🎙️ گفت‌وگو و روایت: سید محمدامین پادگانه | خبرنگار

🔹از طلوع آفتاب تا عصر؛ روایت یک روز با مردی که شهر را تمیز نگه می‌دارد

هنوز بیشتر خانه‌های پیرانشهر در سکوت صبحگاهی فرو رفته‌اند؛ خیابان‌ها خلوت‌اند و شهر آرام‌آرام چشم باز می‌کند. اما برای او، روز خیلی وقت است که شروع شده...

ساعت هنوز به صبح کامل نرسیده که لباس کارش را می‌پوشد، جارو و وسایل کارش را برمی‌دارد و راهی خیابان می‌شود؛ مردی که شاید بسیاری از ما هر روز از کنارش عبور کنیم، اما کمتر به این فکر کرده باشیم که پشت این لباس ساده و این جارو، چه داستانی از زندگی جریان دارد.

با اولین قدم‌هایش در خیابان، کار شروع می‌شود؛ جمع کردن زباله‌ها، پاک کردن گوشه و کنار خیابان، تمیز کردن جدول‌ها و جمع‌آوری آنچه شهروندان روی زمین رها کرده‌اند.

گاهی هوا سرد است، گاهی گرمای تابستان امان نمی‌دهد و گاهی باران و برف کار را سخت‌تر می‌کند؛ اما خیابان باید تمیز بماند.

در گفت‌وگو با او، بیشتر از سختی کارش می‌پرسم؛ لبخندی می‌زند و می‌گوید:
«کار ما شاید به چشم خیلی‌ها نیاد، اما وقتی صبح می‌بینیم خیابون تمیزه، خستگی‌مون کمتر میشه.»

از او درباره برخورد مردم می‌پرسم.
می‌گوید بعضی‌ها تشکر می‌کنند، بعضی‌ها بی‌تفاوت از کنارش رد می‌شوند و بعضی‌ها هم شاید همان لحظه‌ای که او مشغول تمیز کردن خیابان است، دوباره زباله‌ای روی زمین بیندازند.

حرفش اینجا مکث دارد...
شاید سخت‌ترین قسمت کار یک رفتگر، نه جارو کردن خیابان باشد و نه ساعت‌ها ایستادن و راه رفتن؛ سخت‌ترین بخش، دیدن بی‌توجهی ماست.

او شهر را تمیز می‌کند، اما گاهی ما دوباره همان خیابان را کثیف می‌کنیم.

ساعت‌ها می‌گذرد.
خیابان‌ها شلوغ‌تر شده‌اند و مردم برای رسیدن به محل کار، مدرسه، بازار و زندگی روزمره‌شان در رفت‌وآمدند؛ اما او همچنان مشغول کار است.
هر گوشه‌ای که تمیز می‌شود، بخشی از شهر دوباره نفس می‌کشد.

می‌پرسم: «وقتی کارت تموم میشه و می‌ری خونه، خسته‌ای؟»

لبخند می‌زند و می‌گوید:
«خسته که می‌شیم، ولی چاره‌ای نیست. زندگیه دیگه... باید کار کنیم.»
و شاید همین جمله کوتاه، خلاصه زندگی بسیاری از آدم‌های زحمتکشی باشد که هر روز بی‌سروصدا چرخ این شهر را می‌چرخانند.
نزدیک پایان ساعت کاری، وسایلش را جمع می‌کند. خیابان را برای آخرین بار نگاه می‌کند؛ جایی که چند ساعت از عمرش را برای تمیز نگه داشتن آن گذاشته است.
بعد راه خانه را در پیش می‌گیرد.

شاید فردا دوباره همین مسیر را طی کند؛ دوباره صبح زود، دوباره جارو، دوباره خیابان و دوباره تلاش برای شهری تمیزتر.

اما این بار، شاید ما هم سهم خودمان را بهتر انجام دهیم.

شهر فقط با جارو تمیز نمی‌ماند؛ با مسئولیت‌پذیری شهروندان تمیز می‌ماند.

بیایید وقتی یک رفتگر را در خیابان می‌بینیم، فقط از کنارش عبور نکنیم.

یک «خسته نباشید» ساده شاید برای ما چند ثانیه بیشتر طول نکشد، اما برای کسی که ساعت‌ها در گرما و سرما برای تمیزی شهر تلاش کرده، می‌تواند ارزش زیادی داشته باشد.

این روایت، روایت یک رفتگر است؛ اما در حقیقت، روایت تمام انسان‌های زحمتکشی است که بی‌صدا برای بهتر شدن حال شهرمان تلاش می‌کنند.

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw