلافاصله بعد از کنکور جشنی به افتخار تلاش فرزندتان برگزار کنید و بدین ترتیب، به او عملا نشان بدهید که برای تلاش و پشت‌کار اش اهمیت قائل هستید نه برای موفقیت اش؛ زیرا موفقیت همیشه نسبی است و امکان شکست در رقابت همیشه وجود دارد.

با این کار و با برگزاری‌ی یک جشن کوچک خانواده‌گی، بر فرهنگ کار و تلاش تمرکز می‌کنید و فرهنگ موفقیت را که مدارس ایرانی به دانش‌آموزان و خانواده‌های‌شان تحمیل کرده اند، تضعیف می‌کنید و از نگرانی‌ی فرزندان در صورت ناموفق بودن احتمالی در کنکور می‌کاهید و او را برای پذیرش راحت‌تر شکست احتمالی آماده می‌کنید.

همه‌گی لازم است بر فرهنگ کار و تلاش تمرکز کنیم و به انسان‌ها علاوه بر انسان بودن‌شان، به‌قدر تلاش‌شان و کنش‌شان بها بدهیم. اما فرهنگ موفقیت انسان را با موفقیت‌هایش تعریف می‌کند، در حالی‌که آدمی اولا به‌خودی‌ی خود ارزش‌مند است و ثانیا، ارزش کار و کوشش و کنش‌گری مهم‌تر از ارزش موفقیت است. فرهنگ موفقیت، فقط به نتیجه‌ی کار و کوشش بها می‌دهد نه به خود تلاش و کوشش.

#کنکور
#فرهنگ_موفقیت
@NewHasanMohaddesi

🔸🔸🔸تبلیغ رایگان برای کشاورزان و ...🔸🔸🔸


♦️توسکا و ارسال برنج به سراسر کشور: از ده کیلو تا چند تن
۶ خرداد ۱۴۰۵

خوشبختانه از طریق همکاری‌ مراکز حمل و نقل، امکان ارسال برنج به سراسر کشور فراهم شده است. در ماه‌های اخیر ارسال برنج را به برخی شهرها بدون مشکل و به‌نحو مطمئنی انجام داده‌ایم.

هموطنان گرامی می‌توانند برنج دلخواه خود را به هر میزانی (از ده کیلو تا چند تن) سفارش کنند تا برنج مورد نیازشان به نشانی‌ آن‌ها در سراسر کشور ارسال گردد.

تامین برنج رستوران‌ها و غذاخوری‌های کشور با تخفیف ویژه همراه خواهد بود.

🔻شماره‌ی تماس:
علی عشقی / 09392023576

@toskarice

#تبلیغ_رایگان
#حمایت_از_کشاورزان
#حمایت_از_تولیدکننده‌گان
@NewHasanMohaddesi

🔸🔸🔸مطلب وارده🔸🔸🔸


♦️٢٨ مرداد ٣٢ ؛
نكاتى در باره دعواى دربار / نخست وزيرى ؛
راه حل حقوقى ، راه حل سياسى ؛

✍️حسین شیخی
۲۹ مرداد ۱۴۰۵

١- اختلاف اصلی در اين دعوى این بود كه آیا شاه حق داشت نخست‌وزیری را که هنوز اکثریت مجلس با اوست عزل کند؟ شاه و طرفداران او معتقد بودند اصل ۴۶ متمم قانون اساسى مشروطه اين حق را به پادشاه مى داد ؛ در حاليكه مصدق و طرف داران او با استناد به همين قانون معتقد بودند كه با توجه به اينكه نصب و عزل نخست وزير توسط شاه ، خود بر راى اعتماد يا عدم اعتماد مجلس به او مبتنى است ، شاه حق ندارد مستقيمآ و بدون ابتناء به راى عدم اعتماد مجلس ، نخست وزير را عزل كند .

٢- مساله اما اين جاست كه صدور فرمان عزل نخست وزير توسط شاه در زمانى اتفاق افتاد كه مصدق خود به رفراندوم - كه اتفاقآ در هيچ كجاى قانون اساسى مشروطه هم پيش بينى نشده بود ، مجلس را منحل كرده بود ؛ در اين شرايط شاه و طرف داران او در باره مشروعيت حقوقى صدور فرمان عزل نخست وزير به همين انحلال مجلس استناد مى جستند كه در آن شرايط تمهيد مقدمات نصب و عزل نخست وزير در مجلس بر خلاف شرايط عادى ناممكن بود ، و اين در حالى بود كه آن دعوا ، نظر به اينكه كشور را در يك بحران سياسى عميق فرو برده بود ، به راه حل عاجل نياز داشت ، اما :

٣- در قانون اساسى مشروطه و متمم آن هيچ نهاد و يا مرجع داورى اى پيش بينى نشده بود که بتواند به‌عنوان يك نهاد بی‌طرف در دعواى میان شاه و نخست‌وزیر داورى كند و يا در صورتى كه تخلف شاه از قانون اساسى را احراز كند به محكوميت او حكم دهد ؛ از اين رو اختلاف ۲۸ مرداد در اصل از يك خلأ قانونى در باره نهاد داورى در باره تخلف مراجع حكومتى مى آمد و به يك بحران تفسیری ناشى از دعاوى اطراف دعوا درباره منازعات حقوقى فيمابين دامن مى زد كه راه را بر فيصله حقوقى دعوى مى بست و آن را به سمت راه حل هاى سياسى مى برد ؛ در نتيجه هم شاه و هم مصدق ، با توجه به اين واقعيت بن بست حقوقى در قانون اساسى ، هر دو رفته رفته به راه حل سياسى متمايل مى شدند : استفاده از قدرت نظامى .

٤- بر اساس مستندات تاريخى در دسترس ، مصدق قبل از صدور فرمان عزل ، به اقداماتى چشم گيرى مثل تغيير بعضى فرماندهان و امراء نيروهاى امنيتى و انتظامى و پاره اى تغييرات در آرايش آن ها در مراكز حكومتى با اهداف معلوم سياسى ، حتى كاهش سطح حفاظتى دربار و افزايش سطح حفاظتى نخست وزيرى و …. و مجموعه اقداماتى كه شاه را به شدت ترسانده بود ، به قصد انفعال و تسليم شاه مبادرت كرده بود و از آن سوى شاه هم ، كه او هم متقاعد شده بود كه مشكل ، با توجه به بن بست قانون اساسى راه حل حقوقى ندارد و ناگزير از راه حل سياسى است ، به عزل مصدق با تكيه بر ارتش از آن رو كه شاه برابر قانون اساسى فرمانده كل قواى مسلح هم بود و نيز با توجه به زمينه مناسبى كه انحلال مجلس به وجود آورده بود و دست او را در عزل نخست وزير براى گذار از بحران سياسى باز مى گذاشت ، عزم خود را جزم مى كرد .

٥- با اينحال وقتى شاه فرمان عزل نخست وزير را صادر مى كرد خود را از مشروعيت حقوقى چندان هم خالى نمى يافت ؛ شاه هم در صدور فرمان عزل نخست وزير و هم در استفاده از ارتش براى اِعمال اين فرمان ، محدوديت هاى قانونى داشت اما انحلال مجلس توسط خود مصدق از راه رفراندوم جايى براى اِعمال اين محدوديت ها - آن هم در شرايط بحران سياسى عميق در كشور و لزوم دست يابى به يك راه حل عاجل ، باقى نمى گذاشت ؛ هم در باره صدور فرمان عزل و هم در باره استفاده از قواى قهريه در اجراى اين فرمان .

اما اگر شاه در غياب يك مرجع و نهاد حل اختلاف حقوقى در ميان مراجع حكومتى در قانون اساسى ، اين مشروعيت حقوقى را در انحلال مجلس مى جست ، مصدق مشروعيت حقوقى اقدامات سياسى خود در تهديد شاه را در كجا مى جست ؟ او نظر به خلأ قانونى در باب مرجع و نهاد داورى ميان مراجع حكومتى در باره اختلافات شان ، نه به قانون اساسى در اين باب مى توانست استناد و يا بر اساس آن ، حتى در صورت داشتن صلاحيت قانونى ، اعلام تخلف كند و نه خود رأسآ صلاحيت قانونى احراز تخلف و پيگرد قانونى شاه را داشت .

٦- بنابراين صرف استناد به موادى از قانون اساسى - له و عليه - از هر سو ، چيزى جز منازعات بى پايان و البته بى حاصل در اين باب نيست و هيچ مساله و مشكلى را حل نمى كند ، مگر اينكه اصحاب اين دعوى در پشت اين دعوى به دنبال پنهان كردن مقاصدى سياسى باشند.

اگر دعواى سال ٣٢ دربار / نخست وزيرى بلحاظ بن بست قانون اساسى مشروطه ، نمى توانست راه حل حقوقى پيدا كند ، به نظرم مصدق نمى بايست با دست شستن از راه حل حقوقى به راه حل سياسى اى روى بياورد كه تنها خود او و پاره اى دوستانش و يا آن ها كه براى مقاصد سياسى خاص خود على الدوام از او پيراهن عثمان مى سازند بتوانند مدعى مشروعيت آن باشند.

👇👇👇


#کودتا
#محمد_مصدق
#حسین_شیخی
@NewHasanMohaddesi

كار بهتر شايد اين بود كه او در همان حوزه حقوق باقى مى ماند و حل اين مشكل قانونى و سياسى را در اصلاحات حقوقى در شرايطى كه شاه هنوز جوان و نوآموز بود و نظر به زمينه هاى تربيتى و تحصيلى اش هنوز به ديكتاتورى نگراييده بود مى جست ، چه بسا كه نتايجى بهتر عايد ايران مى شد.

#کودتا
#محمد_مصدق
#حسین_شیخی
@NewHasanMohaddesi

♦️دلیل اصلی‌ی شکست مصدق: مبارزه‌ی هم‌زمان با استبداد داخلی و استعمار خارجی

✍حسن محدثی‌ی گیلوایی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵


از نظر من دلیل اصلی‌ی شکست دکتر محمد مصدق این بود که او هم‌زمان در حال مبارزه با استبداد داخلی (شاه و روحانیت) و استعمار خارجی بود. برای پیروزی در چنین نبردی باید مردم در قالب سازمان‌ها تمام وقت و خسته‌گی‌ناپذیر پشت او می‌ایستادند.

مردم خسته شدند و سازمان‌نیافته بودند و آگاهی‌ و اشراف لازم را هم نداشتند و دو جبهه‌ی مخالف یعنی جبهه‌ی استبداد داخلی و جبهه‌ی استعمار خارجی متحد شدند و دولت ملی‌ی مصدق را به زیر کشیدند و از بین بردند.

اکنون نیز حامیان استبداد سلطنتی در حال پاک‌کردن کثافت‌کاری از طریق روایت‌گری هستند تا از محمدرضا شاه قهرمان بسازند و از مصدق ضد قهرمان. آن‌ها روی‌دادها را وارونه گزارش می‌کنند. به جای این‌که انقلاب ۵۷ را محصول کودتا و استبداد پهلوی‌ی دوم بدانند، مصدق و طرف‌داران اش و مردم ناراضی از استبداد پهلوی را عامل ایجاد انقلاب ۵۷ معرفی می‌کنند. این استبداد مطلقه‌ی پهلوی‌ی دوم بود که قانون مشروطه را عملا ساقط کرد و راه را برای حرکت انقلابی گشود و الا اگر قانون مشروطه اجرا می‌شد، به انقلاب حاجتی نبود.


🔻پس‌نوشت: وضع به‌گونه‌ای است که خود سازمان سیا و ام ای سیکس هم پذیرفته اند کثافت‌کاری کرده اند، ولی برخی روایت‌گران نوظهور در ادامه‌ی روایت‌گری‌ی پهلوی‌ی دوم، در تلاش مذبوحانه برای پاک کردن کثافت‌کاری اند. من وقتی این تلاش را می‌بینم به یاد داریوش به‌اصطلاح کبیر و کتیبه‌ی بیستون اش می‌افتم.


#کودتا
#استعمار
#استبداد
#روایت‌گری
#محمد_مصدق
#محمدرضا_شاه
#داریوش_کبیر
@NewHasanMohaddesi

♦️«ظرفیت آرزومندی» یا ظرفیت طلب؟ تذکّر به خود ام و استادان دانش‌گاه در باب انتقال صحیح دانش

✍️حسن محدثی‌ی گیلوایی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵

پیش از این آثار برخی از هم‌کاران دانش‌گاهی را در باره‌ی روش تحقیق نقد کردم و نشان دادم چه اغلاط زیادی را از طریق خواندن نصفه نیمه‌ی آثار صاحب‌نظران غربی و ترجمه‌ی ناقص آن‌ها به‌زبان فارسی از طریق کتاب‌سازی و کتاب‌نویسی‌های غیر مسؤولانه وارد علوم انسانی‌ی ایران کرده اند. طرف پنج کتاب در باره‌ی روش تحقیق به همین شیوه نوشته و حالا بسیاری از مدرّسان کاهل و نیز دانش‌جویان به او ارجاع می‌دهند!

اخیراً دیدم دومین دانش‌جو در بحث از امید اجتماعی تعبیر غلط «ظرفیت آرزومندی» را به‌کار برده و به یکی از مدرّسان دانش‌گاه ارجاع داده و از قول ارجون آپادورای به‌واسطه‌ی این هم‌کار دانش‌گاهی، از «ظرفیت آرزومندی» نوشته است. من این بار به دانش‌جویم تذکّر دادم که دیگر نباید به این مدرس دانش‌گاه که مفاهیم را سرسری و غلط و بدون توجّه دقیق آن به فارسی ترجمه می‌کند و آن‌ها را رواج می‌دهد، ارجاع بدهید!

ارجون آپادروای مقاله‌ای دارد تحت عنوان:
The Capacity to Aspire:
Culture and the Terms of Recognition (Appadurai, 2004)

و در این مقاله از ظرفیت طلب سخن گفته و ظرفیت طلب را امری فرهنگی دانسته و آورده است که ظرفیت طلب در ثروت‌مندان بیش‌تر از فقرا است. امّا هم‌کار عزیز ما ظرفیت طلب را «ظرفیت آرزومندی» ترجمه کرده و متأسفانه این ترجمه‌ی نادرست جاافتاده و دیده ام که مدرس دیگری نیز آن را در نوشته‌هایش به‌کار برده است!

آسپای‌ریشن (aspiration ) به معنای میل قوی برای به‌دست آوردن و داشتن چیزی یا انجام دادن کاری و خواستن خیلی مشتاقانه‌ی چیزی است (بنگرید به Oxford, 7ed., 2005: p. 77). به نظر من دقیق‌ترین معادل برای این‌ واژه در زبان فارسی، طلب است. طلب مفهومی است که دلالت بر کنش‌گری دارد، امّا آرزومندی بیش‌تر دلالت بر انفعال دارد. آرزومندی الزاماً منتهی به کنش‌گری نمی‌شود. از این رو، وقتی فردی ظرفیت طلب بیش‌تری داشته باشد، بیش‌تر تلاش و کوشش می‌کند. این کلمه در نوشته‌ی ارجون آپادورای دقیقا به‌معنای طلب و طلب کردن است؛ آن‌طور که حافظ در بیت زیر آن را به‌کار برده است:

«دست از طلب ندارم تا کام من برآید / یا جان رسد به جانان یا جان زتن برآید» (حافظ)

حافظ در این بیت بالاترین ظرفیت طلب را برای کام‌یابی بیان کرده است؛ طلب تا پای جان.

در این‌جا عرض می‌کنم که از این پس به خود ام این حق را می‌دهم که از دانش‌جویان ام بخواهم به آثار کسانی که در این موارد، سهل‌انگارانه عمل می‌کنند، رجوع نکنند یا دست‌کم ارجاع ندهند.



#امید
#ظرفیت_طلب
#ارجون_آپادورای
#ظرفیت_آرزومندی
@NewHasanMohaddesi

🔸🔸🔸مطلب وارده🔸🔸🔸

♦️مصدق حقیقتی بر گونه تاریخ /۱

✍️دکتر سیدعبالمجید الهامی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵

«حقوق ملی» از نظر ملت ایران ودولت ایران وشرکت نفت انگلیس سه معنی و مفهوم جداگانه ومغایر داشت. ملت ایران به مناسبت فرصتی که در اثر برخورد منافع امریکا وانگلیس بدست آورده بود، با عزم جزم، لغو قرارداد 1933 را مطالبه می نمود. که خود مظهر اراده ملتی بود که در پی احقاق حقوق ملی خود بود.

این خواسته نموداری از افکار عمومی در همان فرصت آزادی بود که امکان مبارزه با استعمار واستثمار را برای ملت ایران فراهم ساخته بود. با استفاده کامل از همین فرصت تاریخی بودکه ملت لیاقت وشایستگی خود را به عنوان یک ملتی که در پی احقاق حق خود در قضیه نفت داشته، نشان داد.

در قضیه نفت ملت ایران به عنوان ملتی مدعی آزادی خواه وآزاداندیش، جهان را در مبارزه با شرکت های بزرگ غارتگر نفتی با خود هم صدا نمود. ملت ایران با تأثیری که از قضیه نفت نصیب برده بود، پیشاپیش سایر ملل جهان که اسیر امپریالیستها بودند، بپاخاست وپرچم مبارزه با ظلم وغارت وبی عدالتی واستثمار واستعمار را بدوش گرفت.
این مبارزات جاهدانه که با وجود فقر و گرسنگی بی حد، روز به روز، بیش از پیش اوج می گرفت؛ وبا اینکه تا این تاریخ از رهبری فکورانه ومنسجم بی بهره بود؛ اما یک موضوع را ثابت و روشن نمود که یک فایدۀ اساسی برای ملت ایران داشت، آن هم خنثی کردن تبلیغات ده ها ساله انگلیسی ها امپریالیست استعمارگر بود که اعلام می داشت ملل شرق قوۀ حیات ندارند و روشن بین نیستند وشایستگی ادارۀ کشور خود را ندارند را رسوا کرد..

در تاریخ پنجم تیر1329(سیزدهم آوریل 1950)سپهبد رزم آراء به نخست وزیری برگزیده شد که به نوعی همراهی و پیشنهادی هیئت حاکمه امریکا وشرکت های نفتی امریکایی در این امر مؤثر بودند. انتخاب وی برای این منظور بود که بتواند قرارداد الحاقی را به اجراء بگذارد. البته بعد از آنکه مجلس آن را تصویب کرد. رزم آراء به هنگام جواب به استیضاحی که از طرف دولت شده بود، در مجلس اظهار داشت که طرفدار قرار داد الحاقی است و از آن دفاع خواهد کرد. در تاریخ نوزده آذر کمیسیون مخصوص مجلس گزارش خود را راجع به قرارداد الحاقی به مجلس تقدیم نمود و مخالفت خود را با آن قرارداد ابراز داشت.

بعداز ابراز مخالفت شدیدی که کمیسیون نفت به ریاست دکترمصدق با این قرارداد ابراز نمود، وزیر دارائی طرح را پس گرفت و مذاکرات مربوط به نفت بین رزم آراء و نمایندگان شرکت نفت به طور محرمانه ادامه داشت. اما این مخالفت واصرار بر ملی شدن نفت، شور وشعف زاید الوصفی در بین اقشار مردم به وجود آورد. به آن صورت که هر شخص دولتی که مخالف این ملی شدن بود مورد طرد وتنفر مردم قرار می گرفت.

گفته می شود، رزم آراء طرح 50–50 پیشنهادی شرکت نفت را در این زمان محرمانه نگه داشته بود و آن را ارائه نمی داد و بر قرارداد الحاقی اصرار می نمود. در این اثناء است که گفته می شود، رزم آراء به وسیلۀ فدائیان اسلام کشته می شود. اما با تحقیقات بعدی ثابت شد که کشندۀ رزم آراء مأمور شهربانی بود که از طرف دربار مأموریت داشت او را بکشد.
البته مسکوت گذاشتن قرارداد 50–50 به وسیلۀ رزم آراء یکی از موضوعات وهم آلودی است که تأثیر فراوانی بر آینده کشور ومردم ایران واوضاع داخلی آن داشت. البته در گزارش گریدی سفیر امریکا آمده است«وقتی که در 1950 موضوع ملی شدن نفت پیش آمد وزارت خارجه بریتانیا کوشش نمود که از ملی شدن شرکت نفت جلوگیری نماید. سه روز بعد از آن روزی که رزم آراء به جلسه کمیسیون نفت رفت تا ملی شدن نفت مخالفت کند به جرم اتهام همکاری با انگلستان به قتل رسید.»

از نکات جالب گزارش گریدی سفیر امریکا در ایران، آن است که وی از مسکوت گذاشتن پیشنهاد انگلیسی ها به رزم آراء دایر به قبول اصل تنصیف منافع است. در این نهان کاری از شواهد بر می آیند که سری نهفته بوده است که قابل بررسی وتحقیق است.

ظاهراً انگلیسی ها با این پیشنهاد در این تاریخ خواهان حل قضیه نفت بودند. اما مسکوت نهادن آن از سوی رزم آراء، خود حکایت ناگفته است. «شرکت نفت ایران و انگلیس جدیت داشت که نخست وزیر رزم آراء پیشنهاد او را به تجدید مذاکرات براساس تنصیف عواید،...آشکار وبرای اطلاع عموم منتشر کند، ولی سپهبد رزم آراء از این عمل خودداری و نهایت اختفاء را رعایت کرد. نتیجه آن شد که مردم ایران تا مدت ها بعد از ملی شدن نفت از چنین پیشنهادی بی خبر بودند.

رنجش ملت ایران از هر چه انگلیسی، چنان عمیق بود که هر نوع سیطره واحاطه شرکت بر امور نفت واهمات امور سیاسی، اجتماعی، اقتصادی را پذیرا نبودند. ضدیت ومخالفت مردم ایران با مطامع شرکت نفت به ملی شدن نفت کمک شایانی نمود. این ضدیت علل طبیعی داشت. روشنفکران و متفکران ایرانی نگرانی بسیاری از موضوع نفت داشتند.

ادامه👇👇👇


#کودتا
#محمد_مصدق

@NewHasanMohaddesi

🔸🔸🔸مطلب وارده🔸🔸🔸

♦️مصدق حقیقتی بر گونه تاریخ /۲

✍️دکتر سیدعبالمجید الهامی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵


لطمات وزیان های را که به کشور رسیده و می رسید آن را ناشی از قضیه نفت می دانستند.
از دید ایرانیان که جنبش میهن دوستانه خود را با قضیه ملی شدن نفت متصل کرده بودند، به دنبال نهضت استقلال طلبانه ایرانیان از این بابت همراستا بود را به وجود آورده بودند. از نظر ایرانیان مسئله نفت در مرتبه فرعی بود، و از این ناحیه به دنبال برانداختن سیطره استعماری انگلیسی ها بودند که از قرن بیستم با قضیه نفت بیش از پیش تداوم پیدا کرده بود.

در هر حال مخفی نگهداشتن پیشنهاد شرکت نفت وقتل رزم آراء، در این زمان که در صدد آشکار ساختن این پیشنهاد بود؛ (قتل وی در این برهه، بعدها راز این پنهان کاری را بر ملا کرد که قاتلان آن نه فدائیان، بلکه دربار ایران بود که از قبل کم کم وابستگی خود به انگلستان را تغییر داده و در راستای اهداف امریکائیان عمل می نمود.) موجب شد که جریان ملی شدن نفت پیش آید که سرانجام با توجه به تحولات بعدی وکودتای آواکس سهم شرکت های امریکایی از نفت وسهام کنسرسیوم به میزان 40 درصد گردد، هویدا گردید.

این وضعیت و رویدادها تأثیر فراوانی بر حیات وآزادی واستقلال ایران وایرانیت داشت که دولت ملی ایران را برانداخت و حاکمیت ایران را به مدت 25 سال تحت اختیار امریکائیان واقتصاد واستقلال ایران متأثر از شرکت های نفتی قرار گرفت.

