ندیدم روزِ خوش تا رفت دامانِ دل از دستم
که در غربت بُوَد هر کس عزیزی در سفر دارد

صائب تبريزى / شـــعر پارسی

پس از فراقِ تو گر بنده زنده خواهد ماند
بحقِ وصلِ تو کان زیستن به اکراه است

سلمان ساوجى / شـــعر پارسی

چه گفتم در وفا افزا جفا و جور افزودی
جفا کن جور کن جانا غلط گفتم خطا کردم

فیض کاشانى / شـــعر پارسی

قدمی بیش نمانده‌ست میانِ من و دوست
لیکن از ضعف مراقوتِ رفتاری نیست

فروغی بسطامی / شـــعر پارسی

مجلسى نیست که بنشینی و غوغا نشود
محفلی نیست که برخیزی و محشر نکنی

فروغی بسطامى / شـــعر پارسی

با غمِ ایوب نیست رنجِ مرا نسبتی
صبرم از او کم تر است، دردم از او بیشتر

هلالی جغتایی / شـــعر پارسی

راحت طلبيدم زِ جهان ديده بپوشيد
غم خواستم از دهر به خروار فرستاد

طالب آملى / شـــعر پارسی

شبِ قدر است وصلِ او، شبِ قبر است هجرِ او
شبِ قبر از شبِ قدرش کرامات و مدد بیند

مولانا / شـــعر پارسی

بارها از سرِ جهلی که مرا بود به سهو
کرده‌ام توبه و در حال پشیمان شده‌ام

عبيد زاكانى / شـــعر پارسی

رقیب گفت برین در چه می‌کنی شب و روز؟
چه می‌کنم؟ دلِ گم‌کرده باز می‌جویم

سعدی / شـــعر پارسی

‌بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی
می‌خفت خرد بر رخ او آب زدی

دادے همه را به وعده خواب خرگوشی
وز تیغ فراق گردن خواب زدی

مولانا / شـــعر پارسی

دردا که درین بادیه بسیار دویدیم
در خود برسیدیم و بجایی نرسیدیم

عطار‌ ‌‌/ شـــعر پارسی

در انتظار تو چشمم سپید گشت و غمی نیست
اگر قبول تو افتد فدای چشم سیاهت

شهریار‌ ‌‌/ شـــعر پارسی

گر خونِ دلم خوری زِ دستت ندهم
زیرا که به خونِ دل به‌دست آمده‌ای

مولانا‌ / شـــعر پارسی

هزار آتش و دود و غم است و نامش عشق
هزار درد و دریغ و بلا و نامش یار

مولانا / شـــعر پارسی

جنگ از طرف دوست، دل‌آزار نباشد
یاری که تحمّل نکند یار نباشد

سعدی / شـــعر پارسی

چیست این سقف بلند ساده بسیار نقش؟
زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست!

حافظ / شـــعر پارسی

چون زمینِ نرم از من گرد بر می‌آورند
می‌کنم هر چند با مردم مدارا بیشتر

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

شبی به روز بگیرم کمندِ زلفت و گویم:
بیار بوسه که امروز نیست روزِ مدارا

اوحدی / شـــعر پارسی

ما دو سر در یکی گریبانیم
چون جدامان کند دو پیرهنی؟!

سیف فرغانی / شـــعر پارسی