🖇 #یادداشت_شهروندی

❌فروپاشی اقتدار پدر در برخی از خانواده‌های امروز!

در سال‌های اخیر، در برخی خانواده‌ها شاهد پدیده‌ای نگران‌کننده هستیم؛ پدیده‌ای که شاید در ظاهر آرام و بی‌صدا باشد، اما در عمق خود، بنیان تربیتی جامعه را تهدید می‌کند.

دیگر در بعضی خانه‌ها، پدر نه جایگاه گذشته را دارد و نه اقتدار و احترام او حفظ می‌شود. زن و فرزندان بدون توجه به نقش و مسئولیت پدر، هر یک ساز خود را می‌زنند، و نتیجه آن، خانواده‌ای است بی‌نظم، پرتنش و بی‌هویت.

این وضعیت را نمی‌توان صرفاً نتیجه ضعف پدران دانست؛ عوامل متعددی در شکل‌گیری آن نقش دارند: از تهاجم فرهنگی و تغییر سبک زندگی گرفته تا فضای مجازی، کم‌رنگ‌شدن ارزش‌ها و بی‌توجهی به نقش واقعی پدر به‌عنوان محور انسجام خانواده.

پدرِ امروز، اگرچه ممکن است در تأمین معاش موفق باشد، اما در مدیریت عاطفی و تربیتی خانواده گاه احساس ناتوانی و بی‌اثری می‌کند.

از سوی دیگر، زن و فرزندان نیز در بسیاری موارد گرفتار جریان‌های فکری جدیدی شده‌اند که استقلال را با بی‌احترامی، و آزادی را با بی‌نظمی اشتباه گرفته‌اند. در حالی‌که خانواده، بدون احترام متقابل و رعایت جایگاه‌ها، معنای واقعی خود را از دست می‌دهد.

اگر جامعه بخواهد سالم بماند، باید خانواده سالم داشته باشد، و خانواده سالم بدون پدر مقتدر، مادر آگاه و فرزند مسئول امکان‌پذیر نیست.

باید دوباره ارزش‌های واقعی خانواده را بازتعریف کنیم؛ اقتدار پدر را نه به‌معنای زورگویی، بلکه به‌عنوان محور نظم و احترام در خانه احیا کنیم، چراکه سقوط خانواده، آغاز فروپاشی جامعه است.

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw

🖇 #یادداشت_شهروندی

آیا بهشت هنوز زیر پای مادران است ؟

اگر مادر به معنای واقعی کلمه مادری کند ، بهشت به خود می بالد و افتخار می کند که قامت سنگین آن فرشته را بر روی وجود اش حمل کند.
ولی افسوس و صد افسوس که در این دوره و زمانه معنای والای «مادر» در بسیاری از ذهن‌ها کمرنگ شده است ،همان مقامی که گفته‌اند بهشت زیر پایش است،، می‌بینی که بیشتر عمرشان را در اتاق‌های جراحی و سالن‌های زیبایی می‌گذرانند، چنان غرق در وسواس ظاهر می‌شوند که گویی از هر نشانی که یادآور مادری باشد می‌گریزند و از گردن و گونه و چشم و فک تا مواردی که قابل اشاره هم نیستند را به تیغ جراحی می سپارند . انگار مادری تبدیل به بار اضافی شده، نه افتخاری که روزگاری تاج سر یک زن بود.

دردآورتر وقتی است که پوشش برخی مادران چنان به نمایش بدن بدل می‌شود که گویی نقش الگویی برای فرزند، رنگ باخته است. لباس‌هایی آن‌قدر تنگ و نازک و جلوه‌گر که حرمت و وقار خانواده را بالکل نابود می‌کند. مادری که قرار بود پناه و حافظ حیا و امنیت فرزند باشد، خود گاهی نخستین کسی می‌شود که مرزها را می‌شکند.

و غم‌انگیزتر از همه، مادری است که به کمترین بهانه دست به طلاق می‌زند و کودکان خردسال را تنها می‌گذارد؛ بی‌آنکه لحظه‌ای به آشیانه‌ای فکر کند که فرو می‌پاشد. جدایی گاه ناگزیر است، اما آن‌که بدون اندکی تلاش برای حفظ خانه، سرنوشت فرزندانش را به باد می‌دهد، آیا اندیشیده است که این ترک آسان، چه زخمی بر دل کوچک و آینده نامعلومشان می‌نشاند؟

گاه می‌بینی مادرانی که از گفتن سن واقعی خود می‌گریزند، از کنار دختر جوانشان فاصله می‌گیرند تا مبادا کسی بگوید «مادرش است». اینجاست که آدم دلش می‌سوزد؛ برای زنی که نمی‌داند مادر بودن زیباترین جلوه بلوغ و شکوه زنانه است، نه چیزی برای پنهان کردن. ترس از سن، احترام به سال‌های فداکاری را زیر سؤال می‌برد.

و چه تأسفی بزرگ‌تر از آن‌که برخی مادران با آرایش‌های سنگین، رفتارهای اغواگرانه و بهانه‌های ظاهراً ساده از خرید گرفته تا بردن بچه به مدرسه دل‌های ناپخته را لرزان می‌کنند و چشم‌هایی را به انحراف می‌کشانند. آری،  مادری که ساعاتش را در فضای مجازی به خودنمایی می‌گذراند؛ مادری که فرزندانش را به بهای توجه بیگانگان فراموش می‌کند؛ مادری که مسئولیت خانه را قربانی هیجان‌های زودگذر می‌سازد… آیا چنین مادری می‌تواند مدعی شود که بهشت زیر پای اوست؟

🖌شفیع صادقی

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw