🔹افزایش 20 درصدی خشونت های خانگی
رئیس اورژانس اجتماعی کشور:
🔹کودک آزاری، بیشترین آمار #خشونت_خانگی را به خود اختصاص داده است و پس از کودک آزاری، خشونت علیه همسر، (همسرآزاری)، اذیت و آزار سالمندان و معلولان به ترتیب بالاترین آمار خشونت را به نام خود ثبت کردهاند.
🔹 در 6 ماهه سال گذشته، بیش از 16 هزار مورد کودک آزاری به ثبت رسیده است.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
رئیس اورژانس اجتماعی کشور:
🔹کودک آزاری، بیشترین آمار #خشونت_خانگی را به خود اختصاص داده است و پس از کودک آزاری، خشونت علیه همسر، (همسرآزاری)، اذیت و آزار سالمندان و معلولان به ترتیب بالاترین آمار خشونت را به نام خود ثبت کردهاند.
🔹 در 6 ماهه سال گذشته، بیش از 16 هزار مورد کودک آزاری به ثبت رسیده است.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
🖇 #تحلیل_روز محمدامین پادگانه خبرنگار
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
➖وقتی جهان از پرونده اپستین شوکه میشود، چرا #ملت_کورد به #فرهنگ خود میبالد؟
انتشار دوباره تصاویر و اسناد مربوط به پرونده #جفری_اپستین «پروندهای که در حافظه جهانی بهعنوان نماد سوءاستفاده سازمانیافته، فساد اخلاقی و نقض بیرحمانه حرمت انسان ثبت شده» افکار عمومی را در سراسر دنیا لرزانده است.
این وقایع صرفاً یک #رسوایی فردی نیست، بلکه نشانه شکافهای عمیق اخلاقی در جوامعی است که گاه پشت #ظواهر_مدرن، شبکههایی تاریک از #خشونت پنهان ماندهاند.
در میان واکنشها، بسیاری از شهروندان کورد با رجوع به سرمایه فرهنگی خود، از نوعی غرور اخلاقی سخن میگویند: فرهنگی که در آن تعرض به کودک، شکستن حرمت خانواده و پایمالکردن کرامت انسان نه فقط جرم، بلکه لکه ننگ اجتماعی است؛ رفتاری که فرد را از متن جامعه طرد میکند.
در فرهنگ کوردی، خانواده ستون اصلی جامعه است. مفاهیمی چون ناموس اجتماعی «نه صرفاً در معنای فردی، بلکه بهعنوان مسئولیت جمعی» غیرت در پاسداشت ضعیفترها، احترام به مهمان حتی در تنگدستترین خانهها، و نقش ریشسفیدان در مهار تنشها و حلوفصل اختلافات، طی نسلها همچون سپر اخلاقی عمل کردهاند. این سازوکارهای اجتماعی، بنا بر تجربه تاریخی این جامعه، اجازه نمیدهد خشونت پنهان یا سوءاستفاده بهراحتی عادیسازی شود.
برای ملت کورد، دیدن پروندههایی چون #اپستین یادآور این واقعیت است که قدرت و ثروت، اگر مهار اخلاقی نداشته باشد، میتواند به ابزار جنایت بدل شود؛ و همین مقایسه ناخواسته، توجه را به فرهنگی جلب میکند که در آن آبرو، همبستگی و دفاع از مظلوم هنوز سرمایه اجتماعی محسوب میشود، نه مانع پیشرفت.
این #غرور هویتی البته زمانی مشروع و سازنده است که به خودستایی کور ختم نشود، بلکه به مطالبهگری اخلاقی درونزا بینجامد: مراقبت از کودکان، حساسیت عمومی نسبت به خشونت خانگی، واکنش جمعی در برابر انحرافات، و آموزش نسل جدید بر پایه احترام متقابل. فرهنگی که به #شرافت خود میبالد، بیش از هر چیز باید در برابر کوچکترین نشانههای فساد اخلاقی حساس باشد.
پرونده اپستین جهان را تکان داد؛ اما برای بسیاری از کوردها، این شوک جهانی به فرصتی برای بازگشت به یک پرسش قدیمی تبدیل شد: چه چیزی یک ملت را سربلند نگه میدارد؟ پاسخ در نگاه آنان، نه در قدرت اقتصادی یا تکنولوژی صرف، بلکه در شبکهای از #ارزشهای_ریشهدار #انسانی است، ارزشهایی که اگر حفظ شوند، میتوان گفت #ملت_کورد همچنان به سرمایه اخلاقی خود تکیه دارد و حق دارد به آن افتخار کند.
و امروز بیش از هر زمانی به #کورد بودنم #میبالم...
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
❤146👍22👏7🤔6👎2