گزارش رضا خندان، زندانی سیاسی، از اجرای پرفورمنس به یاد جانباختگان دی ماه خونین ۱۴۰۴ در سالن ۱ بند ۷ زندان اوین
عصر جمعه ۱۷ بهمن، ما زندانیان سیاسی سالن ۱ بند ۷ پرفورمنسی را اجرا کردیم. اجرای این پرفورمنس در اعتراض به کشتار گسترده و بیرحمانه معترضان و مردم کوچه و خیابان صورت گرفت. این پرفورمنس با مشارکت عده زیادی از زندانیان سیاسی، در حضور نزدیک به ۹۰ نفر از زندانیان، اعم از سیاسی و غیرسیاسی، اجرا شد.
ابتدا در این چیدمان، تعدادی کیسهٔ زباله به شکل فیگور جسد که با زباله پر شده بود، توسط زندانیان سیاسی در سراسر کریدور پخش شد. به دنبال آن، ۹ تن از زندانیان سیاسی داوطلبانه در داخل کیسههایی که از قبل آماده شده بود قرار گرفتند. بدین ترتیب تمام طول سالن پر از کیسههای جسد شد که برخی از آنها با زباله و برخی حاوی زندانیان بودند.
در ادامه، بهسرعت کد چهاررقمی بر روی کیسهها نصب شد؛ اعدادی که بهطور اتفاقی بین ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برای هر جنازه در نظر گرفته شده بود. هر یک از زندانیان شرکتکننده در این پرفورمنس نقشی را به عهده گرفتند. پلاکاردی با عبارت «سپهر بابا کجایی؟» توسط نگارنده در طول کریدور و لابهلای جنازهها حمل شد.
پس از آن، ضمن سپاس صمیمانه از تمامی افراد و عوامل این اجرا و همکاری همهجانبهٔ آنان در خصوص این اثر و حرکت اعتراضی، توضیحات کوتاهی ارائه شد. در این هنگام، کیسهٔ بزرگی حاوی زباله توسط مرتضی پروین در وسط کریدور، میان اجساد، قرار داده شد. وی گفت که حکومت ایران کرامت انسانی معترضان را نادیده گرفته و در واقع مانند زباله با آنان رفتار کرده است.
نوشتههایی با عناوین «بدن میآشوبد» و «بدنها استعارهاند و معنا...» در محل اجرای پرفورمنس به چشم میخورد. در پایان، ابوالفضل قدیانی طی سخنانی به کشته شدن هزاران نفر اشاره کرد و اظهار امیدواری نمود که عاملان این جنایت بزرگ و کمنظیر در تاریخ، هرچه زودتر و در نبود جمهوری اسلامی، در دادگاهی صالح محاکمه و مجازات شوند.
بسیاری از زندانیان بهشدت تحت تأثیر این فضا قرار گرفته بودند. برخی با بغض و برخی با چشمانی پر از اشک گفتند که این کار برایشان بسیار تکاندهنده بوده و عمیقاً آنها را متأثر کرده است. یکی از زندانیان سیاسی گفت: «بغض راه نفسم را بسته بود و در داخل کیسهها عزیزی را میدیدم که پیشتر کشته شده است.» زندانی دیگری میگفت: «میتوانستم تکتک عزیزانم را در داخل آنها تجسم کنم؛ شاید روزی نوبت ما شود.»
با فرا رسیدن شب و پایان برنامه، با وجود غم و اندوه و خشمی که در وجود زندانیان بود، آنها به آیندهای روشن امیدوار بودند؛ آیندهای که در آن نه حرمتشان شکسته شود و نه کرامتشان نادیده گرفته شود.
به امید ایرانی آزاد و آباد
رضا خندان - زندان اوین
منبع: اینستاگرام نسرین ستوده
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #بیانیه #رضا_خندان
@Tavaana_TavaanaTech
عصر جمعه ۱۷ بهمن، ما زندانیان سیاسی سالن ۱ بند ۷ پرفورمنسی را اجرا کردیم. اجرای این پرفورمنس در اعتراض به کشتار گسترده و بیرحمانه معترضان و مردم کوچه و خیابان صورت گرفت. این پرفورمنس با مشارکت عده زیادی از زندانیان سیاسی، در حضور نزدیک به ۹۰ نفر از زندانیان، اعم از سیاسی و غیرسیاسی، اجرا شد.
ابتدا در این چیدمان، تعدادی کیسهٔ زباله به شکل فیگور جسد که با زباله پر شده بود، توسط زندانیان سیاسی در سراسر کریدور پخش شد. به دنبال آن، ۹ تن از زندانیان سیاسی داوطلبانه در داخل کیسههایی که از قبل آماده شده بود قرار گرفتند. بدین ترتیب تمام طول سالن پر از کیسههای جسد شد که برخی از آنها با زباله و برخی حاوی زندانیان بودند.
در ادامه، بهسرعت کد چهاررقمی بر روی کیسهها نصب شد؛ اعدادی که بهطور اتفاقی بین ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برای هر جنازه در نظر گرفته شده بود. هر یک از زندانیان شرکتکننده در این پرفورمنس نقشی را به عهده گرفتند. پلاکاردی با عبارت «سپهر بابا کجایی؟» توسط نگارنده در طول کریدور و لابهلای جنازهها حمل شد.
پس از آن، ضمن سپاس صمیمانه از تمامی افراد و عوامل این اجرا و همکاری همهجانبهٔ آنان در خصوص این اثر و حرکت اعتراضی، توضیحات کوتاهی ارائه شد. در این هنگام، کیسهٔ بزرگی حاوی زباله توسط مرتضی پروین در وسط کریدور، میان اجساد، قرار داده شد. وی گفت که حکومت ایران کرامت انسانی معترضان را نادیده گرفته و در واقع مانند زباله با آنان رفتار کرده است.
نوشتههایی با عناوین «بدن میآشوبد» و «بدنها استعارهاند و معنا...» در محل اجرای پرفورمنس به چشم میخورد. در پایان، ابوالفضل قدیانی طی سخنانی به کشته شدن هزاران نفر اشاره کرد و اظهار امیدواری نمود که عاملان این جنایت بزرگ و کمنظیر در تاریخ، هرچه زودتر و در نبود جمهوری اسلامی، در دادگاهی صالح محاکمه و مجازات شوند.
بسیاری از زندانیان بهشدت تحت تأثیر این فضا قرار گرفته بودند. برخی با بغض و برخی با چشمانی پر از اشک گفتند که این کار برایشان بسیار تکاندهنده بوده و عمیقاً آنها را متأثر کرده است. یکی از زندانیان سیاسی گفت: «بغض راه نفسم را بسته بود و در داخل کیسهها عزیزی را میدیدم که پیشتر کشته شده است.» زندانی دیگری میگفت: «میتوانستم تکتک عزیزانم را در داخل آنها تجسم کنم؛ شاید روزی نوبت ما شود.»
با فرا رسیدن شب و پایان برنامه، با وجود غم و اندوه و خشمی که در وجود زندانیان بود، آنها به آیندهای روشن امیدوار بودند؛ آیندهای که در آن نه حرمتشان شکسته شود و نه کرامتشان نادیده گرفته شود.
به امید ایرانی آزاد و آباد
رضا خندان - زندان اوین
منبع: اینستاگرام نسرین ستوده
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #بیانیه #رضا_خندان
@Tavaana_TavaanaTech
🕊16💔11❤4