مجسمه‌هایی که یتیم مانده‌اند
(دیروز زادروز علی‌اکبر صنعتی بود)
bit.ly/2GnH9gu

«علی اکبر صنعتی» - مجسمه ساز و نقاش برجسته معاصر - در سال ۱۲۹۵ در کرمان به دنیا آمد و در سال ۱۳۸۵ در تهران درگذشت. صنعتی را «پدر مجسمه سازی ایران» لقب داده‌اند. پدر او به دلیل بیماری طاعون درگذشت و مادرش به علت تنگدستی و نگرانی از آینده فرزند او را به پرورشگاه صنعتی سپرد. «حاج علی اکبر صنعتی» موسس پرورشگاه صنعتی برای اینکه بچه‌ها بتوانند به مدرسه بروند، نام خانوادگی خود را به تمامی آن‌ها داد و تمامی ایتام از جمله علی اکبر به مدرسه رفتند.

علی اکبر از سنین پایین علاقه زیادی به نقاشی داشت و دیدن اتفاقی « تالار آیینه » اثر کمال الملک تصویر جدیدی از نقاشی در ذهن او ایجاد کرد. او با کشیدن پرتره‌ای از چهره حاج علی اکبر صنعتی مجوز رفتن به مدرسه « صنایع مستظرفه » را پیدا کرد. این مدرسه توسط «کمال الملک» احداث شده بود اما زمان ورود علی اکبر صنعتی به این مدرسه کمال الملک در نیشابور حضور داشت و صنعتی از محضر استاد طاهرزاده ( استاد مینیاتور ) بهره برد. او همچنین شاگرد اساتیدی چون «سید ابوالحسن خان صدیقی» نیز بود و در زمینه مجسمه سازی نیز در آن مدرسه مهارت پیدا کرد. همچنین تعلیم آبرنگ را نزد «آلبرت هونمان» دید و در این شاخه نقاشی نیز بسیار ماهر گشت. به طوری که می توان او را صاحب مکتبی در این زمینه دانست.

او به تحصیلات خود در رشته نقاشی ادامه داد و در سال ۱۳۱۹ لیسانس نقاشی گرفت. در‌‌ همان سال به کرمان بازگشت و سرپرستی ۴۰ تن از یتیمان پرورشگاه صنعتی را به عهده گرفت و برای آن‌ها کلاس‌های نقاشی می‌گذاشت. اغلب آثار صنعتی موضوعات اجتماعی داشتند و نمی‌توان آنها را بی ربط به گذشته و کودکی سخت او دانست. برای مثال می توان به مجسمه‌های زیر اشاره نمود: «همسر، مرد بیکار و عائله‌اش، زن بینوا، کودکان یتیم، سرمازدگان بی‌خانمان، پدر و فرزند، مسافر، باربر و همراه». همچنین او از مشاهیر نیز مجسمه‌هایی خلق کرد؛ « فردوسی، کمال الملک، ابن سینا، نادرشاه افشار، شاه عباس».

بیش‌تر بخوانید:
http://bit.ly/1NEsHZh

#پروفایل #علی_اکبر_صنعتی

@Tavaana_TavaanaTech

مجسمه‌هایی که یتیم مانده‌اند

«علی اکبر صنعتی» - مجسمه ساز و نقاش برجسته معاصر - در سال ۱۲۹۵ در کرمان به دنیا آمد و در ۱۳ فروردین سال ۱۳۸۵ در تهران درگذشت.
صنعتی را «پدر مجسمه سازی ایران» لقب داده‌اند. پدر او به دلیل بیماری طاعون درگذشت و مادرش به علت تنگدستی و نگرانی از آینده فرزند او را به پرورشگاه صنعتی سپرد. «حاج علی اکبر صنعتی» موسس پرورشگاه صنعتی برای اینکه بچه‌ها بتوانند به مدرسه بروند، نام خانوادگی خود را به تمامی آن‌ها داد و تمامی ایتام از جمله علی اکبر به مدرسه رفتند.

علی اکبر از سنین پایین علاقه زیادی به نقاشی داشت و دیدن اتفاقی « تالار آیینه » اثر کمال‌الملک تصویر جدیدی از نقاشی در ذهن او ایجاد کرد. او با کشیدن پرتره‌ای از چهره حاج علی اکبر صنعتی مجوز رفتن به مدرسه «صنایع مستظرفه» را پیدا کرد. این مدرسه توسط «کمال‌الملک» احداث شده بود اما زمان ورود علی‌اکبر صنعتی به این مدرسه، کمال‌الملک در نیشابور حضور داشت و صنعتی از محضر استاد طاهرزاده ( استاد مینیاتور ) بهره برد. او همچنین شاگرد اساتیدی چون «سید ابوالحسن خان صدیقی» نیز بود و در زمینه مجسمه سازی نیز در آن مدرسه مهارت پیدا کرد. همچنین تعلیم آبرنگ را نزد «آلبرت هونمان» دید و در این شاخه نقاشی نیز بسیار ماهر گشت. به طوری که می توان او را صاحب مکتبی در این زمینه دانست.

او به تحصیلات خود در رشته نقاشی ادامه داد و در سال ۱۳۱۹ لیسانس نقاشی گرفت. در‌‌ همان سال به کرمان بازگشت و سرپرستی ۴۰ تن از یتیمان پرورشگاه صنعتی را به عهده گرفت و برای آن‌ها کلاس‌های نقاشی می‌گذاشت. اغلب آثار صنعتی موضوعات اجتماعی داشتند و نمی‌توان آنها را بی‌ربط به گذشته و کودکی سخت او دانست. برای مثال می‌توان به مجسمه‌های زیر اشاره نمود: «همسر، مرد بیکار و عائله‌اش، زن بینوا، کودکان یتیم، سرمازدگان بی‌خانمان، پدر و فرزند، مسافر، باربر و همراه». همچنین او از مشاهیر نیز مجسمه‌هایی خلق کرد؛ « فردوسی، کمال الملک، ابن سینا، نادرشاه افشار، شاه عباس».

بیش‌تر بخوانید:
http://bit.ly/1NEsHZh

#پروفایل #علی_اکبر_صنعتی

@Tavaana_TavaanaTech

مجسمه‌هایی که یتیم مانده‌اند

«علی اکبر صنعتی» - مجسمه ساز و نقاش برجسته معاصر - در سال ۱۲۹۵ در کرمان به دنیا آمد و در ۱۳ فروردین سال ۱۳۸۵ در تهران درگذشت.
صنعتی را «پدر مجسمه سازی ایران» لقب داده‌اند. پدر او به دلیل بیماری طاعون درگذشت و مادرش به علت تنگدستی و نگرانی از آینده فرزند او را به پرورشگاه صنعتی سپرد. «حاج علی اکبر صنعتی» موسس پرورشگاه صنعتی برای اینکه بچه‌ها بتوانند به مدرسه بروند، نام خانوادگی خود را به تمامی آن‌ها داد و تمامی ایتام از جمله علی اکبر به مدرسه رفتند.

علی اکبر از سنین پایین علاقه زیادی به نقاشی داشت و دیدن اتفاقی « تالار آیینه » اثر کمال‌الملک تصویر جدیدی از نقاشی در ذهن او ایجاد کرد. او با کشیدن پرتره‌ای از چهره حاج علی اکبر صنعتی مجوز رفتن به مدرسه «صنایع مستظرفه» را پیدا کرد. این مدرسه توسط «کمال‌الملک» احداث شده بود اما زمان ورود علی‌اکبر صنعتی به این مدرسه، کمال‌الملک در نیشابور حضور داشت و صنعتی از محضر استاد طاهرزاده ( استاد مینیاتور ) بهره برد. او همچنین شاگرد اساتیدی چون «سید ابوالحسن خان صدیقی» نیز بود و در زمینه مجسمه سازی نیز در آن مدرسه مهارت پیدا کرد. همچنین تعلیم آبرنگ را نزد «آلبرت هونمان» دید و در این شاخه نقاشی نیز بسیار ماهر گشت. به طوری که می توان او را صاحب مکتبی در این زمینه دانست.

او به تحصیلات خود در رشته نقاشی ادامه داد و در سال ۱۳۱۹ لیسانس نقاشی گرفت. در‌‌ همان سال به کرمان بازگشت و سرپرستی ۴۰ تن از یتیمان پرورشگاه صنعتی را به عهده گرفت و برای آن‌ها کلاس‌های نقاشی می‌گذاشت. اغلب آثار صنعتی موضوعات اجتماعی داشتند و نمی‌توان آنها را بی‌ربط به گذشته و کودکی سخت او دانست. برای مثال می‌توان به مجسمه‌های زیر اشاره نمود: «همسر، مرد بیکار و عائله‌اش، زن بینوا، کودکان یتیم، سرمازدگان بی‌خانمان، پدر و فرزند، مسافر، باربر و همراه». همچنین او از مشاهیر نیز مجسمه‌هایی خلق کرد؛ « فردوسی، کمال الملک، ابن سینا، نادرشاه افشار، شاه عباس».

بیش‌تر بخوانید:
http://bit.ly/1NEsHZh

#پروفایل #علی_اکبر_صنعتی

@Tavaana_TavaanaTech