ما حریفان کهنسال جهان ازلیم
طفل شش روزه عالم ندهد بازی ما

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده‌ام
خارم ولی به سایهٔ گل آرمیده‌ام

رهی معیری / شـــعر پارسی

کتابی
خلوتی
شعری، سکوتی
مرا مستی و سکر زندگانیست
چه غم گر در بهشتی ره ندارم
که در قلبم بهشتی جاودانیست ...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

گفته بودی که چرا محو تماشای منی؟
آن چنان مات که یکدم مژه برهم نزنی!

مژه برهم نزنم تا كه ز دستم نرود
ناز چشم تو به قدر مژه برهم زدنی...

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

گویند سنگ لَعل شود در مَقامِ صبر
آری شود، ولیک به خونِ جگر شود

حافظ / شـــعر پارسی

از رنجی خسته‌ام، که از آنِ من نیست
بر خاکی نشسته‌ام، که از آنِ من نیست
از دردی گریسته‌ام، که از آنِ من نیست

احمد شاملو / شـــعر پارسی

جانا سری به دوشم و دستی به دِل گذار
آخر غمَت به دوش دل و جان کشیده‌ام...

شهریار / شـــعر پارسی

سلاخی می گریست
به قناری کوچکی
دلباخته بود ...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

شبيه سرزمينى كه يكى در آن بپاخيزد
يكى در من شبيه تو خيال كودتا دارد!

جواد منفرد / شـــعر پارسی

جرعه به جرعه می‌دهم شعر به نوش دلبرم
دل که نکرد اثر به او، شعر کند مگر اثر...

حافظ / شـــعر پارسی

بلدم تكیه كنم باز به دیوار خودم
یا حصاری بکشم دور و بر غار خودم
بلدم آه به آه از تو بگویم هر بار
تا بسازم قفس از غصه‌ی بسیار خودم...!

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

هرگزم نقش تو از لوحِ دلِ و جان نرود
هرگز از یادِ من آن سروِ خرامان نرود

حافظ / شـــعر پارسی

عاشق آن نیست که هر لحظه زند لاف محبت
مرد آن‌ست که لب بندد و بازو بگشاید

قاآنی / شـــعر پارسی

به زیورها نکورویان بیارایند گر خود را
تو بی‌زیور چنان خوبی که عالم را بیارایی

سیف فرغانی / شـــعر پارسی

‌دلم تا برایت تنگ می‌شود؛
نه شعر می‌خوانم
نه ترانه گوش می‌دهم،
دلم تا برایت تنگ می‌شود؛
می‌نشینم، اسمت را می‌نویسم
می‌نویسم
می‌نویسم
می‌نویسم
بعد می‌گویم:
اینهمه او
پس چرا دلتنگی؟

گروس عبدالملکیان / شـــعر پارسی

تو را بَدَل نتوان یافت در جهان که گلاب
نه کار آب کند گر چه آب‌‌مانندست...

طالب آملی / شـــعر پارسی

ندانی که ایران نشست منست
جهان سر به سر زیر دست ِ منست

هنر نزد ایرانیان است و بـــس
ندادند شـیرِ ژیان را به کــس

همه یکدلانند یـزدان‌شناس
بـه نیکـی ندارنـد از بـد هـراس

چنین گفت موبد که مردن به نام
بـه از زنـده دشمـن بر او شادکام

اگر کُشــت خواهــد تو را روزگــار
چــه نیکــوتر از مـرگ در کـــارزار

فــردوسی / شـــعر پارسی

خوابِ شبم ربوده‌ای مونسِ من تو بوده‌ای
دردِ توام نموده‌ای غیرِ تو نیست سودِ من

مولانا / شـــعر پارسی

عشق بعد از مرگ هم بی‌اعتنا از من گذشت
رد پایش بر مزارم گرچه باقی مانده است...!

فاضل نظری / شـــعر پارسی

نه یوسفم، نه سیاوش، به نفس کشتن و پرهیز
که آورد دلم ای دوست! تاب وسوسه‌هایت

حسین منزوی / شـــعر پارسی