شبيه سرزمينى كه يكى در آن بپاخيزد
يكى در من شبيه تو خيال كودتا دارد!

جواد منفرد / شـــعر پارسی

در آرزویِ تو عُمر بُردم شَب و روز
‏عُمرم همه رفت و آرزویِ تو نرفت...

مولانا / شـــعر پارسی

دوست دارمش ...!
مثل دانه‌ای که نور را
مثل مزرعی که باد را
مثل زورقی که موج‌ را
یا پرنده‌ای که اوج را
دوست دارمش ...!

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

چه چیز داری با خویشتن که دیدارت
چو قله های مه آلود محو و رویایی است
‌
حسین منزوی / شـــعر پارسی

خواهی که درین باغ کنی کسبِ شکفتن
شاگردِ خزان باش که استادِ بهار است!

سلیم‌ تهرانی / شـــعر پارسی

بعد از هزار مرتبه خواهش، دم وداع
چیزی نداشتم که بگویم... گریستم!

حسین دهلوی / شـــعر پارسی

‌شک دارم به ترانه‌ای که زندانی و زندان‌بان همزمان زمزمه می‌کنند.

حسین پناهی / شـــعر پارسی

نکند میــلِ دلِ من به تماشایِ چمن
که تماشای دلْ آن‌جاست که دلدار آن‌جاست

سعدی / شـــعر پارسی

پشت روز روشنم، شام سیاهی دیگر است
آنچه آن را کوه خواندم، پرتگاهی دیگر است

شاید از اول نباید عاشق هم می‌شدیم
این درست؛ اما جدایی اشتباهی دیگر است

در شب تلخ جدایی، عشق را نفرین مکن
این قضاوت، انتقام از بی‌گناهی دیگر است

روزگاری دل سپردن‌ها دلیل عشق بود
اینک اما دل بریدن‌ها گواهی دیگر است

دردِدل کردن برای چشم ظاهربین خطاست
آنچه با آئینه خواهم گفت آهی دیگر است

فاضل نظری / شـــعر پارسی

بیدار هر که گشت در ایران رود به دار
بیدار و زندگانی بی دارم آرزوست!

عارف قزوینی / شـــعر پارسی

می‌کِشم‌ همراه او
زین شهرِ غمگین رخت
مردمان با دیده‌یِ حیران
زیرِ لب، آهسته می‌گویند
دخترِ خوشبخت!

فروغ‌ فرخزاد / شـــعر پارسی

‌دل داده‌ام بر باد
بر هر چه بادا باد ...

قیصر امین‌پور / شـــعر پارسی

‌از دلِ خونگرمِ ما پیکان کشیدن مشکل است
چون توان کردنْ دو یکدل را ز یکدیگر جدا؟

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

بگذار سر به سینه‌ی من تا بگویمت
اندوه چیست، عشق کدامست، غم کجاست

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

سزاست گر برود رود خون ز سینه‌ی دوست
که برق دشنه‌ی دشمن ندید و دست پلید

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

هرکه نامخت از گذشتِ روزگار
نیز ناموزد ز هیچ آموزگار!

رودکی / شـــعر پارسی

«جان» را چه خوشی باشد؟
بی‌صحبتِ «جانانه» ...

مولانا / شـــعر پارسی

‌بنشین
که تو را نیست کسی
یارتر از من ...

هلالی جغتایی / شـــعر پارسی

‌جز نقش تو در نظر نیامد ما را
جز کوی تو رهگذر نیامد ما را

خواب ارچه خوش آمد همه را در عهدت
حقا که به چشم در نیامد ما را

حافظ / شـــعر پارسی

دموکراسی؟
آری... حتماً.
اما، با زنی دیوانه چون من چه می‌کنی
که پیاپی
به دیکتاتوریِ عشقِ تو
رأی می‌دهد؟!

غادة السمان / شـــعر پارسی