Forwarded from گفتوشنود
۸۰ روز در هجوم دیوارها؛
روایت شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و انفرادی که پایان ندارد
شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، بیش از ۸۰ روز است که در بازداشت بلاتکلیف و در شرایط دشوار انفرادی بهسر میبرد. او بدون اعلام اتهام رسمی و با محرومیت از حقوق اولیه یک متهم، در وضعیتی نگرانکننده نگاه داشته شده است؛ شرایطی که خانواده او را در بیم و امیدی فرساینده رها کرده است.
خواهر او در پیامی از سر دلتنگی و تکاندهنده در شبکه اجتماعی ایکس، از رنج این روزهای شکیلا و بیعدالتی حاکم بر پرونده او چنین نوشته است:
«۸۰ روز بیخبری، بیپاسخی، و بیعدالتی.
نه اتهامی اعلام شده، نه توضیحی دادهاند، نه حتی حداقلی از شفافیت وجود دارد.
شکیلا در انفرادی نگه داشته شده؛ جایی که زمان میایستد و انسان کمکم زیر فشار سکوت و تنهایی فرسوده میشود.
این فقط حبس نیست، یک فرسایش تدریجی روح و روان است.
بیخبری از وضعیتش، نگرانی از حال جسمی و روحیاش، و این بلاتکلیفی مطلق…
همهی اینها چیزی نیست که بتوان ساده از کنارش گذشت.
او باید امروز در حال ساختن آیندهاش باشد، نه شمردن روزها پشت دیوارهای سرد زندان.
هیچ انسانی سزاوار این حجم از بیعدالتی و بیصدایی نیست.
اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت دیگری است.
نام شکیلا را تکرار کنیم، تا فراموش نشود.»
بازداشت شکیلا قاسمی و استمرار بلاتکلیفی او، نمودی بارز از سیاست سیستماتیک «دیگریستیزی» در ساختار دیکتاتوری جمهوری اسلامی است. این حکومت با هدف قرار دادن اقلیتهای مذهبی، بهویژه جامعه بهایی، و با تکیه بر اتهامهای ساختگی امنیتی، فشار مضاعف اجتماعی و روانی را بر آنها تحمیل میکند. این برخوردها پیش از آنکه جنبه حقوقی داشته باشد، ابزاری برای سرکوب عقیدتی و حذف مدنی شهروندانی است که تنها جرمشان، تفاوت در باور و سبک زندگی است؛ سیاستی که با حبسهای انفرادی طولانی، به دنبال درهمشکستن اراده و صدای کسانی است که خارج از چهارچوبهای رسمی تعریف میشوند.
#داستان_ما_یکیست #شکیلا_قاسمی #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روایت شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و انفرادی که پایان ندارد
شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، بیش از ۸۰ روز است که در بازداشت بلاتکلیف و در شرایط دشوار انفرادی بهسر میبرد. او بدون اعلام اتهام رسمی و با محرومیت از حقوق اولیه یک متهم، در وضعیتی نگرانکننده نگاه داشته شده است؛ شرایطی که خانواده او را در بیم و امیدی فرساینده رها کرده است.
خواهر او در پیامی از سر دلتنگی و تکاندهنده در شبکه اجتماعی ایکس، از رنج این روزهای شکیلا و بیعدالتی حاکم بر پرونده او چنین نوشته است:
«۸۰ روز بیخبری، بیپاسخی، و بیعدالتی.
نه اتهامی اعلام شده، نه توضیحی دادهاند، نه حتی حداقلی از شفافیت وجود دارد.
شکیلا در انفرادی نگه داشته شده؛ جایی که زمان میایستد و انسان کمکم زیر فشار سکوت و تنهایی فرسوده میشود.
این فقط حبس نیست، یک فرسایش تدریجی روح و روان است.
بیخبری از وضعیتش، نگرانی از حال جسمی و روحیاش، و این بلاتکلیفی مطلق…
همهی اینها چیزی نیست که بتوان ساده از کنارش گذشت.
او باید امروز در حال ساختن آیندهاش باشد، نه شمردن روزها پشت دیوارهای سرد زندان.
هیچ انسانی سزاوار این حجم از بیعدالتی و بیصدایی نیست.
اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت دیگری است.
نام شکیلا را تکرار کنیم، تا فراموش نشود.»
