پیرانشهر چگونه پیرانشهر شد؟؟ (#قسمت_چهارم)

بله این آغوش گرم و پناهگاه همان #پیرانشهر است، همان پیرانشهری که به ما اجازه داد هر طور که دوست داشته باشیم #خانه بسازیم، هر طور که دوست داشته باشیم کوچه و خیابان های شهر خود را #طراحی کنیم، اجازه داد هر طور که مهندس ما دوست داشت زمینهای کشاورزیمان را #گذربندی کنند و کوچه های به طول 300 متر و با عرض 6 متر و 8 متر تحویل ما بدهد، اجازه داد خانه های تو در تو و بصورت دالان مانند و لانه گنجشکی بسازیم و تحویل مردم بدهیم، اجازه داد هر طور که دوست داشته باشیم #رانندگی کنیم، اجازه داد جلوی مغازه هایمان را اجاره بدهیم، اجازه داد بدون اینکه کسی از ما بپرسه از کجا آمده ای ساکن شویم و شروع به دست فروشی کنیم و یا برروی سایپا از هر شهر و دیاری که بخواهیم اجناسمون رو بیاریم و بفروشیم از گاو صندوق و لیمو ترش و شیرین و انار و سیب زمینی و کوا پانتول و فرش و کشمش گرفته تا هر آنچه که به ذهن شما می رسد.
اما باز هم این پیرانشهر همانند #پدری_پیر که هر لحظه احتمال سکته کردنش وجود دارد باز ما را تحمل می کند، با ما مهربان است، باز فشارهای وارده توسط ما بر روح و روانش، بر هوایش، بر طبیعت بکرش، بر آب و مزارعش، بر خیابانهایش، بر فرزندانش سنگینی می کند اما لب به شکایت نمی گشاید. براستی که چه ظرفیتی دارد این پیرانشهر.
اما ما چه کرده ایم برای این آغوش گرم؟ آیا حقمان را ادا کرده ایم؟

#این_روایت_ادامه_دارد

#پیرانشار_کانیاوێکە_بۆ_هەموان:

👈قەدیمی فەرموویانە:

کانیاوێک ئاوت لێ خواردەوە قوراوی مەکە.


https://t.me/joinchat/AAAAAEqg7sH2Xh2RxY_rBQ