Forwarded from گفتوشنود
در روز جهانی آزادی مطبوعات، وضعیت بحرانی رسانهها و آزادی بیان در ایران بار دیگر به یادمان میآورد که در غیاب رسانههای آزاد، گفتوگو و مدارا نیز از جامعه رخت برمیبندد. پرسش اینجاست: تا کی میتوان حقیقت را در حبس نگه داشت؟
در روز جهانی آزادی مطبوعات، ۳ مه، بار دیگر توجه جهانیان به نقش حیاتی رسانههای آزاد و مستقل در جوامع مدنی جلب میشود؛ نقشی که متأسفانه در ایران با سرکوب، سانسور و ارعاب ساختاری به محاق رفته است. طبق گزارش سال ۲۰۲۵ گزارشگران بدون مرز، ایران با قرار گرفتن در رتبه ۱۷۶ از میان ۱۸۰ کشور، یکی از پایینترین جایگاهها را در شاخص جهانی آزادی مطبوعات دارد؛ جایگاهی که خود گویای وضعیت بحرانی آزادی بیان، گردش آزاد اطلاعات و گفتوگوی اجتماعی در کشور است.
در چنین فضایی، پیوند میان آزادی مطبوعات و آزادی بیان از هم گسسته میشود. رسانههایی که میتوانستند بستری برای تضارب آرا، نقد قدرت، شفافسازی و ایجاد آگاهی عمومی باشند، یا به سکوت واداشته شدهاند یا به بلندگوی حاکمیت بدل گشتهاند. وقتی روزنامهنگاران به جرم حقیقتگویی بازداشت میشوند و رسانهها در بند خطوط قرمز حکومتی تعریف میشوند، گفتوگوی آزاد در سطح جامعه نیز بهتدریج از بین میرود. در نتیجه، امکان اصلاح، مطالبهگری و همفکری جمعی از بین میرود و جامعه به سوی انفعال، بیاعتمادی و شکافهای عمیق اجتماعی سوق داده میشود.
بدون مطبوعات آزاد، جامعه نهتنها از حق دانستن محروم میماند، بلکه توان گفتوگو، مدارا و تصمیمگیری عقلانی را نیز از دست میدهد. در روز جهانی آزادی مطبوعات، باید این پرسش اساسی را بار دیگر مطرح کرد: تا کی میتوان حقیقت را در حبس نگه داشت؟
#مطبوعات #رسانه #خبرنگار #مدارا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در روز جهانی آزادی مطبوعات، وضعیت بحرانی رسانهها و آزادی بیان در ایران بار دیگر به یادمان میآورد که در غیاب رسانههای آزاد، گفتوگو و مدارا نیز از جامعه رخت برمیبندد. پرسش اینجاست: تا کی میتوان حقیقت را در حبس نگه داشت؟
در روز جهانی آزادی مطبوعات، ۳ مه، بار دیگر توجه جهانیان به نقش حیاتی رسانههای آزاد و مستقل در جوامع مدنی جلب میشود؛ نقشی که متأسفانه در ایران با سرکوب، سانسور و ارعاب ساختاری به محاق رفته است. طبق گزارش سال ۲۰۲۵ گزارشگران بدون مرز، ایران با قرار گرفتن در رتبه ۱۷۶ از میان ۱۸۰ کشور، یکی از پایینترین جایگاهها را در شاخص جهانی آزادی مطبوعات دارد؛ جایگاهی که خود گویای وضعیت بحرانی آزادی بیان، گردش آزاد اطلاعات و گفتوگوی اجتماعی در کشور است.
در چنین فضایی، پیوند میان آزادی مطبوعات و آزادی بیان از هم گسسته میشود. رسانههایی که میتوانستند بستری برای تضارب آرا، نقد قدرت، شفافسازی و ایجاد آگاهی عمومی باشند، یا به سکوت واداشته شدهاند یا به بلندگوی حاکمیت بدل گشتهاند. وقتی روزنامهنگاران به جرم حقیقتگویی بازداشت میشوند و رسانهها در بند خطوط قرمز حکومتی تعریف میشوند، گفتوگوی آزاد در سطح جامعه نیز بهتدریج از بین میرود. در نتیجه، امکان اصلاح، مطالبهگری و همفکری جمعی از بین میرود و جامعه به سوی انفعال، بیاعتمادی و شکافهای عمیق اجتماعی سوق داده میشود.
بدون مطبوعات آزاد، جامعه نهتنها از حق دانستن محروم میماند، بلکه توان گفتوگو، مدارا و تصمیمگیری عقلانی را نیز از دست میدهد. در روز جهانی آزادی مطبوعات، باید این پرسش اساسی را بار دیگر مطرح کرد: تا کی میتوان حقیقت را در حبس نگه داشت؟
#مطبوعات #رسانه #خبرنگار #مدارا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍12💯4