یکی از مخاطبان توانا ویدیوهایی از حضور مردم اراک در روز هجدهم دی ماه یعنی روز اول فراخوان، ارسال کرده است. ویدیوها بین ساعت ۸ شب تا ۱۰:۳۰ شب هستند و نشان از حضور انبوه مردم معترض در خیابان‌ها دارند.

برخی از ویدیوها بدون صدا برای ما ارسال شده‌اند.

در اکثر شهرها طبق گزارش‌هایی که دریافت کردیم، روز هجدهم مردم خیابان‌ها را فتح کرده بودند و بسیاری از افراد در صبح روز نوزدهم در برخی شهرها به گمان آنکه انقلاب پیروز شده است، به هم تبریک می‌گفتند.
رژیم اینترنت و تلفن را قطع کرده بود. حتی در برخی از شهرها مردم اطلاع نداشتند که در ساعات پایانی شب، رژیم دست به کشتار زده است. به همین دلیل در روز نوزدهم جمعیت بیشتری به خیابان‌ها آمدند و حتی برخی خانوادگی حضور یافتند.
نیروهای رژیم در نوزدهم به فرمان خامنه‌ای، کشتار وسیعی راه انداختند.

#اراک #انقلاب_۱۴۰۴ #اعتراضات_سراسری

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری مطلق از سرنوشت یوسف بذرگری؛
بیش از ۲۰ روز پس از بازداشت در قزوین

بر اساس گزارش‌ دریافتی، یوسف بذرگری، ۳۷ ساله و ساکن روستای حمیدآباد از توابع قزوین، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی از منزل خود بازداشت شده و با گذشت حدود ۲۰ روز از زمان بازداشت، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت جسمی، محل نگهداری یا اتهامات احتمالی او در دست نیست.
این شهروند پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۱ سابقه بازداشت داشته است. اما این بار با آنکه در اعتراضات حضور نداشت، به سراغش آمدند و باز بازداشتش کردند. ادامه بی‌خبری از سرنوشت او نگرانی‌های جدی درباره وضعیت سلامتی و امنیت جانی‌اش را افزایش داده است.
یوسف بذرگری پدر دو فرزند (پسر ۶ ساله و دختر ۱۱ ساله) است.

#یوسف_بذرگری #قزوین #زندانی_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

«من فدا می‌شوم ولی فرار نمی‌کنم»؛ بازداشت خشونت‌آمیز علی رضایی در آمل در ۱۵ دی و تداوم نگهداری او در بلاتکلیفی

علی رضایی، ۲۷ ساله و اهل شهرستان امل، روز ۱۵ دی ماه بازداشت شد

آقای رضایی، معترضی است که با انتشار ویدیویی کوتاه در استوری اینستاگرامش از مسدود کردن سیم‌کارت موبایل و نیز بستن حساب بانکی‌اش برای تحت فشار دادنش خبر داده و تاکید کرده بود که در اعتراضات همچنان شرکت می‌کند.
او که پلاکی با آرم شیر و خورشید در گردن داشت، گفته بود که فرار نمی‌کند، چون ریشه‌اش در این خاک است. او گفته بود «اگه اتفاقی برای علی رضایی بیفته، صد تا علی رضایی دیگه پشتش در میان» و خطاب به ماموران گفته بود: «رفتی حساب منو ببندی، پول توش بود؟ چه چیزی می‌تونستی از به جوون ایرانی بگیری که نگرفتی؟ من رو که دو سال زندان نگه داشتی، گلوله خوردم بیست روز تو کما بودم، روزی که آزاد شدم، مادرم رو بازداشت کردید، دو ماه نگه داشتید و داروهاش رو ندادید، من رو پانصد بار به اطلاعات کشوندید و آوردید، انسان‌هایی مثل من فدا میشن ولی فرار نمی‌کنن، من فدا میشم ولی فرار نمی‌کنم.»
روی ویدیو نوشته بود:
«هر آزادی و تغییری نیاز به یه سری فدا شدن‌ها داره دیگه؟ من فدا میشم تا کشورم آزادیو به دست بیاره. میمیرم ولی تو خفت زندگی نمی‌کنم زنده باد آزادی زنده باد ایران»
او در یکی از اعتراضات سال‌های قبل، مجروح شده و بیست روز در کما بود و پس از آن هم دو سال حبس را گذرانده بود.
او ضمن انتشار ویدیویی از بستری بودنش در بیمارستان در آن دوره، نوشته:
«من تو همون ۲۰ روز که تو کما بودم خدا رو دیدم بهش گفتم بذار آزادی وطنمو ببینم من مرگو با چشام دیدم، حاضرم بمیرم ولی هموطنام آزادانه زندگی کنن و گشنه نباشن.»

بازداشت او همراه با خشونت و کشیدن کیسه روی سرش بود.
خانواده‌اش حدود ده روز از او بی‌خبر بودند. حالا می‌دانند که در قرنطینه زندان آمل است و بینی‌اش در اثر ضربات بازجو شکسته شده است.
از شرایط حقوقی آقای رضایی خبری در دست نیست و از حق برخورداری از وکیل بی بهره بوده است.

#علی_رضایی #آمل

@Tavaana_TavaanaTech

چند دانش‌آموز از معلم‌شان می‌خواهند برای این روزهای سنگین شعری بخواند، معلم شعر از خون جوانان وطن را می‌خواند و کلاس درس تبدیل می‌شود به حافظه جمعی یک نسل.
در اعتراضات مسالمت‌آمیز ۱۴۰۴ هزاران ایرانی به دست دیکتاتوری که صدای مردم را با گلوله پاسخ داد، کشته شدند. به گفته تشکل های صنفی فرهنگیان بیش از ۱۶۰ دانش‌آموز در این اعتراضات جان باختند کودکانی که باید در کلاس می‌بودند نه در فهرست قربانیان.
خواندن این شعر فقط اجرای یک قطعه ادبی نیست، یادآوری جنایتی است که نباید عادی شود و زخمی است که بدون دادخواهی هرگز ترمیم نخواهد شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

این سخنان ابوالفضل بهرام‌پور، چهره رسمی و مورد استفاده صداوسیمای جمهوری اسلامی، بار دیگر منطق عریان خشونت در ایدئولوژی حاکم را آشکار می‌کند. او در یک برنامه رسمی تلویزیونی، نه‌تنها از کشتن «۱۰ هزار نفر» در جامعه ایران دفاع می‌کند، بلکه با جزئیات، «زجرکش‌کردن» را توضیح می‌دهد؛ از بریدن دست راست و پای چپ تا درآوردن چشم، و مدعی می‌شود که با چنین اعمالی «افراط» صورت نگرفته است.
همین منطق است که امروز در خیابان‌ها، زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها به عمل تبدیل شده: شلیک به معترضان بی‌دفاع، کشتن نوجوانان، صدور و اجرای گسترده احکام اعدام، و عادی‌سازی مرگ به‌عنوان ابزار «حفظ نظم».
پرسش اصلی اینجاست: چه کسی واقعاً امنیت جامعه را به خطر انداخته است؟ امنیتی که از آن سخن می‌گویند، نه امنیت مردم، بلکه امنیت قدرت، ایدئولوژی و منافع حاکمان است.

ابوالفضل بهرام‌پور کارشناس ارشد ادبیات و علوم قرآنی و مؤسس دفتر ترجمه و تفسیر دارالقرآن و از چهره‌های وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی تهران است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech