‌
مادر جاویدنام عرفان رضایی: حتی با اسلحه هم نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق فرزندش می‌جنگد خاموش کنید

فرزانه برزه‌کار، مادر جاویدنام عرفان رضایی از جان‌باختگان خیزش مهسا در سال ۱۴۰۱، با انتشار تصویری از خود در کنار مزار فرزندش، متنی سرشار از سوگ، دادخواهی و ایستادگی منتشر کرد.
او در این نوشته چنین می‌گوید:
«من مادرم، مادری که درد را در عمق جانش حس می‌کند، مادری که خون پسرش را در رگ‌هایش جاری می‌بیند و هنوز چشم به راه عدالت است. من طلبکارم، طلبکار از آن‌هایی که پسرم را به جرم خواستن آزادی، به جرم اعتراض به ظلم، به خاک و خون کشیدند. طلبکارم از آن‌هایی که جوانی پسرم را با ظلم و بی‌رحمی ربودند، از آن‌هایی که صدای او را خاموش کردند، نفسش را بریدند و قلبم را شکستند.
اما من تنها نیستم؛ من نماد هزاران مادری هستم که فرزندان‌شان را در راه حق از دست داده‌اند، مادری که دردش را فریاد می‌زند و دادخواهی می‌کند. من به آن‌ها می‌گویم: نمی‌توانید با سکوت و بی‌عدالتی، حقیقت را دفن کنید. هر گلوله‌ای که شلیک کردید، هر نفسی که بریدید، آتشی در دل‌ها روشن کردید که خاموش‌شدنی نیست.
من مادرم، و تا آخرین نفس، تا آخرین قطره خونم، دادخواهی می‌کنم. پسرم را پس می‌خواهم، عدالت را می‌خواهم، آینده‌ای روشن برای همه جوانان را می‌خواهم. و به آن‌هایی که گمان می‌کنند می‌توانند صدای دادخواهی را خاموش کنند می‌گویم: شما حتی با اسلحه‌تان نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق پسرش می‌جنگد خاموش کنید. ما زنده‌ایم، ما قوی‌ایم، و عدالت را از شما می‌گیریم.»

انتشار این نوشته در فضایی همراه با نگرانی و فشار بر خانواده‌های جاویدنامان صورت گرفته است؛ با این حال، تأکید بر دادخواهی و حفظ صدا نشان می‌دهد که ایستادگی و استواری این خانواده‌ها همچنان ادامه دارد و روایت آنان به بخشی ماندگار از حافظه جمعی جامعه تبدیل شده است.


#فرزانه_برزه_کار #دادخواهی #عرفان_رضایی_نوایی #ما_زنده_ایم #ما_ادامه_داریم

@Tavaana_TavaanaTech