مصداق ودلالت این نظر سخنان دکتر مصدق است که بعد از برگشت از امریکا و در مجلس به روز 19 آذر ماه 1330 (11 دسامبر 1951) ایراد کرد. « ..... اگر شرکت سابق نفت در دورۀ پانزدهم همین 50 درصد را که الان حاضر است به ایران بدهد. قبول کرده بود من یقین دارم که هیچ اختلافی بین شرکت وملت ایران نبود؛ ولی شرکت یک سماجت هایی کرد. شرکت خواست که از این منافع ما بقدری استفاده بکند که به ایران هیچ ندهد. این بود که ملت ایران را عصبانی کرد.

پس از کشته شدن رزم آراء مبارزه ایرانیان برای ملی شدن صنعت نفت شدت گرفت. در این دوره کمیته مشورتی دربارۀ مسألۀ نفت در مجلس شانزدهم در گزارشی اعلام کرد تنها راه رهایی ایران از دشواری ها وناکامی های اقتصادی، ملی شدن صنعت ایران است که به عنوان تنها راه علاج قطعی از سوی دکتر مصدق مطرح شود. پس از مدتی با تلاش تمامی آزادیخواهان و سیاسیون ملی وحمایت جنبش اجتماعی ایران از خواسته ملی شدن نفت که خواست تمامی احاد ملت ایران بود از دهان شهید بزرگ مبارزه ملی شدن نفت دکتر فاطمی و به دست دکتر مصدق اعلام شد. در روز 29 اسفند، نفت ایران ملی شد. این پدیده شاید اولین طعم شیرین پیروزی مردم ایران در طول دویست سال اخیر خود در مقابل یک دولت استعمارگر بود.

در این روز تاریخی دکتر مصدق، گزارش کمسیون نفت را، که از تصویب مجلس شورای ملی ومجلس سنا گذشته بود، در صحن مجلس با این مضون قرائت کرد: «به نام سعادت ملت ایران وبه منظور کمک به حفظ صلح جهانی، ما امضاء کنندگان ذیل پیشنهاد می کنیم که صنعت نفت ایران بدون استثناء در سراسر کشور ملی اعلام شود، یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره برداری در دست دولت ایران قرار گیرد»

این پیشنهاد به اتفاق آراء از تصویب دو مجلس گذشت وبدین سان بر قدرت جبهه ملی مهر تأیید خورد. در 9 اردیبهشت 1330 مصدق با آرای اکثریت قاطع نمایندگان در مجلس به نخست وزیری برگزیده شد. روز بعد، در 10 اردیبهشت 1320، ملی شدن صنعت نفت تحقق یافت.

اما آن چه از این حوادث بر جامعه ایرانی حادث گردید به این صورت بود که در اثر قرارداد الحاقی وشرایط استعماری آن قرارداد و در تعقیب مقاومت سرسختانه ای که شرکت نفت انگلیس وایران در برابر تقاضاهای ایرانیان به خرج می داد، محیطی به وجود آمده بود پر از شور وهیجان و تشنج. مردم الغای قرارداد 1933 را مطالبه می نمودند. اقلیت مجلس نیز از سویی به تهیج افکار عمومی کمک می کرد و از سوی دیگر به تهیج همین افکار عمومی تهیج شده، برای لغو قرارداد به دولت فشار می آورد.

اگر چه دولت بریتانیا درک می نمود که ایران درصدد به دست آوردن کنترل نفت است، اصرار داشت که این کنترل را از دست ندهد؛ یا دست کم به ایران واگذار نکند. دولت انگلستان مایل بود به شرکت نفت فشار بیاورد تا امتیاز خود را با دیگر کشورها تقسیم کند و با «هفت خواهران نفتی»، کنسرسیومی تشکیل دهد. اما انگلستان تحت هیچ شرایطی حاضر نبود قدرت تصمیم گیری را در خصوص میزان و زمان تولید نفت ومقصد فروش آن به دولت ایران واگذارد. اگر ایران این قدرت را پیدا می کرد، می توانست بر قیمت جهانی نفت اثر بگذارد یا حتی تصمیم بگیرد که نفت را برای نسل های آینده ذخیره کند وفقط برای تأمین نیازهای ضروری نفت بفروشد. در یکی از یادداشت های وزارت خارجۀ انگلستان بی پرده چنین آمده که: «توافق جدید هرچه باشد، باید کنترل مؤثر این دارایی در دست ما باقی بماند.


ادامه👇👇👇

🔸🔸🔸مطلب وارده🔸🔸🔸

♦️مصدق حقیقتی بر گونه تاریخ /۳

✍️دکتر سیدعبالمجید الهامی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵
ما میتوانیم در مورد میزان سود، ادارۀ شرکتی یا حتی شراکت با دولت ایران از خود انعطاف نشان بدهیم، ولی درخصوص موضوع«کنترل»، «هرگز».

وزارت سوخت بریتانیا در همین راستا به وزارت خارجۀ ایالات متحده هشدارداد: « مصدق از این که ببیند صنعت نفت با بهره وری پایین وبدون مدیریت خارجی اداره می شود، خشنود خواهد شد. این موضوع مشکلی را به همراه خواهد داشت: امنیت دنیای آزاد وابسته به حجم عظیم نفتی است که در خاورمیانه تولید می شود. اگر دیده گاه ایران به عربستان سعودی یا عراق نیز سرایت کنده ممکن است کل این ساختار به همراه توانایی های دفاعی ما فرو بریزد. بدین ترتیب، خریدن نفتی که به میزان کم تولید می شود، آثار زیانباری را به همراه خواهد داشت.»

آن لمبتون (A nn Lammbton) متخصص مطالعات ایران شناسی در انگلستان و وابستۀ مطبوعاتی سابق سفارت انگلستان در تهران به شدت با مصالحه مخالف بود وتضعیف سیستماتیک[ و برنامه ریزی شده ]مصدق را پیشنهاد می کرد. وزارت خارجه گزارش داد که وی در پاسخ به پرسش« آیا باید سازش کنیم » با تأکید گفته است، « نه ! » او اصرار داشت که اگر انگلستان قاطعیت نشان دهد، مصدق سقوط خواهد کرد وتوصیه نمود که باید امریکا را قانع ساخت تا از فکر مصالحه منصرف شود. وی اضافه کرد که «امریکایی ها برای درک مسائل ایران، از تجربه و بینش روشناسانۀ لازم برخوردار نیستند.»

شپرد سفیر انگلیس در ایران نیز به همین صورت پیشنهاد کرد که مذاکرات، حتی الامکان تا تشکیل یک دولت تازه در ایران باید متوقف شود:« ما می توانیم پیشنهادهای خود را برای دولت بعدی روی میز بگذاریم. می توانیم به سرعت پرسنل خود را از آبادان ومیادین نفتی فرا بخوانیم....این یعنی سقوط مصدق. دیدگاه سفارت آن است که تنها راه پیشرفت، وارد کردن یک ضربۀ غافلگیرانۀ شدید وگرفتن یک موضوع سخت در مقابل تاکتیک های منفی وزنانۀ مصدق است. » این مطلب خلاصۀ سیاست بریتانیا در برابر مصدق بود. اما با چند پیش بینی؛ نخست آن که انگلیسی ها انتظار داشتند که مصدق با پای خود از صحنه کنار برود؛ با این پیش زمینۀ ذهنی که چند دولت قبلی تشکیل شده در تهران نیز بیش از ده ماه دوام نیاورده بودند. وقتی این انتظار محقق نشد، آنها در برکناری به شاه مجلس شورا وسنا پافشاری نمودند.

یادداشت های محرمانۀ دولت بریتانیا تصویر کاملاً متفاوتی را از وضعیت ارائه می نماید. استوکس نماینده انگلیس درمذاکرات با دولت ایران به کابینه اعلام کرد که«اصل ملی شدن را می توان پذیرفت»؛ هر چه باشد، دولت حزب کارگر خود چندین صنعت مختلف را در انگلستان ملی اعلام کرده بود. اما در عین حال وی، تأکید نمود که«در این مورد خاص، ملی شدن نفت ایران نمی تواند حقیقی وعملی باشد.» وی افزود که بریتانیا باید در ظاهر ملی شدن را بپذیرد، ولی بر حفظ شروطی که ضامن در دست داشتن کنترل شرکت نفت است پا فشاری کند. او به طور خصوصی اذعان کرده بود که حفظ ظاهر یا چاشنی ملی شدن را می پذیرد، ولی معتقد به حفظ اساس کنترل است.

در جریان مذاکرات هریمن، انگلیسی ها تلاش کردند تا با قبول واگذاری یکسری اختیارات، موضوع اصلی را دور بزنند. در طول مذاکرات واشنگتن، وزارت خارجه انگلستان پیشنهادهایی را مطرح ساخت که می دانست طرف مقابل، آن را رد خواهد نمود و بدین ترتیب از دستیابی به راه حلی که برای آنها بسیار ناراحت کننده بود جلوگیری کرد. به همین ترتیب، وزارت سوخت آن کشور نیز اعلام کرد:« اگر دکتر مصدق استعفا دهد یا برکنار شود، شاید بتوانیم از ملی شدن مستقیم صنعت نفت جلوگیری نمایم و به چیزی دست پیدا کنیم که بیشتر به شراکت شبیه باشد....مسلماً پیشنهاد واگذاری کنترل واقعی عملیات نفتی در ایران بسیار خطرناک خواهد بود. اگر چه می توان تا حدودی ظواهر را حفظ کرد، ولی نباید فراموش کنیم که پیشنهاد های ما در حقیقت فقط پوشاندن لباس تازه به قالب قدیمی کنترل نفت توسط شرکت خواهد بود.»

مقامات بریتانیا به خود ودیگران اطمینان می دادند که جبهۀ ملی چیزی نیست جز یک دستۀ پر سر وصدا از افراد ناباب، ومصدق فردی است وحشی، بی منطق، عجیب و غریب، دیوانه، گانگستر مآب، متعصب، پوچ گرا، دیکتاتور، آتیش مزاج و سرسخت و بی منطق، و ایرانی ها ذاتاً همچون کودکان، خسته کننده وبی عقل، بی میل به قبول حقایق، دمدمی مزاج وبی ثبات، دارای عواطف عرفانی، ناتوان از تبعیت از منطق و عقل سلیم وپیرو احساسات خالی از محتوا هستند. در یک سند چاپ شده با عنوان « مقایسۀ کلی میان ملی گرایی در ایران و آسیا».

ادامه👇👇👇

#کودتا
#محمد_مصدق

@NewHasanMohaddesi

🔸🔸🔸مطلب وارده🔸🔸🔸

♦️مصدق حقیقتی بر گونه تاریخ /۴

✍️دکتر سیدعبالمجید الهامی
۳۰ مرداد ۱۴۰۵


شپرد به مقامات وزارتخانه ها اعلام نمود که ملی گرایی در ایران اصیل نیست و به شدت به یک دست هدایت کننده نیاز دارد . نجات ایران، تنها صورت اشغال بیست سالۀ آن کشور توسط یک قدرت خارجی امکان پذیر است( مثل اشغال هائیتی توسط ایالات متحده ). او افزود که مصدق فردی است فریبکار، در معرض خطا، کاملاً بی کفایت، شبیه اسب گاری، که بوی تند تریاک می دهد وکاملاً از تعادل روانی بی بهره است. چون از عنوان عالیجناب خوشش نمی آید، از سوار شدن به اتومبیل دولتی امتناع می کند وبالاخره به عنوان آخرین اتهام این که دختر وی در یک آسایشگاه روانی در سوئیس بستری است.

دلیل اصلی آن بود که بریتانیایی ها آگاه بودند در مورد مسئله کنترل نفت، بین آنها و ایرانی ها اختلاف نظر اساسی وجود دارد. به عبارت دیگر، علت پیدایش بن بست را نمی توان وجود تعصبات نژادی قلمداد کرد، بلکه موضوع، اختلاف دیدگاه اقتصادی و برخورد بین امپریالیسم وملی گرایی بود.

مبارزات دکتر مصدق برای ملی کردن نفت محبوبیت مردمی زیادی برای او به وجود آورد ولی خط مشیء وی، که تکیه نکردن بر قدرت های خارجی یا موازنۀ منفی بود، دشمنی قدرت های غربی به خصوص انگلیس را برانگیخت. گذشته از آن ملی شدن نفت باعث از بین رفتن یک منبع عمدۀ در آمد انگلیس بود، خط مشیء سیاسی دولت ملی مصدق، تضعیف نفوذ انگلیس را در خلیج فارس به دنبال داشت. به علاوه، جنبش ضد امپرایالیستی ایران به دیگر نقاط منطقه از جمله مصر نفوذ کرده بود و این ها همه بر خلاف میل ومنافع دولت انگلیس بود. در نتیجه انگلیس با کمک امریکا به ایجاد انواع واقسام فشارها وتضعیقات اقتصادی، دیپلماتیک ونظامی علیه مصدق پرداخت.

انگلیس تمام پیشنهادها را رد کرد وادعا نمود که ایران به هیچ وجه حق ملی کردن نفت را نداشته است. یک بار دیگر در تیر 1331 انگلیس به دادگاه لاهه شکایت کرد. این بار مصدق در دادگاه با ارائه مدارکی، نا عادلانه بودن قرارداد امتیاز نفت، درآمد هنگفت شرکت نفت، مداخله اش در امور سیاسی ایران و حتی زیر پا گذاشتن مفاد قرارداد را مورد بحث قرار داد. مصدق در گفته هایش روشن کرد که سود کمپانی پس از کم کردن سهم ایران بیشتر از تمام حق الامتیاز پرداخت شده به ایران در طول نیم قرن گذشته بوده است.

انگلیسی ها در مذاکرات خود با ایران، با سوء مدیریت رفتار می کردند وحتی مطبوعات انگلیس دکتر مصدق را مسبب شکست مذاکرات می دانستند. اما اسناد مطرح شده بر مبنای گزارش های کنسولگری انگلستان که انگلستان با عنصر ملی شدن موافق بوده یا به ظاهر نفت ایران را ملی اعلام کند و در معنای کلمه صفت « ملی شدن » را به آن بیفزاید. اما کنترل واقعی آن را در اختیار خود داشته باشد.

ملی شدن صنعت نفت ایران به زیان انگلستان بود. انگلستان می دانست اگر ملی شدن نفت ایران سرانجام بگیرد، خسارت فراوانی از همین ناحیه می خورد و هم زیان هنگفتی به شرکت انگلیس و کویت و منافع آن کشور در کویت خواهد خورد. و این از دیدگاه آنان یک فاجعه ملی و راهبردی بود. به همین دلیل انگلیسی ها تمامی اهتمام و سعی وکوشش خود را به کار بردند تا دولت دکتر محمد مصدق در این موضوع موفق نشود.

خشم و نفرت ایرانیان از دولت انگلیس، علل تاریخی داشت. بنابراین این موضوعی بی پایان وبی حد وحصر بود. ضدیت ایرانیان با انعقاد هر نوع قرارداد و امتیازنامه با خارجیان نیز براساس همین علل و تجربیات تاریخی استوار بود. البته قابل ذکر و یاداوری است که دولت امریکا هم بنا به منافع خود علیرغم روایتها و تبلیغات از مخالفان سرسخت ملی شدن صنعت نفت ایرانیان بود و حتی پیشنهاد و رضایت بریتانیاها با این موضوع را بوسیله معاون وزارت خارجه خود در کشوی میز وزارت پنهان کرده و بدنبال کودتا در جهت منافع شرکتهای نفتی خود بودند. با در نظر گرفتن اینکه دو تن از عاملان کودتای امریکایی یعنی برادران دالاس وزیر امورخارجه و رئیس سیا دولت ایزنهاور از روسای سابق شرکت های نفتی امریکا که نگران منافع این شرکتها در عربستان و عراق بودند تا از این راهگذار به خطر نیافتند.


#کودتا
#محمد_مصدق

@NewHasanMohaddesi

♦️یک قرن یاوه‌گویی‌ی ملی‌گرایانه: ملی بودن زبان فارسی!

✍حسن محدثی
۳۱ مرداد ۱۴۰۵

همه به میدان آمده اند. به هم ریخته اند. می‌دانید چرا؟ چون یک قرن یاوه‌گویی کرده اند و کم‌تر کسی اعتراض کرده و یاوه‌گویی‌شان را برملا کرده است.

یکی از یاوه‌های‌شان این بوده است:
زبان فارسی در قرون ماضی زبان ملی بوده است.

حتا معنای زبان ملی را هم نمی‌دانند، ولی حاضر نیستند به خبط آشکارشان اعتراف کنند. پیش از این از قول یک زبان‌شناس نوشتم که زبان ملی شش ویژه‌گی دارد:

«۱. نشانه‌ی یگانه‌گی‌ی ملی و هویت ملی،
۲. به‌طور گسترده برای برخی اهداف روزمره استفاده می‌شود،
۳. به‌طور گسترده و فراوان در درون کشور با آن سخن گفته می‌شود،
۴. نام‌زد اصلی برای چنین نقشی باشد، چون هیچ جای‌گزینی ندارد که به‌همان‌ اندازه زبان صلاحیت‌داری در درون کشور باشد،
۵. به‌منزله‌ی نماد اصالت قابل قبول باشد،
۶. داشتن پیوند با گذشته‌ی پرشکوه»
(Fasold, 1984: 77)
متن کامل:
https://home.uevora.pt/~casimiro/UMA/Texto%2014%20-%20Sub-Saharan%20Africa.%20In%20Joshua%20Fishman%20(Ed.)%20Handbook%20of%20Language%20and%20Ethnic%20Identity,.pdf

#زبان_ملی
@NewHasanMohaddesi

♦️سرمایه‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی از نگاه بوردیو و بحران کاهش سرمایه اجتماعی دولت در ایران

✍️دکتر علی‌رضا معینی
۳۱ مرداد ۱۴۰۵

در برنامه‌ای با عنوان «ماراتن در مه» از کانال یوتیوبی «ایلیا» (آدرس برنامه: https://youtu.be/hFbKIsF6hjw)، خانم نفیسه آزاد، جامعه‌شناس، و با حضور دکتر آذرخش مکری روانپزشک و متفکر علوم رفتاری، از انواع سرمایه سخن گفت و شرایط محیطی را یکی از شروط بسیار مهم موفقیت شرکت‌های اقتصادی دانست. این اشاره ما را به نظریه پیر بوردیو درباره انواع سرمایه و تبدیل آن‌ها به یکدیگر نزدیک می‌کند.

دکتر مکری در همین برنامه به دو نوع خودشیفتگی در کارآفرینان و مدیران اشاره کرد:
- خودشیفتگی سالم و سازنده: نوعی احساس منحصربه‌فرد بودن و خودباوری واقع‌بینانه که با اعتمادبه‌نفس، آمادگی برای رقابت و عدم احساس ناامنی عمیق همراه است. این نوع می‌تواند موتور محرک نوآوری، ریسک‌پذیری حساب‌شده و پیشبرد کسب‌وکار باشد.
- خودشیفتگی مگالومانیایی (خودبزرگ‌بینانه بیمارگونه): شکلی مخرب که در آن فرد خود را کاملاً «تک» و بی‌رقیب می‌پندارد، به حرف دیگران گوش نمی‌دهد، انتقاد را تحمل نمی‌کند و در نهایت می‌تواند سیستم یا سازمان را زمین بزند.

بوردیو سرمایه را فقط به پول و دارایی محدود نمی‌کند؛ از نظر او هر منبعی که در یک «میدان اجتماعی» قدرت، امتیاز یا موقعیت ایجاد کند، نوعی سرمایه است. متن کلاسیک او در این باره مقاله «اشکال سرمایه» (The Forms of Capital) است (بوردیو، «اشکال سرمایه»، در کتاب سرمایه اجتماعی: اعتماد، دموکراسی و توسعه).

تعریف انواع سرمایه نزد بوردیو را می‌توان چنین خلاصه کرد:

۱. سرمایه اقتصادی
پول، دارایی، املاک، سهام، درآمد و هر منبع مادی که مستقیماً به پول تبدیل‌شدنی است. این سرمایه معمولاً به شکل حق مالکیت نهادینه می‌شود.

۲. سرمایه فرهنگی
بوردیو سرمایه فرهنگی را به سه حالت تقسیم می‌کند:
· حالت تجسد یافته / بدنی: مهارت‌ها، دانش، سلیقه، زبان، آداب معاشرت و شیوه سخن گفتن که در ذهن و بدن فرد رسوب کرده است.
· حالت عینیت یافته: کالاهای فرهنگی مانند کتاب، آثار هنری، ساز و ابزار علمی.
· حالت نهادینه‌شده: مدارک تحصیلی، گواهی‌نامه‌ها و عناوین علمی که به فرد اعتبار رسمی می‌دهد.

سرمایه فرهنگی عمدتاً از خانواده و نظام آموزشی به ارث می‌رسد و به مزیت طبقاتی تبدیل می‌شود.

۳. سرمایه اجتماعی
مجموع منابع بالفعل و بالقوه‌ای که از طریق عضویت در شبکه‌های نسبتاً پایدار روابط، آشنایی و شناخت متقابل به دست می‌آید؛ مانند خانواده، دوستان، همکلاسی‌های قدیمی، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و حلقه‌های حرفه‌ای. این سرمایه به فرد امکان می‌دهد از حمایت، اطلاعات، اعتماد و نفوذ دیگران استفاده کند.

افزون بر این سه، بوردیو از سرمایه نمادین نیز سخن می‌گوید: وقتی هر یک از سرمایه‌ها از سوی دیگران مشروع و معتبر شناخته شود، به سرمایه نمادین تبدیل می‌شود؛ مانند حیثیت، اعتبار، افتخار و پرستیژ.

بوردیو می‌گوید انواع سرمایه قابل تبدیل به یکدیگرند، اما این تبدیل نه خودکار است و نه بی‌هزینه. تبدیل نیازمند زمان، کار، راهبرد و شرایط میدانی است. برای نمونه:

· سرمایه اقتصادی ← سرمایه فرهنگی: هزینه کردن پول برای آموزش، خرید کتاب، رفتن به موزه و پرورش سلیقه.
· سرمایه فرهنگی ← سرمایه اقتصادی: مدرک تحصیلی و مهارت به شغل بهتر و درآمد بالاتر تبدیل می‌شود.
· سرمایه اجتماعی ← سرمایه اقتصادی / فرهنگی: شبکه خانوادگی و حرفه‌ای به فرصت شغلی، قرارداد، اطلاعات و مشاوره ممتاز دسترسی می‌دهد.
· سرمایه فرهنگی ← سرمایه اجتماعی: تحصیل در مدارس خاص، شبکه دوستان و همکلاسی‌های ممتاز ایجاد می‌کند.
· سرمایه اجتماعی ← سرمایه فرهنگی: خانواده یا شبکه‌ای که فرد را با کتاب، هنر، زبان و استاد خوب مرتبط می‌کند.

به تعبیر بوردیو، سرمایه‌ها نوعی «کار انباشته‌شده» هستند و بازتولید نابرابری طبقاتی از طریق همین تبدیل و انتقال بین‌نسلی سرمایه‌ها انجام می‌شود. طبقات و جناح‌های طبقاتی بسته به ترکیب سرمایه اقتصادی و فرهنگی خود در «فضای اجتماعی» جایگاه متفاوتی دارند (بوردیو، «تمایز»، ترجمه حسن چاوشیان).

همین چارچوب برای فهم یکی از مشکلات امروز ایران، یعنی کاهش سرمایه اجتماعی دولت، بسیار راهگشاست. سرمایه اجتماعی دولت را می‌توان به معنای ذخیره اعتماد، همکاری و شبکه‌های ارتباطی میان نهادهای رسمی و شهروندان در نظر گرفت. وقتی این اعتماد کاهش می‌یابد، دولت عملاً یکی از مهم‌ترین منابع خود را از دست می‌دهد؛ زیرا سرمایه اجتماعی، برخلاف سرمایه اقتصادی، با سرعت و سادگی قابل جایگزینی نیست.👇👇👇


#سرمایه
#پی‌یر_بوردیو
#علیرضا_معینی
@NewHasanMohaddesi