🖇 #یادداشت_روز_پیرانشهر_رووداو
➖غیبت مدارس دولتی در جمع رتبههای برتر کنکور ۱۴۰۴؛ زنگ خطر عدالت آموزشی
طبق آمارهای منتشرشده از نتایج کنکور سراسری ۱۴۰۴، هیچ دانشآموزی از مدارس دولتی در جمع رتبههای برتر قرار نگرفته است؛ موضوعی که بار دیگر شکاف عمیق میان نظام آموزشی دولتی و مدارس غیرانتفاعی و خاص را آشکار میسازد.
کارشناسان آموزشی معتقدند این نتیجه حاصل ترکیبی از عوامل مختلف از جمله کمبود امکانات، تراکم بالای کلاسها، ضعف در تأمین معلمان متخصص، نابرابری دسترسی به منابع آموزشی و کلاسهای کنکور است. در حالیکه دانشآموزان مدارس غیردولتی از حمایتهای مالی خانوادهها و دسترسی به امکانات گستردهتری برخوردارند، بسیاری از دانشآموزان مدارس دولتی حتی از ابتداییترین ابزارهای کمکآموزشی محروم هستند.
این روند، پرسشهای جدی درباره عدالت آموزشی در کشور مطرح کرده است؛ چرا که فلسفه اصلی مدارس دولتی، فراهمکردن فرصت برابر برای تمامی دانشآموزان بدون در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی خانوادههاست. عدم حضور حتی یک دانشآموز دولتی در میان رتبههای برتر، نشان میدهد این هدف اساسی به شدت با چالش مواجه شده است.
در صورت ادامه این وضعیت، فاصله طبقاتی در آینده تشدید خواهد شد و عملاً مسیر موفقیت تحصیلی و دانشگاهی تنها برای قشر برخوردار هموار میشود. از نگاه آنان، بازنگری در سیاستهای آموزشی، افزایش کیفیت معلمان، ارتقای سطح مدارس دولتی و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای جبران این شکاف ضرورتی فوری است.
این نتایج میتواند برای مسئولان وزارت آموزش و پرورش و سیاستگذاران حوزه تعلیم و تربیت بهمنزله یک هشدار جدی تلقی شود؛ چرا که تداوم چنین روندی نه تنها عدالت آموزشی، بلکه عدالت اجتماعی در کشور را با تهدیدی جدی مواجه خواهد کرد.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
➖غیبت مدارس دولتی در جمع رتبههای برتر کنکور ۱۴۰۴؛ زنگ خطر عدالت آموزشی
طبق آمارهای منتشرشده از نتایج کنکور سراسری ۱۴۰۴، هیچ دانشآموزی از مدارس دولتی در جمع رتبههای برتر قرار نگرفته است؛ موضوعی که بار دیگر شکاف عمیق میان نظام آموزشی دولتی و مدارس غیرانتفاعی و خاص را آشکار میسازد.
کارشناسان آموزشی معتقدند این نتیجه حاصل ترکیبی از عوامل مختلف از جمله کمبود امکانات، تراکم بالای کلاسها، ضعف در تأمین معلمان متخصص، نابرابری دسترسی به منابع آموزشی و کلاسهای کنکور است. در حالیکه دانشآموزان مدارس غیردولتی از حمایتهای مالی خانوادهها و دسترسی به امکانات گستردهتری برخوردارند، بسیاری از دانشآموزان مدارس دولتی حتی از ابتداییترین ابزارهای کمکآموزشی محروم هستند.
این روند، پرسشهای جدی درباره عدالت آموزشی در کشور مطرح کرده است؛ چرا که فلسفه اصلی مدارس دولتی، فراهمکردن فرصت برابر برای تمامی دانشآموزان بدون در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی خانوادههاست. عدم حضور حتی یک دانشآموز دولتی در میان رتبههای برتر، نشان میدهد این هدف اساسی به شدت با چالش مواجه شده است.
در صورت ادامه این وضعیت، فاصله طبقاتی در آینده تشدید خواهد شد و عملاً مسیر موفقیت تحصیلی و دانشگاهی تنها برای قشر برخوردار هموار میشود. از نگاه آنان، بازنگری در سیاستهای آموزشی، افزایش کیفیت معلمان، ارتقای سطح مدارس دولتی و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای جبران این شکاف ضرورتی فوری است.
این نتایج میتواند برای مسئولان وزارت آموزش و پرورش و سیاستگذاران حوزه تعلیم و تربیت بهمنزله یک هشدار جدی تلقی شود؛ چرا که تداوم چنین روندی نه تنها عدالت آموزشی، بلکه عدالت اجتماعی در کشور را با تهدیدی جدی مواجه خواهد کرد.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
👍39❤15🙈3😡3
🖇 #یادداشت_روز_پیرانشهر_رووداو
➖ کاهش نظارت والدین بر فرزندان در پیرانشهر؛ زنگ خطری برای جامعه
در سالهای اخیر، یکی از مسائل اجتماعی که بهطور جدی در پیرانشهر خودنمایی میکند، کاهش چشمگیر کنترل و نظارت والدین بر فرزندان است؛ موضوعی که پیامدهای آن به وضوح در سطح شهر دیده میشود.
وقتی کودک یا نوجوانی نیمهشب با سیگار در دست در کوچهها پرسه میزند، یا گروهی از نوجوانان با موتورسیکلت در خیابانها برای شهروندان ایجاد مزاحمت میکنند، باید پرسید ریشه این نابسامانی کجاست؟ بیتردید، یکی از اصلیترین دلایل آن کمتوجهی خانوادهها به نقش تربیتی و نظارتی خود است.
والدین در گذشته بیشترین نقش را در هدایت فرزندان داشتند، اما امروز با گسترش مشغلههای کاری، ضعف فرهنگ نظارت خانگی و گاهی سهلانگاری در تربیت، این نقش کمرنگتر شده است. نتیجه آن هم ظهور پدیدههایی چون پرسهزنی شبانه، گرایش به دخانیات در سنین پایین، و بیقیدی نسبت به قوانین اجتماعی است.
این وضعیت تنها به زیان فرد نیست، بلکه میتواند بنیان جامعه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. نوجوانی که امروز بدون کنترل در خیابان سیگار میکشد یا بیمسئولیت رانندگی میکند، فردا ممکن است با مشکلات بزرگتری همچون اعتیاد، خشونت یا قانونگریزی مواجه شود.
اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز است خانوادهها، نهادهای آموزشی و دستگاههای فرهنگی به میدان بیایند. آموزش مهارتهای فرزندپروری به والدین، تقویت برنامههای فرهنگی و ورزشی برای پرکردن اوقات فراغت جوانان، و همکاری جامعه با نهادهای انتظامی میتواند راهی برای مهار این روند نگرانکننده باشد.
بیتوجهی امروز، فردایی پر از بحران خواهد ساخت؛ و این زنگ خطری است که باید جدی گرفته شود.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
➖ کاهش نظارت والدین بر فرزندان در پیرانشهر؛ زنگ خطری برای جامعه
در سالهای اخیر، یکی از مسائل اجتماعی که بهطور جدی در پیرانشهر خودنمایی میکند، کاهش چشمگیر کنترل و نظارت والدین بر فرزندان است؛ موضوعی که پیامدهای آن به وضوح در سطح شهر دیده میشود.
وقتی کودک یا نوجوانی نیمهشب با سیگار در دست در کوچهها پرسه میزند، یا گروهی از نوجوانان با موتورسیکلت در خیابانها برای شهروندان ایجاد مزاحمت میکنند، باید پرسید ریشه این نابسامانی کجاست؟ بیتردید، یکی از اصلیترین دلایل آن کمتوجهی خانوادهها به نقش تربیتی و نظارتی خود است.
والدین در گذشته بیشترین نقش را در هدایت فرزندان داشتند، اما امروز با گسترش مشغلههای کاری، ضعف فرهنگ نظارت خانگی و گاهی سهلانگاری در تربیت، این نقش کمرنگتر شده است. نتیجه آن هم ظهور پدیدههایی چون پرسهزنی شبانه، گرایش به دخانیات در سنین پایین، و بیقیدی نسبت به قوانین اجتماعی است.
این وضعیت تنها به زیان فرد نیست، بلکه میتواند بنیان جامعه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. نوجوانی که امروز بدون کنترل در خیابان سیگار میکشد یا بیمسئولیت رانندگی میکند، فردا ممکن است با مشکلات بزرگتری همچون اعتیاد، خشونت یا قانونگریزی مواجه شود.
اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز است خانوادهها، نهادهای آموزشی و دستگاههای فرهنگی به میدان بیایند. آموزش مهارتهای فرزندپروری به والدین، تقویت برنامههای فرهنگی و ورزشی برای پرکردن اوقات فراغت جوانان، و همکاری جامعه با نهادهای انتظامی میتواند راهی برای مهار این روند نگرانکننده باشد.
بیتوجهی امروز، فردایی پر از بحران خواهد ساخت؛ و این زنگ خطری است که باید جدی گرفته شود.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
👍114❤18😡1
🖇 #یادداشت_روز_پیرانشهر_رووداو
➖ فاصله عاطفی میان والدین و فرزندان؛ معضل پنهان اما خطرناک در پیرانشهر
در جامعه امروز پیرانشهر، شاید کمتر از گذشته شاهد گفتوگوهای صمیمی میان والدین و فرزندان باشیم. پدر و مادری که ساعتها درگیر کار و دغدغههای اقتصادیاند و فرزندانی که پناهشان را در فضای مجازی و جمعهای خیابانی جستوجو میکنند؛ همین فاصلهی عاطفی، زمینهساز بسیاری از آسیبهای اجتماعی شده است.
وقتی نوجوانی به جای گفتوگو با خانواده، درد دلش را با غریبهها در فضای مجازی در میان میگذارد یا اعتمادش را به محیط خانه از دست میدهد، باید پذیرفت که چرخه تربیت خانوادگی دچار اختلال شده است.
در گذشته، خانوادهها نهتنها پناهگاه امنیت روانی بودند بلکه مهمترین نهاد تربیتی جامعه محسوب میشدند. اما امروز، افزایش فشارهای اقتصادی، اشتغال تماموقت والدین، و نبود برنامهریزی برای ارتباط مؤثر با فرزندان باعث شده است که این پیوند عاطفی روزبهروز ضعیفتر شود.
پیامد این فاصله، افزایش رفتارهای پرخطر، فرار از خانه، گرایش به مصرف دخانیات و حتی احساس پوچی در نوجوانان است. جامعهای که در آن فرزندان احساس شنیده شدن نکنند، ناگزیر با بحران هویت و ناهنجاریهای رفتاری روبهرو خواهد شد.
لذا باید خانوادهها، مشاوران و نهادهای فرهنگی دست در دست هم دهند و دوباره گرمای گفتوگو را به خانهها بازگردانند. برگزاری نشستهای آموزشی برای والدین، ایجاد مراکز مشاوره خانوادگی در محلات و حمایت از برنامههای فرهنگی ویژه نوجوانان میتواند نقطهی آغاز باشد.
اگر خانوادهها به جای گوشیهای هوشمند، دوباره نگاهشان را به چشمان فرزندانشان بدوزند، بسیاری از بحرانها پیش از وقوع مهار خواهند شد.
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
➖ فاصله عاطفی میان والدین و فرزندان؛ معضل پنهان اما خطرناک در پیرانشهر
در جامعه امروز پیرانشهر، شاید کمتر از گذشته شاهد گفتوگوهای صمیمی میان والدین و فرزندان باشیم. پدر و مادری که ساعتها درگیر کار و دغدغههای اقتصادیاند و فرزندانی که پناهشان را در فضای مجازی و جمعهای خیابانی جستوجو میکنند؛ همین فاصلهی عاطفی، زمینهساز بسیاری از آسیبهای اجتماعی شده است.
وقتی نوجوانی به جای گفتوگو با خانواده، درد دلش را با غریبهها در فضای مجازی در میان میگذارد یا اعتمادش را به محیط خانه از دست میدهد، باید پذیرفت که چرخه تربیت خانوادگی دچار اختلال شده است.
در گذشته، خانوادهها نهتنها پناهگاه امنیت روانی بودند بلکه مهمترین نهاد تربیتی جامعه محسوب میشدند. اما امروز، افزایش فشارهای اقتصادی، اشتغال تماموقت والدین، و نبود برنامهریزی برای ارتباط مؤثر با فرزندان باعث شده است که این پیوند عاطفی روزبهروز ضعیفتر شود.
پیامد این فاصله، افزایش رفتارهای پرخطر، فرار از خانه، گرایش به مصرف دخانیات و حتی احساس پوچی در نوجوانان است. جامعهای که در آن فرزندان احساس شنیده شدن نکنند، ناگزیر با بحران هویت و ناهنجاریهای رفتاری روبهرو خواهد شد.
لذا باید خانوادهها، مشاوران و نهادهای فرهنگی دست در دست هم دهند و دوباره گرمای گفتوگو را به خانهها بازگردانند. برگزاری نشستهای آموزشی برای والدین، ایجاد مراکز مشاوره خانوادگی در محلات و حمایت از برنامههای فرهنگی ویژه نوجوانان میتواند نقطهی آغاز باشد.
اگر خانوادهها به جای گوشیهای هوشمند، دوباره نگاهشان را به چشمان فرزندانشان بدوزند، بسیاری از بحرانها پیش از وقوع مهار خواهند شد.
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
❤76👍22😡2🙈1