در روزهای سرنوشت‌سازی به سر می‌بریم. جمهوری اسلامی پس از حملات اسرائیل به سران و مراکز هسته‌ای و نظامی‌اش در ضعیف‌ترین حالت خود قرار گرفته است. برخی مراکز سرکوب داخلی نیز هدف این حملات بوده است.
قدرت تصمیم‌گیری حکومت برای رفتار داخلی و خارجی‌اش کاهش یافته است و توان گذشته خود را ندارد.
به باور بسیاری، اکنون بهترین فرصت برای یک خیزش همگانی است که کار حکومت را تمام کند.
‌
هر یک از تجارب مردم سراسر دنیا در خیزش‌های خشونت‌پرهیز می‌تواند برای اعتراضات ما نیز الهام‌بخش باشد، اگرچه این به این معنی نیست که می‌توان تمام آن روش‌ها را به کار گرفت. بلکه باید با در نظر داشتن تفاوت‌های جغرافیایی و حتی ماهیت متفاوت نظام‌های سرکوب‌گر، به این تجارب نگریست.

در پادکست «حالا وقتشه» به مبارزه شهروندان اوکراینی در «انقلاب نارنجی» پرداخته‌ایم. شنیدن آن خالی از لطف نیست.
‌

«ما نمی‌خواهیم یک مشت راهزن کشورمان را اداره کنند. ما یک کشور عادی می‌خواهیم؛ جایی که بتوانیم کار کنیم، آزاد باشیم و دولتی داشته باشیم که برای مردم کار کند.»
سخن یکی از شهروندان اوکراین پس از «کثیف‌ترین انتخابات»؛ توصیفی که بسیاری برای انتخابات سال۲۰۰۴ اوکراین به کار بردند. دولت نامزد خود را پیروز اعلام کرد. شهروندان هم با مقاومتی گسترده و خشونت‌پرهیز، خواسته خود را پیاده و دولت را برکنارکردند.

انقلاب نارنجی جامعه اوکراین را متحول کرد. از سال۲۰۰۴ مردم اوکراین دیگر زیر بار حکومت‌های ضد دموکراتیک فاسد و استبدادی به مدل روسی نمی‌روند.

#پادکست
#ج_ا_یعنی_جنگ #یاری_مدنی_توانا
#مقاومت_مدنی #جنبش_ها_و_خیزش_ها

@Tavaana_TavaanaTech