مجله تایم در فهرست سالانه ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۲۶، نام دو ایرانی، شیرین عبادی، برنده جایزه نوبل صلح، و جعفر پناهی، فیلمساز شناخته‌شده و برنده نخل طلای کن، را قرار داده است.
شیرین عبادی سال‌هاست به دلیل فشارها و تهدیدهای امنیتی، در تبعید اجباری به سر می‌برد و امکان بازگشت آزادانه به کشورش را ندارد. جعفر پناهی نیز بارها با محدودیت، بازداشت و محکومیت قضایی مواجه شده؛ او حتی در شرایطی که برای شرکت در رویدادهای جهانی و فعالیت حرفه‌ای خود از ایران خارج شده بود، با احکام قضایی از جمله حبس و محدودیت‌های شدید روبه‌رو شد اما در نهایت به ایران بازگشت.

قرار گرفتن دو ایرانی در چنین فهرستی، در حالی‌که هر دو به‌نوعی با سرکوب و محدودیت مواجه بوده‌اند، بار دیگر نشان می‌دهد که آزادی بیان در ایران وجود ندارد. در چنین شرایطی، بسیاری از صداهای مستقل یا در تبعید هستند یا زیر فشار و سرکوب.
در این فهرست همچنین نام چهره‌هایی چون دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و پاپ نیز دیده می‌شود.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

موج تازه سرکوب؛ بازداشت‌های فله‌ای برای ایجاد ترس

جمهوری اسلامی در دو روز گذشته، دست‌کم ۵۲  نفر در نقاط مختلف کشور بازداشت کرده؛ آماری که نشان می‌دهد ماشین سرکوب حتی یک لحظه هم متوقف نشده است.

طبق اعلام نهادهای رسمی، از ابتدای جنگ تنها در سیستان و بلوچستان ۵۵ شهروند با اتهاماتی کلی و تکراری مانند «جمع‌آوری اطلاعات برای دشمن» بازداشت شده‌اند. در شیراز، یک زن به اتهام ارسال تصاویر و «همکاری با رسانه‌های معاند» دستگیر شده و در گیلان نیز چند شهروند دیگر با برچسب‌های امنیتی مشابه بازداشت شده‌اند. در استان‌های مختلف از جمله خوزستان، اصفهان، کرمانشاه و هرمزگان هم ده‌ها نفر دیگر با همین الگوی تکراری بازداشت شده‌اند.

اتهام‌ها همان ادعاهای همیشگی‌اند: «جاسوسی»، «ارتباط با دشمن»، «تشویش اذهان عمومی». بدون ارائه سند، بدون دادرسی شفاف، بدون دسترسی به وکیل. این‌ها نه روند قضایی، بلکه سناریوی آشنای سرکوب است.

@Tavaana_TavaanaTech

در ادامه فشارها بر چهره‌های مستقل، تصویری منتشر شده که نشان می‌دهد تصویر علی دایی، اسطوره فوتبال ایران، بر دیوار مفاخر میدان آزادی مخدوش شده است؛ اقدامی که همزمان با موجی از حملات و تهدیدها علیه او صورت گرفته است.

این فشارها پس از آن شدت گرفت که علی دایی، همزمان با نوروز، تصویری از خود و همسرش در کنار سفره هفت‌سین منتشر کرد و سال نو را به مردم تبریک گفت. همین «سکوت» در قبال فضای جنگی، بهانه‌ای شد تا برخی چهره‌های حکومتی و نزدیک به قدرت، او را هدف حملات تند قرار دهند. از جمله سخنگوی شورای شهر تهران که از حذف نام او از یک بلوار خبر داد، و نمایندگانی که با ادبیاتی تهدیدآمیز تلاش کردند این چهره محبوب را تحت فشار قرار دهند.

این در حالی‌ست که علی دایی سال‌هاست نه به‌عنوان یک چهره حکومتی، بلکه به‌عنوان یک شهروند مسئول در کنار مردم ایستاده است. از کمک‌های گسترده‌اش در زلزله کرمانشاه تا حمایت از سیل‌زدگان در نقاط مختلف کشور، نقش او در یاری‌رسانی به مردم بارها مورد توجه افکار عمومی قرار گرفته است. او بارها نشان داده که در عمل کنار مردم است، نه در شعار.

@Tavaana_TavaanaTech

با گذشت ۲۰ روز از بازداشت مهسا ستوده، شهروند ۲۵ ساله بهائی ساکن شیراز، همچنان هیچ اطلاعی از محل نگهداری، اتهامات و وضعیت او در دست نیست. این شهروند بهائی بدون ارائه هرگونه حکم قضایی توسط نیروهای سپاه بازداشت شده و از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و هیچ تماسی با خانواده خود نداشته است؛ موضوعی که نگرانی نزدیکان او را به‌شدت افزایش داده است.

بر اساس گزارش‌ها، سه روز پس از بازداشت مهسا ستوده، خواهر او ماندانا ستوده و همسرش بهزاد بصیری نیز با خشونت توسط نیروهای سپاه بازداشت شدند. با گذشت این مدت، از وضعیت و محل نگهداری این دو نفر نیز هیچ خبری منتشر نشده و تلاش‌های خانواده برای کسب اطلاع بی‌نتیجه مانده است.

در حال حاضر، خانواده این سه شهروند در بی‌خبری مطلق از سرنوشت عزیزان خود به‌سر می‌برند؛ افرادی که به گفته منابع نزدیک، صرفاً به دلیل باورها و اعتقاداتشان بازداشت شده‌اند.

این موارد در ادامه روند نگران‌کننده سرکوب آزادی باور و عقیده در ایران رخ می‌دهد؛ جایی که به‌ویژه شهروندان بهائی طی سال‌های گذشته با بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت از حقوق اولیه و فشارهای امنیتی گسترده مواجه بوده‌اند. تداوم این برخوردها بار دیگر نگرانی‌ها درباره وضعیت آزادی‌های دینی و حقوق اقلیت‌های مذهبی در کشور را برجسته کرده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

انتقال محسن پیرایش، زندانی سیاسی، از زندان اوین به مکانی نامعلوم و بی‌خبری از وضعیت او

بر اساس اطلاعات دریافتی، محسن پیرایش، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، طی روزهای اخیر به همراه تعدادی دیگر از زندانیان از این زندان به مکانی نامعلوم منتقل شده است. از زمان این انتقال، خانواده او هیچ‌گونه تماسی از وی دریافت نکرده‌اند و در بی‌خبری کامل از وضعیت و محل نگهداری او به‌سر می‌برند.
به گفته نزدیکان این زندانی، وی که حدود شش ماه پیش، در تاریخ ۱۰ آبان‌ماه در منطقه جنت‌آباد تهران بازداشت شده، پس از انتقال به کلانتری و گذراندن چند روز اولیه، به زندان اوین منتقل شده بود. او در تمام مدت بازداشت، به‌صورت روزانه با خانواده خود در تماس بوده، اما از روز یکشنبه این تماس‌ها به‌طور ناگهانی قطع شده است.
گزارش‌ها حاکی از آن است که حکم اولیه برای محسن پیرایش به‌صورت غیابی و بر اساس اعترافات یکی از دوستان بازداشت‌شده‌اش صادر شده و شامل دو سال حبس بوده است. همچنین گفته می‌شود در ادامه، حکم دیگری از سوی دادگاه تجدیدنظر برای او صادر شده که مجموع محکومیت وی را به حدود دو سال و نه ماه افزایش داده است. وی در طول روند رسیدگی به پرونده، از دسترسی به وکیل نیز محروم بوده است.

محسن پیرایش، متولد سال ۱۳۶۸، ساکن تهران و دارای شغل آزاد بوده و پیش از بازداشت، زندگی مستقلی داشته است.
با توجه به قطع تماس ناگهانی و انتقال به مکانی نامعلوم، نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت و شرایط نگهداری این زندانی سیاسی افزایش یافته است.

چند روز پیش خبر رسیده بود که میریوسف یونسی نیز از زندان اوین به مکانی نامعلوم منتقل شده است. طبق اخبار رسیده به آموزشکده توانا، وحید سرخگل، علی شیدایی، مهدی وفایی ثانی و امین سخنور از جمله زندانیان سیاسی منتقل شده از اوین به محلی دیگر هستند.
طبق خبر رسیده به توانا، این افراد به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند و احتمالا در سلول انفرادی این زندان یا در واحد ۳ به سر می‌برند. تعداد افراد منتقل شده بین ده تا بیست نفر گزارش شده است.

#محسن_پیرایش

@Tavaana_TavaanaTech

اینترنت طبقاتی؛ از تبعیض ساختاری تا عادی‌سازی «ابتذال شر»

در حالی‌ که قطع یا محدودسازی اینترنت بین‌الملل، زندگی و معیشت میلیون‌ها شهروند را تحت تأثیر قرار داده، طرح‌هایی نظیر «اینترنت پرو» بیش از پیش بحث تبعیض در دسترسی به اطلاعات را برجسته کرده‌اند؛ تبعیضی که نه‌تنها حقوق بنیادین شهروندان را نقض می‌کند، بلکه در سطحی عمیق‌تر، به عادی‌سازی نابرابری در جامعه دامن می‌زند.

رضا اسلامی، حقوقدان، در یادداشتی با تأکید بر حق همگانی دسترسی به اینترنت، می‌نویسد:
«حق دسترسی به کلیه فناوری‌های دیجیتال از جمله اینترنت بین‌الملل از مولفه‌های آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان است... هیچ تبعیضی در این خصوص بین اقشار و طبقات مختلف جامعه روا نیست.»
او همچنین اعطای دسترسی ویژه به برخی گروه‌ها را «ناروا» دانسته و تأکید می‌کند که حتی در صورت اعمال محدودیت، این محدودیت باید به‌طور برابر برای همه اعمال شود. اسلامی با اشاره به نمونه‌هایی چون «سیم‌کارت سفید» این نوع سیاست‌ها را مصداق «تبعیضی سیاه» توصیف کرده و از گروه‌هایی که مشمول دسترسی ویژه شده‌اند می‌خواهد در همبستگی با سایر شهروندان، این امتیاز را نپذیرند.

در همین حال، کیوان حسینی، روزنامه‌نگار، نیز در شبکه اجتماعی ایکس با روایتی متفاوت، به بُعد اجتماعی و اخلاقی این پدیده پرداخته است. او می‌نویسد:
«یک آدم عادی را تصور کنید... اینترنت برای همه قطع شده، اما او از مسیر شرکتی که تاسیس کرده یا کارفرمایش یک مجوز “قانونی” برای دسترسی می‌گیرد... نه اعتراضی می‌کند... در ذهنش هم توجیه ساده‌ای دارد: “من که طرفدار حکومت نیستم، فقط دارم کارم را می‌کنم.”»

حسینی این وضعیت را مصداقی از مفهوم «ابتذال شر» می‌داند؛ مفهومی که هانا آرنت، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی، مطرح کرده است. به‌زعم او، شر لزوماً از نیت‌های شیطانی ناشی نمی‌شود، بلکه می‌تواند حاصل کنش‌های روزمره و بی‌تأمل افرادی باشد که بدون در نظر گرفتن مسئولیت اخلاقی، در چارچوب یک ساختار ناعادلانه عمل می‌کنند.

در این چارچوب، مسئله صرفاً ایجاد یا اعمال تبعیض نیست، بلکه پذیرش و عادی‌سازی آن نیز به همان اندازه اهمیت دارد. فردی که از اینترنت طبقاتی بهره‌مند می‌شود، حتی اگر نقشی در طراحی این سیاست نداشته باشد، با پذیرش آن به تداوم نابرابری کمک می‌کند.

این دو نگاه، از دو زاویه متفاوت، حقوقی و اخلاقی، به یک نقطه مشترک می‌رسند:
اینترنت طبقاتی نه‌تنها یک سیاست تبعیض‌آمیز، بلکه روندی است که می‌تواند به تدریج حساسیت جامعه نسبت به نابرابری را کاهش دهد و آن را به «امر عادی» بدل کند؛ امری که پیامدهای آن فراتر از دسترسی به اینترنت، به بنیان‌های عدالت اجتماعی و مسئولیت‌پذیری فردی نیز گره می‌خورد.

#اینترنت_طبقاتی #اینترنت_پرو

@Tavaana_TavaanaTech

تفهیم اتهام به سیامک چهرازی، معلم و فعال صنفی خوزستان؛ تداوم بازداشت در زندان شیبان اهواز

سیامک چهرازی، معلم و فعال صنفی در خوزستان که در تاریخ ۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ توسط نیروهای امنیتی در اهواز بازداشت شده بود، در شعبه ۱۲ بازپرسی دادسرای دادگاه انقلاب خوزستان مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.

بر اساس اطلاعات دریافتی، اتهامات مطرح‌شده علیه این فعال صنفی شامل «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» عنوان شده و مصداق این اتهامات، امضای یک بیانیه ذکر شده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که قرار بازداشت سیامک چهرازی در حال حاضر به مدت یک ماه صادر شده و وی هم‌اکنون در زندان شیبان اهواز در بازداشت به‌سر می‌برد.

پیش‌تر، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان اعلام کرده بود که سیامک صادقی چهرازی، عضو کانون صنفی معلمان خوزستان، روز شنبه ۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در منزل شخصی خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

به گفته منابع مطلع، مأموران امنیتی در جریان این بازداشت با یورش به منزل وی، فضای رعب و وحشت ایجاد کرده و خانواده او را نیز از اطلاع‌رسانی درباره وضعیتش برحذر داشته‌اند.

همچنین در زمان بازداشت، دلیل این اقدام «استفاده از فیلترشکن» عنوان شده بود؛ موضوعی که در ادامه با طرح اتهامات امنیتی در مرحله بازپرسی همراه شده است.

#سیامک_چهرازی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

Islamic Republic Regime Arrests Dozens in New Wave of Mass Crackdown

The Islamic Republic regime has detained at least 52 citizens across the country in the last two days, signaling an intensified wave of repression.
Official reports confirm that since the start of the war, 55 individuals in Sistan and Baluchestan alone have been arrested on recurring charges of gathering information for the enemy. Further detentions occurred in Shiraz, Gilan, Khuzestan, and other provinces under similar security pretexts.
Authorities are employing generic allegations like espionage and disturbing public opinion to justify these arrests without evidence or access to legal counsel. Rights observers describe this surge as a calculated campaign of mass intimidation, replacing judicial due process with a familiar script of state-led suppression.

#IranMassArrests
#StopRepressionInIran
#HumanRightsIran