#احسان_رئیسی نوجوان ۱۳ ساله مرزنشین سیستان و بلوچستان استعداد جدید در دوومیدانی

قهرمانی با پای برهنه برای یک میلیون تومان

بخش‌های کوتاهی از مصاحبه روزنامه‌ی ایران با احسان:
.
کلاس هفتم درس می‌خوانم و فرزند دوم خانواده هستم. پدرم نابیناست و همه ما تحت پوشش کمیته امداد قـرار داریم. در این جا امکانات ورزشی ماننـد شهر نداریم و از امکانات تفریحی هم خبری نیست.
چند روز قبل شنیدم کــه قرار است بــه مناسبت دهه فجر مسابقه دو ومیدانی و دوچرخه سواری در خارج از شهر برگزار شود. وقتی متوجه شدم کـه جایزه نفـر اول یک میلیون تومان است تصمیم گرفتم شرکت کنم.

عاشـق دویـدن هسـتم و هـر روز مسـیر مدرسـه بـه خانـه را می‌دوم. از آنجایی کــه محــل مسـابقه خــارج از شــهر بـود از چنـد نفـر خواهـش کـردم تـا مرا بـه آنجا ببرنـد. لحظه آخـر یکی از اهالی محل کــه بــا وانـت بــه آنجــا می‌رفت مـرا همراه خــودش برد. دمپایی بــه پا داشتم امــا می‌خواستم مسابقه بدهم.

با سوت آغاز مسابقه شروع بــه دویـدن کردم. بـا دمپایی کمی سخت بـود. آنها را بــه دست گرفتم و پابرهنــه میدویدم. آفتاب داغ روی آسفالت جاده میتابید امـا فقـط بـه خط پایـان فکر می‌کردم. بعـد از یک کیلومتر خیلی‌ها از نفــس افتادنـد و ادامه ندادند.

می‌خواستم بـا جایزه یک میلیون تومانی برای خــودم موتورسیکلت بخرم. بــه هیچ چیز دیگری فکر نمی‌کردم. در کیلومتر آخر تنهـا یک نفـر جلوتر از مـن بـود. بعد از پایان مسابقه فهمیدم کــه او قهرمان دو ومیدانی استان اسـت.

بـا همـه توان از کنــار او رد شدم و بــدون آنکـه بدانم خط پایان کجاست همچنان میدویدم. بعــد از چند دقیقـه بـا صـدای مسئولان مسابقه و موتورهایی کــه بــه دنبالم می‌آمدند متوجه شدم کـه خیلی وقت است از خط پایان عبورکرده‌ام.

احسان با بیان اینکه از شروع مسابقه می‌دانست کــه قهرمان می‌شود، ادامه داد: آرزویم این است کــه دوچرخه داشته باشم اما دویدن را بیشتر دوست دارم و می‌خواهم بــا ایـن یک میلیون تومان جایزه بـرای خودم موتـور بخرم. البتـه شـاید بخشی از آن را بــه مادرم دادم. ما تحـت پوشـش کمیته امداد هستیم و وضعیت مالی مناسبی نداریم.

گوشه‌ای از رنجی که بلوچستان می‌برد
https://goo.gl/MCLr9g

@Tavaana_TavaanaTech