@PhilosophyCafe ♨️

از نخسین....
#پایدیا
#ورنر_یگر
#کوهیار
@philosophycafe 🕸🕸🕸

Let us establish an asylum and call it "Madhouse of Maziyar et partners"
— Maziyar 🦋

🦋 Translation:
بیا یک تیمارستان راه اندازی کنیم و اسم آن را بگذاریم "دیوانه‌خانه‌ی مازیار و شرکا"

🦋 Translation:
"His big deal was not a big deal."
— Maziyar 🦋

من ایمان به مسیح ندادم و در نظر مسیحیان وحشی و بی فرهنگم.
#قمارباز
#کوهیار
@philosophycafe 🕸🕸🕸

🔍 این روزها بحث "روشنفکری دینی" کمی داغ شده. از صادق زیباکلام بگیرید که اعلام کرد جریان روشنفکری دینی نتیجه ای نداشته، تا سروش دباغ که معتقد است ایران حداقل تا چهار یا پنج دهۀ دیگر نیاز به این جریان دارد.
اخیراً نیز آرش نراقی مقاله ای در مورد دیدگاه های سیاسی عبدالکریم سروش و محسن کدیور نوشت که هم موافقانی داشت و هم مخالفانی. اما شاید خیلی از افراد ندانند که "روشنفکری دینی" اصلاً چیست. مطلب زیر، نوشته ای مقدماتی و بسیار کوتاه در توضیح این جریان است.

🔖 ممنون میشم اگه نقد و نظرتون رو برای من بفرستید.
@Ali_soltanzadeh

@philosophycafe

فایل صوتی «معنای زندگی و تکنولوژی» در «مجموعه نشست‌های شزان»، چهارشنبه ۳مردادماه ۹۷ :
👇 👇👇

مستندی پیرامون «جمهورِ افلاطون» (زبان انگلیسی، بدون زیرنویس فارسی)
@philosopherin

🖋 یکی از مواردی که به عنوان هدف یا آماج اصلی، مورد حملۀ اکثر نویسندگان به اصطلاح بت شکنِ سه دهۀ آخر قرن بیستم قرار گرفت، مفهوم «خود یا منِ عقلانی بی قید و بند»ی بود که پیشتر از سوی مک اینتایر و سایر «ناتورالیست ها» مورد انتقاد جدی واقع شده بود. برای بسیاری از نویسندگان پست مدرنیست، «سقوطِ خود» در واقع بخشی از مرگ مورد انتظار یا «پایان فلسفه» است. و در یک کلام اگر هیچ سوژه یا فاعل شناساگر عقلانی وجود نداشته باشد، در آن صورت فلسفه، موضوع مورد علاقۀ خود را از دست خواهد داد و کسی هم نخواهد بود که آن را پی بگیرد.
عبارت «پایان فلسفه» از یکی از دو متفکر و فیلسوف بزرگ که نیچه یکی از آن دو است اخذ شده است: دو فیلسوفی که این بت شکنان بیش از همه وام دار و مدیون آنان هستند. فیلسوف و متفکر موردنظر ما مارتین هایدگر است، البته پس از «چرخش» یا بازگشت وی از مواضع اگزیستانسیالیستی و حرکت به سمت موضعی که سارتر را بر آن داشت تا بگوید که «وی عرفانی شده بود».

📚 از کتاب «مکتبهای فلسفی»، نوشتۀ پرویز بابایی 📚

@philosophycafe

#صمد_بهرنگی
#کوهیار
@philosophycafe 🕸🕸🕸

دکتر میری این متن را برای من فرستاد و من نظر دکتر حکمت را جویا شدم. هر دو را اینجا میاورم:

به نام خدا

این چند خط را می نویسم ولی با دلی نگران. آیا راهی برای برون رفت از این مغاک وجود دارد؟ به نظرم تنها راهی که بتواند هم خطر فروپاشی و هم خطر استیلای خارجی را از سر ایران رفع و دفع کند، این است که تمامی نیروهای در حصر و چهره های وجیه الملله باید از بند و حصر و ممنوعیت رها شوند و اجماعی ملی رخ دهد که هم آشوب را رفع و هم سایه استیلای خارجی را دفع کند
و این بر پایه دین و مذهب و زبان و جناح سیاسی نباشد بل فقط ایرانیت. اراده ایی باید تا از این سراشیبی سهمگین گذر کنیم. اجماع ملی به معنای وسیع کلمه نه اجماع چند نفر در این پست و آن پست. راه حل عبور از بحران اقتصادی ما، اقتصادی نیست بل سیاسی به معنای دقیق و عمیق کلمه است. پاینده باد ایران!

 دریغ‌ست ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

سید جواد میری


@seyedjavadmiri

دکتر حکمت:
در مورد وضعیت کنونی و راه بیرونشد از آن ، بسیار دشوار است سخن گفتن و راه حل نشان دادن . اجماع ملی ، اجمالا لازم است اما کافی نیست . نیز درست است که راه عبور از بحران اقتصادی ما ، سیاسی است . اما بنده چنین می‌اندیشم که هم اجماع ملی و هم تن دادن به تبدلات سیاسی ، گرچه در کوتاه‌مدت ، و در گام نخستین ، تأثیرات عاجل دارد اما ماندگار نیست . راه بیرونشد این است که ما توان «شنیدن» بیابیم ؛ شنیدن از حقیقت ، از خود ، از دیگران ، از منطقه ، از دنیا . وقتی ما اجماع ملی کنیم و چهره‌های مورد نظر را از بند و حصر برهانیم ، اما تاب و توان شنیدنِ از هم را ، و از مردم را و از دیگران را و از امریکا را نداشته باشیم ، دوباره به وضع نخست برمی‌گردیم . ما گوش‌هایمان را بسته‌ایم و یک‌پارچه زبان شده‌ایم . هممان . فقط می‌گوئیم . هرگز نمی‌شنویم . همه بی‌وقفه در حال سخن‌گفتنند و هیچ‌کس نیست که بشنود . هر‌کس را اگر نیک بنگری ، یک دستگاه تلفن منحصر به فرد است که گوشی ندارد و هیچ‌کس ، آن طرف خط نیست که بشنود . هر کس در جهان‌لانهٔ خویش فقط می‌گوید و حاضر نیست بشنود حتی از خودش . این که امروز ما گرفتار آنیم ، یک خصیصهٔ ایدئولوژیک است که به همه جا و همه کس سرایت کرده‌است. راه بیرونشد از کوه مشکلات فعلی ما ، راهی ادبی ، انسانی و ایمانی است . خدا غایب است ؛ و بالتبع ، انسان ، غایب شده است. به نظرم می‌رسد که اگر همین امروز ، ما زبان سخن‌گفتنمان را تغییر دهیم و با ادب سخن بگوئیم ، باهم ، بامردم ، با دنیا ، با امریکا ، در همین گام نخست، دلار کلی ارزان می‌شود . ریشهٔ اشکالات ، در زبان هتاک و انفعالی ما است ، و زبان هتاک و بی‌پرده و پرده‌در ، یکی از آخرین منزل‌های راه نشنیدن است .