مادر جاویدنام صهبا رشتیان بر سر مزار دخترش و هم‌زمان با مراسم خاکسپاری با کلماتی دردناک و تکان‌دهنده گفت:
«من این حوری و پری رو ۲۳ سال دیدم. نمی‌خوام الان ته قبر ببینمش. تو قبر می‌خوام اونایی رو ببینم که تیر به پهلوی بچه‌ی من زدن.»
او در پایان ویدیو خطاب به دخترش می‌گوید: «برو… من ازت راضی‌ام.»
جمله‌ای که عمق عشق، اندوه و شکوه یک مادر را در دل جنایت نشان می‌دهد.

صهبا رشتیان، کمک‌داور ۲۳ ساله فوتبال زنان، روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی شهر اصفهان، با شلیک مستقیم تک‌تیرانداز نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به ناحیه پهلو کشته شد. پیکر او روز پنجشنبه ۲۵ دی‌ماه به خاک سپرده شد.

صهبا در مسابقات استانی فوتبال اصفهان و طرح‌های استعدادیابی تیم ملی نوجوانان قضاوت می‌کرد و در رشته‌های دوومیدانی و آمادگی جسمانی نیز فعال بود. او همچنین لیسانس دولتی انیمیشن داشت و به عنوان انیماتور فعالیت می‌کرد. نقاشی را دوست داشت، عاشق زندگی بود و رؤیای کار در دیزنی‌لند و داوری در مسابقات جام جهانی فوتبال را در سر می‌پروراند.

خواهر صهبا در روایت خود گفته است:
«آن شب با من و مادرم بود. حدود ده نفر بودیم، حتی شعار هم نمی‌دادیم که یک‌دفعه شروع به تیراندازی کردند. ساعت هشت از خانه بیرون زدیم و ساعت ۸:۱۰ صهبا را زدند. خودم بلندش کردم و بردمش بیمارستان. بهش نفس می‌دادم و نبضش را چک می‌کردم. وقتی رسیدیم بیمارستان و روی تخت گذاشتمش، دیدم دستم پر از خون است، تازه فهمیدم تیر خورده. تیر به پهلوی راستش خورده بود. خون را از ریه‌اش خارج کردند. می‌گفت نترس، خوبم. دستم را فشار داد. آخرین جمله‌ای که گفت همین بود. رفت اتاق احیا و دیگر برنگشت…»

او اضافه می‌کند:
«صهبا پر از رویا بود. آرزوی داوری در جام جهانی و کار در دیزنی‌لند را داشت. همه چیز را گذاشت و رفت. صهبا خودش رویا شد.»

صهبا رشتیان نماد رؤیاهایی بود که با گلوله خاموش شدند، اما از حافظه مردم پاک نخواهند شد.

#صهبا_رشتیان #اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech