دلایل زیادی برای نامعتبر بودن خاطرات ما وجود دارد. حتی تراپیست‌های غیرمتخصص، بعضاً می‌توانند عامل ایجاد خاطرات کاملاً ساختگی شوند.
حافظه ما، آنگونه که اغلب می‌پنداریم، یک ضبط‌کننده وفادار و بی‌طرف از وقایع نیست. خاطرات می‌توانند تحت تأثیر عوامل مختلف (مانند تلقین، تعصبات، هیجانات، یا حتی گذر زمان) تغییر کنند، تحریف شوند یا حتی کاملاً «ساختگی» باشند.
حتی در محیط‌های درمانی که انتظار دقت و بی‌طرفی می‌رود، اگر فرد تخصص لازم را نداشته باشد، می‌تواند ناخواسته باعث شکل‌گیری خاطرات کاذب در بیماران شود. حتی کسانی که در جایگاه مرجع هستند، می‌توانند به دلیل نقص در دانش یا روش، به اشتباهات بزرگ دامن بزنند.

روان‌شناسی ادراکی به ما می‌گوید که ذهن انسان بدون کمک و صرفاً با تکیه بر خود، آسیب‌پذیر است و بسیار میل به توهم و مغالطه دارد؛ چراکه برای روایت‌هایی که انسان نقل می‌کند به جای بهره‌گیری از آمار سیستماتیک، از حافظه بهره می‌گیرد.
ذهن انسان، به خودی خود، کاملاً منطقی یا بی‌نقص نیست. ما مستعد انواع سوگیری‌های شناختی و خطاهای استدلالی هستیم. این نقص درونی باعث می‌شود به راحتی فریب توهمات را بخوریم و در دام مغالطات گرفتار شویم.
انسان‌ها به‌طور طبیعی به داستان‌ها و روایت‌های شخصی (چه از تجربیات خود، چه از تجربیات دیگران) گرایش دارند. این روایت‌ها اغلب زنده، احساسی و شخصی هستند و می‌توانند بسیار قانع‌کننده به نظر برسند. اما ممکن است نمایندهٔ کل واقعیت نباشند.
حافظه قابل اعتماد نیست. سوگیری‌ها (مانند سوگیری تأیید یا اثر جین دیکسون که تمایل به یادآوری پیش‌بینی‌های درست و فراموش کردن نادرست است) می‌توانند به حافظه شکل دهند و آن را از واقعیت منحرف کنند.
در مقابل، آمار سیستماتیک (یعنی جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها به روشی بی‌طرفانه و ساختارمند) ابزاری است که می‌تواند سوگیری‌های فردی را خنثی کند و تصویری دقیق‌تر و واقع‌بینانه‌تر از جهان ارائه دهد. این شامل فهم احتمالات، توزیع‌ها، و معنای واقعی اعداد است. غفلت از آن به ریاضی‌نابلدی و پیامدهای آن می‌انجامد.

~ استیون نوولا

خاطرات ما وقایع ثبت شده دقیق یا بدون دخل و تصرفی از گذشته نیستند. در جمجمه دوربین کار گذاشته نشده است. خاطرات به واسطهٔ حواس خطاپذیر ثبت می‌شوند، از فیلتر باورها و سوگیری‌های ما عبور کرده و به مرور زمان تغییر پیدا می‌کنند و با هم ادغام می‌شوند. خاطرات ما بیشتر برای حمایت از عقاید ما هستند تا شکل‌دهی به آن‌ها. به تعبیری خاطرات، داستان‌های در حال تغییر و به روزرسانی هستند، که ما برای خودمان تعریف می‌کنیم.

~ نوولا

خاطره‌ای از بچگی خودتون رو به یاد بیارید، چیزی که همیشه یادتون میاد و بخشی از سرگذشت و هویت شماست. به احتمال زیاد بخش زیادیش و یا تمام اون خاطره ساختگی هست.

–نظری

از همان لحظه‌ای که خاطراتمان را شکل می‌دهیم معیوب هستند، اما علاوه بر آن، ثبات هم ندارند.
خاطرات نه تنها پس از شکل‌گیری دچار تغییر می‌شوند، بلکه از همان ابتدا (در لحظه ثبت) نیز کامل و بی‌نقص نیستند. این می‌تواند به دلیل محدودیت‌های حواس، توجه یا سوگیری‌های لحظه‌ای باشد.
علاوه بر نقص اولیه، خاطرات فاقد ثبات هستند. این بدان معناست که آن‌ها ایستا نیستند و در طول زمان دستخوش تغییر می‌شوند. این مفهوم، با ایدهٔ بازسازی (reconstruction) و نه بازپخش (playback) خاطرات همسو است.

هر زمان که ما خاطره‌ای را فرامی‌خوانیم، در اصل، آن را از نو می‌سازیم و به روز رسانی می‌کنیم.
به جای اینکه یادآوری خاطره شبیه به تماشای یک فیلم ضبط شده باشد، شبیه به ویرایش و تدوین یک فیلم است که هر بار می‌توانیم آن را تغییر دهیم. از نو ساختن و به‌روزرسانی کردن نشان‌دهندهٔ یک فرآیند فعال و پویاست، نه صرفاً بازیابی منفعلانه.

حافظه مانند ادراک، بر سازگاری درونی تأکید دارد.
همانطور که ادراک ما از جهان برای ما معنادار و سازگار به نظر می‌رسد (حتی اگر دقیقاً با واقعیت عینی منطبق نباشد)، حافظه نیز همین کارکرد را دارد.
ذهن ما تلاش می‌کند تا یک روایت منسجم و منطقی از خود و تجربیاتمان بسازد. اگر خاطراتی با این روایت درونی ما همخوانی نداشته باشند، ممکن است تغییر کنند تا با آن سازگار شوند. این فرآیند اغلب ناخودآگاه است و هدف آن حفظ انسجام روانی فرد است.

ما خاطراتمان را دستکاری می‌کنیم تا با تفسیر ما از واقعیت همخوان شوند، و با تغییر نگرش‌های ما، خاطراتمان را نیز به روزرسانی می‌کنیم تا مطابق نگرش‌های جدیدمان شود.
وقتی درک ما از یک موقعیت یا فردی تغییر می‌کند، ممکن است خاطرات مرتبط با آن نیز تغییر کنند تا با این تفسیر جدید همسو شوند.
اگر نگرش‌ها، باورها یا ارزش‌های ما در طول زمان تغییر کنند، خاطرات ما نیز به‌روزرسانی می‌شوند تا با این نگرش‌های جدید مطابقت داشته باشند. این مکانیسم، به ما امکان می‌دهد که گذشته خود را به گونه‌ای ببینیم که با خودِ کنونی ما همخوانی داشته باشد و حس انسجام را در هویت ما حفظ کند.

~ نوولا

...اگر کسی برای ما یک خاطرهٔ تاثر برانگیزی تعریف کند، ماه‌ها یا سال‌ها بعد امکان دارد ما خودمان را به عنوان نقش اول آن خاطره متصور شویم یا دست‌کم خودمان را به عنوان شاهد آن ماجرا قلمداد کنیم...

~ نوولا

شاید یکی از برجسته‌ترین تحقیقات در زمینهٔ حافظه توسط نیسر و هارش در سال ۱۹۹۲ صورت گرفت که در آن خاطرات حافظهٔ فلاش (flashbulb memory) در رابطه با انفجار چلنجر مورد بررسی قرار گرفت. آن‌ها به ۱۰۶ دانشجو در یک کلاس مقدماتی روان‌شناسی، یک پرسشنامه دادند که در آن از آن‌ها خواسته شده بود توضیح دهند چگونه از واقعهٔ انفجار چلنجر، که ۲۴ ساعت قبل از آن رخ داده بود، آگاه شدند. از آن هفت سوال مشخص در رابطه با مشغول چه کاری بودند، و در آن لحظه چه احساسی داشتند، پرسیده شد. دو نیم سال بعد، همان دانشجویان یک پرسشنامهٔ تکمیلی دریافت کردند. در آن تحقیق از آن‌ها خواسته شد، که در رابطه با اطمینانشان نسبت به صحت خاطرهٔ خود، نمره‌ای از یک تا پنج بدهند. از آن ۷ مورد که پیشتر از آن‌ها پرسیده شده بود، به طور متوسط آن‌ها ۲.۹۵ (مقدار را به درستی به یاد می‌آوردند). یک چهارم دانشجویان نمرهٔ صفر دریافت کردند (یعنی چیزی را به یاد نیاوردند) و نیمی از آن‌ها نمرهٔ دو به پایین دریافت کردند. با وجود عملکرد ضعیف آن‌ها در یادآوری، میانگین اعتماد آن‌ها به صحت روایتشان، عدد قابل توجه ۴.۱۷ از ۵ بود. تحقیقات دیگر هم‌چنین مؤید این امر بوده که هیچ رابطه‌ای میان اعتماد خود فرد نسبت به صحت روایتش از یک خاطره، با صحت آن خاطره وجود ندارد. ما تمایل داریم فکر کنیم وضوح یک خاطره در ذهن ما یا اعتماد و اطمینانی که به روایت خود داریم می‌تواند میزان صحت روایتمان را تخمین بزند، اما چنین نیست.

