نظر شما چیست؟!

این اظهارات پیرو مصاحبه اخیر مصطفی ملکیان با روزنامه شهروند نوشته شده است. نوشتار کامل مجتبی زارعی را نیز می‌توانید در خبرگزاری فارس بخوانید.

https://www.instagram.com/p/B7X_SsHHLcL/

❄️ مجموعه مقالات «اندر روش و منش نواندیشان و روشنفکران دینی»
✍️ #مهدی_ایرانمنش

قسمت اول: بازخوانی دین از پنجرۀ عقل (1)
قسمت دوم: بازخوانی دین از پنجرۀ عقل (2)
قسمت سوم: بازخوانی دین از پنجرۀ اخلاق (1)
ادامه دارد...

🌐 دریافت فایل‌های PDF در سایت صدانت

🌾 @Sedanet
🌾 @DrSoroush
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Abolghasemfanaei

❄️ درس‌گفتارهای نظریه عدالت جان رالز
👤 #مصطفی_زالی | دانشگاه تهران
15 جلسه | پاییز ۹۸

🔅هدف درس‌گفتارهای پیش رو، مواجهه‌ای مستقیم با عناصر اصلی نظریه عدالت جان رالز از طریق خوانش کتاب مختصر او، عدالت به مثابه انصاف: یک بازگویی است. این کتاب حاصل ویرایش جزوه درسی رالز برای تدریس نظریه عدالت در دانشگاه هاروارد است و می‌توان آن را بیانی موجز از مسائل اصل دو کتاب نظریه عدالت و لیبرالیسم سیاسی دانست. در ذیل خوانش این کتاب و در حاشیه شرح و بسط عناصر اصلی اندیشه او، به برخی از مفاهیم اساسی دیگر مانند مفهوم عقل عمومی اشاره شده و پاره‌ای از انتقادات وارد بر نظریه او و منازعات شکل‌گرفته ذیل نظریه همانند نظریه ایدال در برابر نظریه غیرایدال، ضرورت یا عدم ضرورت توجیه رئالیستی هنجارها و حدود مشروع مداخله دولت در اقتصاد به اجمال بیان می‌شود.

🌐 دریافت صوت تمام جلسات

🌾 @Sedanet

🎥 فلسفۀ تجربی چیست؟
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمۀ مرکز شناخت

🌾 @Sedanet
🌾 @shenakhtcenter

❄️ دیالکتیک سلیگمنی در آستانه تحولی نو در روانشناسی
✍️ #میلاد_محمودزاده

🔅در سیر تکامل علم ( science ) نقطه عطف هایی وجود دارد که باعث تحول اساسی در شناخت ما از جهان و پدیده های معین می شود. پیشرفت علم حاصل تفکر انتقادی( critical thinking) نسبت به نظریه های علمی موجود به منظور جایگزینی با دیدگاه هایی بهتر و دقیق تر است.

🔅توماس کوهن ( Thomas Kuhn ) فیلسوف و جامعه شناس آمریکایی در کتاب ساختار انقلاب های علمی ( The structure of scientific Revolutions ) برای تحول و توسعه در علم ۴ مرحله به خصوص را بر می شمارد که اصلی ترین آن برای ظهور و بروز علم جدید مرحله عبور از پارادایم (paradigm) فعلی و شکل گیری پارادایم های جدید است.

🔅پارادایم نوعی چهارچوب فکری منسجم و کاملا پذیرفته شده توسط متخصصان یک حیطه علمی مشخص است که صاحب نظران تلاش می کنند به بیشتر سوالات آن حیطه در چهارچوب مفروضات آن پارادایم ( paradigm) پاسخ دهند. در صورتی که دانشمندان با سوالات و انتقاداتی مواجه شوند که با استفاده از پارادایم کنونی قابل پاسخگویی نباشد در این صورت نیاز به شکل گیری پارادایمی جدید احساس خواهد شد. نمونه بارز این تغییر پارادایم را می توان در علم فیزیک و در عبور از قوانین فیزیک نیوتونی ( newton’s physics law) برای توصیف و تبیین جهان میکروسکوپی ذکر کرد ، به این دلیل که قوانین فیزیک نیوتونی برخلاف جهان مایکرو برای ذرات زیر اتمی ( الکترون ، نوترون و . . . ) پاسخگو نبودند و منجر به شکل گیری قوانین فیزیک کوانتومی ( Quantum mechanics) شدند.

🔅بعد از پایان جنگ جهانی دوم و نمایان شدن هر چه بیشتر ویرانی ها و عواقب مرگباری که بشر با آن رو به رو شده بود انجمن روانپزشکی آمریکا ( American Psychiatric association ) به منظور منسجم کردن تشخیص و درمان بیماری های روانی در سال ۱۹۵۲ اقدام به انتشار نسخه اولیه راهنمای تشخیصی و آماری بیماری های روانی ( DSM) کرد...

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet

❄️ ملکیان و راه رهایی از وضعیت موجود
✍️ #ناصر_مهدوی

🔅چندی پیش مصاحبه‌ای از #مصطفی_ملکیان خواندم که تامل برانگیز و بسیار مهم بود. این مصاحبه توسط روزنامه شهروند انجام گرفته و سایت صدانت نیز آنرا منتشر کرده است.

🔅در این مصاحبه پس از گفتگوی مقدماتی خبرنگار محترم از جناب ملکیان می پرسند؛ راه برون رفت از این مخمصه دردناکی که مردم به آن گرفتار شده اند چیست؟ آقای ملکیان گرچه با مردم رنج دیده کشور در حوادث ماه آبان همدلی می کنند ولی بی آنکه کمترین اشاره ای به ساختار غیرعقلانی و ضد اخلاقی حاکمیت فعلی کنند بلافاصله پاسخ می دهند:

"اصلی ترین عنصری که می تواند وضع زندگی مردم را مطلوب سازد فقط کار فرهنگی است و مردم باید در ابتدا عقاید و عواطف و خواسته های خود را اصلاح کنند"

🔅 به نظر می‌رسد که پیش فرض جناب ملکیان این است که هنوز اکثریت مردم در نابالغی عقلانی بسر می‌برند و همین سبب بروز این همه مشكلات و سختی‌ها شده و ریشه غم و محنت های فعلی نه تدابیر غیر عقلانی مدیران کلان مملکت که افکار و رفتار و خواسته های غلط همین مردم است.

🔅 این فرمایشات ضمن آنکه همه معضلات سخت جامعه را به جنبه های روانشناختی مردم تقلیل داده و از واقعیت جامعه شناختی وضعیت کشور چشم پوشی کرده، ملاحظاتی را به همراه آورده که تصور می کنم طرح بسیار اجمالی آن خالی از فایده نباشد.

🔹١- نخستین پیامد چنین نگاه و ارائه راه حل هایی از این قبیل، تطهیر و تبرئه همه کسانی است که بر قدرت سیاسی و اجرایی کشور تکیه زده‌اند و سبب بروز انواع مشكلات دردناک برای مردم شده اند. زیرا کافی است شما زبان بگشایید و از ساختار غیر اخلاقی و غیر عقلانی فعلی انتقاد کنید، در جواب شما خواهند گفت "مشكل از ساختار نیست شما باید بروید و خودتان را اصلاح کنید. شما اگر کار فرهنگی کنید مشكلات کشور نیز به طور اتوماتیک حل خواهد شد.

🔹٢- دومین نکته مهمی که در فرمایشات استاد ملکیان ملموس است این است که چنین نظریه ای نوعی آرمان و آرزوی بی روش و در حقیقت خروج از عقلانیت عملی است.
زیرا آقای ملکیان نفرموده‌اند مردمی که از بیکاری، فقر، اعتیاد و هزاران آسیب تلخ و دردناک که در اثر بی تدبیری مدیران کلان جامعه بر آنان تحمیل شده و در تامین ساده ترین نیازهای اولیه خود دچا مشکل هستند، چگونه می توانند خدمت ایشان رسیده و داغ ها و غم های خود را کناری نهاده و از طریق ایشان افکار و امیال و رفتار خود را اصلاح کنند؟!

🔅 بدون تردید رشد و اصلاح فرهنگی بزرگترین ثروت هر جامعه خواهد بود ولی ایشان هرگز توضیح نداده‌اند که در جامعه‌ بسته‌ای که بخش مهمی از منابع آموزش و تربیتی رسانه‌ای آن در استخدام حکومت هاست چگونه می‌توان بی توجه به مناسبات ناسالم و ساختارهای ناعادلانه حکومت‌ها به کار فرهنگی روی آورد و بی اعتنا به واقعیت های جامعه، به اصلاح فردی پرداخت. توجه کنید که در مورد همین اظهار نظر ایشان، افراد تندرو و افراطی با خود وی چگونه رفتار کردند و ایشان را بخاطر یک نظریه ساده و دلسوزانه آماج بدترین اتهامات قرار دادند، آیا می‌توان جدای از این واقعیت تلخ با خیالی آسوده به کار فرهنگی پرداخت؟

🔹سومین نکته مهمی هم که از ایده جناب ملکیان می‌توان حدس زد، اندکی و فقط اندکی کم لطفی و عدم همدلی وی با کسانی است که سالها برای آزادی و حقوق مردم مبارزه و زخم ها و رنج های بسیاری را تحمل کرده‌اند.

