سودا اکرمی‌فرد، دختر ۱۶ ساله اهل نورآباد، در پی فراخوان‌های اعتراضی، به همراه مادرش در تجمعات مارلیک ملارد حضور یافت و در کنار دیگر مردم ایران علیه آنچه «سیستم سرکوب‌گر جمهوری اسلامی» خوانده می‌شود، به خیابان رفت.

در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، او در جریان تیراندازی نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد؛ رویدادی که همزمان با اوج‌گیری خشونت‌ها در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه رخ داد. بنا بر گزارش‌ها، در این دو روز شمار زیادی از شهروندان کشته، مجروح یا بازداشت شدند.

به گفته سمیرا عینی، مادر دادخواه سودا، در یک تماس تلفنی: «آن روز انگار سودا می‌دانست که دیگر برنمی‌گردد. با من و خانواده‌اش طوری خداحافظی کرد که گویی از همه دل می‌کند. ما را در آغوش گرفت... او هیچ خواسته‌ای برای خودش نداشت، جز آزادی ایران. تا آخرین لحظه جنگید و شعار داد.»

او همچنین افزود: «دو روز قبل از این اتفاق، پولی را که برای خرید لباس به او داده بودم نگرفت و گفت نگهش دار، برای وقتی که ایران آزاد شد و شاهزاده برگشت بتواند لباس‌های بیشتری بخرد.»

پس از کشته شدن سودا، فشارهای گسترده‌ای بر مادر او وارد شد تا روایت رسمی حکومت مبنی بر «بسیجی بودن» و «کشته شدن توسط معترضان» را بپذیرد. با این حال، او از پذیرش این خواسته سر باز زد و در نهایت مجبور به ترک ایران شد.

در چنین شرایطی، همراهی و حمایت از خانواده‌های دادخواه، یک مسئولیت انسانی و اجتماعی است.

سودا اکرمی‌فرد و دیگر جان‌باختگان این رویدادها، به‌عنوان نمادهایی از آرمان‌خواهی، با از دست دادن جان خود، خواسته‌هایی را نمایندگی کردند که همچنان در جامعه زنده است. یاد و نام آنان، در روایت‌های مردمی، به‌عنوان بخشی از مسیر پرهزینه آزادی، باقی خواهد ماند.

#سودا_اکرمی_فرد
#مادران_دادخواه
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech