🟢 کُمجان چگونه بی‌جان می‌شود؟!🟢
📚 @darvishnameh
1️⃣ ماجرای عقب‌نشینی محسوس نشانه‌های حیات در روستای کُمجان، می‌تواند در خراسان، آذربایجان، یزد، کرمان، فارس، چهارمحال و بختیاری و هر آبادبوم دیگری تکرار شود؛ هر جایی که سوداگران خام‌فروش به نام معدن‌کاو درصدد تاراج اندوخته‌های آبی و توان زیست‌پالایی‌اش باشند، احتمال فراگیرشدنِ این بختک وجود دارد.
2️⃣ آنها آرام آرام می‌آیند با وعده‌های شیرین، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی، اما اغلب به ملاحظات اخلاقی و مایملک محیط‌زیستی وفادار نبوده و به راحتی حاضرند به جای دوشیدن شیر، خون سرزمین را مکیده و جنازه تحویل دهند.
3️⃣ کوهستان کرکس در اصفهان یا بحرآسمان در کرمان اهمیتی راهبردی در تولید آب شیرین دارند، هیچ مزیت ظاهراً دلفریب اقتصادی یارای رقابت با ارزش‌های حیاتی و زیست/امنیتی آب را ندارد. چه کسی حاضر است میلیاردها دلار پول هدیه بگیرد و در عوض هوایی برای تنفس یا آبی برای نوشیدن نداشته باشد؟
4️⃣ دولت باید فعالیتهای معدنی افسارگسیخته را که مانند یک سندروم به جان ژینایی وطن افتاده‌اند، مهار کند. ظرفیت زیستی و طول فعالیت یک معدن باید تعریف شود و نباید هرگز بیشتر از یک تا پنج‌درصد از هیچ حوضه آبخیزی متاثر از فعالیتهای معدنی شود.
5️⃣ در کُمجان و در همین کلیپ پنج دقیقه‌ای - کاملش را باید در کانالم در یوتیوب به نشانی زیر تماشا کنید - می‌بینید که مسیر یک چشمه طبیعی در دل منطقه حفاظت‌شده کرکس و در بالادست روستای تاریخی کُمجان تغییر داده شده تا آبگیری مصنوعی در اختیار مالک یک معدن قرار گیرد. بدین‌ترتیب مهم‌ترین منبع تغذیه آبخوان کُمجان و قنات‌های وابسته به آن نابود خواهد شد و بتدریج با کم‌آب‌شدن منبع تامین‌کننده آب روستا و خشک‌شدن باغ‌ها، مردم ناگزیر از مهاجرت می‌شوند. در عوض گرد و غبار در منطقه به دلیل تشدید فعالیتهای معدنی افزایش یافته و این سرطان به کل کوهستان راهبردی کرکس سرایت کرده و نه‌فقط نطنز که بخش بزرگی از استان اصفهان در قلمرو شهرستان‌های کاشان، آران و بیدگل، اردستان، میمه، مورچه‌خورت، ورزنه در حوضه آبخیز زاینده‌رود را هم متاثر می‌کند:
https://youtu.be/5tHubl_M16g
6️⃣ امیدوارم اهالی کُمجان با استخدام یک وکیل کاربلد و با استناد به قوانین بالادستی از جمله اصل پنجاه قانون اساسی و دیگر قوانین موجود مانند ماده یکصد و پنجاه و یک از قانون مدنی اجازه تداوم چنین آزمندی‌های خطرناکی را ندهند. آنها نباید فریب پیشنهادهای مالی صاحبان معدن را خورده و حقابه باغ‌ها و اراضی خود را بفروشند.
©@ruralwomenissues
📚 @darvishnameh
1️⃣ ماجرای عقب‌نشینی محسوس نشانه‌های حیات در روستای کُمجان، می‌تواند در خراسان، آذربایجان، یزد، کرمان، فارس، چهارمحال و بختیاری و هر آبادبوم دیگری تکرار شود؛ هر جایی که سوداگران خام‌فروش به نام معدن‌کاو درصدد تاراج اندوخته‌های آبی و توان زیست‌پالایی‌اش باشند، احتمال فراگیرشدنِ این بختک وجود دارد.
2️⃣ آنها آرام آرام می‌آیند با وعده‌های شیرین، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی، اما اغلب به ملاحظات اخلاقی و مایملک محیط‌زیستی وفادار نبوده و به راحتی حاضرند به جای دوشیدن شیر، خون سرزمین را مکیده و جنازه تحویل دهند.
3️⃣ کوهستان کرکس در اصفهان یا بحرآسمان در کرمان اهمیتی راهبردی در تولید آب شیرین دارند، هیچ مزیت ظاهراً دلفریب اقتصادی یارای رقابت با ارزش‌های حیاتی و زیست/امنیتی آب را ندارد. چه کسی حاضر است میلیاردها دلار پول هدیه بگیرد و در عوض هوایی برای تنفس یا آبی برای نوشیدن نداشته باشد؟
4️⃣ دولت باید فعالیتهای معدنی افسارگسیخته را که مانند یک سندروم به جان ژینایی وطن افتاده‌اند، مهار کند. ظرفیت زیستی و طول فعالیت یک معدن باید تعریف شود و نباید هرگز بیشتر از یک تا پنج‌درصد از هیچ حوضه آبخیزی متاثر از فعالیتهای معدنی شود.
5️⃣ در کُمجان و در همین کلیپ پنج دقیقه‌ای - کاملش را باید در کانالم در یوتیوب به نشانی زیر تماشا کنید - می‌بینید که مسیر یک چشمه طبیعی در دل منطقه حفاظت‌شده کرکس و در بالادست روستای تاریخی کُمجان تغییر داده شده تا آبگیری مصنوعی در اختیار مالک یک معدن قرار گیرد. بدین‌ترتیب مهم‌ترین منبع تغذیه آبخوان کُمجان و قنات‌های وابسته به آن نابود خواهد شد و بتدریج با کم‌آب‌شدن منبع تامین‌کننده آب روستا و خشک‌شدن باغ‌ها، مردم ناگزیر از مهاجرت می‌شوند. در عوض گرد و غبار در منطقه به دلیل تشدید فعالیتهای معدنی افزایش یافته و این سرطان به کل کوهستان راهبردی کرکس سرایت کرده و نه‌فقط نطنز که بخش بزرگی از استان اصفهان در قلمرو شهرستان‌های کاشان، آران و بیدگل، اردستان، میمه، مورچه‌خورت، ورزنه در حوضه آبخیز زاینده‌رود را هم متاثر می‌کند:
https://youtu.be/5tHubl_M16g
6️⃣ امیدوارم اهالی کُمجان با استخدام یک وکیل کاربلد و با استناد به قوانین بالادستی از جمله اصل پنجاه قانون اساسی و دیگر قوانین موجود مانند ماده یکصد و پنجاه و یک از قانون مدنی اجازه تداوم چنین آزمندی‌های خطرناکی را ندهند. آنها نباید فریب پیشنهادهای مالی صاحبان معدن را خورده و حقابه باغ‌ها و اراضی خود را بفروشند.
©@ruralwomenissues
YouTube
کُمجان چگونه بی‌جان می‌شود؟!
روستای کُمجان یکی از روستاهای مستقر در دامنه کوهستان کرکس و در قلمرو شهرستان نطنز است با قدمتی بسیار کهن؛ قدمتی که مدیون چشمه‌ها و کاریزهای آفریده‌شده از دامنه‌های کرکس است. مطابق ماده ۱۵۱ از قانون مدني در مورد نهر و قنات و چشمه و حریم مورخ
1307/02/18
…
1307/02/18
…
Forwarded from دکتر فاطمه پاسبان
✍️بر اساس محاسبات مرکز آمار ایران تا سال 1405 نرخ رشد جمعیت روستایی 21 استان کشور منفی خواهد بود که ازجمله میتوان به نرخ رشد منفی 2درصد مناطق روستایی استان قزوین، نرخ رشد منفی 1.7درصد استان کرمانشاه، نرخ رشد منفی 1.31درصد دو استان مرکزی و اردبیل، نرخ رشد منفی 1.17درصد استان کردستان و نرخ رشد 1.11درصد استان همدان اشاره کرد.
سوال❓: در تدوین برنامه توسعه هفتم کشور برای توسعه پایدار روستایی چه سیاستها و برنامه هایی مد نظر قرار خواهد گرفت؟ آیا آسیب شناسی برنامه های توسعه کشور در خصوص توسعه روستایی پایدار انجام شده که نتایج آن نقشه راه آینده باشد ؟
سوال❓: در تدوین برنامه توسعه هفتم کشور برای توسعه پایدار روستایی چه سیاستها و برنامه هایی مد نظر قرار خواهد گرفت؟ آیا آسیب شناسی برنامه های توسعه کشور در خصوص توسعه روستایی پایدار انجام شده که نتایج آن نقشه راه آینده باشد ؟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
منابع آب ؛ قربانی زدو بندهای سیاست
سالهاست منابع آب کشور در صحنه سیاست قربانی وجه المصالحة، ابزار کسب اعتبار، ابزار چانه زنی، دلالی و معاملات پشت پرده شده است.
به جای این که کارشناسان در کنار مشارکت مردم و با توجه به داده های علمی در مورد منابع آب و منابع طبیعی تصمیم گیری کنند؛ سیاست مداران بدون دانش علمی و به طمع رسیدن به اعتبار و قدرت آن را بازیچه آرزوهای دور و دراز خود قرار داده اند. وعده سد و انتقال آب می‌دهند، جلو بستن چاههای غیرمجاز می گیرند، کشاورزی را توسعه می دهند، و با حمایت از طرحهای بدون پیوست محیط زیستی؛ مانع اجرای قوانینی می شوند که به دلایل کارشناسی و مطابق با داده های علمی در مناطق کشور تصمیم گیری شده است.
🎥 نماینده مجلس در جمع کشاورزان لرستان وعده کشت ممنوعه سیب زمینی دراین استان میدهد!!
© @ruralwomenissues
سالهاست منابع آب کشور در صحنه سیاست قربانی وجه المصالحة، ابزار کسب اعتبار، ابزار چانه زنی، دلالی و معاملات پشت پرده شده است.
به جای این که کارشناسان در کنار مشارکت مردم و با توجه به داده های علمی در مورد منابع آب و منابع طبیعی تصمیم گیری کنند؛ سیاست مداران بدون دانش علمی و به طمع رسیدن به اعتبار و قدرت آن را بازیچه آرزوهای دور و دراز خود قرار داده اند. وعده سد و انتقال آب می‌دهند، جلو بستن چاههای غیرمجاز می گیرند، کشاورزی را توسعه می دهند، و با حمایت از طرحهای بدون پیوست محیط زیستی؛ مانع اجرای قوانینی می شوند که به دلایل کارشناسی و مطابق با داده های علمی در مناطق کشور تصمیم گیری شده است.