🔅 بی‌انصافی است اگر تصور کنیم محیط نسبتا آزادی که برای ابراز نظریات جناب ملکیان و سایر دوستان روشنفکر فراهم شده، در اثر عقلانیت مدیران کشور یا معجزه آسمانی بوده.

🔅 اگر صدای استاد ملکیان و بسیاری از فرهیختگان عزیز این مرز و بوم به گوش میلیون‌ها انسان می‌رسد و صد البته تاثیر گذار و سازنده است، بی‌تردید محصول تحمل سخت‌ترین و شدیدترین محنت و دردهایی است که مردان و زنان شجاع و فرزانه این سرزمین به دوش کشیده‌اند و بی مزد و منت بستر امنیت بزرگانی همچون جناب ملکیان را فراهم کرده‌اند تا بی هیچ هزینه‌ای به کار فرهنگی خود بپردازند.

🔹 ۴- چهارمین پیامد فرمایشات جناب ملکیان ؛ نگاه بدبینانه ایشان به مردم این سرزمین است که پیشتر نیز استاد ملکیان آنها را ساده لوح ؛ زود باور ؛ سطحی و دنباله رو خوانده بود ۰ پیش فرض این نظریه چنین است که این آدمها قادر نیستند که در اصلاح جامعه و تغییر شیوه حکمرانان نقشی داشته باشند ؛ از دست آنها یک کار بر می آید آنهم اصلاح خویش است نه اعتراض به شیوه های غلط حکمرانان

🔅 ایده‌ای که انجمن حجتیه پیش از انقلاب سخت مروج آن بود و در تاریخ علمای شیعه نیز طرفداران بسیار داشت؛ آنها معتقد بودند "امر سیاسی متعلق به شاهان و حاکمان است حتی در صورت ظالمانه بودن حکومت‌ها ما بهتر است به فکر کار فرهنگی و طلب ظهور حضرت امام زمان باشیم."

🌾 @Sedanet

❄️بغض‌های فروخورده‌ی رایان
✍️ #صدیق_قطبی

🔅به گمانم حرف‌های این پسرِ آکنده از بغض که به تازگی پدرش منصور پورجم را از دست داده گر چه در نگاه اول تحسین‌برانگیز است، اما از جهتی نگران‌کننده هم هست. نگران‌کننده؟ بله. کوشش برای فروخوردن بغض، نگران‌کننده است.

🔅انگار الگویی ارائه می‌شود تا تمام سوگ‌واران عواطف طبیعی خود را زیر تظاهری از قوی‌بودن خاک کنند. قوی باش، تا پذیرش و تحسین دیگران را به دست آوری.

🔅اما ارزش حضور دیگری برای آنان که درگیر زخم روحی هستند، در این است که عاری از داوری و ارزش‌گذاری، احساسات طبیعی فرد سوگوار را بپذیرند و کنار او بایستند. توقع این است که فرد سوگوار در چنین شرایطی بدون آنکه محتاج باشد بغض خود را فرو بخورد، به رسایی و بی‌باکی اعلام کند که غمگین است، معترض است، و دچار فقدانی مهیب و طاقت‌سوز شده است. و دیگران بگویند حق داری و طبیعی است و کنار تو خواهیم بود.

🔅به چشم من، حرف‌های این پسر داغ‌دیده و دست به دست شدن این نمایشِ متظاهرانه، دلالت‌های بدی دارد. ضمن اینکه گمان می‌کنم توصیه‌‌ به «قوی بودن»، و «همه چیز درست خواهد شد» که این پسر داغ‌دیده از پدر به یادگار و خاطر دارد، خود اهرم فشاری می‌شود تا نتواند به آسانی و به شکل طبیعی عزاداری کند. ضعف‌های خود را عیان کند و از عُمق جان بگرید. شاید هر بار تصور کند اگر ضعیف باشم، اگر شکسته‌دلیِ خود را ابراز کنم، اگر خودم باشم، به آرمان‌های پدر، وفادار نبوده‌ام.

🔅شرایط مطلوب ارتباطی و اجتماعی شرایطی است که به انسان‌ها حق می‌دهد ضعف‌های خود را ببینند و آشکار کنند.

🌾 @Sedanet | @sedigh_63

🎥 #عبدالکریم_سروش ؛ جبر و اختیار در شعر فارسی
جبر و اختیار در اندیشه شعرا، صوفیان و عارفان

مشاهده در آپارات | مشاهده در یوتوب

🌾 @Sedanet | @DrSoroush

❄️ معرفی کتاب سرچشمه‌های دانایی و نادانی
اثر کارل پوپر
ترجمه عباس باقری
✍️ #ایمان_تاجی

🔅پوپر در این کتاب ابتدا به بررسی معارضه‌ی دو مکتب بزرگ در فلسفه‌ی علم می‌پردازد. اول مکتب تجربه‌گرایی کلاسیک که بیکن، لاک، برکلی، هیوم و استوارت میل نمایندگان آنند و دوم عقلانیت و خردگرایی کلاسیک که دکارت، اسپینوزا و لایبنیتس تئوری پردازان آن به شمار می‌آیند. تجربه‌گرایان و خردگرایان هر دو به یک اصل اصیل معتقد بودند و آن، خصلت «هویدا بودن حقیقت» است.

🔅به زعم آنان حقیقت گوهری است که در پس پرده پنهان شده و با کمی کنکاش می‌توان رخ آن بت عیار را بازنمود (شناخت‌شناسی خوشبینانه). تجربه‌گرایان مشاهده و محک تجربه را وسیله‌ی نمایاندن حقیقت می‌دانستند اما در مقابل، خردگرایان عقل و استنباطات ذهنی را کاشف آن. پوپر بیان می‌کند که اعتقاد هر دو گروه می‌تواند منجر به پیامدهای وحشتناکی گردد. از دیدگاه نمایندگان این دو مکتب اگر فردِ جست و جوگر تلاش کافی کند، حتما به حقیقت دست پیدا خواهد کرد.

🔅در نتیجه اگر کسی نمی تواند بهره‌ای از حقیقت ببرد احتمالا در بند شیطان است و یا حواس و عقل او اسیر چنگال باطل است. اما گروه دیگری نیز در تاریخ بوده‌اند که به نوعی از شناخت‌شناسی بدبینانه دفاع می‌کردند. افلاطون و سقراط نمایندگان اصلی این گروه‌اند.

🔅در این مکتب زمانی حقیقت بر انسان هویدا می‌شود که فرد جست و جو‌گر روح خود را به روح خدایگان اتصال دهد و خود را از عالم مادی به عالم مُثُل سیر دهد. در این رویکرد، جهان تنها نمودی از حقیقت است و برای دستیابی به اصل آن باید خود را به قدرتی بالاتر متصل نمود. این نظریه بعدها به این صورت بیان شد که تمامی حقیقت، درون ما نهفته است و ما برای دستیابی به آن نیاز به نوعی «مامایی» داریم که آن را از درون خود به بیرون بکشیم...

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet

❄️ مفهوم آزادی از دو دیدگاه
👤 #علی_معظمی | ۱۹ و ۲۰ آبان ۹۸

دانشگاه تهران، انجمن علمی گروه فلسفه

🔅با توجه به اهداف این دوره در مقایسه فعالیت‌های فلسفی در حوزه فلسفه تحلیلی و فلسفه قاره‌یی در دو جلسه دیدگاه دو فیلسوف سیاسی را درباره آزادی مطرح می‌کنیم. هر یک از این دو را می‌توان در یکی از این دسته‌بندی‌های تحلیلی و قاره‌یی جای داد. مسئله مشترکی که بین این دو نفر انتخاب کرده‌ایم مسئله آزادی است. دلیل این انتخاب این است که آزادی دستکم از انقلاب فرانسه به بعد یکی از مورد بحث‌ترین مفاهیم فلسفه سیاست بوده است و دیدگاه‌های متنوعی دربارت آن ارائه شده است و می‌شود. به این ترتیب هدف از انتخاب این مسئله این است که هم نمونه‌یی از تحلیل یک مسئله با این رویکردهای متفاوت داشته باشیم و هم بتوانیم در انتهای جلسه دوم به واسطه همین تحلیل‌ها، به مقایسه کلی‌تر این رویکردها بپردازیم...


🔹جلسه نخست. مفهوم آزادی نزد فیلیپ پتیت؛ آزادی به‌مثابه عدم سلطه
🔹جلسه دوم. هانا آرنت: آزادی در تمایز با رهایی و پیوند آزادی با انقلاب

🌐 دریافت صوت جلسات به همراه توضیحات بیشتر

🌾 @Sedanet | @anjomangphut

🎥 هانس روسلینگ؛ ارائه تحولات زندگی بشر در دو قرن اخیر به صورت آماری

🔅هانس روسلینگ به خاطر کارهای گرافیکی جالبش درباره داده‌های آماری مشهور است. این ارائه ۲۰ دقیقه‌ای، ما را در جریان تحولاتی که در یکی دو قرن اخیر در زندگی مردم جهان افتاده مطلع می‌کند. یک نمایش فوق العاده جذاب و تماشایی از یک آماردان بزرگ...

مشاهده در آپارات با زیرنویس فارسی

🌾 @Sedanet
🌾 @economy_academy

❄️ قرآنِ مورّخان
✍️ #مجید_سلیمانی

🔅در سال ۲۰۱۹ و در کشور فرانسه مجموعه سه جلدی با عنوان «قرآن مورخان» به سرپرستی «محمدعلی امیر معزّی» و «گیوم دی» منتشر شد که با استفاده از روش‌های متن‌پژوهی، نشانه‌شناسانه، و تاریخی و با رویکردی تاریخی-انتقادی به بررسی قرآن می‌پردازد و در نوع خود اثری کم‌نظیر و قابل توجه در قرآن‌پژوهی به شمار می‌رود. مجید سلیمانی در این متن به معرفی مفصل‌تر و جزئی‌تر این اثر پرداخته است...

🌐 مطالعه متن کامل نوشتار مجید سلیمانی

🌾 @Sedanet

❄️ مصاحبه روزنامه ایران با #کوروش_صفوی
حال‌ ما ایرانیان از نگاه یک زبانشناس

خبرنگار‌: مهسا رمضانی
روزنامه ایران | ۲۳ دی ۹۸

🔅وقتی زبان را در چارچوب «ساخت زبان» مطالعه می‌کنیم به این معنا است که ما یک نظام زبانی با مجموعه واحدهایی اعم از واژه‌ها، هجاها، واج‌ها و... داریم که از بین آنها انتخاب و سپس آنها را ترکیب می‌کنیم و اینچنین «ساخت زبانی» را به وجود می‌آوریم. بنابراین، آن ساختی که در مقابل ما قرار می‌گیرد به ما نشان می‌دهد که انتخاب‌های ما چه بوده‌اند و چگونه ما آنها را ترکیب کرده‌ایم.

🔅به‌عنوان مثال، وقتی ما با هم صحبت می‌کنیم من متوجه می‌شوم که شما در 20 جمله‌ای که به‌کار ‌برده‌اید واژه «پول» در آنها بسامد بالایی دارد؛ بنابراین به این نتیجه می‌رسم که شما برای پول ارزش زیادی قائل هستید. یا اینکه در 15 جمله‌ای که به‌کار می‌برید، مرتب به نیچه ارجاع می‌دهید؛ بر این اساس، من به این تعبیر می‌رسم که گویا فیلسوف مورد علاقه شما، نیچه است. یا اینکه مرتب از ضرب‌المثل‌هایی همچون «تا که فردا شود، فکر فردا کنیم»، «از این ستون به اون ستون فرج است» استفاده می‌کنید، بر این اساس در مورد شما به این دید می‌رسم که چندان درگیر برنامه‌ریزی برای آینده‌تان نیستید.

🔅به این اعتبار، می‌توان گفت ما از طریق «زبان» قادر هستیم مجموعه‌ای از رفتارهای یک جامعه را بررسی کنیم؛ اگر زبان یک جامعه خوب بود رفتار جامعه را هم رضایت‌بخش ارزیابی کنیم و چنانچه رفتار زبانی جامعه‌ای را خوب تشخیص ندادیم، زنگ خطر را به صدا درآوریم و بگوییم مثلاً مردم دروغگو و پرخاشگر یا ناامید شده‌اند. اینچنین می‌توان از تحلیل زبان یک جامعه به ویژگی‌های روانشناختی آن جامعه پی برد.

🔅می‌توانم بگویم که بر اساس شکل استفاده از زبان در نسل امروز احتمال می‌دهم که حال مردم ما اینگونه باشد؛ نخست اینکه؛ همه چیز برای ما بی‌اهمیت است. دوم، چندان به آینده امیدی نداریم. سوم، بسیار دروغ می‌گوییم. چهارم، خیلی خشن شده‌ایم. اینها یک زنگ خطر است؛ چرا که از سه – چهار نسل قبل این مسیر در حال استمرار است و مردم پیوسته ناامید‌تر، خشن‌تر و بی‌تفاوت‌تر شده‌‌اند.

🔅اگر 40 سال پیش از کسی می‌پرسیدم که قرار است ده سال آینده چه کار کنید؟ تقریباً در یک جمع صد نفری هر کدام، برنامه‌ای برای ده سال آینده داشتند؛ به‌عنوان مثال می‌خواستند خلبان، ناخدای کشتی، معلم، نویسنده، تاجر و... شوند ولی اگر همین امروز این پرسش را در برابر افراد بگذارید از هر صد نفر، هشتاد نفر می‌گویند «ای بابا!». ای بابا، برای یک زبانشناس به این معنی است که من برای آینده برنامه‌ریزی ندارم و حتی به آینده‌ هم چندان خوش‌بین نیستم.

🔅فرض کنید ما وارد جامعه می‌شویم و...

🌐 مطالعه کامل این مصاحبه

🌾 @Sedanet
🌾 @irannewspaper

❄️ گفت‌وگو علیه گفت‌وگو
👤 #محمدمهدی_مجاهدی | 9 دی 98
موسسۀ فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر

🔅محمدمهدی مجاهدی ابتدای سخنرانی خویش را با سه سؤال از حاضرین آغاز کرد:

· آیا گفت‌وگو نیازمند چارچوب مشترک بین طرفین آن است؟

· آیا گفت‌وگو بدون مدارا عملی است؟

· آیا طرفین گفت‌وگو باید دربارۀ شرایط گفت‌وگو و مفاهیم آن توافق داشته باشند؟

🔅وی در ادامه ضمن بررسی پاسخ‌های شرکت کنندگان توضیحات خود را اینگونه ادامه داد: هر کدام از سه باور فوق مفاهیمی از گفت‌وگو ایجاد می ‌کند که گفت‌وگو را غیر‌ممکن می‌سازد. گفت‌وگو در غیاب این سه شرط مفید است و ما بدان نیازمند هستیم. برای گفت‌وگو نباید از چارچوب مشترک آغاز کنیم زیرا نه شرط امکان است و نه شرط کمال. گفت‌وگو هر نوع کنشِ گفتاری نیست، بلکه کنش گفتاری خاص است. کنشِ گفتاری که ناظر به حل مسئله باشد. مسئله ای که نیازمند رسیدن به وجه مشترک نیست. حتی اگر طرف مقابل را بخشی از صورت مسئله بدانیم. در گفت و گو، طرفین واجد بینشی دربارۀ خود و دیگری و علاوه بر این واجد بینشی بر محتوای رد و بدل شده بین خویش هستند. عدم تعصب ، عدم پیش‌داوری، عدم استدلال‌گریزی و .. از شروط گفت‌وگو است. بین نتایج گفت‌وگو و شروط آن تفاوت وجود دارد.

ایشان در ادامه به توضیح مفهوم مدارا و رواداری و تفاوت این دو مفهوم پرداختند...

🌐 دریافت صوت این سخنرانی

🌾 @Sedanet
🌾 @MMojahedi
🌾 @dialoguecenter

❄️فلسفه به وقت سختی؛ امید هیچ معجزی ز فلسفه نیست
✍️ #یاسر_میردامادی

🔅در روزگاری که «ز منجنیق فلک سنگ فتنه می‌بارد» فلسفه آیا به کار تسکین این همه رنج بی‌ «مجالِ آه» می‌آید؟ من در بخش اول و دوم این نوشته استدلال می‌کنم که پاسخ سرراستی به این پرسش وجود ندارد؛ به این معنا که نمی‌توان بی هیچ قیدی یکسره بدان پاسخ مثبت یا منفی داد.

