On Liberty | درباره‌ی آزادی
7.9K subscribers
434 photos
38 videos
16 files
233 links
مهم‌ترین پی‌آمد حکومت قانون آزادی همه‌ی شهروندانِ برابر و تأمین آزادی‌های آنان است. تا زمانی‌که شالوده‌ی این نظامِ آزادی، و نهادهایی که آزادی شهروندان برابر را تضمین می‌کنند، استوار نشده باشد، هیچ پیشرفت مادّی صورت نخواهد گرفت.
Download Telegram
📃 پوشش فکری برای سوسیالیسم | ✍🏻 هانس هرمان هوپ

➣ @Notes_On_Liberty

در قیاس با زندگی در کشورهای غربی، که سوسیالیسم نقش قابل‌توجّهی دارد، زندگی تحت‌لوای سوسیالیسمِ کامل، فلاکت‌بار است.

سطح زندگی آنقدر اسفناک است که در سال ۱۹۶۱، حکومت سوسیالیست آلمان شرقی مجموعه‌ای از دیوار، سیم خاردار، حصار الکتریکی، میدان‌ مین، دستگاه‌ تیراندازی خودکار، برج دیده‌بانی، نگهبان و سگ نگهبان، تقریباً به طول ۹۰۰ مایل، ساخت تا جلوی فرار مردم از سوسیالیسم را بگیرد.

شواهد تجربی نشان می‌دهد که سوسیالیسم شکستی آشکار است. و علّت شکست سوسیالیسم کاملاً واضح است: تقریباً هیچ مالکیّت خصوصی بر ابزار تولید وجود ندارد و تقریباً همه‌ی عوامل تولید دقیقاً به همان روشی که آمریکایی‌ها مالک خدمات پستی هستند، مالکیّت مشترک دارند.

پس چرا افراد به‌ظاهر جدّی همچنان از سوسیالیسم دفاع می‌کنند؟ و چرا هنوز هزاران دانشمند علوم اجتماعی هستند که می‌خواهند ابزارهای تولید بیشتر و بیشتری را تحت کنترل دولتی قرار دهند؟

🖇 متن کامل: پوشش فکری برای سوسیالیسم

#سوسیالیسم #تجربه‌گرایی #دولت
➣ @Notes_On_Liberty
👍15❤4👎2
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 برآمدن حکومت متمرکز (بخش یکم) | ✍🏻 فرانسوا گیزو ➣ @Notes_On_Liberty اکنون به آستانه‌ی تاریخ مدرن، به‌معنای واقعی کلمه، رسیده‌ایم. اکنون به آن وضعیّت جامعه نزدیک می‌شویم که می‌توان آن را جامعه‌ی کنونی خودمان دانست، و نهادها، عقاید و آداب‌ورسومی که چهل سال…
📃 برآمدن حکومت متمرکز؛ بخش دوم: اصلاحات کلیسایی | ✍🏻 فرانسوا گیزو

➣ @Notes_On_Liberty

تا سده‌ی پانزدهم، تنها ایده‌های کلّی که تأثیر قدرتمندی بر توده‌ی مردم داشتند، ایده‌های مرتبط با دین بودند. تنها کلیسا قدرت تنظیم، ترویج و تجویز آن‌ها را داشت. درست است که پیوسته تلاش‌هایی برای استقلال و حتّی جدایی از کلیسا انجام می‌شد و کلیسا برای غلبه بر آن‌ها زحمت زیادی باید می‌کشید. با این‌حال، تا این دوره، کلیسا پیروز بود. اعتقادنامه‌هایی که کلیسا رد می‌کرد، هرگز هیچ تأثیر عمومی یا دائمی بر ذهن مردم نگذاشته بودند؛ حتّی آلبی‌ژوآها نیز سرکوب شده بودند. اختلاف و نزاع در کلیسا بی‌وقفه بود، ولی هیچ نتیجه‌ی قاطع و چشمگیری نداشت. سده‌ی پانزدهم با پیدایش وضعیّت متفاوتی آغاز شد. ایده‌های جدید و تمایل عمومی و بی‌پرده به دگرگونی و اصلاحات، خود کلیسا را ​​آشفته کرد. پایان سده‌ی چهاردهم و آغاز سده‌ی پانزدهم با «انشقاق بزرگ غرب» (Western Schism) همراه بود که در اثر انتقال تختگاه پاپ به آوینیون و پیدایش دو پاپ، یکی در آوینیون و دیگری در رم، به‌وجود آمد. رقابت بین این دو پاپ همان چیزی است که انشقاق بزرگ غرب نامیده می‌شود. این نزاع در سال ۱۳۷۸ آغاز شد. در سال ۱۴۰۹، شورای پیزا کوشید تا با عزل دو پاپ رقیب و انتخاب پاپ دیگری به آن نزاع پایان دهد. ولی این اقدام به‌جای پایان دادن به انشقاق، صورت خشونت‌آمیزتری به آن داد.

   اکنون به‌جای دو پاپ، سه پاپ وجود داشت؛ و بی‌نظمی‌ها و بدکرداری‌ها رو به افزایش بود. در سال ۱۴۱۴، شورای کنستانس به درخواست امپراتور سیگیسموند تشکیل جلسه داد. این شورا به موضوعی بسیار مهم‌تر از انتصاب پاپ جدید پرداخت؛ این شورا اصلاح کلیسا را بر عهده گرفت. شورا کار را با اعلام انحلال‌ناپذیری شورای همگانی، و برتری آن بر قدرت پاپ، آغاز کرد. شورا کوشید تا این اصول را در کلیسا تثبیت کند و سوءاستفاده‌هایی را که در آن رخنه کرده بود، به‌ویژه باج‌گیری‌هایی که دربار رم از طریق آن‌ها پول به‌دست می‌آورد، اصلاح کند. شورا، در سال ۱۴۱۷، پاپ جدیدی به‌نام مارتین پنجم را برگزید. به پاپ دستور داده شد تا از طرف خود، طرحی برای اصلاح کلیسا ارائه دهد. این طرح رد شد و شورا از هم پاشید. در سال ۱۴۳۱، شورای جدیدی با همان طرح در بازل تشکیل شد. این شورا، تلاش‌های اصلاحی شورای کنستانس را از سر گرفت و ادامه داد، ولی به موفّقیّتی بهتر از شورای قبلی دست نیافت. در این مجلس نیز مانند جهان مسیحیّت، تفرقه و انشقاق رخ داد.

   بدین ترتیب، دستگاه پاپ پیروز شد، دست برتر را در میدان نبرد پیدا کرد، و نیز اداره‌ی کلیسا را در اختیار گرفت.

🖇 متن کامل: برآمدن حکومت متمرکز؛ بخش دوم: اصلاحات کلیسایی

#تاریخ #اروپا #کلیسا #پاپ
➣ @Notes_On_Liberty
👍10👎2👌2
«کل فلسفه‌ی جمع‌گرایی بر مفهوم فداکاری بنا شده است. گرفتن مقادیر مختلفی از دارایی هر فرد و توزیع درآمد به‌طور عمومی، طوری‌که همه بتوانند از آن بهره‌مند شوند، امری درست و برحق قلمداد می‌شود. آدم‌خواری در واقع نوعی سوسیالیسم رژیمی است. نهایت فداکاری همین‌جا است. جان یک انسان به‌منظور به‌حداکثررساندن «رفاه عمومی» گرفته می‌شود. عمل آدم‌خواری زمانی از بین می‌رود که ذهن بدوی راه بهتری برای به‌دست آوردن گوشت پیدا کند: پرورش یا شکار جانوران، نه انسان‌ها؛ تمرکز بر تولید با همکاری متقابل به‌جای توزیع اجباری. سوسیالیسم امروزی «آدم‌خواری بدون گوشت» است. اکنون انسان‌ها به‌جای گرفتن جان آدمی، بر سلب مالکیت تمرکز می‌کنند. نقطه‌ی مقابل سوسیالیسم، فردگرایی است. فردگرایی معتقد است که خیر هر آن چیزی است که هر فرد برای خود و فقط خود تعیین می‌کند. این باور که حق انسان برای تصمیم‌گیری درباره‌ی زندگی و دارایی خود، غیرقابل نقض است.»

❈ رابرت لفور، مبانی آزادی
➣ @Notes_On_Liberty
👍22👎19❤4
این برنامه‌ی هشت ماده‌ای حزب توده‌ منتشرشده در آبان ۱۳۲۰ هست. بسیاری از این موارد (اگه نگیم همه‌ش) از سال ۱۳۲۰ تا امروز اجرا شدند، با اینکه حزب توده هیچ‌وقت قدرت سیاسی رو رسماً در ایران به‌دست نیاورد. امروز هم سیاسیون و به‌اصطلاح اپوزیسیون ایران وقتی برنامه و دستور کار می‌نویسه همین موارد رو با اندکی واژه‌آرایی انشاء و ارائه می‌کنه و البته به چپ هم فحش میده.
👍26👎20👌8
آقایان، زمانی فرا می‌رسد که دو گروه بزرگ، سوسیالیست‌ها و آنارشیست‌ها، وجود خواهند داشت. آنارشیست‌ها می‌خواهند حکومت اصلاً نباشد و سوسیالیست‌ها می‌خواهند حکومت همه‌چیز باشد. تضادی بزرگتر از این وجود نتواند داشت. خب، زمانی فرا خواهد رسید که فقط این دو حزب بزرگ وجود خواهند داشت، آنارشیست‌ها نماینده‌ی آموزه‌ی لسه‌فر و سوسیالیست‌ها نماینده‌ی دیدگاه افراطی در طرف دیگر، و وقتی آن زمان فرا برسد، من یک آنارشیست هستم.

● ویلیام گراهام سامنر، سخنرانی در انجمن سوسیالیست‌های ییل

➣ @Notes_On_Liberty
👍38👎8💔4
غاصب تاج‌وتخت هان!

وانگ مانگ سلسله‌اصلاحاتی اجرا کرد که براساس درک او از آثار کلاسیک کنفوسیوس و باورهای نادرستش از نظام حکومتی ژو غربی باستان بود. وانگ مانگ به‌منظور تضعیف اشراف و تقویت حکومت مرکزی، زمین‌های ثروتمندان را در میان مردم بازتوزیع کرد، مالیات‌های جدیدی بر برده‌داری وضع کرد، فروش برده را ممنوع کرد و محدودیت‌هایی را در زمینه‌ی میزان زمین‌های کشاورزی مجاز برای یک خانواده وضع کرد.

او نخستین مالیات بر درآمد را با نرخ ۱۰ درصد بر درآمد خالص حاصل از جمع‌آوری گیاهان و میوه‌های وحشی، ماهی‌گیری، چوپانی و فعالیت‌های مختلف غیرکشاورزی و اشکال مختلف تجارت برقرار کرد.  مردم موظف بودند مالیات خود را به حکومت گزارش دهند و مقامات این گزارش‌ها را حسابرسی می‌کردند. مجازات فرار از این مالیات، یک سال کار سخت و مصادره‌ی کل اموال شخص بود.

او همچنین مزارع را ملّی کرد و انحصار قدیمی حکومت بر صنایع نمک و آهن را دوباره زنده ساخت. برای تقویت بیشتر اقتصاد در حال فروپاشی امپراتوری، نظام جدیدی برای تثبیت قیمت‌های بازار اجرا شد. مانگ ارز طلا را با ارز برنزی جایگزین کرد و اشراف و طبقات پایین‌تر را وا داشت تا تمام طلاهای خود را با سکه‌های مسی مبادله کنند. این سیاست‌ها به حکومت تقریباً ورشکسته اجازه داد تا بودجه‌ی مورد نیاز خود را بازیابی کند.