بازداشت شکیلا قاسمی و استمرار بلاتکلیفی او، نمودی بارز از سیاست سیستماتیک «دیگریستیزی» در ساختار دیکتاتوری جمهوری اسلامی است. این حکومت با هدف قرار دادن اقلیتهای مذهبی، بهویژه جامعه بهایی، و با تکیه بر اتهامهای ساختگی امنیتی، فشار مضاعف اجتماعی و روانی را بر آنها تحمیل میکند. این برخوردها پیش از آنکه جنبه حقوقی داشته باشد، ابزاری برای سرکوب عقیدتی و حذف مدنی شهروندانی است که تنها جرمشان، تفاوت در باور و سبک زندگی است؛ سیاستی که با حبسهای انفرادی طولانی، به دنبال درهمشکستن اراده و صدای کسانی است که خارج از چهارچوبهای رسمی تعریف میشوند.
#داستان_ما_یکیست #شکیلا_قاسمی #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔7❤2
Forwarded from گفتوشنود
بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، اکنون از مرز سه ماه (۹۰ روز) گذشته است. او که در پی هجوم نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاههای نهادهای اطلاعاتی منتقل شد، بخش عمدهای از این مدت را در سلول انفرادی و تحت فشارهای روانی شدید سپری کرده است. علیرغم گذشت سه ماه، هنوز هیچ اتهام رسمی یا دادرسی شفافی برای او صورت نگرفته و خانوادهاش در وضعیت دشوارِ «بیخبری» بهسر میبرند.
خواهر او در شبکهی اجتماعی ایکس با دلتنگی و نگرانی چنین نوشته است:
«۹۰ روز است شکیلا در بازداشت است. هر روزش شبیه روز قبل، بدون خبر، بدون آرامش، بدون آیندهای روشن. این وضعیت قابل عادیسازی نیست. قابل سکوت هم نیست. شکیلا باید آزاد شود. همین حالا. صدای شکیلا باشیم. اسم شکیلا رو فریاد بزنیم.»
🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی میشود
آنچه بر شکیلا قاسمی و بسیاری دیگر از شهروندان بهایی میگذرد، صرفاً یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگریستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش میکند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایرهی خودیهای مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف میشود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسبوکار گرفته تا حبسهای بیدلیل هدفمندانه طراحی شده تا ارادهی زیستِ مدنی اقلیتها را درهم بشکند.
بازداشتهای طولانیمدت و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجهی روانی است تا هزینهی داشتنِ یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند. سهم شکیلا و امثال او، نه دیوارهای سرد زندان، بلکه برخورداری از حقوق برابر شهروندی است که دهههاست از آنها دریغ شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #شکیلا_قاسمی
@Dialogue1402
خواهر او در شبکهی اجتماعی ایکس با دلتنگی و نگرانی چنین نوشته است:
«۹۰ روز است شکیلا در بازداشت است. هر روزش شبیه روز قبل، بدون خبر، بدون آرامش، بدون آیندهای روشن. این وضعیت قابل عادیسازی نیست. قابل سکوت هم نیست. شکیلا باید آزاد شود. همین حالا. صدای شکیلا باشیم. اسم شکیلا رو فریاد بزنیم.»
🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی میشود
آنچه بر شکیلا قاسمی و بسیاری دیگر از شهروندان بهایی میگذرد، صرفاً یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگریستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش میکند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایرهی خودیهای مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف میشود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسبوکار گرفته تا حبسهای بیدلیل هدفمندانه طراحی شده تا ارادهی زیستِ مدنی اقلیتها را درهم بشکند.
بازداشتهای طولانیمدت و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجهی روانی است تا هزینهی داشتنِ یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند. سهم شکیلا و امثال او، نه دیوارهای سرد زندان، بلکه برخورداری از حقوق برابر شهروندی است که دهههاست از آنها دریغ شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #شکیلا_قاسمی
@Dialogue1402
❤3🕊3
Forwarded from گفتوشنود
بیش از ۱۰۰ روز در برزخ انفرادی؛ شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و جرم نانوشته «باور»
شمارش روزهای بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهایی، از مرز ۱۰۰ روز گذشت. شکیلا که از ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در کرمان بازداشت شده، بیش از سه ماه است که میان دیوارهای بلند زندان و سلولهای انفرادی، در وضعیتی معلق نگاه داشته شده است.
او که پیش از بازداشت در سلامت کامل جسمی و روحی بود، طبق گزارشهای رسیده، تحت فشارهای شدید بازجویی و انزوای مطلق، چندین بار دچار شوک عصبی و لرزشهای شدید بدنی شده و به بهداری منتقل گشته است.
▪️آزار سیستماتیک؛ سلاحی علیه اقلیتها
تداوم بازداشت شکیلا قاسمی بدون اعلام اتهام رسمی و محرومیت از حق دسترسی به وکیل، نمادی عریان از سرکوب آزادی باور و آزار سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران است. جمهوری اسلامی با استفاده از برچسبهای تکراری و اتهامات امنیتی ساختگی، تلاش میکند زندگی روزمرهی اقلیتهای مذهبی را به میدان نبرد تبدیل کند.
استفاده از سلول انفرادی برای یک دختر جوان، نه یک ضرورت قانونی، بلکه ابزاری برای شکنجه روانی و درهمشکستن اوست.
در این ساختار، هر شهروندی که خارج از دایره خودیهایِ ایدئولوژیک باشد، «دیگریِ خطرناک» تلقی شده و حقوق اولیه انسانیاش به بهانه «امنیت ملی» سلب میشود.
نگرانی عمیق خانواده قاسمی و وضعیت وخیم جسمانی شکیلا، فریادی است علیه این بیعدالتی سیستماتیک. شکیلا و تمام کسانی که تنها به جرم عقیدهشان در حبس بهسر میبرند، قربانیان حکومتی هستند که بقای خود را در حذف و سرکوب تنوعِ اندیشهها میبیند. بیش از ۱۰۰ روز بلاتکلیفی، داغی است بر پیشانی عدالتی که مدتهاست در این جغرافیا به مسلخ رفته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شکیلا_قاسمی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شمارش روزهای بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهایی، از مرز ۱۰۰ روز گذشت. شکیلا که از ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در کرمان بازداشت شده، بیش از سه ماه است که میان دیوارهای بلند زندان و سلولهای انفرادی، در وضعیتی معلق نگاه داشته شده است.
او که پیش از بازداشت در سلامت کامل جسمی و روحی بود، طبق گزارشهای رسیده، تحت فشارهای شدید بازجویی و انزوای مطلق، چندین بار دچار شوک عصبی و لرزشهای شدید بدنی شده و به بهداری منتقل گشته است.
▪️آزار سیستماتیک؛ سلاحی علیه اقلیتها
تداوم بازداشت شکیلا قاسمی بدون اعلام اتهام رسمی و محرومیت از حق دسترسی به وکیل، نمادی عریان از سرکوب آزادی باور و آزار سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران است. جمهوری اسلامی با استفاده از برچسبهای تکراری و اتهامات امنیتی ساختگی، تلاش میکند زندگی روزمرهی اقلیتهای مذهبی را به میدان نبرد تبدیل کند.
استفاده از سلول انفرادی برای یک دختر جوان، نه یک ضرورت قانونی، بلکه ابزاری برای شکنجه روانی و درهمشکستن اوست.
در این ساختار، هر شهروندی که خارج از دایره خودیهایِ ایدئولوژیک باشد، «دیگریِ خطرناک» تلقی شده و حقوق اولیه انسانیاش به بهانه «امنیت ملی» سلب میشود.
نگرانی عمیق خانواده قاسمی و وضعیت وخیم جسمانی شکیلا، فریادی است علیه این بیعدالتی سیستماتیک. شکیلا و تمام کسانی که تنها به جرم عقیدهشان در حبس بهسر میبرند، قربانیان حکومتی هستند که بقای خود را در حذف و سرکوب تنوعِ اندیشهها میبیند. بیش از ۱۰۰ روز بلاتکلیفی، داغی است بر پیشانی عدالتی که مدتهاست در این جغرافیا به مسلخ رفته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شکیلا_قاسمی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔8❤5
Forwarded from گفتوشنود
۱۲۰ روز پس از بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ سالۀ بهائی ساکن کرمان حبس بدون تصمیم و بلاتکلیفی او ادامه دارد.
شکیلا قاسمی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود در کرمان دستگیر شد. او سپس به یکی از بازداشتگاههای اطلاعات سپاه منتقل شده و برای حدود ۱۰۰ روز در سلول انفرادی نگهداری شد. خانم قاسمی از ۲۰ روز پیش به بند عمومی زندان کرمان انتقال یافته و کماکان در آنجا محبوس است.
محرومیت از ارتباط با دیگران، بیاطلاع نگه داشته شدن از اخبار یا قرار گرفتن در معرض اطلاعات نادرست، ناآگاهی از زمان و مکان و زیستن در فضای وحشت و ارعاب و محیط محدود و آلوده، از جمله ویژگیهای حبس انفرادی است که از آن با عنوان «شکنجۀ سفید» یاد میشود.
قرار گرفتن شکیلا قاسمی در چنین شرایطی به مدت ۱۰۰ روز، صدمات جسمی و روحی قابل توجهی برای او به همراه داشته است. خانم قاسمی در طول دوران بازداشت چندینبار دچار شوک عصبی شده و هر بار برای دریافت خدمات درمانی به بهداری زندان منتقل شده است. با این وجود، علیرغم گذشت بیش از چهار ماه از زمان بازداشت و در حالی که نگرانیها دربارۀ وضعیت جسمی و روحیاش ادامه دارد، کماکان با آزادی موقت او به قید وثیقه موافقت نشده است.
تداوم حبس بدون تصمیم این جوان بهائی، پرسشهایی را دربارۀ طولانی شدن بازداشت موقت و پیامدهای آن بر فرد بازداشتشده مطرح میکند. «بازداشت موقت» با «مجازات» تفاوت دارد و نباید جنبۀ تنبیهی پیدا کند. با این حال، تمدید آن بدون دلایل موجه و مستدل، بهویژه هنگامی که با نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی همراه باشد، میتواند فشارهایی بر فرد تحمیل کند که فراتر از ماهیت اولیۀ بازداشت موقت بوده و پیامدهایی ناعادلانه مشابه مجازات پیش از برگزاری دادگاه و صدور حکم به همراه داشته باشد.
#شکیلا_قاسمی #داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شکیلا قاسمی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود در کرمان دستگیر شد. او سپس به یکی از بازداشتگاههای اطلاعات سپاه منتقل شده و برای حدود ۱۰۰ روز در سلول انفرادی نگهداری شد. خانم قاسمی از ۲۰ روز پیش به بند عمومی زندان کرمان انتقال یافته و کماکان در آنجا محبوس است.
محرومیت از ارتباط با دیگران، بیاطلاع نگه داشته شدن از اخبار یا قرار گرفتن در معرض اطلاعات نادرست، ناآگاهی از زمان و مکان و زیستن در فضای وحشت و ارعاب و محیط محدود و آلوده، از جمله ویژگیهای حبس انفرادی است که از آن با عنوان «شکنجۀ سفید» یاد میشود.
قرار گرفتن شکیلا قاسمی در چنین شرایطی به مدت ۱۰۰ روز، صدمات جسمی و روحی قابل توجهی برای او به همراه داشته است. خانم قاسمی در طول دوران بازداشت چندینبار دچار شوک عصبی شده و هر بار برای دریافت خدمات درمانی به بهداری زندان منتقل شده است. با این وجود، علیرغم گذشت بیش از چهار ماه از زمان بازداشت و در حالی که نگرانیها دربارۀ وضعیت جسمی و روحیاش ادامه دارد، کماکان با آزادی موقت او به قید وثیقه موافقت نشده است.
تداوم حبس بدون تصمیم این جوان بهائی، پرسشهایی را دربارۀ طولانی شدن بازداشت موقت و پیامدهای آن بر فرد بازداشتشده مطرح میکند. «بازداشت موقت» با «مجازات» تفاوت دارد و نباید جنبۀ تنبیهی پیدا کند. با این حال، تمدید آن بدون دلایل موجه و مستدل، بهویژه هنگامی که با نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی همراه باشد، میتواند فشارهایی بر فرد تحمیل کند که فراتر از ماهیت اولیۀ بازداشت موقت بوده و پیامدهایی ناعادلانه مشابه مجازات پیش از برگزاری دادگاه و صدور حکم به همراه داشته باشد.
#شکیلا_قاسمی #داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤13🕊2