🎥 نماینده مجلس در جمع کشاورزان لرستان وعده کشت ممنوعه سیب زمینی دراین استان میدهد!!
© @ruralwomenissues
بخشی از روایت غلامعلی فریور دربارۀ قانون اصلاحات ارضی
عیب مهم قانون اصلاحات ارضی به نظر بنده این بود که می‌آمد اراضی را تقسیم میکرد. به هر زارعی دو هکتار سه هکتار زمین می‌داد. زارعی که دو هکتار زمین داشته باشد دیگر دنبال اصلاح قنات نمی‌رود. مسئله مهم ما غیر از ناحیه گیلان، مسئله مهم آب است در زراعت. آب به وسیله قنات ایجاد می‌شود. این صحبت را من در همان جلسه اصلاحات کردم. شاه گفت: «آقا cooperative درست می‌کنیم که این کارها را بکند.» گفتم آقا ما 60 سال است تو این مملکت زندگی کردیم. Cooperative هم غیر از اینکه صنار سه شاهی پول همان زارع دوهکتاری بدبخت را بدزد کار دیگری نمی‌تواند بکند. زارعِ دوهکتارزمین‌دار، قادر به اصلاح قنات نیست. قنات هم اگر چند سال از آن گذشت، به کلی خراب می‌شود و از بین می‌رود. اصلاً دیگر آن قنات را باید متروکش دانست... به‌طوری خراب می‌شود که کاریش نمی‌توان کرد. آن رشته را دیگر باید ول کرد. زارع دوهکتاری، قنات‌آبادکن نیست. اشکال عمده کار ما این است. حتی گفتم ... شما به جای اینکه این مقدار پول بدهید به مالک و زمینش را بخرید و به زارع دوهکتاری بدهید، بیایید الان مقدمتاً یک مقداری راهنمایی‌اش بکنید برای زراعت؛ که فلان زمین برای این زراعت خوب است. یک مقداری کود شیمیایی به او بدهید. در رشت در بعضی املاک کود شیمیایی دادند و چندین برابر محصول برداشتند. از زمینی که یک‌تن‌ونیم برنج بر می‌داشت در هکتار، تا شش تن هم برداشتند. گفت: «پس چرا نمی‌کنند؟» گفتم الان نمی‌کنند برای اینکه زمین‌های رشت به اجاره است. به اجاره زارع. زارع نه عقلش می‌رسد یعنی نه می‌فهمد که باید از کود استفاده کند نه پولش را دارد که کود شیمیایی بخرد. بیایید این را در اختیارش بگذارید و بیمه‌اش بکنید که تو این یک‌ونیم تن را در هکتار خواهی داشت. خواهید دید عایدی مالک بالا می‌رود. عایدی مالک بالا رفت؛ مالیات به آن ببندید و از او بگیرید. عایدی زارعتان هم بالا می‌رود. نخیر، اصلاً حرف جای دیگری بود. آقا پروژه‌ای جلوی ایشان گذاشته بودند. من نمی‌گویم آمریکایی‌ها که این پروژه را داده بودند به شاه، سوءنیت داشتند. نه. بلد نبودند. شرایط ایران را نمی‌دانستند. اصلاً موضوع قنات یک موضوع تازه‌ای‌ست برای اروپایی و آمریکایی. قنات چه می‌فهمند چیست. خیلی از مهندسین آب، زراعت و فلاحت حتی مهندسین آکرونومیک قضیه قنات را نمی‌دانند. این سیستم را آمریکایی‌ها نمی‌دانستند. نمی‌گویم سوءنیت داشته‌اند. نتیجه‌اش از بین رفتن صد درصد تولید ایران بود.
رفرنس: مصاحبه غلامعلی فریور با پروژه تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد، نوار سوم
©@ruralwomenissues
عیب مهم قانون اصلاحات ارضی به نظر بنده این بود که می‌آمد اراضی را تقسیم میکرد. به هر زارعی دو هکتار سه هکتار زمین می‌داد. زارعی که دو هکتار زمین داشته باشد دیگر دنبال اصلاح قنات نمی‌رود. مسئله مهم ما غیر از ناحیه گیلان، مسئله مهم آب است در زراعت. آب به وسیله قنات ایجاد می‌شود. این صحبت را من در همان جلسه اصلاحات کردم. شاه گفت: «آقا cooperative درست می‌کنیم که این کارها را بکند.» گفتم آقا ما 60 سال است تو این مملکت زندگی کردیم. Cooperative هم غیر از اینکه صنار سه شاهی پول همان زارع دوهکتاری بدبخت را بدزد کار دیگری نمی‌تواند بکند. زارعِ دوهکتارزمین‌دار، قادر به اصلاح قنات نیست. قنات هم اگر چند سال از آن گذشت، به کلی خراب می‌شود و از بین می‌رود. اصلاً دیگر آن قنات را باید متروکش دانست... به‌طوری خراب می‌شود که کاریش نمی‌توان کرد. آن رشته را دیگر باید ول کرد. زارع دوهکتاری، قنات‌آبادکن نیست. اشکال عمده کار ما این است. حتی گفتم ... شما به جای اینکه این مقدار پول بدهید به مالک و زمینش را بخرید و به زارع دوهکتاری بدهید، بیایید الان مقدمتاً یک مقداری راهنمایی‌اش بکنید برای زراعت؛ که فلان زمین برای این زراعت خوب است. یک مقداری کود شیمیایی به او بدهید. در رشت در بعضی املاک کود شیمیایی دادند و چندین برابر محصول برداشتند. از زمینی که یک‌تن‌ونیم برنج بر می‌داشت در هکتار، تا شش تن هم برداشتند. گفت: «پس چرا نمی‌کنند؟» گفتم الان نمی‌کنند برای اینکه زمین‌های رشت به اجاره است. به اجاره زارع. زارع نه عقلش می‌رسد یعنی نه می‌فهمد که باید از کود استفاده کند نه پولش را دارد که کود شیمیایی بخرد. بیایید این را در اختیارش بگذارید و بیمه‌اش بکنید که تو این یک‌ونیم تن را در هکتار خواهی داشت. خواهید دید عایدی مالک بالا می‌رود. عایدی مالک بالا رفت؛ مالیات به آن ببندید و از او بگیرید. عایدی زارعتان هم بالا می‌رود. نخیر، اصلاً حرف جای دیگری بود. آقا پروژه‌ای جلوی ایشان گذاشته بودند. من نمی‌گویم آمریکایی‌ها که این پروژه را داده بودند به شاه، سوءنیت داشتند. نه. بلد نبودند. شرایط ایران را نمی‌دانستند. اصلاً موضوع قنات یک موضوع تازه‌ای‌ست برای اروپایی و آمریکایی. قنات چه می‌فهمند چیست. خیلی از مهندسین آب، زراعت و فلاحت حتی مهندسین آکرونومیک قضیه قنات را نمی‌دانند. این سیستم را آمریکایی‌ها نمی‌دانستند. نمی‌گویم سوءنیت داشته‌اند. نتیجه‌اش از بین رفتن صد درصد تولید ایران بود.
رفرنس: مصاحبه غلامعلی فریور با پروژه تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد، نوار سوم
©@ruralwomenissues
Forwarded from پیام ما آنلاین
✅صفحه نخست روزنامه #پیام_ما
شنبه ۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۲
🔻سه‌هزار سال تاریخ عیلامی زیر چرخ کامیون
🔷چه کسی به عبور از جاده ممنوعه «جوبَجی» چراغ سبز نشان داد؟ این گزارش را در صفحه ۶ بخوانید.
🔻«عوامل‌سمی» در «بدحالی» دانش‌آموزان نقش نداشت
🔷بیانیه وزارت اطلاعات درباره حوادث مدارس کشور را در صفحه ۲ بخوانید.
🔻نبرد نابرابر
🔷گزارش «پیام ما» از قاچاق چوب در عرصه‌های جنگلی «نشتارود» را در صفحه ۵ بخوانید.
🔻ارتقاء محدود قاضیان زن
🔷 «پیام ما» حق قضاوت زنان در دستگاه قضایی را بررسی کرد. این گزارش را در صفحه ۶ بخوانید.
🔻بناهای ممنوعه روی گسل‌های فعال
🔷 یادداشت مهدی زارع، زلزله‌شناس را در صفحه ۱ بخوانید.
🔗وبسایت روزنامه👇🏻
www.payamema.ir
🔗لینک اینستاگرام
https://instagram.com/payamema
🔗لینک توییتر
https://twitter.com/payamema
🔗لینک گروه
@payamema
شنبه ۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۲
🔻سه‌هزار سال تاریخ عیلامی زیر چرخ کامیون
🔷چه کسی به عبور از جاده ممنوعه «جوبَجی» چراغ سبز نشان داد؟ این گزارش را در صفحه ۶ بخوانید.
🔻«عوامل‌سمی» در «بدحالی» دانش‌آموزان نقش نداشت
🔷بیانیه وزارت اطلاعات درباره حوادث مدارس کشور را در صفحه ۲ بخوانید.
🔻نبرد نابرابر
🔷گزارش «پیام ما» از قاچاق چوب در عرصه‌های جنگلی «نشتارود» را در صفحه ۵ بخوانید.
🔻ارتقاء محدود قاضیان زن
🔷 «پیام ما» حق قضاوت زنان در دستگاه قضایی را بررسی کرد. این گزارش را در صفحه ۶ بخوانید.
🔻بناهای ممنوعه روی گسل‌های فعال
🔷 یادداشت مهدی زارع، زلزله‌شناس را در صفحه ۱ بخوانید.
🔗وبسایت روزنامه👇🏻
www.payamema.ir
🔗لینک اینستاگرام
https://instagram.com/payamema
🔗لینک توییتر
https://twitter.com/payamema
🔗لینک گروه
@payamema
🔴 🔺یک دختر ایرانی دیگر از هاروارد دکترای ریاضی محض گرفت
🔹️تینا ترکمان که در سال ۹۲ در پنجاه و چهارمین المپیاد جهانی ریاضی، دومین دختر برتر جهان شد، در این هفته با موفقیت از تز خود با راهنمایی کورتیس مکمالن، برنده مدال فیلدز، دفاع کرد.
🔹️تا دیروز ۴ ایرانی از دپارتمان ریاضی محض هاروارد دکترا گرفته بودند: فرشید جمشیدیان (۱۹۸۰)، پیروز وکیلی (۱۹۸۸)، مریم میرزاخانی (۲۰۰۴)، علی اکبر دائمی (۲۰۱۴)
☑️ @persianbloomberg
بلومبرگ فارسی✔️
🔹️تینا ترکمان که در سال ۹۲ در پنجاه و چهارمین المپیاد جهانی ریاضی، دومین دختر برتر جهان شد، در این هفته با موفقیت از تز خود با راهنمایی کورتیس مکمالن، برنده مدال فیلدز، دفاع کرد.
🔹️تا دیروز ۴ ایرانی از دپارتمان ریاضی محض هاروارد دکترا گرفته بودند: فرشید جمشیدیان (۱۹۸۰)، پیروز وکیلی (۱۹۸۸)، مریم میرزاخانی (۲۰۰۴)، علی اکبر دائمی (۲۰۱۴)
☑️ @persianbloomberg
بلومبرگ فارسی✔️
#اختصاصی
◻️ زنان در اولین روزنامه‌های مخصوص خود چه می‌خواندند؟
🔻 از مدارس تهران تا مکتب‌خانه‌های روستاها
✍️بهناز خیاط
پژوهشگر هنر و ارتباطات
🔷بعد از انتشار چند شماره از سلسله یادداشت‌های جراید زنان پیام‌هایی دریافت کردیم مبنی‌بر اینکه «آیا اصلاً جدا کردن مسائل برای زنان درست است؟ آیا همین کار که ظاهراً در راستای حقوق زنان است، نوعی جداسازی جنسیتی نیست؟ آیا انتشار روزنامه‌های مخصوص به زنان در کنار روزنامه‌های عمومی به تفکیک زن از اجتماع دامن نمی‌‌زند؟»
🔷حقیقت امر بر این است که هرچند حتی امروز هم زنان برای رسیدن به حقوق طبیعی و مسلم خود راه زیادی در پیش دارند، اما نباید فراموش کنیم که این نشریات در بیش از صد سال گذشته و زمانه‌ای شروع به کار کردند که زنان هویت مستقل و حق انتخاب نداشتند و به‌طور کلی برای خدمت‌رسانی به مردان تربیت می‌شدند.
🔷روزنامه‌های مخصوص زنان از اولین صداهای زنانه‌ای بودند که از نسوان ایران و مشکلات آنان سخن گفتند و برای آگاه‌سازی زنان از حقوق خود در عرصه مطبوعات منحصراً مردانه قد علم کردند. مشروطه نقطه‌عطفی برای ورود زنان ایرانی به عرصۀ اجتماع است که از مهم‌ترین نمودهای آن، انتشار جراید زنان بود. با این توضیحات سراغ پنجمین نشریۀ زنان به نام «عالم نسوان» می‌رویم.
🔷این مجله که صاحب‌امتیاز آن نوابه خانم صفوی و هیئت تحریریه‌اش اعضای مجمع فارغ‌التحصیلان «مدرسۀ عالی اناثیه آمریکایی ایران» بودند، در همان اولین شماره اعلام کرد که «ما وارد سیاست نمی‌شویم. البته ما بی‌علاقه به امور مملکت نیستیم، فقط چیزی که هست اگر می‌خواهیم واقعاً از این راه، یعنی نشر مجله، خدمتی به نسوان تیره‌بخت نموده باشیم و ضروریات زندگانی ایشان را به ایشان بفهمانیم؛ بهتر آن است که در امور سیاست بی‌طرف باشیم. از آن گذشته ما هنوز قادر به اصلاح سیاست نیستیم، پس چه لزوم که اظهار عقیده بنماییم و به اصطلاح خود را جزو سیاست‌مداران محسوب داریم.
🔷ما را عقیده بر آن است که عوض آن که همّ خود را صرف سیاست بی‌معنی بنماییم، بهتر آن است که سیاه‌روزگاری خود را اصلاح کنیم و به‌هر نحوی که ممکن است در صدد ترویج علم، ایجاد مؤسسات علمی و تشکیل محافل و مجالس اخلاقی و ادبی برای رفع نواقص نسوان، تحصیل حقوق و اختیارات آنان، تحصیل آزادی برای تعلیم و تربیت آنان نماییم تا شاید بشود خوشبختی‌ای برای نسوان بدبخت این سرزمین فراهم سازیم.»
🔷مجلۀ «عالم نسوان» که در سال ۱۲۹۹ خورشیدی شروع به کار کرد، موضوعات خود را براساس حفظ الصحه، خانه‌داری، پرستاری، تربیت اطفال و آگاه‌سازی زنان از حقوق خود قرار داد. از مهم‌ترین دغدغه‌های پرتکرار در «عالم نسوان» لزوم تحصیل دختر و پسر و تلاش برای تصویب تحصیل اجباری برای همگان بود.
🔷خانم صفوی در مقاله‌ای باعنوان «ما مدرسه لازم داریم» از وجود تعداد مناسبی مدرسه در تهران و کمبود مدرسه در شهرستان‌ها و نبود حتی مکتب‌خانه در بسیاری از روستاها گفته و نوشته است که: «... یک دورۀ تحصیل ابتدایی، مردمان کور را هم بینا خواهد کرد. ما مدرسه لازم داریم، مدرسه. مدرسه در شهرهای بزرگ، مدرسه در شهرهای کوچک، مدرسه در کوچک‌ترین دهات ...».
🔷همچنین نویسندگان «عالم نسوان» اقدام به انتشار فعالیتهای زنان پیشروی کشورهای دیگر اعم از اروپایی و آسیایی می‌کردند تا با ذکر مثال‌های عینی، ضمن آگاهی‌دادن به زنان دربارۀ توانمندی‌های‌شان، آنها را به انجام فعالیت عملی تشویق کنند. در سال دوم در مقاله‌ای باعنوان «زنان ایرانی» می‌خوانیم: «آیا می‌دانید در چین زنانی بوده‌اند که به ریاست بانک درآمده‌اند و در مقابل زنان ترسویی بوده‌اند که حتی تنها در خیابان رفت‌وآمد نمی‌کرده‌اند؟»
🔷از دیگر اهداف دنبال‌شده در این مجله مبارزه با خرافات و لزوم جداسازی خرافات از مسائل پزشکی و سلامتی بود. خانم صفوی در سرمقاله شماره هشت «عالم نسوان» ضمن تقبیح مراجعه به قابله‌های بی‌اطلاع و استفاده از روشهای خانگی درمان، به مردان سیاست هم یادآوری کرده است که مجلس آمریکا یک‌میلیون و ۲۵۰ هزاردلار برای سلامت بانوان اختصاص داده است که نشان‌دهندۀ اهمیت این موضوع برای سلامت جامعه و پایین آمدن آمار مرگ‌ومیر کودکان است.
🔷تبلیغات این مجله هم در نوع خود جالب و هوشمندانه بود: «اگر می‌خواهید بدبختی‌های امروزی را از خانواده‌ها مرتفع سازید، اگر می‌خواهید مقام زن را در ایران بلند نمایید و او را به حقوق حقۀ خود برسانید دوستان خود را توصیه و تشویق نمایید که مجله عالم نسوان را آبونه شوند.»/#پیام_ما
#زنان
@payamema
©@ruralwomenissues
◻️ زنان در اولین روزنامه‌های مخصوص خود چه می‌خواندند؟
🔻 از مدارس تهران تا مکتب‌خانه‌های روستاها
✍️بهناز خیاط
پژوهشگر هنر و ارتباطات
🔷بعد از انتشار چند شماره از سلسله یادداشت‌های جراید زنان پیام‌هایی دریافت کردیم مبنی‌بر اینکه «آیا اصلاً جدا کردن مسائل برای زنان درست است؟ آیا همین کار که ظاهراً در راستای حقوق زنان است، نوعی جداسازی جنسیتی نیست؟ آیا انتشار روزنامه‌های مخصوص به زنان در کنار روزنامه‌های عمومی به تفکیک زن از اجتماع دامن نمی‌‌زند؟»
🔷حقیقت امر بر این است که هرچند حتی امروز هم زنان برای رسیدن به حقوق طبیعی و مسلم خود راه زیادی در پیش دارند، اما نباید فراموش کنیم که این نشریات در بیش از صد سال گذشته و زمانه‌ای شروع به کار کردند که زنان هویت مستقل و حق انتخاب نداشتند و به‌طور کلی برای خدمت‌رسانی به مردان تربیت می‌شدند.
🔷روزنامه‌های مخصوص زنان از اولین صداهای زنانه‌ای بودند که از نسوان ایران و مشکلات آنان سخن گفتند و برای آگاه‌سازی زنان از حقوق خود در عرصه مطبوعات منحصراً مردانه قد علم کردند. مشروطه نقطه‌عطفی برای ورود زنان ایرانی به عرصۀ اجتماع است که از مهم‌ترین نمودهای آن، انتشار جراید زنان بود. با این توضیحات سراغ پنجمین نشریۀ زنان به نام «عالم نسوان» می‌رویم.
🔷این مجله که صاحب‌امتیاز آن نوابه خانم صفوی و هیئت تحریریه‌اش اعضای مجمع فارغ‌التحصیلان «مدرسۀ عالی اناثیه آمریکایی ایران» بودند، در همان اولین شماره اعلام کرد که «ما وارد سیاست نمی‌شویم. البته ما بی‌علاقه به امور مملکت نیستیم، فقط چیزی که هست اگر می‌خواهیم واقعاً از این راه، یعنی نشر مجله، خدمتی به نسوان تیره‌بخت نموده باشیم و ضروریات زندگانی ایشان را به ایشان بفهمانیم؛ بهتر آن است که در امور سیاست بی‌طرف باشیم. از آن گذشته ما هنوز قادر به اصلاح سیاست نیستیم، پس چه لزوم که اظهار عقیده بنماییم و به اصطلاح خود را جزو سیاست‌مداران محسوب داریم.
🔷ما را عقیده بر آن است که عوض آن که همّ خود را صرف سیاست بی‌معنی بنماییم، بهتر آن است که سیاه‌روزگاری خود را اصلاح کنیم و به‌هر نحوی که ممکن است در صدد ترویج علم، ایجاد مؤسسات علمی و تشکیل محافل و مجالس اخلاقی و ادبی برای رفع نواقص نسوان، تحصیل حقوق و اختیارات آنان، تحصیل آزادی برای تعلیم و تربیت آنان نماییم تا شاید بشود خوشبختی‌ای برای نسوان بدبخت این سرزمین فراهم سازیم.»
🔷مجلۀ «عالم نسوان» که در سال ۱۲۹۹ خورشیدی شروع به کار کرد، موضوعات خود را براساس حفظ الصحه، خانه‌داری، پرستاری، تربیت اطفال و آگاه‌سازی زنان از حقوق خود قرار داد. از مهم‌ترین دغدغه‌های پرتکرار در «عالم نسوان» لزوم تحصیل دختر و پسر و تلاش برای تصویب تحصیل اجباری برای همگان بود.
🔷خانم صفوی در مقاله‌ای باعنوان «ما مدرسه لازم داریم» از وجود تعداد مناسبی مدرسه در تهران و کمبود مدرسه در شهرستان‌ها و نبود حتی مکتب‌خانه در بسیاری از روستاها گفته و نوشته است که: «... یک دورۀ تحصیل ابتدایی، مردمان کور را هم بینا خواهد کرد. ما مدرسه لازم داریم، مدرسه. مدرسه در شهرهای بزرگ، مدرسه در شهرهای کوچک، مدرسه در کوچک‌ترین دهات ...».
🔷همچنین نویسندگان «عالم نسوان» اقدام به انتشار فعالیتهای زنان پیشروی کشورهای دیگر اعم از اروپایی و آسیایی می‌کردند تا با ذکر مثال‌های عینی، ضمن آگاهی‌دادن به زنان دربارۀ توانمندی‌های‌شان، آنها را به انجام فعالیت عملی تشویق کنند. در سال دوم در مقاله‌ای باعنوان «زنان ایرانی» می‌خوانیم: «آیا می‌دانید در چین زنانی بوده‌اند که به ریاست بانک درآمده‌اند و در مقابل زنان ترسویی بوده‌اند که حتی تنها در خیابان رفت‌وآمد نمی‌کرده‌اند؟»
🔷از دیگر اهداف دنبال‌شده در این مجله مبارزه با خرافات و لزوم جداسازی خرافات از مسائل پزشکی و سلامتی بود. خانم صفوی در سرمقاله شماره هشت «عالم نسوان» ضمن تقبیح مراجعه به قابله‌های بی‌اطلاع و استفاده از روشهای خانگی درمان، به مردان سیاست هم یادآوری کرده است که مجلس آمریکا یک‌میلیون و ۲۵۰ هزاردلار برای سلامت بانوان اختصاص داده است که نشان‌دهندۀ اهمیت این موضوع برای سلامت جامعه و پایین آمدن آمار مرگ‌ومیر کودکان است.
🔷تبلیغات این مجله هم در نوع خود جالب و هوشمندانه بود: «اگر می‌خواهید بدبختی‌های امروزی را از خانواده‌ها مرتفع سازید، اگر می‌خواهید مقام زن را در ایران بلند نمایید و او را به حقوق حقۀ خود برسانید دوستان خود را توصیه و تشویق نمایید که مجله عالم نسوان را آبونه شوند.»/#پیام_ما
#زنان
@payamema
©@ruralwomenissues
Forwarded from مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 روند زمانی ممنوعه شدن دشتهای کشور و مصوبات قانونی تاثیرگذار
🔻تهیه شده در مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران
با ما در شبکه های اجتماعی همراه شوید:
📣تلگرام:
@AWNRC_ICCMA
🆔 اینستاگرام:
https://instagram.com/awnrc_iccima
🔻تهیه شده در مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران
با ما در شبکه های اجتماعی همراه شوید:
📣تلگرام:
@AWNRC_ICCMA
🆔 اینستاگرام:
https://instagram.com/awnrc_iccima
Forwarded from اتچ بات
زنگها برای چه کسانی به صدا در آمده است؟
مهتا بذرافکن
بطور تاریخی نظام آبیاری مجموعه از روابط تولیدی واجتماعی پیچیده ای در روستاها رقم زده که کم و بیش تا به امروز نیز ادامه دارد.
مطالعه تاریخ اجتماعی ایران نشان میدهد که انواع مالکیت تا قبل از اصلاحات ارضی شبکه پیچیده ای از روابط ایجاد و درهمه این روابط « آب» محور وفاق اجتماعی و معیشت وسازگاری مردم بوده و مردم عمیقا با آب پیوند عاطفی و اجتماعی داشتند و با مشارکت جمعی مبتنی بر آب روزگار می گذراندند.
مثلاسیستم بنه یکی از قابل توجه ترین شکل این وفاق و مشارکت اقتصادی و نیز نوعی سازگاری با اقلیم و کم آبی در شرایط سخت فلات کم آب ایران بود.
سیستم بنه بیشتر در شرق ایران که کم آبی شاخص اصلی آن است گسترش داشت. سیستم بنه مبتنی بر مشارکت، همکاری و تنیدگی فرهنگی و خویشاوندی بود و سازگاری با کم آبی در شرق ایران ایجاب می کرد که چنین سازماندهی شکل گیرد. چرا که نظام آبیاری طوری بود که به دلیل عدم دسترسی به فناوری هایی که آب را راحت به مزارع برساند یا قنات را لایه روبی کند، جامعه را به مشارکت برای بقا ملزم می ساخت.
اما اصلاحات ارضی در ایران که در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۰ آغاز شد و با رفراندوم ۶ بهمن ۱۳۴۱ به مرحله اجرا درآمد و در سه مرحله انجام شد این نظام سنتی مبتنی بر دانش بومی را به گونه ای مخرب دستکاری نمود.
اصلاحاتی که به ظاهر برای درهم شکستن نظام ارباب رعیتی انجام شد اما چیزی نگذشت که پیامدهای فاجعه باری برای روستاها و منابع آب زیرزمینی رقم زد. در عرض یک دوره زمانی 5 ساله به طرز فاجعه آمیزی به انهدام اشکال صدساله سازمان بندی اجتماعی روستاهای ایران، همچون سیستم کشت جمعی که نظامی اقتصادی - اجتماعی و فرهنگی در رابطه با بهره برداری از آب و خاک بود منجر شد.
ورود تکنولوژی حفرچاه و دسترسی آسان به آب‌های زیرزمینی نیز مردم را به دو گروه دارای توان مالی حفر چاه و ناتوان ازحفرچاه تقسیم شدند. ندارها که زمین داشتند زمین و سهم آب خود را به کسانی که از نظر مالی داراتر بوده و اغلب به صورت سیار تلمبه کاری می کردند فروختند.
پیامد اجتماعی و فرهنگی این تغییرات از بین رفتن احساس تعلق جمعی به آب از یکسو و راه افتادن مسابقه حفر چاه مالکی از سوی دیگر بود و در باره زمانی کوتاه تعداد چاههای خصوصی سریعاً افزایش یافت. مثلا در روستایی که پیش از این سه چاه عمیق وجود داشت و هرکدام متعلق به یک بنه بود، 5 سال بعد به 18 چاه خصوصی تبدیل شد.
این از هم گسیختگی اجتماعی و اقتصادی در اغلب دشتهای ایران وجود داشت. دسترسی به چاه مالکی موجب عمیق ترشدن فاصله طبقاتی در روستاها نیز شد و البته طبقه ای به نام تلمبه کاران ظهور کرد. این طبقه که پول برای خرید آب و زمین در دست داشت از اصلاحات ارضی با اجاره زمین‌های کشاورزان فقیر و حفر چاه عمیق منافع زیادی کسب کرد.
آنها هرکجا که زمینی مرغوب برای کشت بود را تصاحب کرده و چاههای عمیق برای آب فروشی وکشت محصولات فصلی حفر کردند. طبقه ای که در کنار چاههای غیرمجاز همچنان بیشترین آسیب به منابع آب ایران زده اند.
اصلاحات ارضی همچنین فشار برکشاورزان فقیر زیاد نمود و زارعان با بدهی های کلان و بیکارکم کم روستاها را ترک و به سمت حاشیه شهرها روانه شدند و بدین سان اصلاحات ارضی از یک سو نظم اقتصادی و اجتماعی روستاها و در نهایت شهرها را درهم ریخت واز سوی دیگر بستر غارت آب‌های زیرزمینی را فراهم کرد و این فاجعه تا به امروز ادامه یافته است.
خلا قانونی برداشت آب‌های زیرزمینی در اصلاحات ارضی و تصویب قوانین ناقص و دستورمحور؛ نه تنها به گسست روابط، مشارکت و شبکه های ارتباطی آب محور محلی منجر شد، بلکه رفتار ونگرش فردی مردم را نیز نسبت به آب تغییر داده و آب به یک کالای آسان و حتی بی ارزش در محاسبات روزمره تبدیل نمود.
از زمان اصلاحات ارضی تاکنون بیش از نیم قرن است که آب وجه المصالحه سیاسیون برای کسب اعتبار شده است. از آن زمان که مدیریت تقاضا و ارزشگذاری آب (بعنوان یک کالای پربهای بی نظیر) رها شد تا امروز روز به روز بر دامنه توقعات آب خواهی و مداخلات غیرکارشناسانه سیاسیون افزوده است.
در این خلأ قانونی - فرهنگی آنانکه برای همه عمر متضرر شده اند آن دسته از مردمی اند که خبر ندارند که دشتهای زیرپایشان درخطر فرونشست است. اما همه بابد بدانند که زنگهای خطر برای همه ما به صدا درآمده است. مردمی که متأسفانه گاه آگاهانه و گاهی ناآگاهانه همگام و همصدا با سوداگران منابع طبیعی و منابع آب و درجهت رسیدن به اهداف و منافع کوتاه مدت عامل تخریب منابع آب شده اند.
🆔 @RuralWomenIssues 💧🖤
مهتا بذرافکن
بطور تاریخی نظام آبیاری مجموعه از روابط تولیدی واجتماعی پیچیده ای در روستاها رقم زده که کم و بیش تا به امروز نیز ادامه دارد.
مطالعه تاریخ اجتماعی ایران نشان میدهد که انواع مالکیت تا قبل از اصلاحات ارضی شبکه پیچیده ای از روابط ایجاد و درهمه این روابط « آب» محور وفاق اجتماعی و معیشت وسازگاری مردم بوده و مردم عمیقا با آب پیوند عاطفی و اجتماعی داشتند و با مشارکت جمعی مبتنی بر آب روزگار می گذراندند.
مثلاسیستم بنه یکی از قابل توجه ترین شکل این وفاق و مشارکت اقتصادی و نیز نوعی سازگاری با اقلیم و کم آبی در شرایط سخت فلات کم آب ایران بود.
سیستم بنه بیشتر در شرق ایران که کم آبی شاخص اصلی آن است گسترش داشت. سیستم بنه مبتنی بر مشارکت، همکاری و تنیدگی فرهنگی و خویشاوندی بود و سازگاری با کم آبی در شرق ایران ایجاب می کرد که چنین سازماندهی شکل گیرد. چرا که نظام آبیاری طوری بود که به دلیل عدم دسترسی به فناوری هایی که آب را راحت به مزارع برساند یا قنات را لایه روبی کند، جامعه را به مشارکت برای بقا ملزم می ساخت.
اما اصلاحات ارضی در ایران که در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۰ آغاز شد و با رفراندوم ۶ بهمن ۱۳۴۱ به مرحله اجرا درآمد و در سه مرحله انجام شد این نظام سنتی مبتنی بر دانش بومی را به گونه ای مخرب دستکاری نمود.
اصلاحاتی که به ظاهر برای درهم شکستن نظام ارباب رعیتی انجام شد اما چیزی نگذشت که پیامدهای فاجعه باری برای روستاها و منابع آب زیرزمینی رقم زد. در عرض یک دوره زمانی 5 ساله به طرز فاجعه آمیزی به انهدام اشکال صدساله سازمان بندی اجتماعی روستاهای ایران، همچون سیستم کشت جمعی که نظامی اقتصادی - اجتماعی و فرهنگی در رابطه با بهره برداری از آب و خاک بود منجر شد.
ورود تکنولوژی حفرچاه و دسترسی آسان به آب‌های زیرزمینی نیز مردم را به دو گروه دارای توان مالی حفر چاه و ناتوان ازحفرچاه تقسیم شدند. ندارها که زمین داشتند زمین و سهم آب خود را به کسانی که از نظر مالی داراتر بوده و اغلب به صورت سیار تلمبه کاری می کردند فروختند.
پیامد اجتماعی و فرهنگی این تغییرات از بین رفتن احساس تعلق جمعی به آب از یکسو و راه افتادن مسابقه حفر چاه مالکی از سوی دیگر بود و در باره زمانی کوتاه تعداد چاههای خصوصی سریعاً افزایش یافت. مثلا در روستایی که پیش از این سه چاه عمیق وجود داشت و هرکدام متعلق به یک بنه بود، 5 سال بعد به 18 چاه خصوصی تبدیل شد.
این از هم گسیختگی اجتماعی و اقتصادی در اغلب دشتهای ایران وجود داشت. دسترسی به چاه مالکی موجب عمیق ترشدن فاصله طبقاتی در روستاها نیز شد و البته طبقه ای به نام تلمبه کاران ظهور کرد. این طبقه که پول برای خرید آب و زمین در دست داشت از اصلاحات ارضی با اجاره زمین‌های کشاورزان فقیر و حفر چاه عمیق منافع زیادی کسب کرد.
آنها هرکجا که زمینی مرغوب برای کشت بود را تصاحب کرده و چاههای عمیق برای آب فروشی وکشت محصولات فصلی حفر کردند. طبقه ای که در کنار چاههای غیرمجاز همچنان بیشترین آسیب به منابع آب ایران زده اند.
اصلاحات ارضی همچنین فشار برکشاورزان فقیر زیاد نمود و زارعان با بدهی های کلان و بیکارکم کم روستاها را ترک و به سمت حاشیه شهرها روانه شدند و بدین سان اصلاحات ارضی از یک سو نظم اقتصادی و اجتماعی روستاها و در نهایت شهرها را درهم ریخت واز سوی دیگر بستر غارت آب‌های زیرزمینی را فراهم کرد و این فاجعه تا به امروز ادامه یافته است.
خلا قانونی برداشت آب‌های زیرزمینی در اصلاحات ارضی و تصویب قوانین ناقص و دستورمحور؛ نه تنها به گسست روابط، مشارکت و شبکه های ارتباطی آب محور محلی منجر شد، بلکه رفتار ونگرش فردی مردم را نیز نسبت به آب تغییر داده و آب به یک کالای آسان و حتی بی ارزش در محاسبات روزمره تبدیل نمود.
از زمان اصلاحات ارضی تاکنون بیش از نیم قرن است که آب وجه المصالحه سیاسیون برای کسب اعتبار شده است. از آن زمان که مدیریت تقاضا و ارزشگذاری آب (بعنوان یک کالای پربهای بی نظیر) رها شد تا امروز روز به روز بر دامنه توقعات آب خواهی و مداخلات غیرکارشناسانه سیاسیون افزوده است.
در این خلأ قانونی - فرهنگی آنانکه برای همه عمر متضرر شده اند آن دسته از مردمی اند که خبر ندارند که دشتهای زیرپایشان درخطر فرونشست است. اما همه بابد بدانند که زنگهای خطر برای همه ما به صدا درآمده است. مردمی که متأسفانه گاه آگاهانه و گاهی ناآگاهانه همگام و همصدا با سوداگران منابع طبیعی و منابع آب و درجهت رسیدن به اهداف و منافع کوتاه مدت عامل تخریب منابع آب شده اند.
🆔 @RuralWomenIssues 💧🖤
Telegram
attach 📎
باوجود افزایش زنان تحصیل‌کرده در ایران، میزان اشتغال آنها کاهش یافته است.
دراین بین زنانی که به فضای استارتاپی و ایجاد کسب‌و‌کار خود روی آورده‌اند هم با مشکلات فراوانی روبه‌رواند:
یک مثال خانمی در یزد است که هنگام بارداری متوجه می‌شود حق استفاده از مرخصی زایمان ندارد!
محمدباقرزاده
©@ruralwomenissues
دراین بین زنانی که به فضای استارتاپی و ایجاد کسب‌و‌کار خود روی آورده‌اند هم با مشکلات فراوانی روبه‌رواند:
یک مثال خانمی در یزد است که هنگام بارداری متوجه می‌شود حق استفاده از مرخصی زایمان ندارد!
محمدباقرزاده
©@ruralwomenissues
Forwarded from 1pezeshk یک پزشک
دانشمندان قارچ‌هایی را کشف کرده‌اند که می‌توانند پلاستیک را در ۱۴۰ روز تجزیه کنند
https://www.1pezeshk.com/archives/2023/04/scientists-discover-fungi-that-can-eat-plastic-in-just-140-days.html
https://www.1pezeshk.com/archives/2023/04/scientists-discover-fungi-that-can-eat-plastic-in-just-140-days.html
Forwarded from نهال تمشک (بری ها)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#بری
آغاز فروش نهال بلوبری (تمشک آبی)..
-در یک گلخانه ۲۰۰۰ متری میتوان ۱۵۰۰ اصله نهال بلوبری کاشت. در زمان شروع باردهی ۲تا ۳ کیلو میوه خواهد داد، بعبارتی ۳تا ۴.۵ تن در ۲۰۰۰ متر.
-قیمت الان میوه در حالت عمده ۳۰۰ الی ۵۰۰ هزار تومن هست.این یعنی درآمد ۹۰۰ الی ۱۵۰۰ میلیونی در یک دوره باردهی در یک گلخانه ۲هزار متری که با تنظیم شرایط میتوان در سال دوبار برداشت کرد.
-تحمل خوب سرما و گرما. قابل کاشت در مناطق سردسیری و نیمه سردسیری، نیمه گرمسیری و معتدله. قابل کاشت در شمال کشور
۰۹۳۶۳۲۹۶۰۱۳ - ۰۹۱۴۳۸۷۵۱۶۸
@vaez6871 @vaezkarami
جهت دیدن سایر ارقام بری به لینک زیر مراجعه کنید👇👇👇👇👇👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFH6gqui6zwLY-vueQ
کانال رو به دوستان معرفی کنید👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFiN9Vkj4SIFcPJ4sg
آغاز فروش نهال بلوبری (تمشک آبی)..
-در یک گلخانه ۲۰۰۰ متری میتوان ۱۵۰۰ اصله نهال بلوبری کاشت. در زمان شروع باردهی ۲تا ۳ کیلو میوه خواهد داد، بعبارتی ۳تا ۴.۵ تن در ۲۰۰۰ متر.
-قیمت الان میوه در حالت عمده ۳۰۰ الی ۵۰۰ هزار تومن هست.این یعنی درآمد ۹۰۰ الی ۱۵۰۰ میلیونی در یک دوره باردهی در یک گلخانه ۲هزار متری که با تنظیم شرایط میتوان در سال دوبار برداشت کرد.
-تحمل خوب سرما و گرما. قابل کاشت در مناطق سردسیری و نیمه سردسیری، نیمه گرمسیری و معتدله. قابل کاشت در شمال کشور
۰۹۳۶۳۲۹۶۰۱۳ - ۰۹۱۴۳۸۷۵۱۶۸
@vaez6871 @vaezkarami
جهت دیدن سایر ارقام بری به لینک زیر مراجعه کنید👇👇👇👇👇👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFH6gqui6zwLY-vueQ
کانال رو به دوستان معرفی کنید👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFiN9Vkj4SIFcPJ4sg
Forwarded from 👩🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
10 اردیبهشت روز ملی خلیج فارس گرامی باد
خلیج فارسی که باتوسعه صنایع پتروشیمی و گاز و نفت آلوده است.
خلیج فارس که با صید ترال تا مرز ریشه کن شدن نسل زیستتمندانش رفت.
خلیج فارسی که صدها هکتار از سواحلش به بهانه تولید و اشتغال زایی پرورش میگو توسط عده ای تصرف شده که نه به حرا هایش رحم می کنند و نه به روستاها و مردم ساحل نشینش.
خلیج فارسی که قرار است با آب شیرین کنی و انتقال آب قربانی پساب‌های شور شود..
حریم پارک ملی نایبندش به پتروشیمی آریا ساسول بخشیده شده تا هتل بسازد!!
خلیج فارسی که ساحل نشینش آب ندارد اما قرار است با انتقال آب خراسان رضوی را سیراب کند!!
خلیج فارسی که همه مسئولان در حرف برایش سینه سپرمی کنند و در عمل همان‌ها با امضاهای طلایی در مرکز حال و روزش را خراب و ویران کرده اند..
کاش همانقدر که برای شعار خلیج همیشه فارس سینه سپر می شود؛ در عمل هم کسی قدرش می دانست، قدر حرا هایش، روستاهایش، مرجان‌هایش، ماهی هایش، آب نیلگونش، خلیج نایبندش..
© @ruralwomenissues
خلیج فارسی که باتوسعه صنایع پتروشیمی و گاز و نفت آلوده است.
خلیج فارس که با صید ترال تا مرز ریشه کن شدن نسل زیستتمندانش رفت.
خلیج فارسی که صدها هکتار از سواحلش به بهانه تولید و اشتغال زایی پرورش میگو توسط عده ای تصرف شده که نه به حرا هایش رحم می کنند و نه به روستاها و مردم ساحل نشینش.
خلیج فارسی که قرار است با آب شیرین کنی و انتقال آب قربانی پساب‌های شور شود..
حریم پارک ملی نایبندش به پتروشیمی آریا ساسول بخشیده شده تا هتل بسازد!!
خلیج فارسی که ساحل نشینش آب ندارد اما قرار است با انتقال آب خراسان رضوی را سیراب کند!!
