#پیام_شهروندی
خطِ ایست، مرز احترام به حقوق و امنیت عابرین پیاده است ...
" از این مرز نگذریم "

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw

#پیام_شهروندی

➖موادمخدر اسلحه ای است که انسانیت، آزادی و اراده را در انسان مورد هدف قرار می دهد
➖موادمخدر فساد است و آ ن را باید ریشه کن کرد
➖معاشرت با دوستان ناباب اولین قدم در راه اعتیاد است
➖نجات معتاد نجات یک فرد نیست بلکه نجات جامعه است

فرماندهی انتظامی شهرستان پیرانشهر

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw

🖇 #پیام_شهروندی

زن، ویترین طلا نیست!

پیش از هر چیز باید گفت که به‌کارگیری این عنوان تلخ، نه از سر توهین که از روی دلسوزی است. امروز بیش از هر زمان دیگر، نهاد خانواده در معرض فروپاشی است؛ و یکی از ریشه‌ای‌ترین عوامل آن، فشار مالی و چشم‌وهم‌چشمی‌های بی‌پایان است. جامعه ما در گردابی از تجملات فرو رفته و جشن‌های عروسی، که باید مظهر عشق عروس و داماد و آغاز زندگی باشند، به میدان مسابقه‌ای برای نمایش طلا، جواهرات و دارایی تبدیل شده‌اند. عروس و داماد، به جای لبخند واقعی، نقاب فخر و خودنمایی بر چهره دارند؛ و این یعنی عشق، درخشش خود را زیر زرق و برق طلا از دست داده است.

صحنه‌های تاسف‌برانگیزی را می‌بینیم؛ عروسی که بیش از نیم کیلو طلا بر گردن و دستانش آویخته و با ژست‌های مصنوعی مقابل دوربین‌ها می‌ایستد تا در صفحه‌های مجازی به نمایش گذاشته شود. برخی از مهمانان نیز پا را فراتر می‌گذارند؛ گردن‌آویزهای ضخیم، ساعت‌های چندصدمیلیونی، و حتی کیف‌هایی با برندهای افسانه‌ای را چون پرچم برتری در برابر دیگران بالا می‌برند. گاه زنی را می‌بینی که با نگاه تحقیرآمیز به دیگری می‌نگرد، گویی ارزش انسان را در قیراط طلا و الماس می‌سنجد. بعضی‌ها با افتخار می‌گویند: «این دستبند سفارشی از ایتالیاست» یا «این سرویس را شوهرم از فرنگ خریده»؛ و در پس این جملات ساده، زخمی از خودبرتربینی و خودنمایی نهفته است.

در این میان، نباید مردانی را فراموش کرد که با ثروت‌های بادآورده، این نمایش‌ها را تغذیه می‌کنند. آنان که برای جلب توجه یا نمایش قدرت مالی خود، همسران و دخترانشان را به رقابت در تجمل و زیاده‌خواهی می‌کشانند. مردانی که به جای آن‌که مایه‌ی افتخارشان انسانیت و مسئولیت‌پذیری باشد، در وام‌های سنگین و خرج‌های بی‌پایان غوطه‌ورند تا فقط بگویند «کم نیاوردیم». اینان پشتیبان اصلی این صحنه‌اند؛ حامیان مالی چشم‌وهم‌چشمی، که با حساب‌های بانکی پر و ذهن‌های سرکش، به فروپاشی آرام اخلاق اجتماعی سرعت می‌بخشند.

در آن سوی این نمایش پرزرق‌وبرق، اکثریتی خاموش نشسته‌اند؛ مردمان طبقه ضعیف و متوسط، آن‌هایی که به‌سختی از پس اجاره خانه و خرج روزمره و کیف و‌مشق بچه ها برمی‌آیند. دختری که با رؤیای ازدواجی ساده بزرگ شده، امروز در برابر توقعات سنگین خانواده‌ها و مقایسه‌های بی‌رحمانه احساس حقارت می‌کند. برخی خانواده‌ها ناچار می‌شوند طلا اجاره کنند تا فقط «کم نیاورند»؛ و بعضی جوانان، از همان آغاز راه، زیر بار توقعات سنگین و قرض‌های بی‌پایان کمر خم کرده، زندگی‌شان به متارکه و تلخی می‌انجامد. چه بسا عشق‌هایی که به‌خاطر «نداشتن طلا» پیش از شکوفایی، نابود می‌شوند.

آیا نباید به خود آییم؟ ثروتمندان و صاحبان قدرت مالی باید بدانند که این نمایش‌ها، بیش از آنکه درخشان باشد، ویرانگر است. آنان که با تکبر و تظاهر، شکاف طبقاتی را عمیق‌تر می‌کنند، مسئول اشک‌های جوانانی هستند که در حسرت ازدواج مانده‌اند. طلا و جواهرات هرچند زیبا باشند، اما اگر وسیله تحقیر و فخر‌فروشی شوند، دیگر زینت نیستند، بلکه زنجیرند؛ زنجیری بر گردن وجدان اجتماعی ما. آن‌که داراست، باید الگوی سادگی و انسانیت باشد، نه منبع تحریک حرص و حسرت دیگران. عروسی، جشن عشق است، نه نمایشگاه ثروت. ارزش زن در طلا و لباسش نیست، در وقار، مهربانی و دانایی اوست. بیایید از امروز فریاد بزنیم:  «زن پاک و مقدس است نه ویترین طلا »

شفیع صادقی

✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw