Audio
👍6👎1
حقیقت خودگستر است اما تحمیل ناشدنی.
با پرخاش و عربده‌جویی هیچ آموزه‌ای راستین‌تر و هیچ حقیقتی حقیقت‌تر نمی‌شود.
باورها، تجربه‌ها و حادثات درونی فردی‌اند و تنها به کار آن کس می‌آیند که از آنِ اویند و نمی‌توانشان از برون به نظم کشید و در فرمان آورد.
اگر حقیقتی هزاران بار نیز تشبث به نام خدا بجوید و خود را مقدس بخواند، هرگز این حق را نمی‌یابد که بر تقدس ِجان آدمی که پرداخته‌ی دست آفریدگار جهان است، دست بِدِرازد و نابود کند آن را، در حالی که نزد فرد جزم‌اندیش و دعوی‌پرست، جان میرنده آدمی در برابر نامیرایی آرمانها پشیزی نمی‌ارزد.
وجدان بیدار/اشتفان تسوایگ
@Tafakkor
با پرخاش و عربده‌جویی هیچ آموزه‌ای راستین‌تر و هیچ حقیقتی حقیقت‌تر نمی‌شود.
باورها، تجربه‌ها و حادثات درونی فردی‌اند و تنها به کار آن کس می‌آیند که از آنِ اویند و نمی‌توانشان از برون به نظم کشید و در فرمان آورد.
اگر حقیقتی هزاران بار نیز تشبث به نام خدا بجوید و خود را مقدس بخواند، هرگز این حق را نمی‌یابد که بر تقدس ِجان آدمی که پرداخته‌ی دست آفریدگار جهان است، دست بِدِرازد و نابود کند آن را، در حالی که نزد فرد جزم‌اندیش و دعوی‌پرست، جان میرنده آدمی در برابر نامیرایی آرمانها پشیزی نمی‌ارزد.
وجدان بیدار/اشتفان تسوایگ
@Tafakkor
👍44
امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم
👇به نام خدا
وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيل
و بر هر چیز هم او نگهبان است.
زمر/۶۲
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
سخت‌ترین مفاهیم را می‌توان به ساده‌ترین ذهن‌ها آموخت، اگر باوری از پیش در آن جا نیفتاده باشد.
تولستوی
@Tafakkor
👇به نام خدا
وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيل
و بر هر چیز هم او نگهبان است.
زمر/۶۲
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
سخت‌ترین مفاهیم را می‌توان به ساده‌ترین ذهن‌ها آموخت، اگر باوری از پیش در آن جا نیفتاده باشد.
تولستوی
@Tafakkor
Telegram
attach 📎
👍33
غیرممکن است کسی متفکر خوب اما پرسندهٔ بدی باشد. پرسش‌ها تعیین می‌کنند چه کار باید کرد، مشکل را بیان می‌کنند و نشان می‌دهند مسئله چیست. پرسش‌ها پیش‌برندهٔ تفکرند، ولی پاسخ‌ها نشانهٔ توقف کامل در تفکر. تفکر فقط هنگامی ادامه می‌یابد و به کاوشگری بدل میشود که هر پاسخ، پرسش‌های جدیدی برانگیزد. ذهن بدون پرسش درواقع زنده نیست. بدون پرسش هیچ درکی اتفاق نمی‌افتد. پرسش‌های سطحی منجر به درک سطحی می‌شوند و پرسش‌های مبهم منجر به درک مبهم. ذهنی که فعالانه پرسشگری نمی‌کند، عملاً مشغول یادگیری نیست.
ریچارد پل
@Tafakkor
ریچارد پل
@Tafakkor
👍38
ما بیشرفها!
رحیم قمیشی
ناصر دانشفر، دوست بسیار عزیز و جانبازم خبر داده بزودی برای چند سالی می‌رود زندان. به جرم نقد کردن.
مهدی محمودیان، رفیق خوبم نیز، خبر داده به‌زودی باید برود زندان.
برادر رزمنده‌ام، اکبر دانش‌سرارودی خبر داده بالاخره قبول کرده‌اند با پابند الکترونیکی بیاید خانه، شاید خانواده‌اش کمتر صدمه ببینند. او باید تحت‌الحفظ باشد. خطرناک است!
