مادر جاویدنام غزاله چلابی، در سالگرد کشته شدن دخترش، این ویدیو دکلمه را منتشر کرد

«دختر نازم بخواب آرام 💝🥀🕊»


در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»

غزاله چلابی، ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله‌ی جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. اما نهادهای امنیتی اجازه این کار را ندادند.

غزاله چلابی از دنبال کننده‌های صفحه اینستاگرام توانا بود.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی
#غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

فاطمه مجتبایی، مادر جاویدنام غزاله چلابی، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:


«هوا، هوای پاییز است

و من هوای تو در دل دارم 😔

تویی که از نبودنت سرشااارم 💔

و دلتنگیت پاییز را به گریه می اندازد 😭»

دلتنگی‌های خانواده‌های دادخواه تمامی ندارد. حق هم دارند. فرزندان آزاده و شجاع ایران، جرمشان آزادی‌خواهی بود و اگر یک حکومت مردمی و ملی و نرمال در ایران حاکم بود، حالا شرایط خیلی فرق می‌کرد و کشوری با ثروت سرشار و منابع انسانی مستعد، در جهان جایگاهی ویژه داشت و غزاله‌ها شادمانه در کنار خانواده‌هایشان زندگی را جشن می‌گرفتند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

فاطمه مجتبایی با این ویدیو روز کوهنورد را به فرزند دلیرش تبریک گفت.

۱۴۰۳/۷/۲۹ روز کوهنورد

جان مادر روزت مباارک 💔


آخرین کلام غزاله چلابی پیش از جاودانه شدن این بود: «نترسید، نترسید»

در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»

غزاله چلابی، ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. ولی مأموران امنیتی به خانواده‌اش اجازه‌ی این کار را ندادند و گفتند که «با این کار از غزاله اسطوره‌سازی می‌شود.»

اما او اسطوره شد، چون دماوند سرفراز و استوار.

#کوهنوردی🗻
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی

#غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

فاطمه مجتبایی، مادر جاویدنام غزاله چلابی، این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:

«هشتم مارس روز جهانی زن ✌️✌️۱۴۰۳/۱۲/۱۷

من هم بدست عوامل زن ستیز جمهوری اسلامی کشته شدم.»


روز جهانی زن، روز زنان آزاده و مبارز ایران است که نترسیدند و با شهامت جلوی سرکوبگران ایستادند. روز مادران دادخواه ایران است، روز مادر غزاله چلابی و همه مادران شجاع این مرز و بوم و فرزندانی شجاع را پروراندند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نترسید_نترسید_ما_همه_با_هم_هستیم
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی
#زن_زندگی_آزادی
#زنده_باد_آزادی
#زنده_باد_ایران
#غزاله_چلابی
#روز_جهانی_زن
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام غزاله چلابی، در آخرین جمعه سال ۱۴۰۳ در دلنوشته‌ای خطاب به دخترش چنین نوشت:
۱۴۰۳/۱۲/۲۴
«کم کم روزهای پایانی ۱۴۰۳ نزدیک میشه و ما یکسال دیگه بدون تو سر کردیم. در سالی که گذشت روزهایی پر از درد و غم سپری شد، روزهایی که تو باید در کنار ما می‌بودی تا لحظه‌های خاطره انگیزی با ما می ساختی، امااا جبر روزگار طوری رقم خورد تا تو در جایی از جغرافیای این کره خاکی بدنیا بیایی که سیاستمداران آن ،،طاقت هیچ مخالفتی را ندارند حتی حاضر نیستند کوچکترین نقدی در مورد سرکرده خود بشنوند، او را خدا می‌دانند و با زور اسلحه و فشار، مردمانشان را وادار به تبعیت می‌کنند، هر کسی را با نظر مخالف یا می‌کشند یا تبعید می‌کنند یا به زندان می‌اندازند و تو در چنین آب و خاکی، بدون هیچ گناهی، خون پاکت به زمین ریخته شد، مورد هدف گلوله قاتلانی قرار گرقتی که خود را تابع این نظام مستبد می‌دانند، پدران و مادران بسیاری در عزای فرزندان بی‌گناهشان نشستند و در جواب آنان برای پاسخگویی به این همه جنایت یا فشار بود و تهدید و یا زندان،
غزالم ❤️دختر قهرمانم تو وهمه #جانباختگان_راه_آزادی ،مثل یک اسطوره در قلب و جان مردم تحت ستم وطنم ایران جای گرفته‌اید و ما پدران و مادران، از شما قدرت می‌گیریم تا ادامه دهنده راهتان باشیم.
من از همینجا ،،از همه کسانیکه در این راه بامن ودر کنار من همقدم بودند تشکر می‌کنم 🙏دوستانی که در طول این سی ماه هیچگاه مرا تنها نگذاشتند و همیشه در کنارم بودند، با غم من شریک شدند و با من گریستند و به من دلداری دادند. از جای جای ایران به زیارت مزار پاکت آمدند، از همه سپاسگزارم و در این روزهای پایانی سال برای همه مردم خوب وطنم آرزوی، آزادی ایران رو دارم.»


#نه_به_جمهوری_اسلامی
#اتحاد_رمز_پیروزی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#دادخواهی_ادامه_دارد
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خانم فاطمه مجتبایی، مادر جاویدنام غزاله چلابی، این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:

«ما ایستاده‌ایم ✌️✌️
همچنان استوار و پایدار ✌️
در حالیکه سرزمینمان ایران، مالامال از فساد و ظلم و بی‌عدالتی است، ما در کنار مزار فرزندان کشته شده‌مان، بدست قاتلان و مزدوران حاکمان، قسم یاد می‌کنیم که تا جان در بدن داریم برای دادخواهی و برای عدالت می‌ایستیم۰
اینجا قبله‌گاه من است 💝
اینجا قبله‌گاه همشهریان من است ❤️🙏
اینجا جایی است که هر هفته خواهران و برادران، پسران و دختران شهرم با احترام در کنار مزار فرزندم حاضر می‌شوند و یاد او را زنده نگه می‌دارند 🙏🙏
و قلب مرا با حضورشان روشن می‌کنند 🌹
آنان دیگر خانواده من شده‌‌اند.
دستانشان را به گرمی می‌فشارم و حضورشان را قدر می‌دانم 🙏🙏
هستیم در کنار هم تا طلوع صبح آزادی ✌️🙏🌹»


#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی #شجاعت_را_تکثیر_کنیم #اتحاد_رمز_پیروزی #عدالتخواهی #جانباختگان_راه_آزادی #غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز زادروز دختر شجاعی ایران است. دختر قهرمانی که تا آخرین لحظه زندگی‌اش مردم را به شهامت داشتن در برابر استبداد دینی تشویق می‌کرد.

فاطمه مجتبایی، مادر غزاله چلابی، به مناسبت زادروز او ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«زاد روزت خجسته 🎊🎊جان مادر 💝🌟🌟🌟

امروز آسمان میزبان میلاد توست و ما چه ناباورانه

تولدت را بر روی زمین ،،با قلبی سرشار از درد و غمِ نبودنت

بر سر مزار تو ،،زاد روزت را ارج می نهیم 🙏🕊🥀

نفرین ابدی برکسانی که تو را از ما گرفتند .»

#غزاله_چلابی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#دلتنگی_یعنی_حال_من
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزیست
#مادران_دادخواه_ایران
#جاویدنامان_راه_آزادی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ویدیویی از تولد غزاله چلابی بر سر مزارش به تاریخ ۱۳ مرداد ماه ۱۴۰۴ که مادرش منتشر کرد.

آخرین کلام غزاله چلابی پیش از جاودانه شدن این بود: «نترسید، نترسید»

در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»

غزاله چلابی، ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. ولی مأموران امنیتی به خانواده‌اش اجازه‌ی این کار را ندادند و گفتند که «با این کار از غزاله اسطوره‌سازی می‌شود.»

اما او اسطوره شد، چون دماوند سرفراز و استوار.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی
#دادخواهی
#غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام غزاله چلابی، این ویدیو را روز گذشته به مناسبت روز ملی کوهنوردی منتشر کرد.

او همچنین نوشت:
۱۴۰۴/۷/۲۹
روز ملی کوهنوردی
ننگ و نفرین ابدی به قاتلینت
ننگ و نفرین به آمرین قتل تو
ننگ و نفرین به جمهوری اسلامی
حکومتی که بر پایه قتل فرزندان میهن روزگار سپری می‌کند
من صابرم و صبوری می‌کنم تا شما قاتلان را در روز آزادی ایران
پشت میز محاکمه ببینم
هر روز که می‌گذرد شما به پرتگاه سقوط نزدیکتر می‌شوید
این خون‌هایی که بی‌گناه بر سنگ‌فرش‌های خیابان جاری کردید
دامان ناپاک شما را خواهد گرفت
جان مادر، اگر چه قلبم برایت تکه تکه شده ،اماااااا،ثمره خون تو و
دیگر جانباختگان، بساط این ظالمین را در هم خواهد پیچید ۰
ما عجله‌ای نداریم چرخ گردون راه خود را خوب می‌داند.»

fateme.mojtabaei.2113


ـ قطعا با همبستگی مردم ایران زمین، وضعیت کشور دگرگون خواهد شد و روزی خواهد رسید که در کتاب‌های تاریخ از دوران سیاه جمهوری اسلامی بنویسند برای عبرت نسل‌های بعدی ....
#نه_به_جمهوری_اسلامی
# کوهنورد
# دماوند
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#نترسید_نترسید_ما_همه_با_هم_هستیم
#زنده_باد_آزادی
#زن_زندگی_آزادی
#غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech