گفتمش خورشید سر زد ماه من بیدار شو!
گفت تا من برنخیزم، کی برآید آفتاب؟!

عباس صبوحی / شـــعر پارسی

ای درد توام درمان در بستر ناکامی
و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده
تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

حافظ / شـــعر پارسی

شهریارا همه کس دم زند از یاری ما
لیک ما آنچه ندیدیم زکس یاری بود

شهریار / شـــعر پارسی

گفتی سپیده دم چـه دل‌انگیز ودلرباست
گفتم تبسم تو بسی دلرباتر است

گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح
گفتم که چهره‌ی تو از آن دلگشاتر است

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

ذوق صحبت، میل عشرت، سیر گل، دیدار یار
من چه دانستم که حسرت این‌قدَر دارد بهار!

فیاض لاهیجی / شـــعر پارسی

شب
در چشمان من است
به سیاهی
چشم‌ هایم نگاه کن
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت ...!

حسین پناهی / شـــعر پارسی

میان ماندن و نماندن
فاصله، تنها یک حرف ساده بود!
از قول من
به باران بی‌امان بگو:
دل اگر دل باشد
آب از آسیاب علاقه‌اش نمی‌افتد.

سیدعلی صالحی / شـــعر پارسی

دلا! من قدرِ وصلِ او ندانستم، تو می‌دانی
کنون دانستم و سودی نمی‌دارد پشیمانی!

سلمان ساوجی / شـــعر پارسی

شهر خالی‌ست ز عُشّآق بُوَد کز طَرَفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

حافظ / شـــعر پارسی

هیچکس جانا نمی‌سوزد چراغش تا به صبح
پُر مخند ای صبح صادق! بر شب تار کسی

قصاب کاشانی / شـــعر پارسی

تواضع گرچه محبوب‌ست و فضل بیکران دارد
نباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان دارد

سعدی / شـــعر پارسی

یارِ مَنی تو‌ بی‌گُمان خیز بیا به غارِ جان
جانْ که جُز از تو زنده شُد نیست وِیْ از شُمارِ جان

مولانا / شـــعر پارسی

صبا وقت سحر گویی ز کوی یار می‌آید
که بوی او شفای جان هر بیمار می‌آید.

نسیم خوش مگر از باغ جلوه می‌دهد گل را
که آواز خوش از هر سو ز خلقی زار می‌آید

عراقی / شـــعر پارسی

گفته بودند: بترسی به سرت می‌آید!
لطفا از من، تو کمی ترس به دل راه بده

محمدرضا محمدی / شـــعر پارسی

گوشه‌گیران زود در دلها تصرف می‌کنند
بیشتر دل می‌برد، خالی که بر کنج لب است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

شب مهتاب همان به که ز اندوه بمیری
تو که با ماهرخی وعده‌ی دیدار نداری

سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی

قوم از شراب مست و ز منظور بى‌نصيب
من مست از او چنان كه نخواهم شراب را

سعدى / شـــعر پارسی

به آهی می‌توان دل را ز مطلب‌ها تهی کردن
که یک قاصد برای بردن صد نامه بس باشد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

دوش آرزوی خواب خوشم بود یک زمان
امشب نظر به روی تو از خواب خوش‌تر است

سعدی / شـــعر پارسی

‏منی که لفظِ شراب از کتاب می‌شُستم
زمانه، کاتبِ دکّانِ مِى فروشم کرد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی