هر گوشه کسی صحبتِ تو می‌کند اما
یک شهر به هنگامِ تماشایِ تو لال است

مجید باقرزاده / شـــعر پارسی

می‌بینم‌‌ آن‌ شکفتنِ‌ شادی‌ را
پروازِ‌ بلندِ‌ آدمیزادی‌ را
آن جشنِ بزرگِ روزِ آزادی را...

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

خاورمیانه را آفرید
از روی چشم‌های شرقی‌ات
پرآشوب، رنجور، خسته و زیبا

نزار قـبانی / شـــعر پارسی

‌هر ساعتم اندرون بجوشد خون را
و آگاهی نیست مردم بیرون را

الا مگر آنکه روی لیلی دیدست
داند که چه درد می‌کشد مجنون را؟

سعدی / شـــعر پارسی

نیست پروا تلخکامان را ز تلخی‌هایِ عشق
آب دریا در مذاقِ ماهیِ دریا خوش است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

نگاهِ تو
انعکاسِ صامتِ گرفتگیِ صدایِ یک فریاد است...
به من نگاه کن!
بگذار من
در سکوتِ صدایِ نگاهِ تو...
تراژدیِ مرگِ همه‌ی فریادها را
تــجــربــه کــنــم...

کارو دردریان / شـــعر پارسی

در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم
همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند

شهریار / شـــعر پارسی

هرچه داریم ز سودایِ تو دلبر داریم
حیف باشد که ز سودایِ تو دلْ برداریم

سعدی / شـــعر پارسی

بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود
بی‌عشق وجود خوب و موزون نشود

صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد
بی‌جنبش عشق در مکنون نشود

مولانا / شـــعر پارسی

شاید نیاز داری این شعر اخوان ثالث رو بخونی که میگه:

کم مَبین خود را، که از بسیار هم بیشی ...

اخوان ثالث / شـــعر پارسی

آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد
هر کسی را هر چه لایق بود داد

سعدی / شـــعر پارسی

آن صبر که در حوصله غیر نگنجد
در ماست که خارج بود از طاقت ایوب

حاجب شیرازی / شـــعر پارسی

دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند
یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند

نظر آنان که نکردند درین مشتی خاک
الحق انصاف توان داد که صاحب نظرند

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آنست که نامش به نکویی نبرند

سعدی / شـــعر پارسی

بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدن
آب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن

اوحدی مراغه‌ای / شـــعر پارسی

ماییم و شبِ تار و غمِ یار و دگر هیچ
صبر کم و بی‌تابی بسیار و دگر هیچ

عرفی شیرازی / شـــعر پارسی

دست حافظ به در از جامۀ خواب
هِشته در دست یکی جامِ شراب

ایرج میرزا / شـــعر پارسی

چـو بـا تـخت، مـنبـر بـرابــر شود
همه نــــام، بـوبکر و عـمَر شـود

زیـــان کـسـان از پی سـود خـویـش
بــجــویــنـد و دیـن اندر آرند پیش

بـــریــزنــد خــون از پــی خـواسـتـه
شــود روزگــار مـهــان کــاســتــه

فــردوسی / شـــعر پارسی

بی‌ رخ جان‌پرور جانان مرا از جان چه حظ؟

وحشی بافقی / شـــعر پارسی

کاش آن به خشم رفتهٔ ما آشتی‌کنان
بازآمدی که دیدهٔ مشتاق بر در است

سعدی / شـــعر پارسی

رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بی‌آنکه دلم سیر شد از دیدارش

او رفت و نماند در دلم تیمارش
آری برود گل و بماند خارش

مولانا / شـــعر پارسی