شب، آن لحظه‌ای‌ست که همه‌چیز بی‌صدا و بی‌معنا می‌شود، حتی خود رنج.

-آلبر کامو

روی خاکی کهن ایستاده‌ایم؛
قرن ها گذشته، اما روحـ.ـمان همچنان استوار و
هر قدم ما ادامه یک حماسه است
در دل سنگ ها و ستون ها قصه هایی نهفته است
که هنوز الهام بخش دل های ماست.
اینجا شکست معنی ندارد
این سرزمین همیشه برای ایستادن ساخته شده

جان من و جان تو را
هردو به هم دوخت قضا

مولانا / شـــعر پارسی

آشنای خود چون گشتی ز آشنا فارغ شدی
تا ز خود بیگانه‌ای از آشنایان چاره نیست

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

بحریست جهان، عشق در او کشتی نوح است
موج خطرش سلسله جنبانی عقل است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

تنم فرسود
و عقلم رفت
و عشقم همچنان باقی ...!

سعدی / شـــعر پارسی

سال نو آمد غم بیهوده خوردن خوب نیست
می بخور وحشی خدا داند که در آینده چیست

وحشی بافقی / شـــعر پارسی

از آن چرم کاهنگران پشت پای
بپوشند هنگام زخم درای

همان کاوه آن بر سر نیزه کرد
همان گه ز بازار برخاست گرد

فردوسی / شـــعر پارسی

این
گردِ
سُمِ
خرانِ
شما
نیز
بگذرد.‌..


سیف‌فرغانی / شـــعر پارسی

اگرچه عشق وطن می‌کشد مرا اما
خوشم به مرگ که این دوست خیرخواه من است

عارف‌قزوینی / شـــعر پارسی

نخواهیم بر گاه ضحاک را
مر آن اژدهادوش ناپاک را

فردوسی / شـــعر پارسی

کاروانگاهِ حوادث سینۀ مجروح ماست
رو به ما دارد غم عالم به هر جا می‌رویم

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

‌هر سر به هوای سر و سامانی و ما را
در دل به جز آزادیِ ایران، هوسی نیست!

فرخی یزدی / شـــعر پارسی

بشنو اکنون که زیرِ زخمِ تبر
این درخت جوان چه می‌گوید:
هر نهالی که برکَنند، به جاش
جنگلی سرکشیده می‌روید

های! جلادِ سروهای جوان!
ای رفیقِ همیشه‌­‌ی تیشه
باش تا برکَنیم­ت از ریشه...!

حسین منزوی / شـــعر پارسی