‌آتش عشق است و گیرد در کسی
کاو ز سوز عشق، می‌سوزد بسی

نیمایوشیج / شـــعر پارسی

‌تا تو را از دور دیدم، رفت عقل و هوش من
می‌شود نزدیک منزل کاروان از هم جدا

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

‌امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
وز بستر عافیت برون خواهم خفت

باور نکنی خیال خود را بفرست
تا در نگرد که بی‌تو چون خواهم خفت

حافظ / شـــعر پارسی

برسان سلامِ ما را به رفوگرانِ هجران
که هنوز پاره دل دو سه بخیه کار دارد

شهریار / شـــعر پارسی

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دام و دد ملولم و انسانم آرزوست

زین همرهان سست‌ عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

گفتم که یافت می‌نشود جسته‌ایم ما
گفت آنچه یافت می‌نشود، آنم آرزوست

مولانا / شـــعر پارسی

دیگر
چگونه مستیِ
یک بوسه ی تو را
دراین سکوت تلخ و
سیه جست وجو کنم..

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

نه اندیشه یابد بدو نیز راه
که او برتر از نام و از جایگاه

فردوسی / شـــعر پارسی

چون تو می‌دانی که درمان من سرگشته چیست
دردم از حد شد چه می‌سازی تو درمان مرا

عطار / شـــعر پارسی

صد بار بگفتم به غلامان درت
تا آینه دیگر نگذارند برت

ترسم که ببینی رخ همچون قمرت
کس باز نیاید دگر اندر نظرت

سعدی / شـــعر پارسی

شَرف و ذات به تقلید، نگردد حاصل!
‏گاو و خر را نکند خوردنِ گندم آدم

غنی کشمیری / شـــعر پارسی

عشقست مرا بهینه‌تر کیش بتا
نوشست مرا ز عشق تو نیش بتا

من می‌باشم ز عشق تو ریش بتا
نه پای تو گیرم نه سر خویش بتا

سنایی / شـــعر پارسی

‌ای در دلم نشسته از تو كجا گريزم؟

مولانا / شـــعر پارسی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

سعدی / شـــعر پارسی

من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

‌تو آن وطنی هستی
که به دیگران هویت می‌دهد
و کسی که تو را دوست ندارد
بی‌وطن است!

نزار قبانی / شـــعر پارسی

حیات زنده غنیمت شمر که باقی عمر
چو برف بر سر کوهست روی در نقصان!

سعدی / شـــعر پارسی

‌و عشق
اگر با حضور همین روزمرگی‌ها
عشق بماند!
عشق است ...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

‌تو تمنای من و یار من و جان منی
پس بمان تا که نمانم به تمناى کسى

مولانا / شـــعر پارسی

‌به تو که می‌رسم، مکث می‌کنم...
انگار در زیبایی‌ات چیزی جا گذاشته‌ام...
مثلا در صدایت آرامش،
یا در چشم‌هایت زندگی...

نیمایوشیج / شـــعر پارسی

‌دورترین فاصله در دنیا
حتی فاصله‌ی مرگ و زندگی نیست
فاصله‌ی من است با تو
وقتی روبرویت ایستاده‌ام
و دوستت دارم
بی آنکه تو بدانی ...!

رابیندرانات تاگور / شـــعر پارسی