🔅با این حال، استدلال من در بخش سوم و چهارم نوشته این خواهد بود که فلسفه به معنایی کاملاً خاصّ می‌تواند در سختی‌ها کمک‌کار باشد، با این حال فلسفه در آن معنای کاملاً خاصّ که کمک‌کار تواند بود آن‌چنان نخبه‌گرایانه است که اگر بگوییم از فلسفه به وقت بحران برای عموم آدمیان چندان آبی گرم نمی‌شود دور از آبادی سخن نگفته‌ایم انگار.

🔅نومیدکننده بود؟ در عوض عصاره کلام را همان ابتدا گفتم که اگر به دنبال امید سرپایی از جنس «موفقیت در کسر ‌ثانیه» می‌گردید و حوصله خواندن مقاله‌ای تا حدودی نا‌دل‌خوش‌کن ‌و ثقیل را ندارید از زحمت خواندن‌اش زود رها شوید...

🌐 متن کامل این نوشتار

🌾 @Sedanet
🌾 @andishepouya

❄️ گفت‌وگوی #علی_ورامینی با #سهراب_دریابندری درباره کتاب مستطاب آشپزی؛ رازهایی هست که هیچ‌کس نمی‌داند

🔹ماهنامه مدیریت ارتباطات شماره 110

🔅 اگر بخواهیم از پیدایش این کتاب قصه‌ای طولانی بسازیم، شروعش به سال‌های 1330 بر‌می‌گردد، که تا اولین چاپ کتاب (1379) خودش50 سال می‏شود. کارِ نوشتن و آماده‌سازی کتاب شاید ده سال طول کشید.

🔅می‌توانم بگویم که این کتاب باعث شهرت پدرم در میان خیلی آدم‏ها شد که کتاب‌های دیگرش را نمی‌خواندند. در واقع نوع شهرتش و میزان آن بعد از چاپ کتاب آشپزی تغییر کرد. البته ده سالی طول کشید تا این تغییر احساس شود. اولین باری که این کتاب منتشر شد، خیلی بین مردم اقبال نداشت. حتی بین منتقدان. بعضی‏ها از اینکه نجف دریابندری کتاب آشپزی نوشته، خوش‌شان نیامده بود.

🔅مادر من از خانواده‌ای پرجمعیت و قدیمی بود که در روز خلوتش بیست نفر سر سفره می‌نشستند، و خلاصه سبک‌وسیاق خاص خودشان را داشتند. خلاصه هر دو مثلاً سر اینکه قیمه چطور باید باشد بحث می‏کردند، چون هرکدام‌شان برای خودشان سنت و فلسفه‌ای داشت.

🔅این یادداشت‌هایی هم که ذکرش رفت موجود بود. بعضی از این یادداشت‌ها به دوران زندان پدرم بازمی‌گشت، چون در زندان هم آشپزی می‌کرده.

🔅خیلی کارها که به‌صورت موازی انجام می‌شد. مثلاً عکاسی، طراحی، تصویرسازی، حروف‌چینی و این چیزها به‌صورت موازی جلو می‌رفت. این کتاب به روش معمول انتشار کتاب به‌‌ وجود نیامده است؛ در شرایطی خاص پدید آمد.

🔅حتی کسانی دعوت می‌شدند و غذاهایی را در آشپزخانۀ منزل ما می‌پختند و ما تماشا می‌کردیم که روش‌شان چیست. بعضی وقت‌ها از مناطق مختلف ایران مواد یا دستور پخت‌هایی گردآوردی می‌شد. مثلاً، یکی می‌گفت مادربزرگم این کار را می‌کند. دیگری می‌گفت عمۀ من در فلان شهر زندگی می‌کند و این غذا را این‌جوری می‏پزد

🔅آدم‌های زیادی بودند که پیشینۀ توده‌ای داشتند، و انگار به‌نحوی به این‌ها بر خورده بود. به نظرشان کتاب آشپزی یک عنصر بورژوازی بود.

🌐 فایل PDF این گفت‌وگو

🌾 @Sedanet
🌾 @zamaneyebarkhord

🎥 مرحوم داریوش شایگان: تنها ناراحتیم ایرانه (سال 89)
مشاهده در اینستاگرام | آپارات | یوتوب
🌾 @Sedanet | @cinemaie

❄️ همه اقلیت شده‌ایم
✍️ #محمدجواد_کاشی

🔅هر عصری به یک بیماری دچار است و عصر ما به بیماری خودشیفتگی (کرسیتوفر لاش). ما خودشیفته‌ایم و نشانگان آن را هم در سطح فردی و هم در سطح سیاسی می‌توان پیدا کرد. من روانشناس نیستم، به سیاست علاقه‌مندم و ریشه بسیاری از مشکلات امروز حیات سیاسی مان را در خودشیفتگی‌های فردی، جمعی و سیاسی‌مان پیدا می‌کنم.

🔅در جوانی‌ام انقلاب را تجربه‌ کرده‌ام، در شمار اسلام گرایان بودم. هنوز هم هستم. به عنوان کسانی که پیروز میدان رقابت سیاسی بودیم، به بیماری خودشیفتگی عصر جدید مبتلا شدیم. با این بیماری هم اعتبار اسلام را تضعیف کردیم، هم بنیاد جامعه سیاسی را. هم ریشه‌های همدلی اجتماعی را سست کردیم، هم به حیات اخلاقی جامعه صدمه رساندیم.

🔅همه چیز شاید از یک فهم نادرست ریشه می‌گرفت. ما اکثریت بودیم، ولی معلوم نبود چرا احساس حقانیت هم می‌کردیم. در اتخاذ تصمیم‌های سیاسی ناگفته پیداست که رای اکثریت مبنای عمل است. اقلیت باید تمکین کند. اما این نکته واضح به هیچ رو به این معنا نیست که اکثریت صاحب حق هم هست و اقلیت منحرف و از راه مانده و نیازمند به تربیت و هدایت. رای اکثریت باید مبنای تصمیم گیری قرار گیرد. این یک اصل سیاسی است و از ضرورت زندگی سیاسی نشات می‌گیرد، اما اینکه اکثریت صاحب حق هم هست، چیزی نبود که ما اسلام گراها از ضرورت زندگی سیاسی نتیجه بگیریم. ما از این حیث که انقلابی بودیم صدای اکثریت را صدای خدا می‌پنداشتیم و صدای اقلیت را صدای شیطان. البته اسلام گرا هم بودیم، مردمی را که به مدل مد نظر ما رای داده بودند، گرویده به مکتب حق می‌دیدیم و دیگران را منحرف شده از حقیقت.

🔅معیار حقانیت در عرصه سیاست، نه اقلیت است نه اکثریت. معیار حقانیت، قاعده‌ای است که بتواند برای همه انسان‌های صاحب وجدان و خرد متعارف با هر عقیده و جنسیت و دین و منش زندگی قابل پذیرش باشد. شمولیت قاعده تعیین کننده حقانیت در عرصه حیات سیاسی است. آنچه قابلیت دارد همه مردم ایران را شامل شود، قطع نظر از اکثریت و اقلیت و قطع نظر از باور به این یا آن دین، معیار حقانیت در عرصه ملی شمولیت است. اما حتی این هم کافی نیست، آنچه در سطح ملی واجد شاخص شمولیت است، باید در همان حال بتواند قابل پذیرش هر وجدان بی غرض در سراسر عالم نیز باشد.

🔅ما اسلام گرایان اکثریت داشتیم، اما برای آنکه حقانیت هم داشته باشیم، باید باورها و کردارهای خود را مورد آزمون قرار می‌دادیم و مطمئن می‌شدیم آنچه می‌گوییم و عمل می‌کنیم، با قاعده شمولیت هم انطباق دارد. اما همین که از اکثریت بودگی‌مان مطمئن شدیم، هر باور و عملی را که کم و بیش در آن اجماع داشتیم، جاری می‌کردیم. اقلیت‌ها را اساساً به شمار نمی‌آوردیم. موجودیت برخی از آنها را که از اساس انکار کردیم.

🔅اکثریت داشتن، و در همان حال احساس حقانیت کردن همان چیزی است که از آن تحت عنوان خودشیفتگی یاد می‌کنم...

🌐 متن کامل این نوشتار

🌾 @Sedanet | @javadkashi

❄️ درس‌گفتارهای نشانه شناسی اسطوره‌های ایرانی
👤 بهرام بیضایی | دانشگاه استنفورد
بهمن ۹۱ تا فروردین ۹۲ | ۵ جلسه

🌐 صوت و فیلم تمام جلسات

🌾 @Sedanet

instagram.com/p/B7ssxa-H0Ix

منبع: مقاله فلسفه به وقت سختی
3danet.ir/philosophy-in-hard-times

➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام

➖ صدانت در اینستاگرام

➖ صدانت در آپارات

➖ صدانت در یوتوب

➖ صدانت در تویتر

➖ صدانت در تلگرام

➖ صدانت در فیسبوک