Forwarded from گفتوشنود
در ایرانِ امروز، سرکوب، ایدئولوژیزدگی، و نبود رواداری در برابر تفاوتها، به ساختار اصلی قدرت بدل شده است.
نظامی که بر انحصار تصمیمگیری و ایجاد رانت برای «خودیها» استوار است، فضایی پر از بیاعتمادی و ناامیدی برای اکثریت جامعه ساخته است.
خامنهای و سپاه پاسداران با گسترش سیاستهای کنترلگرایانه و تنگنظری سیاسی و فرهنگی، نهتنها آزادی و خلاقیت را محدود کردهاند، بلکه مسیر رشد و شکوفایی فردی را نیز مسدود ساختهاند.
نتیجه، کشوری است که استعدادهایش درون مرزها خاموش میشوند یا راهی جز ترک وطن نمییابند — مهاجرتی که هر سال میان ۱۱۰ تا ۱۵۰ هزار متخصص را در بر میگیرد و برآورد میشود بیش از ۵۰ میلیارد دلار هزینه مستقیم و غیرمستقیم بر پیکره اقتصاد ملی تحمیل کند.
در سوی دیگر، بحران فقر چهرهای گسترده و فراگیر یافته است: بیش از ۳۰ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی میکنند و بنا بر گزارشهای سال ۲۰۲۵، بیش از ۸۰ درصد جمعیت در معرض خطر فقر مطلقاند.
در چنین شرایطی، نبود چشمانداز مثبت از آینده، احساس بیقدرتی جمعی را تشدید کرده است.
فساد سیستماتیک، ناکارآمدی مدیریتی، و تبعیض ساختاری، سرمایه انسانی را به نقطه گریز رسانده است.
فرار مغزها نه صرفاً پدیدهای اقتصادی، بلکه نتیجه مستقیم بیعدالتی، سرکوب اندیشه و حذف تفاوتهاست — زخم عمیقی که جامعه را از توان بازسازی و امید تهی کرده است.
#فرار_مغزها #مهاجرت #حکومت_ایدئولوژیک #نارواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در ایرانِ امروز، سرکوب، ایدئولوژیزدگی، و نبود رواداری در برابر تفاوتها، به ساختار اصلی قدرت بدل شده است.
نظامی که بر انحصار تصمیمگیری و ایجاد رانت برای «خودیها» استوار است، فضایی پر از بیاعتمادی و ناامیدی برای اکثریت جامعه ساخته است.
خامنهای و سپاه پاسداران با گسترش سیاستهای کنترلگرایانه و تنگنظری سیاسی و فرهنگی، نهتنها آزادی و خلاقیت را محدود کردهاند، بلکه مسیر رشد و شکوفایی فردی را نیز مسدود ساختهاند.
نتیجه، کشوری است که استعدادهایش درون مرزها خاموش میشوند یا راهی جز ترک وطن نمییابند — مهاجرتی که هر سال میان ۱۱۰ تا ۱۵۰ هزار متخصص را در بر میگیرد و برآورد میشود بیش از ۵۰ میلیارد دلار هزینه مستقیم و غیرمستقیم بر پیکره اقتصاد ملی تحمیل کند.
در سوی دیگر، بحران فقر چهرهای گسترده و فراگیر یافته است: بیش از ۳۰ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی میکنند و بنا بر گزارشهای سال ۲۰۲۵، بیش از ۸۰ درصد جمعیت در معرض خطر فقر مطلقاند.
در چنین شرایطی، نبود چشمانداز مثبت از آینده، احساس بیقدرتی جمعی را تشدید کرده است.
فساد سیستماتیک، ناکارآمدی مدیریتی، و تبعیض ساختاری، سرمایه انسانی را به نقطه گریز رسانده است.
فرار مغزها نه صرفاً پدیدهای اقتصادی، بلکه نتیجه مستقیم بیعدالتی، سرکوب اندیشه و حذف تفاوتهاست — زخم عمیقی که جامعه را از توان بازسازی و امید تهی کرده است.
#فرار_مغزها #مهاجرت #حکومت_ایدئولوژیک #نارواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤13👍7💔3