آنقدر بکشید تا فتنه تمام شود!
چگونه یک آیه از قرآن به مجوز کشتار معترضان تبدیل می‌شود

پیام همراهان

گاهی یک جمله، نه یک فرد، بلکه منطق یک نظام را عریان می‌کند.
وقتی یکی از تئوریسین‌های خشونت در جمهوری اسلامی با استناد به آیه
«وَقاتِلوهُم حَتّىٰ لا تَكونَ فِتنَةٌ وَيَكونَ الدّينُ لِلّه»
می‌گوید: «آن‌قدر بکشید تا فتنه تمام شود»، با یک سوءبرداشت ساده روبه‌رو نیستیم؛ این جمله، خلاصه‌ی جهان‌بینی‌ای است که خشونت را مقدس می‌کند.
کشتار معترضان بی‌سلاح در روزهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴ حادثه نبود، خطا نبود، واکنش لحظه‌ای هم نبود. این رخداد، اجرای عملی یک تفسیر ایدئولوژیک از دین بود؛ تفسیری که سال‌هاست در گفتار رسمی جمهوری اسلامی تکرار می‌شود.
در این منطق، معترض دیگر «انسان» نیست.
او «فتنه» است.
و «فتنه» مفهومی مبهم و کشدار است که می‌تواند هر اعتراض مسالمت‌آمیزی را در خود ببلعد. وقتی انسان به فتنه تقلیل داده می‌شود، کشتن او نه جنایت، بلکه وظیفه جلوه می‌کند.
آیه‌ای که در زمینه‌ای تاریخی و شرایطی مشخص نازل شده، از متن و زمان خود جدا می‌شود؛ نه برای فهم دین، بلکه برای حفظ قدرت. خواست سیاسی حاکمیت، بر متن مقدس فرافکنی می‌شود و سپس به نام «حکم خدا» عرضه می‌گردد.
خشونت در جمهوری اسلامی یک انحراف اجرایی نیست؛ ویژگی ساختاری آن است. نظامی که مشروعیت خود را الهی می‌داند، مخالف را دشمن خدا می‌نامد و حذف او را مباح.
این منطق فقط درباره گذشته نیست.
وقتی قتل با آیه توجیه شود، هیچ صدای مستقلی در امان نخواهد بود.
شناخت این سازوکار، نخستین گام ایستادن در برابر خشونت مقدس است.


#گفتگو_توانا #نقد_دین #شیعه #قتل_حکومتی

@Dialogue1402