مادر جاویدنام صهبا رشتیان بر سر مزار دخترش و هم‌زمان با مراسم خاکسپاری با کلماتی دردناک و تکان‌دهنده گفت:
«من این حوری و پری رو ۲۳ سال دیدم. نمی‌خوام الان ته قبر ببینمش. تو قبر می‌خوام اونایی رو ببینم که تیر به پهلوی بچه‌ی من زدن.»
او در پایان ویدیو خطاب به دخترش می‌گوید: «برو… من ازت راضی‌ام.»
جمله‌ای که عمق عشق، اندوه و شکوه یک مادر را در دل جنایت نشان می‌دهد.

صهبا رشتیان، کمک‌داور ۲۳ ساله فوتبال زنان، روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی شهر اصفهان، با شلیک مستقیم تک‌تیرانداز نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به ناحیه پهلو کشته شد. پیکر او روز پنجشنبه ۲۵ دی‌ماه به خاک سپرده شد.

صهبا در مسابقات استانی فوتبال اصفهان و طرح‌های استعدادیابی تیم ملی نوجوانان قضاوت می‌کرد و در رشته‌های دوومیدانی و آمادگی جسمانی نیز فعال بود. او همچنین لیسانس دولتی انیمیشن داشت و به عنوان انیماتور فعالیت می‌کرد. نقاشی را دوست داشت، عاشق زندگی بود و رؤیای کار در دیزنی‌لند و داوری در مسابقات جام جهانی فوتبال را در سر می‌پروراند.

خواهر صهبا در روایت خود گفته است:
«آن شب با من و مادرم بود. حدود ده نفر بودیم، حتی شعار هم نمی‌دادیم که یک‌دفعه شروع به تیراندازی کردند. ساعت هشت از خانه بیرون زدیم و ساعت ۸:۱۰ صهبا را زدند. خودم بلندش کردم و بردمش بیمارستان. بهش نفس می‌دادم و نبضش را چک می‌کردم. وقتی رسیدیم بیمارستان و روی تخت گذاشتمش، دیدم دستم پر از خون است، تازه فهمیدم تیر خورده. تیر به پهلوی راستش خورده بود. خون را از ریه‌اش خارج کردند. می‌گفت نترس، خوبم. دستم را فشار داد. آخرین جمله‌ای که گفت همین بود. رفت اتاق احیا و دیگر برنگشت…»

او اضافه می‌کند:
«صهبا پر از رویا بود. آرزوی داوری در جام جهانی و کار در دیزنی‌لند را داشت. همه چیز را گذاشت و رفت. صهبا خودش رویا شد.»

صهبا رشتیان نماد رؤیاهایی بود که با گلوله خاموش شدند، اما از حافظه مردم پاک نخواهند شد.

#صهبا_رشتیان #اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

تیر خلاص به جوان ۲۰ ساله در بیمارستان صدوقی اصفهان: داستان تلخ پوریا حمزه‌ای

پوریا حمزه‌ای، جوان ۲۰ ساله، در روز جمعه ۱۹، در چهارراه آبشار اصفهان به ضرب گلوله یک تک تیرانداز حکومتی مستقر در پشت بام بانک ملی ایران مورد اصابت قرار گرفت. این حادثه در ساعت ۶ عصر رخ داد. تیر به کتف او اصابت کرد.

به گفته یکی از آشنایان پوریا، خانواده او که نگران شده بودند، شروع به جستجوی او در بیمارستان‌ها کردند، متوجه شدند که او در بیمارستان صدوقی اصفهان، تحت نظر سپاه، بستری شده است. هرچند او زنده بود، و تیر تنها به کتفش خورده بود، اما به خانواده اجازه نمی‌دادند که او را ببینند.

پس از یک هفته پیگیری مستمر خانواده پوریا، به آن‌ها اطلاع داده می‌شود که می‌توانند به باغ رضوان مراجعه کنند. وقتی خانواده به پیکر او می‌رسند، با صحنه‌ای دلخراش مواجه می‌شوند: پوریا بر اثر یک تیر خلاص جان خود را از دست داده است. در حالی که کتف او با باند بسته شده بود، آثار گلوله‌ای دیگر بر روی سینه‌ی او نمایان بود.

قتل مجروحان در بیمارستان‌ها، از مصادیق روشن جنایت علیه بشریت است. این موضوع به تواتر روایت شده است. علاوه بر این تصاویر پیکرهای جان‌باختگان نیز این قضیه را تایید کرده است.

#پوریا_حمزه_ای #اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام حامد برجیس با شلیک گلوله جنگی در اصفهان کشته شد

حامد برجیس، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در خیابان برازنده اصفهان با اصابت مستقیم گلوله جنگی به ناحیه گردن جان خود را از دست داد و در جریان سرکوب‌های خونین جمهوری اسلامی به جانش را در راه آزادی گذاشت.

پیکر او پس از چند روز نگه‌داری، سرانجام در تاریخ ۲۶ دی‌ماه به خانواده‌اش تحویل داده شد؛ تأخیری که بار دیگر الگوی تکراری پنهان‌کاری و فشار بر خانواده‌های جان‌باختگان را نشان می‌دهد.

حامد برجیس را اگر نکشته بودند، ۲۳ دی ماه، تولد ۴۰ سالگی خود را جشن می‌گرفت. تولدی که می‌توانست آغاز فصل تازه‌ای از زندگی باشد، اما با گلوله جنگی حکومت به پایان رسید.

شلیک به گردن یک شهروند با سلاح جنگی در خیابان، مصداق آشکار قتل فراقضایی و جنایت علیه بشریت است؛ جنایتی که همچنان بدون پاسخگویی عاملان آن ادامه دارد و نام قربانیانش به عنوان اسناد زنده این سرکوب در حافظه جمعی مردم ایران ثبت می‌شود.

#حامد_برجیس #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #اصفهان

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام علی ایازی، ۲۱ ساله و بازیکن تیم جوانان سپاهان، با شلیک گلوله جنگی ماموران حکومتی در اصفهان جان‌باخت

علی ایازی، ۲۱ ساله، بازیکن تیم فوتبال جوانان سپاهان اصفهان، روز ۱۸ دی‌ماه در جریان اعتراضات مردمی در اصفهان با اصابت گلوله‌های جنگی نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، او در حالی هدف شلیک مستقیم قرار گرفت که غیرمسلح بوده و هیچ تهدیدی متوجه نیروهای امنیتی نمی‌کرد. کشته‌شدن این ورزشکار جوان، بار دیگر استفاده از سلاح‌های جنگی علیه شهروندان غیرنظامی و معترضان را برجسته می‌کند.

علی ایازی یکی از استعدادهای فوتبال اصفهان بود که آینده ورزشی روشنی در پیش داشت، اما زندگی و آرزوهایش در نتیجه سرکوب خونین اعتراضات مردمی به شکلی خشونت‌آمیز پایان یافت.

در جریان قتل‌عام مردم ایران، تا کنون عده زیادی از اعضای جامعه ورزش ایران، توسط جمهوری اسلامی کشته شده‌اند. آن‌ها نه تروریست بودند و نه عامل دستگاه اطلاعاتی کشورهای دیگر. آن‌ها معترضانی بودند که بقای جمهوری اسلامی را موجب گسترش بیشتر فقر و فلاکت و سرکوب در ایران می‌دیدند.

#علی_ایازی #اصفهان #جنایت_عليه_بشريت #نه_به_جمهورى_اسلامى #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدمهدی غلامی، ۲۴ ساله، با شلیک مستقیم گلوله نیروهای حکومتی در اصفهان کشته شد
خانواده را مجبور کردند که بگویند او بسیجی بود

جاویدنام محمدمهدی غلامی، متولد ۱۳۸۰ و اهل روستای برسیان از توابع اصفهان، روز ۱۸ دی‌ماه در اطراف مترو پل اصفهان با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات رسیده، دو گلوله جنگی به ناحیه پهلوی او اصابت کرده و یک گلوله نیز به قفسه سینه‌اش برخورد کرده است. شدت جراحات ناشی از این تیراندازی مرگبار باعث جان‌باختن او شد.

گزارش‌ها حاکی است که پیکر محمدمهدی غلامی به مدت یک هفته به خانواده تحویل داده نشد. در این مدت، خانواده تحت فشار و تهدید قرار گرفتند که اگر در مصاحبه‌ای اعلام نکنند فرزندشان «بسیجی» بوده است، پیکر او را تحویل نخواهند گرفت.

منابع نزدیک به خانواده می‌گویند آن‌ها تحت اجبار و ناچار به انجام این مصاحبه شدند تا پس از گذشت یک هفته بتوانند پیکر فرزندشان را تحویل بگیرند.

این پرونده بار دیگر الگوی تکرارشونده فشار امنیتی بر خانواده‌های جان‌باختگان را نشان می‌دهد؛ از نگه‌داشتن پیکر قربانیان گرفته تا تحمیل روایت‌های اجباری و تهدید برای تغییر حقیقت.

#محمدمهدی_غلامی #اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام امید حسنپور، ۲۱ ساله، با شلیک گلوله به قلب در اصفهان توسط جمهوری اسلامی کشته شد

جاویدنام امید حسنپور، اهل فلاورجان و متولد ۱۳۸۳، روز ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر اصفهان در جریان سرکوب اعتراضات مردمی با اصابت گلوله جنگی به ناحیه قلب جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات رسیده، نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی اقدام به تیراندازی مستقیم به سوی مردم کرده‌اند و در جریان این تیراندازی، امید حسنپور هدف گلوله قرار گرفته و کشته شده است. شاهدان می‌گویند معترضان به رگبار بسته شدند و تیراندازی بدون هشدار و به‌صورت مستقیم انجام شده است.
کشته‌شدن امید حسنپور نمونه‌ای دیگر از به‌کارگیری سلاح جنگی علیه شهروندان غیرمسلح است؛ اقدامی که نقض آشکار حق حیات و اصول بنیادین حقوق بشر به شمار می‌رود.
نام و یاد امید حسنپور در کنار دیگر جان‌باختگان راه آزادی ثبت خواهد شد و مستندسازی این موارد، گامی ضروری برای جلوگیری از فراموش شدن قربانیان و پیگیری دادخواهی است.

#امید_حسنپور #اصفهان #نه_به_جمهورى_اسلامى
#انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_عليه_بشريت

@Tavaana_TavaanaTech

کشته‌شدن سعید کیانی، فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی دانشگاه تهران، با شلیک گلوله به قلب در اصفهان

جاویدنام سعید کیانی، متولد بهمن ۱۳۷۴ و فارغ‌التحصیل رشته مهندسی شیمی از دانشگاه تهران، شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، بین ساعت‌های ۱۰ تا ۱۱ شب، در سه‌راه سیمین اصفهان با اصابت گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر به ناحیه قلب جان خود را از دست داد.

سعید کیانی معلم زبان انگلیسی و خوشنویس بود. دوستانش او را انسانی سرشار از شور زندگی، مهربانی و امید توصیف می‌کنند که خواسته‌ای جز آزادی و برخورداری از حقوق اولیه انسانی نداشت.

پیکر او همان شب در بیمارستان میلاد اصفهان شناسایی شد. به خانواده سعید پیشنهاد شد که او را «بسیجی» معرفی کنند و در ازای آن وعده‌هایی از جمله پرداخت حقوق و برگزاری تشییع جنازه باشکوه داده شد، اما خانواده این پیشنهاد را نپذیرفتند.

پس از چند روز فشار امنیتی برای تحمیل این روایت، خانواده در نهایت تنها با پرداخت هزینه و به شرط عدم برگزاری مراسم عمومی، موفق به تحویل گرفتن پیکر فرزندشان شدند. مراسم خاکسپاری نیمه‌شب، بدون حضور دوستان و آشنایان، و تنها با تعداد محدودی از بستگان درجه یک و تحت نظارت نیروهای لباس‌شخصی انجام شد.

پنجم بهمن‌ماه، روز تولد سعید کیانی بود و او باید سی‌ساله می‌شد؛ روزی که به جای جشن تولد، نام او در فهرست جان‌باختگان سرکوب اعتراضات ثبت شد. دوستانش می‌گویند دردناک‌تر از خودِ فقدان، این بود که حتی اجازه نیافتند در مراسم خاکسپاری او حضور داشته باشند.

سعید کیانی یکی از هزاران قربانی خشونت افسارگسیخته جمهوری اسلامی است؛ جوانی تحصیل‌کرده، هنرمند و معلم که زندگی‌اش با گلوله پایان یافت و خانواده و دوستانش از حق سوگواری آزادانه محروم شدند.

نام او را از یاد نبریم.

#سعید_کیانی #اصفهان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
سروش نیکوسرشت، ۳۵ ساله، متولد سال ۱۳۶۹ و اهل اصفهان، ظهر روز شنبه ۴ بهمن‌ماه توسط نیروهای سپاه پاسداران در منزل خانوادگی‌اش بازداشت شد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، نیروهای امنیتی با یورش به منزل، تمامی تلفن‌های همراه اعضای خانواده را ضبط کرده و سپس سروش نیکوسرشت را با خود برده‌اند. این بازداشت در حالی صورت گرفته که چند روز پیش از آن، تماس‌هایی تهدیدآمیز با پدر او برقرار شده و هشدار داده شده بود که قصد بازداشت وی را دارند.

خانواده سروش نیکوسرشت از زمان بازداشت تاکنون بارها به زندان دستگرد اصفهان مراجعه کرده‌اند، اما مسئولان این زندان اعلام کرده‌اند که فردی با این نام در آن‌جا نگهداری نمی‌شود. با گذشت چند روز، هنوز هیچ اطلاع رسمی از محل نگهداری، وضعیت جسمی، اتهامات انتسابی یا مرجع بازداشت‌کننده در اختیار خانواده قرار نگرفته است.

این وضعیت، نگرانی جدی درباره ناپدیدسازی قهری و محرومیت بازداشت‌شده از حقوق اولیه، از جمله دسترسی به وکیل و تماس با خانواده، ایجاد کرده است. خانواده سروش نیکوسرشت خواستار اطلاع‌رسانی عمومی، شفاف‌سازی فوری درباره محل نگهداری او و تضمین سلامت جانی و حقوق قانونی فرزندشان هستند.

#اصفهان #سروش_نیکوسرشت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جان‌باختن نیما کدخدایی، نوجوان اصفهانی، پس از اصابت تیر ساچمه‌ای در محدوده سی‌وسه‌پل

نیما کدخدایی، ۱۴ یا ۱۵ ساله و اهل اصفهان، پس از اصابت تیر ساچمه‌ای در جریان سرکوب‌های خیابانی جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات رسیده، نیما کدخدایی در محدوده نزدیک هتل پل و سی‌وسه‌پل هدف شلیک تیر ساچمه‌ای قرار گرفت؛ یکی از ساچمه‌ها به مخچه او اصابت کرد و چند ساچمه دیگر به شانه و بدنش برخورد کرد. او به مدت دو روز در کما بود. گزارش‌ها حاکی است که در ساعات اولیه پس از مجروحیت، هیچ بیمارستانی از پذیرش او خودداری نکرده و نزدیکان می‌گویند اگر رسیدگی پزشکی زودتر انجام می‌شد، احتمال زنده‌ماندنش وجود داشت.
پس از دو روز، در حالی که مراحل اهدای عضو در حال انجام بود، نیما کدخدایی جان باخت. نام او در فهرست جان‌باختگان باغ رضوان ثبت شده است.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، پس از مرگ نیما تلاش شده او را به‌عنوان «بسیجی» معرفی کنند؛ اقدامی که با اعتراض خانواده مواجه شد و پدر و مادرش در مراسم خاکسپاری شرکت نکردند.
جان‌باختن نیما کدخدایی، بار دیگر توجه‌ها را به کشته‌شدن کودکان و نوجوانان و موانع دسترسی به درمان فوری در جریان سرکوب‌های مرگبار جلب کرده است.

#نیما_کدخدایی #اصفهان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت محمدرسول باباصفری و زهرا هدایتی در اصفهان پس از یک ماه

با گذشت یک ماه از بازداشت محمدرسول باباصفری، دندانپزشک و شاعر محبوس در زندان دستگرد اصفهان و زهرا هدایتی، عکاس زندانی در زندان دولت‌آباد اصفهان، این دو شهروند همچنان در بازداشت به‌سر می‌برند و تاکنون هیچ اطلاع شفافی درباره اتهامات انتسابی، روند رسیدگی قضایی یا وضعیت حقوقی آن‌ها منتشر نشده است.

تداوم بازداشت این دو نفر، نبود پاسخ‌گویی نهادهای مسئول و برخی اخبار و همزمان وقایع روزهای خونین دی ماه ۱۴۰۴، موجب افزایش نگرانی فعالان مدنی و حقوق بشری شده است.

درباره فعالیت‌های حرفه‌ای و منش انسانی محمدرسول باباصفری مطالبی در فضای مجازی منتشر شده است. او سال‌ها به‌عنوان دندانپزشک در یکی از محله‌های نیمه‌محروم اصفهان فعالیت می‌کرد؛ منطقه‌ای که شمار زیادی از اقشار کم‌برخوردار در آن زندگی می‌کنند. بر روی درِ مطب او نوشته شده است که در این مرکز درمانی، ابتدا خدمات ارائه می‌شود و سپس هزینه دریافت می‌گردد و در صورت ناتوانی مالی، بیماران می‌توانند پس از درمان موضوع را مطرح کنند.

به گفته نزدیکانش، باباصفری معتقد بوده است که اگر پیش از درمان از ناتوانی مالی بیمار مطلع شود، ممکن است ناخودآگاه بر کیفیت کارش اثر بگذارد؛ به همین دلیل می‌خواسته درمان همه بیماران، حتی کسانی که توان پرداخت ندارند، با بالاترین کیفیت انجام شود.

یکی از دوستان نزدیک او که بیش از ۲۰ سال با وی معاشرت داشته، محمدرسول باباصفری را فردی ثابت‌قدم، متعهد به باورهایش و عمیقاً پایبند به ارزش‌هایی که به آن‌ها ایمان دارد توصیف می‌کند. به گفته این دوست، شنیدن درخواست او با این مضمون که «هر طور می‌توانید من را از اینجا بیرون بیاورید»، نشان‌دهنده فشار روحی شدید و شرایط دشواری است که این زندانی با آن مواجه است.

تداوم بازداشت محمدرسول باباصفری و زهرا هدایتی، موجب نگرانی دوستان و آشنایان آن‌ها شده است.
صدایشان باشیم.

#اصفهان #محمدرسول_باباصفری #زهرا_هدایتی

@Tavaana_TavaanaTech