استاد عزیزم دکتر علیرضا بهشتی شیرازی هم، حکم محکومیتش را گرفته، شاید همین روزها ساک کوچکش را بردارد، برود زندان.
دوست عزیزم جواد دردکشان همینطور.
و چقدر بی‌نام و نشان‌ها که بی‌صدا می‌روند زندان و هیچکس خبردار نمی‌شود.
از خانواده آقای تاج‌زاده خجالت می‌کشم سراغی بگیرم، یا حالشان را بپرسم. از بس حبس مصطفی و بسیاری هم‌بندهای بیگناهش طولانی شد. و هیچکدام به فکرش نبودیم.
همه یادمان رفت حصر پیرمرد و پیرزنی بیمار شد ۱۶ سال و ۱۷ سال.
ما بیشرفها مانده‌ایم.
وقتی گفتند ماشینی به رگبار بسته شده و کودکی زیبا جانش را از دست داده، ما خیلی کار داشتیم.
وقتی خبر دادند کولبری هدف قرار گرفته، ما فرصت فکر کردن نداشتیم.
خبر دادند جوان‌هایی بدون آنکه اتهام قتلی در پرونده‌شان باشد، حکم اعدام گرفته‌اند، ما اصلاً وقت نداشتیم. ما لال شده بودیم!
وقتی شنیدیم چند هزار نفر در یکی دو شب جان باختند، فکر کردیم این تنها یک خبر است! هزار یک عدد است، آدم‌ها آسان می‌میرند.
وقتی گفتند مادر یکی از کشته شده‌ها، به زندگی‌اش خاتمه داد، کک‌مان هم نگزید.
ما حتی نپرسیدیم کمیته حقیقت‌یابی اصلاً تشکیل شد. خانواده‌هایشان الان چه می‌کشند.
خانواده قربانیان، هواپیمای اکراینی زنده‌اند!
خانواده‌های جوان از دست داده.
ما بیشرف شده بودیم!
دوستم، پسرش سال‌ها کار کرده بود، به هزار دردسر و شب نخوابی، و دو سه شیفت کار کردن، سه میلیارد تومان جمع کرده بود. پدر به او گفته بود من هم تمام پس اندازم را در اختیارت می‌گذارم، یک سر پناه کوچک برای خودت تهیه کنی، شاید انگیزه‌ای برای تشکیل زندگی پیدا کند. می‌گفت چند هفته است به هر بنگاهی سپرده شش میلیارد توانسته فراهم کند، دریغ از یک پیشنهاد!
می‌گوید گفته‌اند خودتان را خسته نکنید، با این مبالغ اندک خانه پیدا نخواهید کرد!
مردم از کجا بیاورند ، همه دزد شوند، مثل شما؟
ما نشستیم تماشا کردیم، جوان‌ها ذره ذره آب شدند. ما تماشا کردیم استعدادها، همه ساک بستند و رفتند، که ایران نمی‌شود زندگی کرد.
اشک‌های ما دیگر خشکیده بود.
ما فقط نگاه کردیم همه چیز گران شد و گران‌تر، آنقدری که سیر کردن شکم ها هم شد یک آرزو، ما نگاه کردیم چطور شخصیت پدرها و مادرها له میشود، همان وقتی که در تأمین نیازهای اولیه زندگی فرزندان‌شان در می‌مانند.
ما بیشرف بودیم. ما ساکت ماندیم.
ما به فکر آن بودیم، دردسری برایمان درست نشود.
ما به فکر آن بودیم، هنوز زنده‌ایم!
وقتی دیدیم سرزمین‌مان آرام آرام می‌سوزد.
وقتی دیدیم ظلم توجیه میشود با بهانه حفظ حکومت.
این شرف ما بود که می‌سوخت و محو می‌شد.
ما گم‌شده بودیم
در توهم زندگی
فکر کردیم نفس‌کشیدن معنایش زندگی است!
فکر کردیم زنده ماندن بدون شرف، افتخار است.
ما بیشرفها ماندیم!
ما که سکوت مرگ، بر زندگی‌مان سایه انداخته
ما که مُرده‌ایم، فقط نمی‌دانیم!
و فکر کردیم خوش شانسیم زنده مانده‌ایم!
ما آن وقتی که شرف‌مان را کنار گذاشتیم
دیگر زندگی نکردیم.
همان وقتی که ترسیدیم از حق هم دفاع کنیم
دروغ شنیدیم و ساکت ماندیم. ترسیدیم صدمه‌ای ببینیم
ترسیدیم چشم‌هایمان را باز کنیم
مبادا کتک بخوریم ما شرف‌مان را جا گذاشتیم
همان وقتی که تصمیم گرفتیم فقط به آسایش خودمان فکر کنیم!
ما بیشرفی را زندگی‌ای معمولی دیدیم
و ندانستیم این نه مرگی تدریجی
که خود مرگ است!
شرمگین، ما بیشرفها مانده‌ایم.
@Tafakkor
رحیم قمیشی
ناصر دانشفر، دوست بسیار عزیز و جانبازم خبر داده بزودی برای چند سالی می‌رود زندان. به جرم نقد کردن.
مهدی محمودیان، رفیق خوبم نیز، خبر داده به‌زودی باید برود زندان.
برادر رزمنده‌ام، اکبر دانش‌سرارودی خبر داده بالاخره قبول کرده‌اند با پابند الکترونیکی بیاید خانه، شاید خانواده‌اش کمتر صدمه ببینند. او باید تحت‌الحفظ باشد. خطرناک است!
استاد عزیزم دکتر علیرضا بهشتی شیرازی هم، حکم محکومیتش را گرفته، شاید همین روزها ساک کوچکش را بردارد، برود زندان.
دوست عزیزم جواد دردکشان همینطور.
و چقدر بی‌نام و نشان‌ها که بی‌صدا می‌روند زندان و هیچکس خبردار نمی‌شود.
از خانواده آقای تاج‌زاده خجالت می‌کشم سراغی بگیرم، یا حالشان را بپرسم. از بس حبس مصطفی و بسیاری هم‌بندهای بیگناهش طولانی شد. و هیچکدام به فکرش نبودیم.
همه یادمان رفت حصر پیرمرد و پیرزنی بیمار شد ۱۶ سال و ۱۷ سال.
ما بیشرفها مانده‌ایم.
وقتی گفتند ماشینی به رگبار بسته شده و کودکی زیبا جانش را از دست داده، ما خیلی کار داشتیم.
وقتی خبر دادند کولبری هدف قرار گرفته، ما فرصت فکر کردن نداشتیم.
خبر دادند جوان‌هایی بدون آنکه اتهام قتلی در پرونده‌شان باشد، حکم اعدام گرفته‌اند، ما اصلاً وقت نداشتیم. ما لال شده بودیم!
وقتی شنیدیم چند هزار نفر در یکی دو شب جان باختند، فکر کردیم این تنها یک خبر است! هزار یک عدد است، آدم‌ها آسان می‌میرند.
وقتی گفتند مادر یکی از کشته شده‌ها، به زندگی‌اش خاتمه داد، کک‌مان هم نگزید.
ما حتی نپرسیدیم کمیته حقیقت‌یابی اصلاً تشکیل شد. خانواده‌هایشان الان چه می‌کشند.
خانواده قربانیان، هواپیمای اکراینی زنده‌اند!
خانواده‌های جوان از دست داده.
ما بیشرف شده بودیم!
دوستم، پسرش سال‌ها کار کرده بود، به هزار دردسر و شب نخوابی، و دو سه شیفت کار کردن، سه میلیارد تومان جمع کرده بود. پدر به او گفته بود من هم تمام پس اندازم را در اختیارت می‌گذارم، یک سر پناه کوچک برای خودت تهیه کنی، شاید انگیزه‌ای برای تشکیل زندگی پیدا کند. می‌گفت چند هفته است به هر بنگاهی سپرده شش میلیارد توانسته فراهم کند، دریغ از یک پیشنهاد!
می‌گوید گفته‌اند خودتان را خسته نکنید، با این مبالغ اندک خانه پیدا نخواهید کرد!
مردم از کجا بیاورند ، همه دزد شوند، مثل شما؟
ما نشستیم تماشا کردیم، جوان‌ها ذره ذره آب شدند. ما تماشا کردیم استعدادها، همه ساک بستند و رفتند، که ایران نمی‌شود زندگی کرد.
اشک‌های ما دیگر خشکیده بود.
ما فقط نگاه کردیم همه چیز گران شد و گران‌تر، آنقدری که سیر کردن شکم ها هم شد یک آرزو، ما نگاه کردیم چطور شخصیت پدرها و مادرها له میشود، همان وقتی که در تأمین نیازهای اولیه زندگی فرزندان‌شان در می‌مانند.
ما بیشرف بودیم. ما ساکت ماندیم.
ما به فکر آن بودیم، دردسری برایمان درست نشود.
ما به فکر آن بودیم، هنوز زنده‌ایم!
وقتی دیدیم سرزمین‌مان آرام آرام می‌سوزد.
وقتی دیدیم ظلم توجیه میشود با بهانه حفظ حکومت.
این شرف ما بود که می‌سوخت و محو می‌شد.
ما گم‌شده بودیم
در توهم زندگی
فکر کردیم نفس‌کشیدن معنایش زندگی است!
فکر کردیم زنده ماندن بدون شرف، افتخار است.
ما بیشرفها ماندیم!
ما که سکوت مرگ، بر زندگی‌مان سایه انداخته
ما که مُرده‌ایم، فقط نمی‌دانیم!
و فکر کردیم خوش شانسیم زنده مانده‌ایم!
ما آن وقتی که شرف‌مان را کنار گذاشتیم
دیگر زندگی نکردیم.
همان وقتی که ترسیدیم از حق هم دفاع کنیم
دروغ شنیدیم و ساکت ماندیم. ترسیدیم صدمه‌ای ببینیم
ترسیدیم چشم‌هایمان را باز کنیم
مبادا کتک بخوریم ما شرف‌مان را جا گذاشتیم
همان وقتی که تصمیم گرفتیم فقط به آسایش خودمان فکر کنیم!
ما بیشرفی را زندگی‌ای معمولی دیدیم
و ندانستیم این نه مرگی تدریجی
که خود مرگ است!
شرمگین، ما بیشرفها مانده‌ایم.
@Tafakkor
👍101👎4
ارغند
Tafakkor
وقتی تاریخ‌نویسی می‌نویسد:
در جنگی صد نفر کشته شدند و به‌سهولت درمی‌گذرد!
تو تأمل کن و بر آن بنگر؛
(کشته‌شدگان خونین دی‌ماه)
صد نفر،
صد روح،
صد رودخانه و صد خیابان
و صد پنجره
و صد زن
و صد برگ‌ریزان
صدها رؤیا
و صدها کودک
هزاران بوسه، هزاران باغ
و آن چشمانِ شاعر است که در آن صد جانِ کشته؛
صد نی‌لبک و صد ترانه
و هزار تبسم گل
و هزار آینه شکسته‌ی آفتاب
و هزار قطره‌ی اشک
خدا را می‌بیند.
شیرکو بیکس
@Tafakkor
در جنگی صد نفر کشته شدند و به‌سهولت درمی‌گذرد!
تو تأمل کن و بر آن بنگر؛
(کشته‌شدگان خونین دی‌ماه)
صد نفر،
صد روح،
صد رودخانه و صد خیابان
و صد پنجره
و صد زن
و صد برگ‌ریزان
صدها رؤیا
و صدها کودک
هزاران بوسه، هزاران باغ
و آن چشمانِ شاعر است که در آن صد جانِ کشته؛
صد نی‌لبک و صد ترانه
و هزار تبسم گل
و هزار آینه شکسته‌ی آفتاب
و هزار قطره‌ی اشک
خدا را می‌بیند.
شیرکو بیکس
@Tafakkor
👍61
امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم
👇به نام خدا
وَ مَا تُنفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللهِ
جز براى رضاى خدا، انفاق نکنید
بقره/۲۷۲
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
پدر ما چگونه باید خدا را دوست داشته باشیم ؟
از راه دوست داشتن مردم، فرزند.
کازانتراکیس
@Tafakkor
👇به نام خدا
وَ مَا تُنفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللهِ
جز براى رضاى خدا، انفاق نکنید
بقره/۲۷۲
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
پدر ما چگونه باید خدا را دوست داشته باشیم ؟
از راه دوست داشتن مردم، فرزند.
کازانتراکیس
@Tafakkor
Telegram
attach 📎
👍43
آمریکا و جهان
می‌بینیم که آمریکا به خود اجازه می‌دهد که در هر نقطۀ دنیا بی‌نظمی احساس شد، فوراً دست‌به‌کار شود. و اما این «نظم» چیست؟ بر وفق چه مبادی و اصولی سنجیده میشود؟ البته، حکم نظم و بی‌نظمی و لزوم مداخله و عدم مداخله با خود آمریکاست و نمونه‌هایی که از بعد از جنگ دوم در برابر ما قرار دارد، نشان می‌دهد که موضوع رابطۀ مستقیم با منافع آمریکا داشته: هر جا منافع و مصالح او با مانعی روبه‌رو شده، نظم به هم خورده است!
مشکل بزرگ این است که آمریکا مصالح دنیا را با مصالح خود مشتبه کرده است؛ یعنی هر جا منافع او در خطر افتاده، وانمود کرده است که منافع دنیا در خطر افتاده؛ و حال آنکه در اکثر موارد قضیه درست عکس بوده است؛ آنچه ما تاکنون دیده‌ایم، به‌خصوص مصلحت ملت‌های ضعیف و فقیر، درست در جهت مخالف منافع آمریکا سیْر کرده.
حدود بیست سال قبل پس از کشتن صدام توسط آمریکا؛
صدام حسین قربانی سیاستِ وقت‌‌پرستی کشورهای جهان‌مدار شد. یعنی نفع، برتر از هر چیز. سیاست بازگذاردن دست هر نظام؛ به شرط آنکه سود را تأمین کند.
محمدعلی اسلامی ندوشن
@Tafakkor
می‌بینیم که آمریکا به خود اجازه می‌دهد که در هر نقطۀ دنیا بی‌نظمی احساس شد، فوراً دست‌به‌کار شود. و اما این «نظم» چیست؟ بر وفق چه مبادی و اصولی سنجیده میشود؟ البته، حکم نظم و بی‌نظمی و لزوم مداخله و عدم مداخله با خود آمریکاست و نمونه‌هایی که از بعد از جنگ دوم در برابر ما قرار دارد، نشان می‌دهد که موضوع رابطۀ مستقیم با منافع آمریکا داشته: هر جا منافع و مصالح او با مانعی روبه‌رو شده، نظم به هم خورده است!
مشکل بزرگ این است که آمریکا مصالح دنیا را با مصالح خود مشتبه کرده است؛ یعنی هر جا منافع او در خطر افتاده، وانمود کرده است که منافع دنیا در خطر افتاده؛ و حال آنکه در اکثر موارد قضیه درست عکس بوده است؛ آنچه ما تاکنون دیده‌ایم، به‌خصوص مصلحت ملت‌های ضعیف و فقیر، درست در جهت مخالف منافع آمریکا سیْر کرده.
حدود بیست سال قبل پس از کشتن صدام توسط آمریکا؛
صدام حسین قربانی سیاستِ وقت‌‌پرستی کشورهای جهان‌مدار شد. یعنی نفع، برتر از هر چیز. سیاست بازگذاردن دست هر نظام؛ به شرط آنکه سود را تأمین کند.
محمدعلی اسلامی ندوشن
@Tafakkor
👍19
مشکل رابطه‌های ما از جایی آغاز میشود که مرز میان تنهایی و درهم‌آمیختگی را گم می‌کنیم.
اگر تنهایی را به عنوان بخشی از زندگی نپذیریم، فلسفه‌اش را ندانیم و شیوه‌ی کنار آمدن با آن را نیاموزیم؛ یا برای فرار از تنهایی به تمامی به بخشی از دیگری بدل می‌شویم و یا او را به سطح ابزاری برای مقابله با تنهایی، پایین می‌آوریم.
بهترین شکل رابطه آن است که در عین احساس تعلق، استقلال‌مان را حفظ کنیم. و کسی می‌تواند چنین رابطه‌ی عمیق و بادوامی برقرار کند که رویارویی با تنهایی را آموخته باشد.
روان درمانی اگزیستانسیال
اروین_د_یالوم
@Tafakkor
اگر تنهایی را به عنوان بخشی از زندگی نپذیریم، فلسفه‌اش را ندانیم و شیوه‌ی کنار آمدن با آن را نیاموزیم؛ یا برای فرار از تنهایی به تمامی به بخشی از دیگری بدل می‌شویم و یا او را به سطح ابزاری برای مقابله با تنهایی، پایین می‌آوریم.
بهترین شکل رابطه آن است که در عین احساس تعلق، استقلال‌مان را حفظ کنیم. و کسی می‌تواند چنین رابطه‌ی عمیق و بادوامی برقرار کند که رویارویی با تنهایی را آموخته باشد.
روان درمانی اگزیستانسیال
اروین_د_یالوم
@Tafakkor
👍37
امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم
👇به نام خدا
وَلاتُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
در روى زمين، فساد نكنيد
اعراف/۸۵
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
دوامِ عمرِ مرام‌ها و مسلک‌ها بستگی دارد به آنکه تا چه اندازه بتواند جوابگو به مردمِ خود باشند.
دکتر اسلامی نُدوشن
@Tafakkor
👇به نام خدا
وَلاتُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
در روى زمين، فساد نكنيد
اعراف/۸۵
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
دوامِ عمرِ مرام‌ها و مسلک‌ها بستگی دارد به آنکه تا چه اندازه بتواند جوابگو به مردمِ خود باشند.
دکتر اسلامی نُدوشن
@Tafakkor
Telegram
attach 📎
👍34
«ما دیگر جوان نیستیم. دیگر نمی‌خواهیم جهان را به تسخیر خود درآوریم. ما در حال گریزیم. از خودمان می‌گریزیم. از زندگی خودمان. هجده ساله بودیم و تازه شروع کرده بودیم به عشق ورزیدن به زندگی و جهان؛ و ناچار شدیم آن را تکه‌تکه کنیم.»
تفسیر:
اریش ماریا رمارک در این جمله، صدای نسلی است که جنگ از آنها دزدیده است؛ نه فقط جوانی‌شان را، که ایمانشان به زندگی را. آنها در آستانهٔ عاشق‌شدن بودند که تاریخ، اسلحه به دستشان داد. حالا دیگر نه شورِ فتح دارند، نه امیدی به آینده. تنها چیزی که مانده، گریز است؛ گریز از خود، از خاطره‌ها، از زندگی‌ای که هرگز نزیسته‌اند. این تلخ‌ترین زخم جنگ است؛ نه کشته‌شدن، بلکه زنده‌ماندنی که از درون ویران است. رمارک اینجا هیچ قهرمانی نمی‌سازد، فقط حقیقت را رو می‌کند. جنگ، حتی بازماندگانش را هم می‌کُشد.
در غرب خبری نیست
اریش ماریا رمارک
@Tafakkor
تفسیر:
اریش ماریا رمارک در این جمله، صدای نسلی است که جنگ از آنها دزدیده است؛ نه فقط جوانی‌شان را، که ایمانشان به زندگی را. آنها در آستانهٔ عاشق‌شدن بودند که تاریخ، اسلحه به دستشان داد. حالا دیگر نه شورِ فتح دارند، نه امیدی به آینده. تنها چیزی که مانده، گریز است؛ گریز از خود، از خاطره‌ها، از زندگی‌ای که هرگز نزیسته‌اند. این تلخ‌ترین زخم جنگ است؛ نه کشته‌شدن، بلکه زنده‌ماندنی که از درون ویران است. رمارک اینجا هیچ قهرمانی نمی‌سازد، فقط حقیقت را رو می‌کند. جنگ، حتی بازماندگانش را هم می‌کُشد.
در غرب خبری نیست
اریش ماریا رمارک
@Tafakkor
👍31
بحران و استحاله حقوق بنیادین در ایران
در ایران، یکی از وجوه مهم بحران حکمرانی را می‌توان در جابه‌جایی مرز میان «حق» و «امتیاز» مشاهده کرد. به این معنا که برخورداری از امکاناتی که در یک نظم سیاسی پاسخ‌گو باید جزئی از حقوق عمومی و شهروندی تلقی شوند، به‌تدریج تابعی از میزان انطباق فرد با ساختار قدرت می‌شوند. در چنین وضعی، مسئله فقط کمبود منابع یا ناکارآمدی اداری نیست، بلکه سازوکاری شکل می‌گیرد که در آن دسترسی به مسکن، غذای باکیفیت، درمان، آموزش، دسترسی آزاد به اینترنت، اطلاعات معتبر و امکان جابه‌جایی، از حوزه حقوق عمومی به قلمرو امتیازات قابل اعطا یا سلب منتقل میشود. پیامد سیاسی این تحول آن است که حکومت می‌تواند کاهش یا محدودیت یک حق را نه به‌عنوان شکست در انجام وظیفه، بلکه همچون موهبتی که در شرایط خاص اعطا کرده است عرضه کند؛ و شهروند نیز به‌جای مطالبه حق، ناگزیر به قدردانی برای دریافت حداقل‌های زندگی شود. در این چارچوب، بحران زمانی عمیق‌تر میشود که قدرت سیاسی به‌جای پذیرش مسئولیت وضعیت موجود، خودِ محدودیت و محرومیت را به ابزاری برای کنترل اجتماعی و بازتولید وابستگی شهروندان تبدیل کند.