وانگ مانگ، در تلاش برای بازگشت به گذشته‌ی آرمانی، دگرگونی‌هایی در پایتخت هان، چانگ‌آن، اعمال کرد. «نُه معبد» ساخته شدند که در آن‌ها سه شهریار و پنج امپراتور پرستش می‌شد و سنت سلسله‌ی هان مبنی بر پرستش نیاکان خود را زیر پا می‌گذاشت.

تاریخ‌نگاران دوران سلسله‌ی هان، جنبش وانگ مانگ برای بازگشت به نظم دودمان ژو را به سخره گرفتند و آن را نه عملی و نه موفق دانستند، ولی اصلاحات سلسله‌ی شین الهام‌بخش برخی امپراتوران بعدی شد.

● دوروتی پرکینز، دایرةالمعارف چین: تاریخ و فرهنگ. لی فنگ، چین باستان: تاریخ اجتماعی و فرهنگی

➣ @Notes_On_Liberty
👍13❤4👎2
📃 چپ‌گرایان همچنان به‌دنبال الغای خانواده‌اند | ✍🏻 رایان مک‌مکن

➣ @Notes_On_Liberty

اوایل ماه گذشته، سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA) در کنفرانس سوسیالیسم ۲۰۲۵ این سازمان، میزگردی در باب خانواده برگزار کرد. سازمانْ موضوع را این‌گونه توصیف کرد: «چپ‌ها چگونه باید با خانواده ارتباط برقرار کنند؟ تحلیل سوسیالیستی روشن می‌کند که شکل خانواده‌ی هسته‌ای، نهادی ذاتاً سرکوبگر، نژادپرست و دگرجنس‌گراستیز است که، از نظر عملکردی، سرمایه‌داری را تقویّت و بازپروری می‌کند.»

در این میزگرد، اولیویا کاتبی، نایب‌رئیس DSA پورتلند؛ ایمان عبدالهادی، استادیار و جامعه‌شناس دانشگاه شیکاگو؛ و کیتی گیبسون، عضو هیئت علمی دانشگاه شیکاگو، حضور داشتند.

ملاحظات کلیدی اعضای میزگرد شامل موارد زیر بود:

«وقتی درباره‌ی الغای خانواده صحبت می‌کنیم، درباره‌ی لغو واحد اقتصادی سخن می‌گوییم... تمام نیازهای مادّی ما توسّط جمع برآورده می‌شود.»
«ما طرفدار لغو خانواده به‌طور کلّی هستیم... نهاد خانواده به‌عنوان بخشی از سیستم زندان عمل می‌کند.»

طبیعتاً، این چپ‌گرایان درصدد الغای خانواده‌اند، چون با مارکس هم‌رای‌اند که خانواده یک نهاد «بورژوایی» است که باید نابود شود تا راه برای ایجاد آرمان‌شهر سوسیالیستی هموار شود. یکی دیگر از عناصر مخالفت با خانواده، از دغدغه‌ی عجیب چپ‌ها در باب کالاانگاری سکس ناشی می‌شود. خنده‌دار است که این «آنتی‌کاپیتالیست‌ها» با چنان شدّتی به‌دنبال تبدیل سکس به یک کالای اقتصادی هستند، ولی به‌نظر می‌رسد این اصل کلیدی اندیشه‌ی چپ در دهه‌های اخیر است. بنابراین، آن‌ها به‌دنبال عادّی‌سازی فاحشه‌گری هستند. این تا حدودی به این دلیل است که چپ‌ها ازدواج را نوعی کار جنسی می‌دانند. به‌هرحال، خانواده «ذاتاً سرکوبگر» است و هر رابطه‌ی جنسی در چارچوب ازدواج اساساً تجاوز جنسی است. بنابراین، لغو رابطه‌ی جنسی زناشویی و جایگزینی آن با «فاحشه‌گری» «پیشرفت» به‌شمار می‌آید!

🖇 متن کامل: چپ‌گرایان همچنان به‌دنبال الغای خانواده‌اند

#خانواده #سرمایه‌داری #آزادی
#سوسیال‌دموکراسی #فاحشه‌گری
➣ @Notes_On_Liberty
👍21❤7👎4
سلطنت سنتی نسبت به دولت‌های مدرن امتیاز مضاعفی داشت؛ زیرا نه‌تنها می‌توانست به تداوم حقوقی خود ببالد، بلکه امکان پیگیری سیاست‌های ملّی و خارجی برنامه‌ریزی‌شده را نیز داشت. نمونه‌ی آن «وصیت‌نامه‌های سیاسی» بسیاری از پادشاهان است که گاه به‌عنوان ترجیع‌بند سیاست نسل‌ها یا سده‌ها عمل می‌کرد. ادعا این نیست که سیاست‌های سلطنت‌های پیشامشروطه الزاماً بر اساس طرح دقیقی بوده است، ولی باید تأکید کرد که اقدام برنامه‌ریزی‌شده (برای درازمدت) ممکن بود. اصطلاح «بریتانیای بی‌وفا» (آلبیون بی‌وفا) نتیجه‌ی بی‌ثباتی پارلمانی بود؛ اگر ویگ‌ها با چیز مشخصی موافقت می‌کردند، چندان تردیدی نبود که وقتی توری‌ها به قدرت برسند کشور را به مسیری کاملاً مخالف هدایت می‌کنند. غوغاسالاری (بسیار بیشتر از اشرافیت) بر دگرگونی و بی‌ثباتی استوار است؛ غوغاسالاری یعنی انقلاب دائمی.

● اریک فون کوینلت-لدین. مخاطره‌ی توده؛ یا پروکروسْتِس (دیو کشنده)

➣ @Notes_On_Liberty
👍24👏5👌5
«شکل» نظام سیاسی کدام یک از کشورهای زیر با «رفراندوم مستقیم» تعیین شد؟
Anonymous Quiz
17%
ایالات متحدهٔ آمریکا
8%
انگلستان
4%
امارات متحده
69%
ایران
2%
عربستان سعودی
👍11❤4💔3
آژداهاک بیوراسب... من نام اصلی این بیوراسب را کِنتاوْرُس پیوریدا می‌دانم که در یک متن کلدانی یافته‌ام. او نه آن‌قدر به‌خاطر دلاوری، که به‌علّت توانمندی و ورزیدگی‌اش زیر فرمان نمرود، رهبری قومش را در دست داشت و می‌خواست نشان دهد که همه باید از زندگی عمومی برخوردار باشند؛ او می‌گفت كه هیچ‌كس نباید مالکیت خصوصی داشته باشد بلکه همه چیز باید عمومی باشد. هر سخن و هر عمل او آشکار بود؛ هیچ چیز را مخفیانه نمیاندیشید...

● موسی خورنی، تاریخ ارمنیان

آبان ماه روز دهم آن روز آبان ماه است و آن عید آبانگان است... در این روز زو پسر تهماسب به شاهی رسید و مردمان را به حفر انهار و تعمیر آن امر کرد. و در این روز به کشورهای هفتگانه خبر رسید که فریدون بیوراسب را اسیر کرده و به سلطنت رسیده و مردم را امر کرده که دوباره خانه‌ها و اهل خود را مالک شوند و خود را کدخدا بنامند یعنی صاحب خانه. و خود او نیز به خانه و خانواده‌ی خود فرمانروا شد... پس از آنکه همه‌ی ایرانیان در عهد بیوراسب بی‌خانه و زندگی بودند و سلب مالکیت از ایشان شده بود و شیاطین و شریران به خانه‌های ایشان می‌آمدند و توانا نبودند که از خانه‌ی خود آنان را دفع کنند...

● ابوریحان بیرونی، آثارالباقیه، عید آبانگان

➣ @Notes_On_Liberty
👍21❤4👌3