- واصف باختری؛ شهسوار شعر معاصر افغانستان

«چه‌ها که بر سر این تک درخت پیر گذشت / ولیک جنگل انبوه را ز یاد نبرد

به فتحنامه خورشید کاغذین خندید / چراغ گوشه اندوه را ز یاد نبرد

نشست عمری در استوای برگ و تگرگ / شکیب صخرۀ نستوه را ز یاد نبرد

به استواری آن سنگ آفرین بادا / که آبگینه شد و کوه را ز یاد نبرد»

صاحب این شعر همچو سنگ محکم، «محمد شاه واصف باختری» است که در سال ۱۳٢۱ خورشیدی در شهر مزار شـریف در افغانستان به دنیا آمد. در همان ایام کودکی و نوجوانی عربی را نزد پدر خود که به اصطلاح «عالم» بود آموخت. دبستان و دبیرستان را در زادگاه خود و کابل گذراند. دانشجوی دانشگاه کابل شد و در ۲۴ سالگی موفق شد در رشته ادبیات فارسی از این دانشگاه مدرک کارشناسی را دریافت کند.

واصف باختری در ادامه تحصیلاتش به ایالات متحده آمریکا رفت و در سال ۱۳۵۴ از دانشگاه کلمبیا در رشته آموزش و پرورش مدرک کارشناسی ارشد را دریافت کرد.

برخی از منتقدان واصف باختری را «پیشوای بزرگ شعر معاصر و بزرگترین ادیب وادبیات شناس افغانستان» می‌خوانند و او را از نخستین شاعران افغانستانی می‌دانند که نیمایی سرایی را جدی گرفت.

البته که او در آغاز در قالب‌های کلاسیک شعر می‌سرود اما در ادامه بود که با اوج گیری شعر نیمایی در ایران و سرریز این گرایش به افغانستان، واصف باختری نیز در تیررس تابش خورشید شعر نیمایی قرار گرفت و تبدیل به شاعری شد که اگر قرار باشد از چند شاعر برجسته صد سال اخیر در افغانستان نام ببریم، نام واصف باختری بدون شک یکی از آن‌هاست...

درباره زندگی و زمانه واصف بختیاری بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Vasef_Bakhtari

#واصف_باختری

@Tavaana_TavaanaTech