~ نوولا

Birth Control

Permanent
۱. وازکتومی
۲. سترون‌سازی
Lifestyle
۳. پرهیز از هرگونه رابطه‌ی جنسی
۴. شیردهی به عنوان روش جلوگیری
۵. بیرون کشیدن
۶. روش‌های مبتنی بر آگاهی از باروری
Use every time
۷. کلاهک دهانه رحم
۸. اسپرم‌کش‌ها
۹. اسفنج ضدبارداری
۱۰. دیافراگم
۱۱. کاندوم زنانه
۱۲. کاندوم
Used On a Schedule
۱۳. قرص ضدبارداری
۱۴. چسب ضدبارداری
۱۵. حلقه ضدبارداری
۱۶. آمپول ضدبارداری
۱۷. آی‌یو‌دی ضدبارداری
۱۸. ایمپلنت ضدبارداری

۱۹. تامل دربارهٔ سقط جنین

– هرگز نبودن بهتر است (دیوید بناتار)
– دفاعیه‌ای بر سقط جنین (جودیت تامسون)
– دربارهٔ سقط جنین (آرش نراقی)
– سقط جنین قانونی (استیون پینکر)
– چگونه از تنهایی لذت ببریم (سارا میتلند)
– دربارهٔ پسران و مردان (ریچارد ریوز)

اگر از زندگیت راضی نیستی، کسی دیگه رو به این دنیا دعوت نکن.

البته اگر راضی باشی هم اهمیتی نداره‌ها، چون اون بچه ابزاری میشه برای تفکرات ایدئولوژیک یه عده دیگه. تو فقط خرجش رو میدی و خوشحالی از اینکه ژن‌هاتو یه نسل دیگه تونستی تداوم بدی. و محیطی براش فراهم کردی که یه عده که همین الان تو جنگ هستن با آمارهای دروغین و مظلوم نمایی و ساختن عکس و فیلم های جعلی درش نیستند.

تروریسم مدرن، محصول جانبی نفوذ فراگیر رسانه‌هاست. یک گروه یا فرد، با توسل به تنها راه تضمینی برای جلب توجه جهانی، یعنی کشتار مردم بی‌گناه، می‌کوشد تا سهمی از این توجه را به خود اختصاص دهد؛ به‌ویژه اگر این کشتار در شرایطی رخ دهد که مخاطبان خبر بتوانند خود را در آن موقعیت تصور کنند. رسانه‌ها این طعمه را مشتاقانه می‌بلعند و این فجایع را تحت پوشش خبری اشباع قرار می‌دهند. در اینجاست که «خطای اکتشافی دسترس‌پذیری» فعال می‌شود و مردم را گرفتار هراسی می‌کند که هیچ تناسبی با سطح واقعی خطر ندارد.

~ پینکر
–نظری

زمانی که علت یک فاجعه، سوءقصد بدخواهانه باشد تا یک حادثهٔ اتفاقی، عواطف ما به‌مراتب بیشتر درگیر می‌شود.

~ پینکر

هراری می‌گوید تروریست‌ها از موضع ضعف خود، نه به دنبال تحمیل خسارت، که در پی اجرای یک نمایش (theater) هستند.

~ پینکر

چرا موج دموکراسی‌سازی، بارها فراتر از انتظارات ظاهر شده است؟ پس‌رفت‌ها، واپس‌گرایی‌ها و سیاه‌چاله‌های گوناگون پیش روی دموکراسی، به ظهور نظریه‌هایی انجامیده که پیش‌نیازهایی طاقت‌فرسا و آزمونی جانکاه را برای تحقق دموکراسی فرض می‌کنند. (و این خود بهانه‌ای دم‌دستی برای دیکتاتورها فراهم می‌آورد تا مدعی شوند که کشورهایشان هنوز برای دموکراسی آمادگی ندارد؛ درست مانند آن رهبر انقلابی در فیلم «موزها» اثر وودی آلن که به محض رسیدن به قدرت اعلام می‌کند: «این‌ها رعیت هستند و جاهل‌تر از آن‌اند که رأی بدهند»). این ابهت، با ایده‌آل‌سازی‌ای از دموکراسی که در کلاس‌های علوم مدنی تدریس می‌شود، تقویت می‌شود؛ تصویری که در آن، توده‌ای آگاه دربارهٔ خیر همگانی به شور می‌نشیند و رهبرانی را برمی‌گزیند که خواسته‌هایشان را مو به مو اجرا کنند.

~ پینکر
–نظری

جدیدترین مُد در دیکتاتوری، رژیم خودکامهٔ رقابتی، انتخاباتی، دزدسالار، دولت‌گرا یا حامی‌پرور نام گرفته است. (روسیهٔ پوتین، نمونهٔ اولیهٔ این مدل است). در این رژیم‌ها، مقامات مستقر از منابع عظیم دولتی برای آزار و اذیت مخالفان، ایجاد احزاب اپوزیسیون ساختگی، انتشار روایت‌های مطلوب از طریق رسانه‌های دولتی، دستکاری قوانین انتخاباتی، جهت‌دهی به ثبت‌نام رأی‌دهندگان و مهندسی خودِ انتخابات بهره می‌برند. (با همهٔ این اوصاف، خودکامگان حامی‌پرور نیز آسیب‌ناپذیر نیستند – انقلاب‌های رنگی طومار چند تن از آنان را در هم پیچید).

~ پینکر
–نظری

... کارل پوپر، فیلسوف، در کتاب خود «جامعهٔ باز و دشمنان آن» (۱۹۴۵) استدلال می‌کند که دموکراسی را نه پاسخ به پرسشِ «چه کسی باید حکومت کند؟» (یعنی مردم)، بلکه باید راه‌حلی برای این مسئله دانست که چگونه می‌توان یک رهبری ناشایست را بدون خونریزی برکنار کرد ...
... «دموکراسی زمانی محقق می‌شود که مردم عملاً توافق کنند که برای جایگزینی رهبران از خشونت استفاده نکنند و رهبران نیز آنان را آزاد بگذارند تا با هر ابزار دیگری برای برکناری ایشان تلاش کنند».

~ پینکر
–نظری

تفکر انتقادی، از ریچارد پل

«ذهن سرکش»

@passion_pursuie

دههٔ ۸۰ (میلادی) شاهد اوج یک باور غیرعلمی بودیم: این ایده که مردم می‌توانند خاطرات وقایع ناگوارشان را سرکوب کنند، و آن خاطرات سرکوب شده بعداً به صورت بیماری‌های روانی به نظر نامرتبط [با آن خاطره]: مانند اضطراب و اختلال در غذا خوردن سربرآورند. این ایده به واسطه کتاب «شجاعت شفا یافتن» در سال ۱۹۸۸ رواج یافت. در این کتاب مولفین ابراز کردند که مراجعین درمانشان، خصوصاً بانوان، که چنین مشکلات روانی داشتند را باید کمک کرد تا خاطرات مورد آزار قرار گرفتنشان را به یاد آورند و اگر این خاطرات را بتوان از ذهن آن‌ها بیرون کشید حتماً واقعیت داشتند...

~ نوولا

یکی از پایه‌های اصلی مبارزهٔ ما با خرافات اینه که زنان مجهز بشن. شما حتی شده باید فعلا از حق‌ت چشم‌پوشی کنی تا همگی پیروز بشیم، فردا روز نوبت به پاسداری از خودت هم میرسه. دو گروه تو این جریان خیلی پرت هستند. یکیش زنانی که کلا سعی میکنند همهٔ مردها رو بکوبند، و دیگری مردهایی که تازه یادشون افتاده تا دنبال حقوق خودشون باشند و یا موضعی میگیرند که خلاف نفع همگانی هست. مثلا اونجا که باید همگی یکدست بگن سربازی امر احمقانه ای هست، میگن نه اونا هم باید بیان. یا مثلا میرن با چهار تا زن مصاحبه می‌کنند و اونا هم میگن سربازی پسرا رو مرد می‌کنه!

سر همین تلاش کنید تا هم دخترهاتون رو تحصیل کرده بار بیارید و هم اینکه دستشون تو جیب خودشون باشه.

~ نظری

به روباه گفتن شاهدت کیه؟ گفت دمم. 😂😁