زندگی به من آموخت بیندیشم ولی اندیشدن به من راه زیستن را نیاموخت.
هرتزن

چرا غالب زن ها بدن نمایی می کنند؟
@koohyarr

🖋 میدانیم که اولین جرقه های اعتراض پروتستانی، علیه فروش قبض غرفه های بهشت توسط کلیسا (که سخت به پول احتیاج پیدا کرده بود) شروع شد. شورش لوتر علیه کلیسا که از امری مماس با حاجات معیشتی آغاز شد، به بنیانهای الهیات و کلام کاتولیسیسم هم کشیده شد و این اصل مسلّم را به چالش فراخواند که آیا واقعاً راه رستگاری اخروی از معبر کلیسا (که مهمترین کارکرد آن تأسیس و تبویب دستگاه فقه است) میگذرد؟ و آیا میتوان مصالح دنیوی و اخروی را درون یک دستگاه حقوقی واحد آشتی داد؟ لوتر با درانداختن این سؤالات، خود به پاسخ مینشیند و چنین جواب میدهد: «وجدان هر مؤمن به عنوان حجتی درونی بر وی حکومت میکند و او میتواند مستقیماً از کتاب مقدّس راه رستگاری خود را استنباط کند و احتیاج به مرجع واسطی میان لاهوت و ناسوت ندارد.» به این ترتیب با حذف عالم مثال روحانی که دروازۀ رستگاری اخروی شمرده میشد و اعلام استغنا از روحانیون به عنوان وسائط فیض، خدا در قلب هر بندۀ مؤمن مینشیند و اصل «همه کشیشی»، جانشین کلیسا و دستگاه شریعت میگردد.

📚 از مقالۀ «فرآیند عرفی شدن شریعت مسیح (ع)»، نوشتۀ سعید حجاریان 📚

@philosophycafe

"کافی‌شاپ‌های زیاده رفته‌ام. منوی تمامی آنها یک گزینه کم دارد: «به کسی نیاز دارم که باهام صحبت کنه»."
— مازیار 🦋

"Every coffeeshop menu lacks this item in its menu 'I need someone to talk."
— Maziyar 🦋

نظرتون رو درباره این موضوع برام بنویسید در کانال قرار خواهم داد.
این افکار یک دانشجوییست که تازه میخواهد وارد دنیای هنر شود.

@MAcademist

زیر دستان من
پستانهای کوچک تو
نفس نفس می‌زنند
انگار دو گنجشک بر زمین افتاده اند
#cohen

🗯 حلقۀ زلفش تماشاخانۀ باد صباست
جان صد صاحبدل آنجا بستۀ یک مو ببین

عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند
ای ملامتگو خدا را رو مبین آن رو ببین

حافظ ار در گوشۀ محراب مینالد رواست
ای نصیحتگو خدا را آن خم ابرو ببین

@philosophycafe

اگر صادق همان چیزی است که مبنا دارد، پس مبنا نه صادق است و نه کاذب.

🔘 #ویتگنشتاین

🔘 #درباب‌یقین، ۲۰۵

@PhilosophyCafe ♨️

حکمای ما...
بخشی از خاطرات خانه ی مردگان نوشته ی داستایووسکی
#کوهیار
@philosophycafe 🕸🕸🕸

الهه:

اول تا جایی که امکان داره براتون خووب درس بخوونید بعد وارد کار بشین

گاهی وقتها آدم میگه همراه با کار یا حین اش میشه دوباره برگشت و درس خووند
ولی ممکنه شرایطی پیش بیاد که دیگه نشه درس رو ادامه داد و این خیلی احتمال داره
بنابراین تا جایی که میشه درس بخونید بعد برین سراغ کار.

دریا:

سلام دوست گرامی
چند سوال
همان طور که پرسیدید
هدف چیست؟هدف شما از تحصیل چیست
صرفا اخذ مدرک است یا کسب دانش در حیطه ی رشته ی شغلیتان؟
هنر را برای لذت انتخاب کرده اید یا صرف کار؟
در اوضاع کنونی نمی شود هر دو (لذت و پول) با هم باشد؟
به نظر من زمان همیشه برای تحصیل هست
اما شرایط کاری خیر(در اوضاع فعلی جامعه)
کسب تجربه به مراتب بهتر و کارآمد تر از رفتن به سر کلا س است.
البته با توجه به نوع رشته تحصیلیتان و نوع آموزش سیستم آموزشی کشورمان.
به برخی سوالات مطرح شده فقط خود می توانید جواب دهید.
چرا که سوال از خود است.
کار
تحصیل
کدام واجب تر؟
#هیچ_کدام
لطفا و حتما زندگی کنین(صرفا یک پیشنهاد است)
در حال حاضر بدون تحصیل نمی توانید زندگی کنید؟
برای ادامه ی حیات به شغل فعلیتان نیازمندید؟
اگر هر دو(کارتان و تحصیلتان)آرامش را از شما می گیرد
دنبال چیز دیگری بروید.
نمی دانم به رشته و کارتان علاقه دارید یا نه
امااگر ندارید از الان رهایش کنید
ممکن است بعدا پشیمان شوید
و از زندگیتان رضایت نداشته باشید.
تعریف شما از روشن فکر چیست؟
به چه کسی می گوییم روشن فکر؟
وضعیت کاری شما چه گونه است؟
کارکرد هنر در زندگی فردی و جمعی چیست؟
هنرمند امروزی خلاق است یا مصرف گرا؟
شما به عنوان یک هنرمند
چه راهکاری برای برون رفت از وضعیت کنونی جامعه مان می دهید؟
منظور وضعیت روحی_روانی افراد است.
افسردگی
نبود امید به زندگی
و...
لطفا متناسب با تخصص و علاقه ی خود کار کنید
موفق و شاد باشید
🦋🙏

پرسش همواره پرسش از چیزی است و پاسخ هم همواره پاسخ به چیزی، تا زمانی که این‌گونه بپرسیم، این‌گونه نیز پاسخ می‌یابیم و مشکلات نیز دیر یا زود حل می‌شوند، اما زمانی که پرسش از چیزی فی‌نفسه می‌شود به عنوان مثال پرسش از 《وجود》 و یا 《معنا》ی فی‌نفسه اینجاست که ما پاسخی نمی‌یابیم و دانسته یا نادانسته در دام زبان 《ایده‌آل》 خواهیم افتاد و پا در زندان افلاطون‌گرایی خواهیم نهاد، زندانی که راه خروجی از آن وجود ندارد. وقتی که چیزی از هر قیدی پاک شود، خود آن چیز هم پاک خواهد شد‌. بدون قیدها روابط از بین می‌روند و تا زمانی که رابطه‌ای نباشد شناختی هم در کار نخواهد بود. وسوسه فهم فی‌نفسه وسوسه‌ای است که تاریخ فلسفه بدان آلوده شده است. از فی‌نفسگی تا در‌جهان‌بودگی قدمی است که می‌تواند به ما کمک کند تا بتوانیم جهان را در زیست‌بودگی خود بفهمیم و از آب‌تنی کردن در آن لذت ببریم.

🔘 #امید_نادری

@PhilosophyCafe ♨️

"Be yourself; everyone else is already taken." 
— Oscar Wilde

"خودت باش؛ دیگران قبلا رزرو شده اند..."
— Maziyar 🦋 (Translator)

@koohyarr
someone to talk!

و بعد مدت‌ها تصویری که دوباره کتابی را در خود خلاصه کرده است.

@PhilosophyCafe ♨️

نامه ای از داستایوسکی که در آن از همسر اول خودش می گوید.
#کوهیار

چرا خنده دار ترین جوک ها برای غالب مردم جوک های جنسی هستند؟
@koohyarr

فئودور داستایوفسکی در کتاب تسخیرشدگان می نویسد:
نیمه دوم زندگی ما، دنباله‌ی طولانی عاداتی است که در نیمه اول حاصل کرده ایم ...!


#Philosophy Cafe🕸

🖋 یا تو، که شاه هستی، میخواهی مردمان کشورت را به وسیلۀ دژ از شورش و طغیان مانع شوی، و یا تو که شاه یا رئیس دولتی جمهوری هستی میخواهی با استفاده از دژ، شهری را که در جنگ متصرف شده ای در تصرف خود نگاه داری. اینک روی به شاه میکنم و میگویم: به عللی که پیشتر ذکر کردم برای مطیع نگاه داشتن مردمان کشورت وسیله ای بی فایده تر از دژ وجود ندارد. زیرا که دژ، تو را گستاخ تر میسازد و بر آنت میدارد که با مردمان به ستمگری رفتار کنی، و ستمگریِ تو مردمان را به برانداختن تو مصمم تر میکند و چنان آتش کینه ای در دل آنان بر می افروزد که دژهای تو که علت اصلی آن کینه اند نمیتوانند از تو محافظت کنند. از این رو شاه نیک منش و خردمند هرگز دژ نمیسازد: اولاً از آن رو که خود میخواهد نسبت به مردمان نیکوکار و مهربان باشد، و در ثانی برای اینکه نمیخواهد به جانشینانش دستاویزی برای گستاخی و بی رحمی بدهد بلکه امیدوار است آنان را بر آن دارد که به جای دژ به نیکخواهی شهروندان اتکا کنند.

📚 از کتاب «گفتارها»، نوشتۀ نیکولو ماکیاولی 📚

@philosophycafe

در این کانال نویسنده ای خود را دفن کرد.
#کوهیار