مرا که نیست دمی روح در بدن بی‌تو
حرام باد دگر زندگی به من، بی‌تو...

مولانا / شـــعر پارسی

محو شد در جنگل انبوه تاریکی ،چون رگ نوری طنین آشنای من قطره اشکی هم نیفشاند آسمان تار از نگاه خسته ابری به پای من ،‌من گل پژمرده‌ای هستم
چشم‌هایم چشمه خشک کویر غم
تشنه یک بوسه خورشید
تشنه یک قطره شبنم.

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

عشق دست از سرم برنمی‌دارد
باشی دلتنگم نباشی دلتنگم
رؤیایت سرزمینی شد
که تمام عمر در آن زیستم
تو را دیدم
و چون مردی مست
که راه خانه را گم می‌کند
قبیله‌ام را از یاد بردم
ابرها باران نیاوردند، موهایم سپید شد

به غم بازگشتم
گریختم به جایی که آسمان نداشت
و تقدیر
در ساقه آلو رقم می‌خورد.

جواد گنجعلی / شـــعر پارسی

ای نسیم از کوی جانان می‌رسی آهسته باش
همرهت بوی بهاری هست و من دیوانه‌ام

بیدل ‌دهلوی / شـــعر پارسی

هر آن که کنج قناعت به گنج دنیا داد
فروخت یوسف مصری به کمترین ثمنی

حافظ / شـــعر پارسی

قسم به یخ، به گل یخ
به انجماد، به سرد
کجاست نقطه‌ی پایان کهکشان و جهان؟

تو از سکوت بپرس
و از هراس و ترس
و انجماد و سرد
و از گلی که شکفته است در کنار شگفت
و از گلی که شکفته است...

که آدمی همه آه و دمی‌ست، آه، دمی!

منصور اوجی / شـــعر پارسی

میزبانِ حسرتیم و آرزو مهمانِ ماست...!

فیاض لاهیجی / شـــعر پارسی

شوخیِ عشق نگردد به کهنسالی کم
دل چو افتاد جوان، پیر نگردد هرگز

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

آه ... هرگز گمان مبر كه دلم
با زبانم رفيق و همراهست
هر چه گفتم دروغ بود، دروغ
كِی تو را گفتم آنچه دلخواهست؟

شايد اين‌را شنيده‌ای كه زنان
در دل «آری» و «نه» به لب دارند
ضعفِ خود را عيان نمی‌سازند
رازدار و خموش و مكارند

آه، من هم زنم، زنی كه دلش
در هوایِ تو می‌زند پر و بال
دوستت دارم ای خيالِ لطيف
دوستت دارم ای امیدِ محال...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی