#دلنوشته_یک_دبیر
⚠️مسائل و مصائب مجموعه آموزش و پرورش بسیارند و در این موضوع قابل بیان نیست که بتوان بە آن پرداخت، با این حال می توان مشکلات درون سازمانی طوری حل و فصل نمود که باعث رنجش یک مجموعه نگردد و بدون رسانهای کردن حل و فصل ونمود.
📍نمونه اخیر که مدیریت آموزش و پرورش شهرستان پیرانشهر در قبال تخطی یک همکار فرهنگی لب به عذرخواهی از آحاد مردم و فرد حق به جانب نمودند و از تنبیه سازمانی نیروی خود سخن به میان آوردند جای بسی شگفت است!چرا؟
🎈بر کسی پوشیده نیست که تنبیه بدنی عملی منسوخ در نظام تعلیم وتربیت است و غیرقابل دفاع...اما در محیط های آموزشی ما آیا می توان از آن گریزان بود؟
- در شهری که سرانه آموزشی هر فرد ۷۰سانتیمتر کمتر یا بیشتر است و کلاس های درسی ۴۰ تا ۵۰ نفری اند تنفس در آن سخت می باشد چه برسد تدریس...
- تربیت و الگوی تربیتی در میان خانوادەها بە طرزی اسفبار تغییر پیدا کرده است که این عامل تغییر فرهنگ و تربیت تنش را در مدارس افزایش داده است....
- مشکلات اجتماعی کە رخنە در زندگی همە کردە و با آن گریبانگیر هستیم در بحث آموزش اثر آن را به طرز غیرقابل کتمانی مشاهده می کنیم...
- حرمت شغل مقدس معلمی به مانند گذشته نیست و با چشمی طلبکارانه همیشه از محیط بیرون به آن نگریسته می شود...
و بسیاری از دلایل دیگر که همه بر آن واقفیم ولی چشم خود را بر روی آن بستەایم...
♦️اما روی سخن من با کلیە مسئولان این شهر است از فرمانداری بگیر تا سایر ادارات و ارگان های سطح شهر، در کدام یک از این بخش ها فرهنگ عذرخواهی از آحاد مردم به خاطر عدم کارایی و ضعف مدیریت شهری رسانەایی شده است؟
از اوضاع رنجور مرزنشینان در صف های طولانی گرفته تا توسعه شهری که وظیفه شهرداری و شورای شهر است،از وام های ازدواج سلیقەای در بانک ها گرفتە تا عدم پاسخگویی ادارات خدمات رسان در ارائە خدمات و....
آیا به دلیل خطای یک کارمند و مدیر در این مجموعه ها تا به حال از ارباب رجوع عذر خواهی شده است؟
📍فرهنگ عذرخواهی و پذیرش اشتباه هیچ ایراد شکلی ندارد اما تکریم و حفظ شأن و جایگاه معلمان یک ضرورت بنیادین برای حفظ سرمایههای اصلی نظام تعلیم و تربیت است،لذا در صورت تعرض به همکاران فرهنگی و هرگونه توهین و هتک حرمت، چرا صدای حمایتگری وجود ندارد؟
چرا باید بە خاطر عملی این چنین مدیریت یک مجموعه باعث رنجش خاطر سایر همکاران و بی انگیزگی زحمتکشان عرصه تعلیم و تربیت گردد؟
مگر نه اینکه همه انسان هستیم و ممکن الخطا...
پس چرا باید رفتارهای سازمانی مجموعه خود را برای عموم نشان دهیم مگر سایرین تافته جدا بافته از ما هستند که روشنگری به این روال ندارند...!؟
باتشکر
دلنوشتەای از یک دبیر
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
⚠️مسائل و مصائب مجموعه آموزش و پرورش بسیارند و در این موضوع قابل بیان نیست که بتوان بە آن پرداخت، با این حال می توان مشکلات درون سازمانی طوری حل و فصل نمود که باعث رنجش یک مجموعه نگردد و بدون رسانهای کردن حل و فصل ونمود.
📍نمونه اخیر که مدیریت آموزش و پرورش شهرستان پیرانشهر در قبال تخطی یک همکار فرهنگی لب به عذرخواهی از آحاد مردم و فرد حق به جانب نمودند و از تنبیه سازمانی نیروی خود سخن به میان آوردند جای بسی شگفت است!چرا؟
🎈بر کسی پوشیده نیست که تنبیه بدنی عملی منسوخ در نظام تعلیم وتربیت است و غیرقابل دفاع...اما در محیط های آموزشی ما آیا می توان از آن گریزان بود؟
- در شهری که سرانه آموزشی هر فرد ۷۰سانتیمتر کمتر یا بیشتر است و کلاس های درسی ۴۰ تا ۵۰ نفری اند تنفس در آن سخت می باشد چه برسد تدریس...
- تربیت و الگوی تربیتی در میان خانوادەها بە طرزی اسفبار تغییر پیدا کرده است که این عامل تغییر فرهنگ و تربیت تنش را در مدارس افزایش داده است....
- مشکلات اجتماعی کە رخنە در زندگی همە کردە و با آن گریبانگیر هستیم در بحث آموزش اثر آن را به طرز غیرقابل کتمانی مشاهده می کنیم...
- حرمت شغل مقدس معلمی به مانند گذشته نیست و با چشمی طلبکارانه همیشه از محیط بیرون به آن نگریسته می شود...
و بسیاری از دلایل دیگر که همه بر آن واقفیم ولی چشم خود را بر روی آن بستەایم...
♦️اما روی سخن من با کلیە مسئولان این شهر است از فرمانداری بگیر تا سایر ادارات و ارگان های سطح شهر، در کدام یک از این بخش ها فرهنگ عذرخواهی از آحاد مردم به خاطر عدم کارایی و ضعف مدیریت شهری رسانەایی شده است؟
از اوضاع رنجور مرزنشینان در صف های طولانی گرفته تا توسعه شهری که وظیفه شهرداری و شورای شهر است،از وام های ازدواج سلیقەای در بانک ها گرفتە تا عدم پاسخگویی ادارات خدمات رسان در ارائە خدمات و....
آیا به دلیل خطای یک کارمند و مدیر در این مجموعه ها تا به حال از ارباب رجوع عذر خواهی شده است؟
📍فرهنگ عذرخواهی و پذیرش اشتباه هیچ ایراد شکلی ندارد اما تکریم و حفظ شأن و جایگاه معلمان یک ضرورت بنیادین برای حفظ سرمایههای اصلی نظام تعلیم و تربیت است،لذا در صورت تعرض به همکاران فرهنگی و هرگونه توهین و هتک حرمت، چرا صدای حمایتگری وجود ندارد؟
چرا باید بە خاطر عملی این چنین مدیریت یک مجموعه باعث رنجش خاطر سایر همکاران و بی انگیزگی زحمتکشان عرصه تعلیم و تربیت گردد؟
مگر نه اینکه همه انسان هستیم و ممکن الخطا...
پس چرا باید رفتارهای سازمانی مجموعه خود را برای عموم نشان دهیم مگر سایرین تافته جدا بافته از ما هستند که روشنگری به این روال ندارند...!؟
باتشکر
دلنوشتەای از یک دبیر
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
👏319❤55👎28👍12