- زندانبان بی رحم دزفول؛ وزیر دادگستری دولت حسن روحانی

پیش از انقلاب اسلامی، با همکاری سازمان ملل متحد بنیادی برای کمک به بهداشت و درمان کودکان در دزفول تاسیس می شود. انقلاب اسلامی که پیروز می شود و سرکوب نیروهای معارض با روحانیت انقلابی در دستور کار قرار می گیرد، این بنیاد که در مرکز شهر قرار داشت به یک زندان تبدیل می شود؛ زندان «یونسکو». مدیر این زندان شخصی بود به نام «سیدعلیرضا آوایی» که متولد ۱۳۳۵ در دزفول بود و بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی و «بدون داشتن تحصیلات حقوقی» در دادستانی و دادگاه انقلاب اسلامی دزفول آغاز به فعالیت کرد.

در این زندان شکنجه هایی وجود داشت که حتی در مقیاس شکنجه های مرسوم در دهه شصت نیز شکنجه هایی بسیار سخت محسوب می شد. «تجاوز به زندانیان زن»، «ضرب حتی الموت» (یعنی کتک زدن تا حد مرگ)، «اعدام تصنعی»، «شلیک به درون سلول ها»، «نگهداشتن زندانی زیر آفتاب ۵۰ درجه» از جمله شکنجه های فراطاقت انسانی بود که بر زندانیان زندان یونسکو به مدیریت علیرضا آوایی اعمال می شد.

آوایی از تیر ۱۳۹۵ نیز رییس دفتر بازرسی ویژه رییس جمهور بود. او در جریان معرفی کابینه دولت دوم حسن روحانی به عنوان وزیر دادگستری به مجلس شورای اسلامی معرفی می شود و از مجلس دهم رای اعتماد می گیرد. به هرترتیب، پس از انتخاب علیرضا آوایی این پرسش ایجاد شده است که چرا فردی با این سابقه غیرقابل انکار در نقض گسترده حقوق بشر، به مقام وزارت دادگستری گمارده شده است؟ «حسن روحانی» در ایام تبلیغات انتخاباتی و میتینگ های سیاسی از کسانی که به گفته او«در طول ۳۸ سال فقط زندان و اعدام بلد بودند»، انتقاد کرد اما عجیب آن است که با این وجود و علی رغم چنین انتقاداتی، به وزارت دادگستری شخصی تن داده است که بنا به اسناد غیرقابل انکار و شهادت شاهدان زنده، خود از بانیان زندان و شکنجه و اعدام در دزفول و منطقه خوزستان بوده است.
goo.gl/S618Ra

درباره علیرضا آوایی و زندان یونسکو و جنایات در این زندان بیشتر بخوانید؛
http://bit.ly/2w2SCI2

@Tavaana_TavaanaTech

اعتراض به سفر #علیرضا_آوایی، وزیر دادگستری ایران به ژنو برای شرکت در سی و هفتمین اجلاس شورای حقوق بشر
ژنو، روبروی دفتر سازمان ملل

زندانبان بی رحم دزفول؛ وزیر دادگستری دولت حسن روحانی
bit.ly/2w2SCI2