زهرا مهر
@Tafakkor
در ایران، یکی از وجوه مهم بحران حکمرانی را می‌توان در جابه‌جایی مرز میان «حق» و «امتیاز» مشاهده کرد. به این معنا که برخورداری از امکاناتی که در یک نظم سیاسی پاسخ‌گو باید جزئی از حقوق عمومی و شهروندی تلقی شوند، به‌تدریج تابعی از میزان انطباق فرد با ساختار قدرت می‌شوند. در چنین وضعی، مسئله فقط کمبود منابع یا ناکارآمدی اداری نیست، بلکه سازوکاری شکل می‌گیرد که در آن دسترسی به مسکن، غذای باکیفیت، درمان، آموزش، دسترسی آزاد به اینترنت، اطلاعات معتبر و امکان جابه‌جایی، از حوزه حقوق عمومی به قلمرو امتیازات قابل اعطا یا سلب منتقل میشود. پیامد سیاسی این تحول آن است که حکومت می‌تواند کاهش یا محدودیت یک حق را نه به‌عنوان شکست در انجام وظیفه، بلکه همچون موهبتی که در شرایط خاص اعطا کرده است عرضه کند؛ و شهروند نیز به‌جای مطالبه حق، ناگزیر به قدردانی برای دریافت حداقل‌های زندگی شود. در این چارچوب، بحران زمانی عمیق‌تر میشود که قدرت سیاسی به‌جای پذیرش مسئولیت وضعیت موجود، خودِ محدودیت و محرومیت را به ابزاری برای کنترل اجتماعی و بازتولید وابستگی شهروندان تبدیل کند.
زهرا مهر
@Tafakkor
👍38
امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم
👇به نام خدا
فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
ثابت قدم باشيد و خدا را فراوان ياد كنيد، تا رستگار شويد.
انفال/۴۵
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
انسان آزاد کسی است که بدون آنکه ناچار باشد بهانه‌ای بیاورد، دعوت به یک مهمانی را رد کند.
ژول رنار
@Tafakkor
👇به نام خدا
فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
ثابت قدم باشيد و خدا را فراوان ياد كنيد، تا رستگار شويد.
انفال/۴۵
@Tafakkor
࿐ྀུ༅࿇༅═┅
انسان آزاد کسی است که بدون آنکه ناچار باشد بهانه‌ای بیاورد، دعوت به یک مهمانی را رد کند.
ژول رنار
@Tafakkor
Telegram
attach 📎
👍50
تاریخ را کتاب به کتاب، ورق به ورق و سطر به سطر بخوانید تا ببینید ایران آنقدر که از ایرانی‌ها ضربه خورده آیا از دشمنان خارجی هم آسیب دیده است ؟ از آن روز که ماشین چاپ وارد ایران شد صدها کتاب در مبارزه با استعمار و استثمار منتشر شده است که نتیجه‌گیری اکثر آنها به کی بود کی بود ؟ ما نبودیم ختم شده است . از نظر این دوستان تمام اتفاقات تاریخی ایران از حملۀ مغول تا خشونت‌‌های صفویه و بی‌عرضگی‌های سلطان حسین ، دیوانه شدن نادرشاه ، قتل امیر کبیر ، زن‌بازگی فتحعلی شاه ، انحراف مشروطه ، آمدن رضاخان ، ماجراهای کودتای ٢٨ مرداد و درگیری دکتر مصدق با آیت‌الله کاشانی ، انقلاب سال ١٣۵٧ ، روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی، جنگ ٨ ساله و در کل هر چیزی که باعث عقب افتادگی ایران شده باشد نقشۀ غربی‌هاست و ملت بزرگ ایران هم هیچ نقشی در آن نداشته است.
نترسیم از اینکه اقرار کنیم ایران ما امروز یکی از کشورهای عقب‌افتاده در دنیا محسوب میشود و هی نگوییم ملت بزرگ، ملت نجیب، ملت شجاع، ملتی که وارد دروازه‌های تمدن بشری شده است و یکی از پنج قدرت بزرگ دنیاست. خوب اگر واقعا همین طور است که شما می‌گویید، پس دیگر چرا اینقدر درمانده و عاجزیم؟ چرا با این همه درآمد نفتی طی سی سال گذشته مردم وضعشان این است؟ چرا متوسط کار مفید ایرانی‌ها ۴۵ دقیقه در روز است؟ چرا صنعت اتومبیل‌سازی هنوز بعد از سی و چند سال مونتاژ آشغال تولید می‌کند؟ چرا برای پیشبرد هر کار کوچکی عاجز می‌شویم؟ چرا سن سکته در ایران به زیر ۴٠ سال رسیده است؟ چرا بی‌اعتمادی هر روز گسترده‌تر میشود؟ چرا حجم پرونده‌های دادگستری انقدر افزایش پیدا کرده و هزاران هزار چرای بی‌جواب دیگر …
صادقانه با خود بیندیشیم که ما چگونه ما شدیم زیرا واقعیت این است که کشور ایران با موقعیت جغرافیایی ، آب‌های آزاد، جنگل‌های شمال، معادن غنی و ... سهمش از امکانات امروز دنیا باید خیلی خیلی بیشتر از این باشد که امروز هست. دنبال دلیل می‌گردید، دلیلش خود ما هستیم نه همسایه‌ها و ابرقدرت‌ها، چون اگر ما اینگونه مایی نبودیم این عوامل نیز اثرهای دیگری داشتند. نمیدانم تا کی مدیران کشور با سیاست آزمون و خطا و هزینه از کیسۀ ملت، می‌خواهند منافع این مردم را نابود کنند زیرا ملت ایران استحقاق این همه خفت را ندارد.
جامعه شناسی خودمانی
دکتر حسین نراقی
@Tafakkor
نترسیم از اینکه اقرار کنیم ایران ما امروز یکی از کشورهای عقب‌افتاده در دنیا محسوب میشود و هی نگوییم ملت بزرگ، ملت نجیب، ملت شجاع، ملتی که وارد دروازه‌های تمدن بشری شده است و یکی از پنج قدرت بزرگ دنیاست. خوب اگر واقعا همین طور است که شما می‌گویید، پس دیگر چرا اینقدر درمانده و عاجزیم؟ چرا با این همه درآمد نفتی طی سی سال گذشته مردم وضعشان این است؟ چرا متوسط کار مفید ایرانی‌ها ۴۵ دقیقه در روز است؟ چرا صنعت اتومبیل‌سازی هنوز بعد از سی و چند سال مونتاژ آشغال تولید می‌کند؟ چرا برای پیشبرد هر کار کوچکی عاجز می‌شویم؟ چرا سن سکته در ایران به زیر ۴٠ سال رسیده است؟ چرا بی‌اعتمادی هر روز گسترده‌تر میشود؟ چرا حجم پرونده‌های دادگستری انقدر افزایش پیدا کرده و هزاران هزار چرای بی‌جواب دیگر …
صادقانه با خود بیندیشیم که ما چگونه ما شدیم زیرا واقعیت این است که کشور ایران با موقعیت جغرافیایی ، آب‌های آزاد، جنگل‌های شمال، معادن غنی و ... سهمش از امکانات امروز دنیا باید خیلی خیلی بیشتر از این باشد که امروز هست. دنبال دلیل می‌گردید، دلیلش خود ما هستیم نه همسایه‌ها و ابرقدرت‌ها، چون اگر ما اینگونه مایی نبودیم این عوامل نیز اثرهای دیگری داشتند. نمیدانم تا کی مدیران کشور با سیاست آزمون و خطا و هزینه از کیسۀ ملت، می‌خواهند منافع این مردم را نابود کنند زیرا ملت ایران استحقاق این همه خفت را ندارد.
جامعه شناسی خودمانی
دکتر حسین نراقی
@Tafakkor
👍59👎3
Audio
👍7👎4