#پیام یک معلم پیرانشهری درباره روز معلم

🔺خاطره ای عجیب اما واقعی از معلمی با 29 سال سابقه

امروز صبح 12 اردیبهشت ماه سال 1398 ساعت 9 از خواب بیدارشدم لباس‌های قشنگ و زیبا پوشیدم به خیال خودم امروز که روز معلم بود همه به ما روزمون را تبریک می گویند سراغ گوشی رفتم دریغ از یک پیام تبریک! گفتم اشکال ندارد هزینه پیام زیاد شده است. به طرف اداره آموزش و پرورش به راه افتادم در راه در این فکر بودم که چگونه با این همه کادر اداری تبریک بگویم. با شعف فراوان ماشینم را جلوی درب اداره متبوع خودم مثل کارمندان هر اداره بردم. 2 دقیقه منتطر ماندم کسی مانع را برنداشت بوقی زدم نگهبان جلو آمد، خودمو آماده‌ی تبریکات کرده بودم که نگهبان گفت به ما گفته‌اند کسی حق ندارد وارد حیاط اداره شود منم گفتم عجب روز معلمی! بعدا گفتم حتما امروز خبرایی است واسه این نمی‌گذارند ماشین ها به حیاط اداره ببرند. پیاده شدم وارد اداره شوم یکی از همکاران را دیدم گفت نرو بابا کسی نیست همه رفتند مجتمع فرهنگی مراسم روز معلم است.
منم گفتم پس چرا به ما نگفتند یا ما معلم نیستیم یا به ما گفتند ما خبر نداریم. به مجتمع فرهنگی رفتم با صحنه ای جالب روبرو شدم سه صف اول رئیس و روسای ادارات و شورا و شهردار و اینها بودند و عده ای از مدیران گلچین شده! خیلی ناراحت شدم گفتم روز معلم است یا جلسه ی شورای اداری شهرستان!
برگشتم به بنگاه ماشین رفتم تمام کسانی که آنجا بودند وقتی فهمیدند معلمم به هم تبریک گفتند. در این میان پیامی از سوی یکی از دانش آموزان دبستان به دستم رسید که نوشته بود. معلم عزیزم روزت مبارک دیروز اردو خیلی بهمون خوش گذشت روز شنبه برای شما و معلمان دیگر جشن می گیریم شما موافقید. وقتی پیام را دیدم خستگی از تنم در رفت. گفتم آفرین بر شماها مردم عادی و دانش آموزای خوبم. وقتی مسؤلان و حتی مدیر آموزش و پرورش که خودش معلم است ما را فراموش کرده شما به فکر ما بوده اید.

ارسالی از طرف کامران یوسفی

🆔: @piranshahrrudaw

#پیام_یک_معلم

➖معلم نه شمع سوزان است و نه شغل انبیا دارد، معلم توپ فوتبال است!!؟

تاصحبت انتخاباتی می شود چشم طمع دولت و کاندیداها به جمعیت فرهنگیان است
تا کسی نیاز به وامی پیدا می کند به یاد فامیل دور معلمش میافتد
تا روز معلمی می آید بازار بنرها و شعار دادن ها داغ می شود.
تا....
مردم عادی فکر می کنند کسی که معلم است دولت بهش وام میده، خونه میده و..
بیشتر از 12 سال است که با گرفتن نان از دهن بچه هامون و فروش طلاهای خانواده و.. پولی دست وپا کردیم و تحویل تعاونی مُسک‌ّ‌ِنِ فرهنگیان دادیم تا روزنه ای باشد برای خانه دار شدنمان
ولی حالا با گذشت 13 سال تکلیف زمینهای فرهنگیانِ شین آباد مشخص نیست،

از نهادهای مسئول تقاضا داریم یا سریعاً
تکلیف زمینها را مشخص کنند یا معادل پولی آن زمان را به اعضا برگردانند واگر نمی توانند، تعاونی مسکن را را جمع کنند
تا همگان بدانند که اعضای فرهنگیان شین آباد همچو لاله های سوخته ی شین آباد در بی تدبیری مسئولین می سوزند.

➖با تشکر جمعی از اعضای مسکن فرهنگیان شین آباد

🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL