روز گذشته سعید سحرخیزان، مهاجم تیم فوتبال استقلال، در دیدار برابر شمس‌آذر قزوین از انجام شادی پس از گل خودداری کرد و به‌جای آن، با گرفتن دست مقابل دهانش، واکنشی نمادین نشان داد.

پیش از او هم تعدادی از بازیکنان لیگ برتر، از جمله رامین رضاییان، حامد لک و مهدی تیکدری، در واکنش به کشتار مردم از سوی جمهوری اسلامی در جریان انقلاب ملی ایرانیان، به اشکال مختلف مواضع نمادین و اعتراضی اتخاذ کرده بودند. سروش رفیعی، کاپیتان پرسپولیس، هم پس از بازی با چادرملو، به اجبار ادامه مسابقات در میانه این وضعیت اشاره کرد و گفت فوتبالی که هم‌زمان با اندوه عمومی و در استادیوم‌های خالی برگزار می‌شود، نه شوقی دارد و نه معنا.

در همین روزها، سارا قمی، کاپیتان تیم فوتبال ملوان بندرانزلی، با خداحافظی از فوتبال، صدای دیگری از دل جامعه داغدار ایران شد.
این واکنش‌ها، در کنار حمایت‌ها و خداحافظی‌های اعتراضی بسیاری دیگر از ورزشکاران ایرانی، نشان می‌دهد که ورزش از بستر اجتماعی خود جدا نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

عبدالرضا کاهانی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شناخته‌شده سینمای ایران، با انتشار این استوری در صفحه اینستاگرامش، یادآوری کرد که عادی‌سازی خشونت و فراموشی، از همان جایی آغاز می‌شود که سکوت می‌کنیم.

در روزهایی که سرکوب، کشتار و درد جمعی با سرگرمی و حاشیه‌سازی به حاشیه رانده می‌شود، حمایت و موضع‌گیری افراد شاخص اهمیتی دوچندان دارد. صدای هنرمندان، نویسندگان و چهره‌های شناخته‌شده می‌تواند مانع عادی‌شدن خشونت شود.
ایرانیان در این روزهای سخت، هنرمندانی را که در کنار مردم ایستادند فراموش نخواهد کرد؛ هنرمندانی که مسئولیت مدنی خود را می‌شناسند و می‌دانند سکوت، بی‌طرفی نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech