Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دومین روز اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران در تجمع اعتراضی دانشگاه تهران؛ نه به سرکوب و کالاییسازی آموزش
دانشجویان دانشگاه تهران، روز ۱ دی ۱۴۰۴ با برگزاری تجمعی اعتراضی، بیانیهای علیه سرکوب، خصوصیسازی و کالاییسازی آموزش قرائت کردند. در این بیانیه تأکید شده است که مقاومت دانشگاه در برابر سازوکارهای خشونت، سرکوب و سودمحور کردن آموزش همچنان زنده است.
در این بیانیه، دانشجویان با پیوند زدن وضعیت دانشگاه به شرایط کلی جامعه، اعلام کردند همان سیاستهایی که کارگران، معلمان، پرستاران، زنان، اقلیتها و فرودستان را تحت فشار قرار داده، امروز دانشجویان را نیز هدف قرار داده است؛ سیاستهایی که انسان را به ابزار بهرهکشی و آموزش را به کالا تبدیل میکنند.
دانشجویان با تأکید بر اینکه ریشه این بحرانها مشترک است، خواستار بازآفرینی یک «زبان مشترک» برای همبستگی اجتماعی شدند و عدالت، آزادی و برابری را نه مفاهیمی انتزاعی، بلکه ارزشهایی دانستند که باید در عمل روزمره و کنش جمعی محقق شوند. آنان دانشگاه را «وجدان بیدار جامعه» خوانده و بر حق انسانها برای زیستن شرافتمندانه در وطن خود تأکید کردند.
در بخش دیگری از بیانیه آمده است که عادیسازی رنجهای اجتماعی و زیست در شرایط بحرانی، غیرقابلپذیرش است و «واقعبینی» به معنای پذیرش این وضعیت نیست، بلکه باید «ناممکن» را طلب کرد. دانشجویان همچنین از مقاومت بهعنوان دفاع از نهادهای جمعی مستقل همچون دانشگاههای دولتی، نظام سلامت، آموزش عمومی و تشکلهای مردمی یاد کردند.
دانشجویان پیشرو، با محکوم کردن تجاریسازی آموزش، خصوصیسازی، برونسپاری خدمات رفاهی و حذف دانشجویان از فرایند تصمیمگیری، اعلام کردند در برابر طرحهایی نظیر «طرح نوین تغذیه دانشجویی»، کاهش یارانهها، محدودیت خوابگاه و سیاستهای رفاهی تبعیضآمیز عقبنشینی نخواهند کرد. آنان خواستار تحقق فوری و بیقیدوشرط مطالبات خود شده و هشدار دادند تا عقبنشینی مسئولان دانشگاه، بهویژه هیئترئیسه، به مقاومت ادامه خواهند داد.
در پایان این بیانیه، دانشجویان با شعار «نه پادگان، نه بنگاه؛ درود بر دانشگاه» بر ایستادگی خود تأکید کردند.
#دانشگاه_تهران #جنبش_دانشجویی #دانشگاه #دانشجو #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
دانشجویان دانشگاه تهران، روز ۱ دی ۱۴۰۴ با برگزاری تجمعی اعتراضی، بیانیهای علیه سرکوب، خصوصیسازی و کالاییسازی آموزش قرائت کردند. در این بیانیه تأکید شده است که مقاومت دانشگاه در برابر سازوکارهای خشونت، سرکوب و سودمحور کردن آموزش همچنان زنده است.
در این بیانیه، دانشجویان با پیوند زدن وضعیت دانشگاه به شرایط کلی جامعه، اعلام کردند همان سیاستهایی که کارگران، معلمان، پرستاران، زنان، اقلیتها و فرودستان را تحت فشار قرار داده، امروز دانشجویان را نیز هدف قرار داده است؛ سیاستهایی که انسان را به ابزار بهرهکشی و آموزش را به کالا تبدیل میکنند.
دانشجویان با تأکید بر اینکه ریشه این بحرانها مشترک است، خواستار بازآفرینی یک «زبان مشترک» برای همبستگی اجتماعی شدند و عدالت، آزادی و برابری را نه مفاهیمی انتزاعی، بلکه ارزشهایی دانستند که باید در عمل روزمره و کنش جمعی محقق شوند. آنان دانشگاه را «وجدان بیدار جامعه» خوانده و بر حق انسانها برای زیستن شرافتمندانه در وطن خود تأکید کردند.
در بخش دیگری از بیانیه آمده است که عادیسازی رنجهای اجتماعی و زیست در شرایط بحرانی، غیرقابلپذیرش است و «واقعبینی» به معنای پذیرش این وضعیت نیست، بلکه باید «ناممکن» را طلب کرد. دانشجویان همچنین از مقاومت بهعنوان دفاع از نهادهای جمعی مستقل همچون دانشگاههای دولتی، نظام سلامت، آموزش عمومی و تشکلهای مردمی یاد کردند.
دانشجویان پیشرو، با محکوم کردن تجاریسازی آموزش، خصوصیسازی، برونسپاری خدمات رفاهی و حذف دانشجویان از فرایند تصمیمگیری، اعلام کردند در برابر طرحهایی نظیر «طرح نوین تغذیه دانشجویی»، کاهش یارانهها، محدودیت خوابگاه و سیاستهای رفاهی تبعیضآمیز عقبنشینی نخواهند کرد. آنان خواستار تحقق فوری و بیقیدوشرط مطالبات خود شده و هشدار دادند تا عقبنشینی مسئولان دانشگاه، بهویژه هیئترئیسه، به مقاومت ادامه خواهند داد.
در پایان این بیانیه، دانشجویان با شعار «نه پادگان، نه بنگاه؛ درود بر دانشگاه» بر ایستادگی خود تأکید کردند.
#دانشگاه_تهران #جنبش_دانشجویی #دانشگاه #دانشجو #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤23👍11💯3👌2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز در تهران، در حالی که مردم با دستهای خالی در خیابان حضور داشتند، صدایی مشترک شنیده میشد:
«نیروی انتظامی، حمایت حمایت».
این شعار نه از سر سادهدلی است و نه طلب لطف؛
بلکه بیان روشن یک مطالبه مدنی است: امتناع از خشونت، حتی در مواجهه با سرکوب.
تصاویر ثبتشده نشان میدهد معترضان نه به دنبال درگیری، که خواهان بازپسگیری حق اعتراض مسالمتآمیزند.
جنبشهای بدون خشونت، قدرت را نه با زور، که با افشای نابرابری آن از کار میاندازند.
وقتی مردم میایستند، مینشینند، یا شعار حمایت میدهند، در واقع انتخاب میکنند که شبیه سرکوبگران نشوند.
#جنبش_بدون_خشونت
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«نیروی انتظامی، حمایت حمایت».
این شعار نه از سر سادهدلی است و نه طلب لطف؛
بلکه بیان روشن یک مطالبه مدنی است: امتناع از خشونت، حتی در مواجهه با سرکوب.
تصاویر ثبتشده نشان میدهد معترضان نه به دنبال درگیری، که خواهان بازپسگیری حق اعتراض مسالمتآمیزند.
جنبشهای بدون خشونت، قدرت را نه با زور، که با افشای نابرابری آن از کار میاندازند.
وقتی مردم میایستند، مینشینند، یا شعار حمایت میدهند، در واقع انتخاب میکنند که شبیه سرکوبگران نشوند.
#جنبش_بدون_خشونت
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤42🕊10💯1