🔰 متن انصراف این کاندیدای مجلس از حوزه پیرانشهر و سردشت به شرح زیر است:
«بسمالله الرحمن الرحیم»
اینجانب #فاروق_رسولی کاندیدای دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی، ضمن تشکر و سپاس بیپایان از همه دلسوزانی که در این راه دشوار و حساس، یار و همراه #راستین بنده و #مردم مظلوم حوزههای پیرانشهر و سردشت بودهاند، بهمنظور همدلی و اتحاد همشهریان هر دو شهرستان و در راستای ایجاد #فضایی_پاک و عاری از دروغ، نیرنگ و ریا, به نفع مردم مظلوم، رنجکشیده و سختکوشی که سالهاست مورد بیمهری, نگاه ابزاری، خلف وعده و ... قرارگرفتهاند. از هرگونه دورویی و صد چهرگی، از هرگونه وعده و وعید بیپایه و اساس، از هر شکل عوامفریبی، #خودبرتربینی و تکبر، #خیانت، نمایش و تظاهر، تدلیس و تحمیق مردم، زدن چوب حراج به #اعتماد شهروندان، ایجاد تفرقه و خیلی چیزهای دیگر که در این ایام برای فریب مردم و کسب «#رأی_ناپاک» مجاز است ، انصراف دادهام! اصلاً من از اول هم در این #بازی_کثیف نبودهام که این روزها شایعه انصراف من از ادامه آن، اینجاوآنجا منتشر میشود!
امیدوارم این #انصراف_مبارک سبب خیر کثیر برای مردمان محروم وطن و مانند ویروسی همهگیر شده و کل اجتماع را فراگیرد. آنگاه باور عمیق دارم که جامعه میتواند خود را از زندان #خودخواهی و هوا و هوس رها کرده و رایحه خوش همدلی، #خدمت_صادقانه, همزبانی و #شرافت همهجا را پر خواهد کرد.
به امید آن روز
«ایستادهایم چو سرو، استوار
ما را ز طوفان دروغ و ریا و شایعه مترسان»
فاروق رسولی
کاندیدای دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی
حوزه پیرانشهر و سردشت
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
«بسمالله الرحمن الرحیم»
اینجانب #فاروق_رسولی کاندیدای دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی، ضمن تشکر و سپاس بیپایان از همه دلسوزانی که در این راه دشوار و حساس، یار و همراه #راستین بنده و #مردم مظلوم حوزههای پیرانشهر و سردشت بودهاند، بهمنظور همدلی و اتحاد همشهریان هر دو شهرستان و در راستای ایجاد #فضایی_پاک و عاری از دروغ، نیرنگ و ریا, به نفع مردم مظلوم، رنجکشیده و سختکوشی که سالهاست مورد بیمهری, نگاه ابزاری، خلف وعده و ... قرارگرفتهاند. از هرگونه دورویی و صد چهرگی، از هرگونه وعده و وعید بیپایه و اساس، از هر شکل عوامفریبی، #خودبرتربینی و تکبر، #خیانت، نمایش و تظاهر، تدلیس و تحمیق مردم، زدن چوب حراج به #اعتماد شهروندان، ایجاد تفرقه و خیلی چیزهای دیگر که در این ایام برای فریب مردم و کسب «#رأی_ناپاک» مجاز است ، انصراف دادهام! اصلاً من از اول هم در این #بازی_کثیف نبودهام که این روزها شایعه انصراف من از ادامه آن، اینجاوآنجا منتشر میشود!
امیدوارم این #انصراف_مبارک سبب خیر کثیر برای مردمان محروم وطن و مانند ویروسی همهگیر شده و کل اجتماع را فراگیرد. آنگاه باور عمیق دارم که جامعه میتواند خود را از زندان #خودخواهی و هوا و هوس رها کرده و رایحه خوش همدلی، #خدمت_صادقانه, همزبانی و #شرافت همهجا را پر خواهد کرد.
به امید آن روز
«ایستادهایم چو سرو، استوار
ما را ز طوفان دروغ و ریا و شایعه مترسان»
فاروق رسولی
کاندیدای دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی
حوزه پیرانشهر و سردشت
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
Telegram
تصاویر کانال
🖇 #تحلیل_روز محمدامین پادگانه خبرنگار
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
❤244👍33🤔9👏8👎4
#بازنشر
🖇 #تحلیل_روز محمدامین پادگانه خبرنگار
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
🖇 #تحلیل_روز محمدامین پادگانه خبرنگار
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
👍105❤36👎7👏7🤔6🙏3🕊2