خلیج فارسی که همه مسئولان در حرف برایش سینه سپرمی کنند و در عمل همان‌ها با امضاهای طلایی در مرکز حال و روزش را خراب و ویران کرده اند..
کاش همانقدر که برای شعار خلیج همیشه فارس سینه سپر می شود؛ در عمل هم کسی قدرش می دانست، قدر حرا هایش، روستاهایش، مرجان‌هایش، ماهی هایش، آب نیلگونش، خلیج نایبندش..
© @ruralwomenissues
Forwarded from پیام ما آنلاین
#اختصاصی
🔻 این‌بار کسی تکان می‌خورد؟
✍️حمیدرضا میرزاده
دبیر تحریریه
🔷به نظر می‌رسد دیگر قرار نیست «گزارش‌های تکان‌دهنده» کسی را تکان دهد. مرکز پژوهشهای مجلس گزارشی از برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی منتشر کرده است. گزارشی که از کسری تجمعی ۱۴۳ میلیارد مترمکعبی در منابع آب زیر زمینی خبر میدهد.
🔷اگر بخواهیم کمی شفاف‌تر و دقیق‌تر درباره این عدد صحبت کنیم، باید بگوییم که مصرف سالانه آب در ایران بنا بر گزارش اخیر وزارت نیرو، چیزی در حدود ۹۸ میلیارد مترمکعب است که ۵۵ درصد آن یعنی حدود ۴۵ میلیارد مترمکعب از منابع زیرزمینی تأمین می‌شود.
🔷به بیان دیگر آنچه به عنوان «کسری تجمعی» اعلام شده، حجمی حدود سه برابر مصرف سالانه آب‌های زیرزمینی در ایران دارد. ساده بگوییم: تقریباً چیزی از آبخوانها و منابع آب زیرزمینی باقی نمانده است.
🔷آمار وزارت نیرو از وجود ۸۰۰ هزار حلقه چاه مجاز و غیرمجاز در کشور خبر میدهد. معمولا رسم بر این است که کمبودها، نارسایی‌ها و مشکلات به گردن «فعالیتهای غیرمجاز» انداخته شود و این وزارتخانه هم در گزارش خود به طور نامحسوسی همین رویه را در پیش گرفته است. وزارت نیرو هم در گزارش خود اعلام کرده «۸۵ درصد برداشت از منابع آب زیرزمینی از طریق چاههای مجاز انجام می‌شود.»
🔷در واقع سالانه ۳۸ میلیارد مترمکعب آب با مجوز وزارت نیرو برداشت می‌شود و حدود هفت میلیارد مترمکعب دیگر از طریق چاههای غیرمجاز برداشت می‌شوند.
🔷نسبت تعداد چاههای غیرمجاز به مجاز اما چیز دیگری می‌گوید. مرکز پژوهشهای مجلس تعداد چاههای مجاز را ۴۱۶ هزار حلقه و تعداد چاههای غیرمجاز را ۳۳۷ هزار حلقه بیان می‌کند و جمع کل چاههای کشور را ۷۵۳ هزار حلقه (۴۳ هزار حلقه کمتر از آمار وزارت نیرو) اعلام می‌کند. بر این اساس، یعنی ۵۵ درصد چاههای کشور مجاز هستند اما به گفته وزارت نیرو، ۸۵ درصد منابع آب زیرزمینی را مصرف می‌کنند. این تناقضی قابل تأمل است.
🔷سوال اینجاست که آیا آبدهی متوسط چاههای غیرمجاز سالانه ۲۰ هزار و ۷۷۰ مترمکعب است؟ و آیا حفر چاهی با این میزان آبدهی اساساً صرفه اقتصادی دارد؟ این سوالی است که باید کارشناسان اقتصاد کشاورزی پاسخ دهند.
🔷اما اگر بخواهیم اعداد وزارت نیرو را بپذیریم، با چند گزاره روبرو خواهیم بود. یا این وزارتخانه نظارتی بر میزان برداشت آب از چاه‌هایی که خود مجوزش را صادر کرده ندارد. یا آنکه از ابتدا برآورد اشتباهی از میزان مجاز برداشت از چاه‌هایی که مجوز آنها را صادر کرده، داشته است.
🔷بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌ها، میزان کسری سالانه آبخوانها ۵ میلیارد مترمکعب است و وزارت نیرو نیز در گزارش خود سعی دارد تمام بار کسری آبخوانها را به گردن چاههای غیرمجاز بیاندازد که به گفته همین وزارتخانه سالانه هفت میلیارد مترمکعب از آب‌های زیرزمینی برداشت می‌کنند.
🔷در این گزارش به پیشرفت پروژه‌های «طرح احیای و تعادل‌بخشی منابع آب زیر زمینی کشور» اشاره شده است. در این طرح استقرار ۶۰۰ گروه گشت و بازرسی برای کنترل برداشت از چاه‌ها و نصب ۱۳۰۰ دستگاه جی‌پی‌اس روی دستگاه‌های حفاری با برچسب «اجرا شده» مشخص شده‌اند.
🔷اما «نصب ۲۰۹۰۰مورد تجهیزات اندازه‌گیری روی منابع آب و پیزومترها و چاههای اکتشافی» (با هدف اندازه‌گیری سطح آب آبخوانها) فقط ۵ درصد و «حفر ۵۲۰۰چاه پیزومتری در دشتهای کشور و تجهیز آنها» فقط ۲ درصد پیشرفت داشته است. اما «تهیه بیلان و بانک اطلاعاتی ۶۰۹ محدوده مطالعاتی به‌صورت برخط»، «تهیه و نصب ۳۶۰هزار کنتور حجمی و هوشمند آب و برق» و «خرید چاههای كم‌بازده كشاورزی» به طور کل اجرا نشده‌اند. در واقع این گزارش، توانایی کم وزارت نیرو در کنترل برداشت از منابع آب زیرزمینی را نشان میدهد.
🔷همین نظارت ضعیف، آمارهای وزارت نیرو از سهم چاههای غیرمجاز را با تزلزل روبرو می‌کند. در حالی که قرار بوده تا ۳۶۰ هزار کنتور هوشمند، میزان برداشت آب بخش عمده چاههای مجاز را کنترل کنند، اما این پروژه هیچ‌گاه انجام نشده است. از سوی دیگر حتی برآوردها از تعداد چاههای غیرمجاز در دو گزارش مرکز پژوهش‌ها و وزارت نیرو اختلافی ۴۳ هزار تایی دارد. با این حال گزارش وزارتخانه بر عملکرد خودش مهر تایید می‌زند و اضافه برداشت‌ها از منابع آب زیرزمینی را به فعالیتهای بدون مجوز نسبت میدهد.
🔷اینکه بدانیم با چه راه‌حل و ترفندی میتوان وضعیت منابع آب کشور را بهبود بخشید، ساده نیست. اما این را می‌دانیم که وضعیت یک تراژدی تکان‌دهنده و تمام عیار است؛ آیا این بار کسی تکان می‌خورد؟/#پیام_ما
#آب_زیرزمینی
@payamema
🔻 این‌بار کسی تکان می‌خورد؟
✍️حمیدرضا میرزاده
دبیر تحریریه
🔷به نظر می‌رسد دیگر قرار نیست «گزارش‌های تکان‌دهنده» کسی را تکان دهد. مرکز پژوهشهای مجلس گزارشی از برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی منتشر کرده است. گزارشی که از کسری تجمعی ۱۴۳ میلیارد مترمکعبی در منابع آب زیر زمینی خبر میدهد.
🔷اگر بخواهیم کمی شفاف‌تر و دقیق‌تر درباره این عدد صحبت کنیم، باید بگوییم که مصرف سالانه آب در ایران بنا بر گزارش اخیر وزارت نیرو، چیزی در حدود ۹۸ میلیارد مترمکعب است که ۵۵ درصد آن یعنی حدود ۴۵ میلیارد مترمکعب از منابع زیرزمینی تأمین می‌شود.
🔷به بیان دیگر آنچه به عنوان «کسری تجمعی» اعلام شده، حجمی حدود سه برابر مصرف سالانه آب‌های زیرزمینی در ایران دارد. ساده بگوییم: تقریباً چیزی از آبخوانها و منابع آب زیرزمینی باقی نمانده است.
🔷آمار وزارت نیرو از وجود ۸۰۰ هزار حلقه چاه مجاز و غیرمجاز در کشور خبر میدهد. معمولا رسم بر این است که کمبودها، نارسایی‌ها و مشکلات به گردن «فعالیتهای غیرمجاز» انداخته شود و این وزارتخانه هم در گزارش خود به طور نامحسوسی همین رویه را در پیش گرفته است. وزارت نیرو هم در گزارش خود اعلام کرده «۸۵ درصد برداشت از منابع آب زیرزمینی از طریق چاههای مجاز انجام می‌شود.»
🔷در واقع سالانه ۳۸ میلیارد مترمکعب آب با مجوز وزارت نیرو برداشت می‌شود و حدود هفت میلیارد مترمکعب دیگر از طریق چاههای غیرمجاز برداشت می‌شوند.
🔷نسبت تعداد چاههای غیرمجاز به مجاز اما چیز دیگری می‌گوید. مرکز پژوهشهای مجلس تعداد چاههای مجاز را ۴۱۶ هزار حلقه و تعداد چاههای غیرمجاز را ۳۳۷ هزار حلقه بیان می‌کند و جمع کل چاههای کشور را ۷۵۳ هزار حلقه (۴۳ هزار حلقه کمتر از آمار وزارت نیرو) اعلام می‌کند. بر این اساس، یعنی ۵۵ درصد چاههای کشور مجاز هستند اما به گفته وزارت نیرو، ۸۵ درصد منابع آب زیرزمینی را مصرف می‌کنند. این تناقضی قابل تأمل است.
🔷سوال اینجاست که آیا آبدهی متوسط چاههای غیرمجاز سالانه ۲۰ هزار و ۷۷۰ مترمکعب است؟ و آیا حفر چاهی با این میزان آبدهی اساساً صرفه اقتصادی دارد؟ این سوالی است که باید کارشناسان اقتصاد کشاورزی پاسخ دهند.
🔷اما اگر بخواهیم اعداد وزارت نیرو را بپذیریم، با چند گزاره روبرو خواهیم بود. یا این وزارتخانه نظارتی بر میزان برداشت آب از چاه‌هایی که خود مجوزش را صادر کرده ندارد. یا آنکه از ابتدا برآورد اشتباهی از میزان مجاز برداشت از چاه‌هایی که مجوز آنها را صادر کرده، داشته است.
🔷بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌ها، میزان کسری سالانه آبخوانها ۵ میلیارد مترمکعب است و وزارت نیرو نیز در گزارش خود سعی دارد تمام بار کسری آبخوانها را به گردن چاههای غیرمجاز بیاندازد که به گفته همین وزارتخانه سالانه هفت میلیارد مترمکعب از آب‌های زیرزمینی برداشت می‌کنند.
🔷در این گزارش به پیشرفت پروژه‌های «طرح احیای و تعادل‌بخشی منابع آب زیر زمینی کشور» اشاره شده است. در این طرح استقرار ۶۰۰ گروه گشت و بازرسی برای کنترل برداشت از چاه‌ها و نصب ۱۳۰۰ دستگاه جی‌پی‌اس روی دستگاه‌های حفاری با برچسب «اجرا شده» مشخص شده‌اند.
🔷اما «نصب ۲۰۹۰۰مورد تجهیزات اندازه‌گیری روی منابع آب و پیزومترها و چاههای اکتشافی» (با هدف اندازه‌گیری سطح آب آبخوانها) فقط ۵ درصد و «حفر ۵۲۰۰چاه پیزومتری در دشتهای کشور و تجهیز آنها» فقط ۲ درصد پیشرفت داشته است. اما «تهیه بیلان و بانک اطلاعاتی ۶۰۹ محدوده مطالعاتی به‌صورت برخط»، «تهیه و نصب ۳۶۰هزار کنتور حجمی و هوشمند آب و برق» و «خرید چاههای كم‌بازده كشاورزی» به طور کل اجرا نشده‌اند. در واقع این گزارش، توانایی کم وزارت نیرو در کنترل برداشت از منابع آب زیرزمینی را نشان میدهد.
🔷همین نظارت ضعیف، آمارهای وزارت نیرو از سهم چاههای غیرمجاز را با تزلزل روبرو می‌کند. در حالی که قرار بوده تا ۳۶۰ هزار کنتور هوشمند، میزان برداشت آب بخش عمده چاههای مجاز را کنترل کنند، اما این پروژه هیچ‌گاه انجام نشده است. از سوی دیگر حتی برآوردها از تعداد چاههای غیرمجاز در دو گزارش مرکز پژوهش‌ها و وزارت نیرو اختلافی ۴۳ هزار تایی دارد. با این حال گزارش وزارتخانه بر عملکرد خودش مهر تایید می‌زند و اضافه برداشت‌ها از منابع آب زیرزمینی را به فعالیتهای بدون مجوز نسبت میدهد.
🔷اینکه بدانیم با چه راه‌حل و ترفندی میتوان وضعیت منابع آب کشور را بهبود بخشید، ساده نیست. اما این را می‌دانیم که وضعیت یک تراژدی تکان‌دهنده و تمام عیار است؛ آیا این بار کسی تکان می‌خورد؟/#پیام_ما
#آب_زیرزمینی
@payamema
آب‌های زیرزمینی از دست رفته است، نه اشتغال پایداری ایجاد شده و نه آب مانده است!! علاوه بر این مخاطره فرونشست نه تنها روستاها که کلان شهرها را نیز تهدید می کند.
وزارت نیرو و نظام حکمرانی آب برای سدسازی و انتقال آب پول و اعتبار دارند، اما برای نجات آب‌های زیرزمینی به طرح ضعیف تعادل بخشی و احیا و بستن چاههای غيرمجاز غیرسفارشی ها بسنده کرده اند.
تبیعض در سرمایه گذاری بین منابع آب و اهمیت ندادن به آب‌های زیرزمینی و گذاشتن بار اشتغال و خودکفایی برگرده کشاورزی؛ انهم بدون توسعه کیفی و پز دادن به وسعت به جای بازده و بهره وری کشور را به لبه پرتگاه رسانده است.
کجایند آنها که به صادرات هندوانه و گوجه و خیار وخربزه و پیاز مفتخر بودند پاسخ دهند؟
فرونشست زمین یک طرف قضیه است وخیل کشاورزان بیکار و آوارگان روستایی یک طرف. اگر به اندازه سدسازی و انتقال آب به نجات آب‌های زیرزمینی نیز توجه می‌شد؛ هم می توانستیم کشاورزی توسعه یافته و مدرن و کم آب بر داشته باشیم و هم آبخوان‌های سالم..
وقتی با مداخله سیاسیون دربرابر اولین چاه غیرمجاز مماشات شد، بدیهی است که امروز به عزای آبخوانها بنشینیم.
©@ruralwomenissues
وزارت نیرو و نظام حکمرانی آب برای سدسازی و انتقال آب پول و اعتبار دارند، اما برای نجات آب‌های زیرزمینی به طرح ضعیف تعادل بخشی و احیا و بستن چاههای غيرمجاز غیرسفارشی ها بسنده کرده اند.
تبیعض در سرمایه گذاری بین منابع آب و اهمیت ندادن به آب‌های زیرزمینی و گذاشتن بار اشتغال و خودکفایی برگرده کشاورزی؛ انهم بدون توسعه کیفی و پز دادن به وسعت به جای بازده و بهره وری کشور را به لبه پرتگاه رسانده است.
کجایند آنها که به صادرات هندوانه و گوجه و خیار وخربزه و پیاز مفتخر بودند پاسخ دهند؟
فرونشست زمین یک طرف قضیه است وخیل کشاورزان بیکار و آوارگان روستایی یک طرف. اگر به اندازه سدسازی و انتقال آب به نجات آب‌های زیرزمینی نیز توجه می‌شد؛ هم می توانستیم کشاورزی توسعه یافته و مدرن و کم آب بر داشته باشیم و هم آبخوان‌های سالم..
وقتی با مداخله سیاسیون دربرابر اولین چاه غیرمجاز مماشات شد، بدیهی است که امروز به عزای آبخوانها بنشینیم.
©@ruralwomenissues
Forwarded from پیام ما آنلاین
◻️ مرکز پژوهشهای مجلس دربارۀ اثر برداشت بی‌رویۀ آب‌های زیرزمینی بر فرونشست زمین هشدار داد:
🔻سفره‌های خالی، زمینِ فرونشسته
🔷براساس داده‌های ســازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور تقریبا برای تمام استان‌های کشور در سال ۱۳۹۸، پدیده فرونشست گزارش شده است.
🔷از میان مجموع ۶۰۹ دشت مطالعاتی کشور که شماری از آنها (دشتهای ممنوعه بحرانی با تعداد ۱۳۴ دشت) دچار فرونشست زمین شده‌اند، ۴۲۰ دشت به‌عنوان ممنوعه و ممنوعه بحرانی قلمداد می‌شود. تعداد دشتهای ممنوعه برابر ۳۱۷ دشت در سال ۱۳۹۲ بوده است.
🔷آبخوان‌های ایران در سال ۱۴۰۱ با کسری حدود ۱۴۳ میلیارد مترمکعب روبرو بودند که همین موضوع، باعث شد تا فرونشست زمین در بسیاری از مناطق کشور گزارش شود./#پیام_ما
#محیط_زیست #فرونشست
@payamema
🔻سفره‌های خالی، زمینِ فرونشسته
🔷براساس داده‌های ســازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور تقریبا برای تمام استان‌های کشور در سال ۱۳۹۸، پدیده فرونشست گزارش شده است.
🔷از میان مجموع ۶۰۹ دشت مطالعاتی کشور که شماری از آنها (دشتهای ممنوعه بحرانی با تعداد ۱۳۴ دشت) دچار فرونشست زمین شده‌اند، ۴۲۰ دشت به‌عنوان ممنوعه و ممنوعه بحرانی قلمداد می‌شود. تعداد دشتهای ممنوعه برابر ۳۱۷ دشت در سال ۱۳۹۲ بوده است.
🔷آبخوان‌های ایران در سال ۱۴۰۱ با کسری حدود ۱۴۳ میلیارد مترمکعب روبرو بودند که همین موضوع، باعث شد تا فرونشست زمین در بسیاری از مناطق کشور گزارش شود./#پیام_ما
#محیط_زیست #فرونشست
@payamema
به مناسبت روز کارگر: تاریخچه ای از وضعیت کارگران زن در اقتصاد ایران:
توسعه سرمایه‌داری و کارگران زن در عصر قاجار
در اواخر دوره قاجاریه، جامعه ایران گذار آرامی را از دوره ماقبل صنعتی‌شدن، سنت و نیز از جامعه و اقتصاد عمدتاًً فئودالی به دوره‌ای از روابط سرمایه‌داری ناشی از ظهور کارخانههای مدرن، تجربه نمود. اسناد موجود در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ــ نوشته عیسوی
فهرست انواع کارخانه‌هایی را که در طول این دوره ایجاد و یا ورشکست شده بودند، ارائه می‌دهند.مطابق گزارش این کتاب، زنان ایرانی نقش اقتصادی مهمی را در اواخر دوره قاجار بازی کرده‌اند؛ چنانکه برای خانواده، صاحبان کار و نیز برای دولت مفید بودند. در مناطق روستایی زنان کارگر دستمزدی دریافت نمی‌کردند؛ بااین‌حال آنها برنج، کره، سبزیجات خشک‌کرده و چای تولید می‌کردند و سهم مهمی در تولید اقلامی چون گندم، جو، تنباکو، پنبه، پوست (حیوانات)، ابریشم خام یا فرآوری‌شده، تریاک، رنگها، پشم و نخ ایفا می‌نمودند.
اولین کارخانه نساجی به شکل اروپایی در دهه 1850.م تاسیس شد، اما همچنان فعالیتهای نساجی که در خانه‌ها و در مقیاسهای کوچک انجام می‌گرفت، بخش عمده تولیدات نساجی را در اختیار داشت. در بخش ریسندگی پشم و نخ در خانه و نیز در کارخانههای جدید، زنان زیادی از طبقات کارگر مشغول کار بودند. زنان در مناطق گیلان، مازندران، کاشان، یزد و اصفهان عمدتا در تولید نخ و ابریشم جهت مصارف خانگی و نیز برای فروش در بازار مشغول بودند.تا قبل از اکتشاف و تولید نفت در سالهای 1914ــ1911.م، صادرات عمده ایران تولیدات کشاورزی و صنایع دستی بود و تولیدات زنان ایران از این طریق در بازارهای ملی و جهانی به فروش می‌رسید. مطابق اسناد تجارت خارجی ایران که در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ارائه شده‌اند، بیش از نصف تجارت این دوره را تولیدات گیاهی، خشکبار، پنبه خام، برنج، یک‌چهارم آن را تولیدات حیوانی خام (مثل پیله ابریشم، پوست و پشم) و چیزی کمتر از یک‌چهارم آن را صنایع (مثل فرش، منسوجات ابریشمی، نخی، پشم و چرم) تشکیل می‌داد. ازاین‌رو باید گفت کارگران زن در این دوره نقش مهمی در تجارت خارجی ایران داشته‌اند. مریم پویا درخصوص طرح پژوهش اقتصاد ایران قرن نوزدهم که توسط سیفی انجام شده، می‌نویسد: «توده‌های کارگری را در چنین بخشهایی عمدتا زنان و بچه‌ها تشکیل می‌دادند که به آنها حقوق بسیار اندکی پرداخت می‌شد و آنان نه مواد خام را تحت کنترل داشتند و نه محصول نهایی را.»
تا پایان قرن نوزدهم بیشتر تشکیلات فرشبافی ــ صنعت تولیدی مهمی که بسیاری از نیروهای کارگر شهری را دربرمی‌گرفت ــ در مقیاس کوچک تولید خانگی باقی ماند. در این صنعت زنان نیروی کار مهمی به‌شمار می‌رفتند. آوریانو (Averyanov) از عبدالله‌اف نقل می‌کند که بافتن فرش در اواخر قرن نوزدهم منحصرا توسط زنان در خانه انجام می‌شد. وی به فرش صادراتی تبریز به بازارهای اروپا اشاره کرده و می‌گوید: «بخش اعظم صنعت فرش به‌وسیله بافندگان خانگی انجام می‌گیرد و زنان و بچه‌ها کار بافتن آن را انجام می‌دهند.» در 1912 یک کارخانه فرش با صدوپنجاه دستگاه بافندگی در دو ساختمان به وسیله کمپانی شرق تاسیس شد. «پشم خام، پس از آماده‌سازیهای مقدماتی در اختیار زنان قرار می‌گرفت تا در خانه‌های‌شان به ریسیدن و تبدیل آن به نخ مشغول شوند.»
برای رنگ مورد نیاز فرشها و سایر صنایع دستی، «زنان چادرنشین ماده آن را با روشهای قدیمی آماده می‌کردند. آنها برای به‌دست‌آوردن اسید از جوهر لیمو استفاده می‌کردند که به مشقت زیاد با سوزاندن سولفور ساخته می‌شد؛ و نیز برای به‌دست‌آوردن قلیا از ادرار گاو استفاده می‌کردند.»
دلریش در پژوهشهای مربوط به زنان عصر قاجار، بر اهمیت نقش زنان در کارهای تولیدی، برای عرضه در بازار داخلی و خارجی (و نیز بر اهمیت نقش آنان در کار غیرتولیدی که در ادامه خواهد آمد) تاکید می‌کند. بخش اعظم و عمده برنج ایرانی در گیلان تولید می‌شد. علاوه‌براین زنان گیلک کرم ابریشم پرورش می‌دادند و نخ ابریشم تولید می‌کردند.
اگرچه کار تولیدی خانگی مستلزم ساعات کار طولانی، حقوق و دستمزد ناچیز برای آنها بود، استخدام در کارخانه‌ها یا کارگاهها نیز وضعیت چندان بهتری نداشت. دلریش می‌نویسد: «دستمزد زنان برای یک سال کار پرداخته می‌شد و ازاین‌رو صاحب‌کار به‌راحتی می‌توانست از کارگران ساعات کار طولانی‌تر و کار زیادتری مطالبه کند و چون دولت بر کار آنها نظارتی نداشت، استعمار زنان کار راحتی بود.
ادامه این مقاله ارزشمند را
اینجا بخوانید
http://ensani.ir/fa/article/11474
#روز_جهانی_کارگر
©@ruralwomenissues
توسعه سرمایه‌داری و کارگران زن در عصر قاجار
در اواخر دوره قاجاریه، جامعه ایران گذار آرامی را از دوره ماقبل صنعتی‌شدن، سنت و نیز از جامعه و اقتصاد عمدتاًً فئودالی به دوره‌ای از روابط سرمایه‌داری ناشی از ظهور کارخانههای مدرن، تجربه نمود. اسناد موجود در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ــ نوشته عیسوی
فهرست انواع کارخانه‌هایی را که در طول این دوره ایجاد و یا ورشکست شده بودند، ارائه می‌دهند.مطابق گزارش این کتاب، زنان ایرانی نقش اقتصادی مهمی را در اواخر دوره قاجار بازی کرده‌اند؛ چنانکه برای خانواده، صاحبان کار و نیز برای دولت مفید بودند. در مناطق روستایی زنان کارگر دستمزدی دریافت نمی‌کردند؛ بااین‌حال آنها برنج، کره، سبزیجات خشک‌کرده و چای تولید می‌کردند و سهم مهمی در تولید اقلامی چون گندم، جو، تنباکو، پنبه، پوست (حیوانات)، ابریشم خام یا فرآوری‌شده، تریاک، رنگها، پشم و نخ ایفا می‌نمودند.
اولین کارخانه نساجی به شکل اروپایی در دهه 1850.م تاسیس شد، اما همچنان فعالیتهای نساجی که در خانه‌ها و در مقیاسهای کوچک انجام می‌گرفت، بخش عمده تولیدات نساجی را در اختیار داشت. در بخش ریسندگی پشم و نخ در خانه و نیز در کارخانههای جدید، زنان زیادی از طبقات کارگر مشغول کار بودند. زنان در مناطق گیلان، مازندران، کاشان، یزد و اصفهان عمدتا در تولید نخ و ابریشم جهت مصارف خانگی و نیز برای فروش در بازار مشغول بودند.تا قبل از اکتشاف و تولید نفت در سالهای 1914ــ1911.م، صادرات عمده ایران تولیدات کشاورزی و صنایع دستی بود و تولیدات زنان ایران از این طریق در بازارهای ملی و جهانی به فروش می‌رسید. مطابق اسناد تجارت خارجی ایران که در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ارائه شده‌اند، بیش از نصف تجارت این دوره را تولیدات گیاهی، خشکبار، پنبه خام، برنج، یک‌چهارم آن را تولیدات حیوانی خام (مثل پیله ابریشم، پوست و پشم) و چیزی کمتر از یک‌چهارم آن را صنایع (مثل فرش، منسوجات ابریشمی، نخی، پشم و چرم) تشکیل می‌داد. ازاین‌رو باید گفت کارگران زن در این دوره نقش مهمی در تجارت خارجی ایران داشته‌اند. مریم پویا درخصوص طرح پژوهش اقتصاد ایران قرن نوزدهم که توسط سیفی انجام شده، می‌نویسد: «توده‌های کارگری را در چنین بخشهایی عمدتا زنان و بچه‌ها تشکیل می‌دادند که به آنها حقوق بسیار اندکی پرداخت می‌شد و آنان نه مواد خام را تحت کنترل داشتند و نه محصول نهایی را.»
تا پایان قرن نوزدهم بیشتر تشکیلات فرشبافی ــ صنعت تولیدی مهمی که بسیاری از نیروهای کارگر شهری را دربرمی‌گرفت ــ در مقیاس کوچک تولید خانگی باقی ماند. در این صنعت زنان نیروی کار مهمی به‌شمار می‌رفتند. آوریانو (Averyanov) از عبدالله‌اف نقل می‌کند که بافتن فرش در اواخر قرن نوزدهم منحصرا توسط زنان در خانه انجام می‌شد. وی به فرش صادراتی تبریز به بازارهای اروپا اشاره کرده و می‌گوید: «بخش اعظم صنعت فرش به‌وسیله بافندگان خانگی انجام می‌گیرد و زنان و بچه‌ها کار بافتن آن را انجام می‌دهند.» در 1912 یک کارخانه فرش با صدوپنجاه دستگاه بافندگی در دو ساختمان به وسیله کمپانی شرق تاسیس شد. «پشم خام، پس از آماده‌سازیهای مقدماتی در اختیار زنان قرار می‌گرفت تا در خانه‌های‌شان به ریسیدن و تبدیل آن به نخ مشغول شوند.»
برای رنگ مورد نیاز فرشها و سایر صنایع دستی، «زنان چادرنشین ماده آن را با روشهای قدیمی آماده می‌کردند. آنها برای به‌دست‌آوردن اسید از جوهر لیمو استفاده می‌کردند که به مشقت زیاد با سوزاندن سولفور ساخته می‌شد؛ و نیز برای به‌دست‌آوردن قلیا از ادرار گاو استفاده می‌کردند.»
دلریش در پژوهشهای مربوط به زنان عصر قاجار، بر اهمیت نقش زنان در کارهای تولیدی، برای عرضه در بازار داخلی و خارجی (و نیز بر اهمیت نقش آنان در کار غیرتولیدی که در ادامه خواهد آمد) تاکید می‌کند. بخش اعظم و عمده برنج ایرانی در گیلان تولید می‌شد. علاوه‌براین زنان گیلک کرم ابریشم پرورش می‌دادند و نخ ابریشم تولید می‌کردند.
اگرچه کار تولیدی خانگی مستلزم ساعات کار طولانی، حقوق و دستمزد ناچیز برای آنها بود، استخدام در کارخانه‌ها یا کارگاهها نیز وضعیت چندان بهتری نداشت. دلریش می‌نویسد: «دستمزد زنان برای یک سال کار پرداخته می‌شد و ازاین‌رو صاحب‌کار به‌راحتی می‌توانست از کارگران ساعات کار طولانی‌تر و کار زیادتری مطالبه کند و چون دولت بر کار آنها نظارتی نداشت، استعمار زنان کار راحتی بود.
ادامه این مقاله ارزشمند را
اینجا بخوانید
http://ensani.ir/fa/article/11474
#روز_جهانی_کارگر
©@ruralwomenissues
پرتال جامع علوم انسانی
کارگران زن ایران - پرتال جامع علوم انسانی
یک نسل پیش، شیلا روبرت بوتام (Sheila Robert Botham)، مورخ فمینیست انگلیسی، این سوال را مطرح کرد: چرا زنان از تاریخ «حذف» شده‌اند؟ او بدین‌ترتیب...
روایت‌هایی از کار زنان در مزارع.
زنان روستایی بخش مهمی از چرخه تولید و امنیت غذایی کشوربر عهده دارند؛ اغلب کار مزارع فصلی است، نه بیمه دارد و نه دستمزد برابر. کار فصلی مستلزم جابجایی و ماندگاری موقت است..
گزارش خبرگزاری مهر از زنان کارگر مزارع قابل تامل است.
https://www.mehrnews.com/amp/5244577/
©@ruralwomenissues
زنان روستایی بخش مهمی از چرخه تولید و امنیت غذایی کشوربر عهده دارند؛ اغلب کار مزارع فصلی است، نه بیمه دارد و نه دستمزد برابر. کار فصلی مستلزم جابجایی و ماندگاری موقت است..
گزارش خبرگزاری مهر از زنان کارگر مزارع قابل تامل است.
https://www.mehrnews.com/amp/5244577/
©@ruralwomenissues